Siarczan miedzi(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siarczan miedzi(II)
model struktury krystalicznej model komórki elementarnej
model struktury krystalicznej model komórki elementarnej
kryształ CuSO4·5H2O
kryształ CuSO
4
·5H
2
O
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CuSO4
Masa molowa 159,61 g/mol
Wygląd bezwonny, biało-szary[1] lub biało-zielony, amorficzny proszek bądź romboedryczne kryształy (bezwodny), niebieskie trójskośne kryształy (pięciowodny)[2]
Minerały chalkantyt
Identyfikacja
Numer CAS 7758-98-7
10257-54-2 (jednowodny)
7758-99-8 (pięciowodny)
PubChem 24462[3]
Podobne związki
Inne aniony CuSO
3
Inne kationy Cu
2
SO
4
, MnSO
4
, NiSO
4
Podobne związki siarczany
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Siarczan miedzi(II) (nazwa Stocka: siarczan(VI) miedzi(II)), CuSO
4
nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i miedzi na II stopniu utlenienia. Pięciowodny siarczan miedzi(II) występuje naturalnie jako minerał chalkantyt.

Bezwodny (CuSO
4
)

Bezwodny siarczan miedzi jest biały. W temperaturze pokojowej jest silnie higroskopijną substancją o gęstości 3,6 g/cm³. Związek ten dobrze rozpuszcza się w wodzie, a jego roztwór ma odczyn lekko kwaśny. W roztworze wodnym tworzy oktaedryczne jony kompleksowe [Cu(H
2
O)
6
]2+
wykazujące właściwości paramagnetyczne[potrzebny przypis].

Pentahydrat siarczanu miedzi o wzorze CuSO
4
·5H
2
O
(nazywany dawniej witriolem miedzi lub sinym kamieniem) wykazuje intensywnie niebieskie zabarwienie.

Pentahydrat pod wpływem ogrzewania w temperaturze 102 °C traci dwie cząsteczki wody przechodząc w trihydrat – CuSO
4
·3H
2
O
(o gęstości 3,78 g/cm³) i następnie monohydrat. Ogrzany powyżej temperatury 197 °C staje się bezwodny[potrzebny przypis].

Zastosowania[edytuj]

  • jako fungicyd
  • konserwacja drewna
  • wykrywanie wody w alkoholu (bezwodny reaguje z wodą i zabarwia roztwór na niebiesko)
  • jest głównym składnikiem zarówno kwaśnych kąpieli do elektrolitycznego miedziowania, jak i kąpieli przeznaczonych do elektrolitycznego wytwarzania anod miedzianych
  • jest często używany przez chemików-amatorów do „hodowli” kryształów

Przypisy[edytuj]

  1. a b Siarczan miedzi(II) (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA).
  2. a b c d e f g Haynes 2014 ↓, s. 462.
  3. Siarczan miedzi(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. CRC Handbook of Chemistry and Physics. William M. Haynes (red.). Wyd. 95. Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 462. ISBN 9781482208689.
  5. a b Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, zał. VI, z uwzględnieniem Rozporządzeń ATP: Siarczan miedzi(II) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-12-07].
  6. a b Siarczan miedzi(II). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) dla Polski. [dostęp 2015-12-07].
  7. Siarczan miedzi(II) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2015-12-07].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.