Paschalis Baylón
brat zakonny wyznawca | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
16 maja 1540 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
17 maja 1592 |
Czczony przez | |
Beatyfikacja |
1618 |
Kanonizacja |
16 października 1690 |
Wspomnienie | |
Atrybuty | |
Patron |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/Espinosa_San_Pascual_Baylon_XVII.jpg/220px-Espinosa_San_Pascual_Baylon_XVII.jpg)
Paschalis Baylón, także Pascal Bailon lub Serafin Eucharystii, właśc. hiszp. Pascual Baylón Yubero (ur. 16 maja 1540 w Torrehermosa w Aragonii, zm. 17 maja 1592 w Vilareal) – hiszpański pasterz owiec, franciszkanin alkantarzysta zwany doktorem eucharystii, furtian i święty Kościoła katolickiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z ubogiej, rolniczej rodziny Marcina Baylóna i Elżbiety Yubero. Po pierwszej nieudanej próbie przyjęcia do Zakonu Braci Mniejszych, został w końcu bratem zakonnym w wieku 24 lat. Był kucharzem, furtianem i kwestarzem. Wzorował się na życiu św. Franciszka z Asyżu i św. Piotra z Alkantary. Nie skorzystał z propozycji podjęcia studiów teologicznych i przyjęcia święceń, pragnąc pozostać na wzór św. Franciszka bratem zakonnym. Pomimo braku wykształcenia teologicznego Paschalis pozostawił po sobie około dwudziestu małych traktatów dogmatycznych i ascetycznych. Pełnił także przez krótki czas obowiązki gwardiana.
Zasadniczą cechą jego duchowości była pobożność eucharystyczna. Cały wolny czas przeznaczał na adorację Najświętszego Sakramentu. Był również obdarzony charyzmatami kontemplacji, proroctwa i poznania. Kierował się zasadą: "Dla Boga i Zbawiciela potrzeba mieć serce dziecka, dla bliźniego serce matki, dla siebie serce sędziego"[1].
Zmarł w klasztorze w Vilareal 17 maja 1592 r. Legenda głosi, że w czasie mszy św. pogrzebowej dwa razy otworzył oczy: w czasie podniesienia hostii i kielicha. Była to nagroda za jego głęboką cześć do Eucharystii.
Kult
[edytuj | edytuj kod]Papież Paweł V zaliczył go do grona błogosławionych w 1618, świętym ogłosił go papież Aleksander VIII w 1690.
W 1897 Paschalis został ogłoszony przez Leona XIII patronem kongresów i stowarzyszeń eucharystycznych. Jest również patronem Kalisza.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci (17 maja).
- Ikonografia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/San_Pascual_Bail%C3%B3n%2C_atribuido_a_Andr%C3%A9s_de_la_Calleja_%28Museo_Cerralbo%2C_Madrid%29.jpg/220px-San_Pascual_Bail%C3%B3n%2C_atribuido_a_Andr%C3%A9s_de_la_Calleja_%28Museo_Cerralbo%2C_Madrid%29.jpg)
W ikonografii św. Paschalis przedstawiany jest w habicie lub jako pasterz, czasami z kijem pasterskim. Bywa ukazywany jako adorujący Chrystusa w monstrancji.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Św. Paschalis Baylon (1540-1592). Serwis franciszkanie.pl, 2011-05-17. [dostęp 2012-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-21)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Paschalis Baylón. DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM. [dostęp 2012-04-30].
- T. Słotwiński, M. Damian, Święci franciszkańscy na każdy dzień, s. 202-204, Wrocław 2008
- T. Słotwiński, Święty Paschalis. Patron kongresów eucharystycznych, Wrocław 1997