Wiktor Osiatyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Osiatyński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1945
Białystok
Zawód pisarz, nauczyciel akademicki, prawnik
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Wiktor Osiatyński (ur. 6 lutego 1945 w Białymstoku) – polski prawnik, pisarz, publicysta, wykładowca akademicki, działacz społeczny. Specjalizuje się w zakresie prawa konstytucyjnego, historii doktryn politycznych i prawnych oraz prawach człowieka.

Życiorys[edytuj]

Ukończył warszawskie VII Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego[1]. Studiował prawo i socjologię na Uniwersytecie Warszawskim i w Polskiej Akademii Nauk[2]. Uzyskał stopień naukowy doktora w zakresie socjologii. Następnie otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych[3].

W latach 90. był dyrektorem Centrum Badań nad Konstytucjonalizmem w Europie Wschodniej w Chicago. W 1995 został profesorem w Central European University w Budapeszcie[3]. Podejmował również współpracę z University of Connecticut i Uniwersytetem w Sienie. Wykładał na uniwersytetach m.in. Antioch w Los Angeles, Columbia, Stanforda, Harvarda[2]. Uczył w więzieniu dla kobiet Frontera w Kalifornii. Był członkiem Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk[4], brał udział w pracach nad przygotowaniem Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 1997.

Jest również aktywnym działaczem społecznym. Był inicjatorem powstania w ramach Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka Programu Spraw Precedensowych, został członkiem jego rady programowej. Zajął się szerzeniem informacji o uzależnieniach, w tym alkoholizmie, do której to choroby publicznie sam się przyznał[5]. Jest autorem publikacji poświęconych alkoholizmowi i współtwórcą Komisji Edukacji w Dziedzinie Alkoholizmu, jednego z programów Fundacji im. Stefana Batorego[3].

Jest także feministą[6][7]. W 2006 znalazł się w gronie czterech inicjatorów zawiązania Partii Kobiet[8].

Zasiadł w radzie Fundacji Centrum im. prof. Bronisława Geremka. Prowadzi cykliczny, emitowany w poniedziałki program Zrozumieć świat w Radiu Tok FM.

W 2011 został laureatem przyznawanej przez Instytut Spraw Publicznych Nagrody im. Jerzego Zimowskiego. W 2016 Konfederacja Lewiatan uhonorowała go Nagrodą za Odważne Myślenie im. Barbary Skargi. W tym samym roku za działalność na rzecz praw człowieka rzecznik praw obywatelskich nadał mu Nagrodę im. Pawła Włodkowica[9].

Brat Jerzego Osiatyńskiego, mąż psycholożki Ewy Woydyłło-Osiatyńskiej.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Książki[edytuj]

Inne publikacje[edytuj]

  • John Kenneth Galbraith, Społeczeństwo dobrobytu. Państwo przemysłowe, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1973 (autor wyboru tekstów)
  • Alvin Toffler, Szok przyszłości, Państwowy Instytut Wydawniczy 1974; Wydawnictwo Zysk i S-ka 1998; Wydawnictwo Kurpisz 2007 ISBN 978-83-8973-890-5 (współautor przekładu)
  • Alvin Toffler, Ekospazm, Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 1977 (autor wstępu)
  • Wizje Stanów Zjednoczonych w pismach Ojców Założycieli, Państwowy Instytut Wydawniczy 1978 (praca zbiorowa; autor wyboru tekstów i opracowania)
  • John Kenneth Galbraith, Ekonomia a cele społeczne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1979 ISBN 83-01-00044-9 (przekład z języka angielskiego i wstęp)
  • Robert Jungk, Człowiek tysiąclecia. Wiadomości z warsztatów, w których rodzi się nowe społeczeństwo, Państwowy Instytut Wydawniczy 1981, ISBN 83-06-03560-0 (autor przedmowy)
  • Michael Novak, Przebudzenie etnicznej Ameryki, Państwowy Instytut Wydawniczy 1985, ISBN 83-06-01114-7 (autor wstępu)
  • Alvin Toffler, Trzecia fala, Państwowy Instytut Wydawniczy 1986, 1997, 2001 ISBN 83-06-02594-6; Wydawnictwo Kurpisz 2007 ISBN 83-89-73889-9 (autor przedmowy)
  • Ustawa konstytucyjna z dnia 17 października 1992 roku o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym; Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lipca 1952 roku (przepisy utrzymane w mocy), Wydawnictwo Prawnicze 1993 ISBN 83-21-9063-5-4 (autor przedmowy)
  • Lech Falandysz, Myśli, Łośgraf – Oficyna Wydawnicza 2003, ISBN 83-87-57277-2 (współautor przedmowy)

Przypisy

  1. Wiktor Osiatynski. liceum7.edu.pl. [dostęp 2012-03-27].
  2. a b Wiktor Osiatynski (ang.). ceu.hu. [dostęp 2012-03-27].
  3. a b c Prof. Wiktor Osiatyński. hfpr.org.pl. [dostęp 2012-03-27].
  4. Wiktor Osiatyński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-03-27].
  5. Prof. Wiktor Osiatyński, cz. I, „Alkoholik”. wyborcza.pl, 29 stycznia 2010. [dostęp 2012-03-27].
  6. Wiktor Osiatyński: A czy ty jesteś feministą?. wyborcza.pl, 19 czerwca 2009. [dostęp 2012-03-27].
  7. Monika Głuska-Bagan: Jak feminista z feministką. styl.pl. [dostęp 2012-03-27].
  8. Preambuła. partiakobiet.eu. [dostęp 2012-03-27].
  9. Prof. Wiktor Osiatyński laureatem Nagrody RPO im. Pawła Włodkowica w 2016 r.. rpo.gov.pl, 12 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-26].
  10. Order Odrodzenia Polski dla prof. Wiktora Osiatyńskiego. prezydent.pl, 8 czerwca 2011. [dostęp 2012-03-27].
  11. M.P. 2011 nr 79 poz. 789
  12. M.P. 1997 nr 42 poz. 425

Linki zewnętrzne[edytuj]