Janina Ochojska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janina Ochojska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1955
Gdańsk
Zawód, zajęcie polityk, działaczka społeczna, astronom
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Stanowisko prezes Polskiej Akcji Humanitarnej, posłanka do Parlamentu Europejskiego IX kadencji (od 2019)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa „Bene Merito” Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Ecce Homo Order Uśmiechu

Janina Maria Ochojska-Okońska (ur. 12 marca 1955 w Gdańsku[1]) – polska polityk i działaczka humanitarna, astronom, założycielka Polskiej Akcji Humanitarnej, posłanka do Parlamentu Europejskiego IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące w Zabrzu[1]. W 1980 została absolwentką astronomii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, do 1984 pracowała w Pracowni Astrofizyki PAN w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika w Toruniu[2]. Jako studentka działała w Duszpasterstwie Akademickim oo. Jezuitów w Toruniu[1]. Od końca lat 70. związana z opozycją demokratyczną, współpracowała z niezależną Biblioteką Społeczną Antoniego Stawikowskiego. Przystąpiła do „Solidarności”, po wprowadzeniu stanu wojennego była zaangażowana w dystrybucję wydawnictw drugiego obiegu, a także w działalność lokalnego komitetu zajmującego się pomocą osobom represjonowanym i ich rodzinom[2].

Jest osobą niepełnosprawną od wczesnego dzieciństwa (choroba Heinego-Medina). Jak sama wspominała, zaakceptowanie swojej niepełnosprawności zawdzięcza pobytowi w Zakładzie Leczniczo-Wychowawczym dla Dzieci Kalekich, prowadzonym przez doktora Lecha Wierusza[3]. W 1984 wyjechała do Francji na operację. Tam zetknęła się z ideą pomocy humanitarnej. Jako wolontariuszka działała dla fundacji EquiLibre, wyszukując kontakty i koordynując pomoc dla Polski. W 1989 była jedną z twórców polskiego oddziału Fundacji EquiLibre. W 1992 zorganizowała konwój polskiej pomocy dla byłej Jugosławii. W 1992 założyła także Polską Akcję Humanitarną, w której objęła funkcję prezesa[1].

W 1996 wyszła za mąż za Michała Okońskiego, dziennikarza „Tygodnika Powszechnego”[4], małżeństwo zakończyło się rozwodem[5]. W 2000 ukazał się wywiad rzeka Wojciecha Bonowicza z Janiną Ochojską pt. Niebo to inni, a w 2015 wywiad rzeka przeprowadzony przez Marzenę Zdanowską zatytułowany Świat według Janki.

W kwietniu 2019 w trakcie kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego, w której była kandydatką, ogłosiła publicznie, że choruje na raka piersi, ale nie zamierza rezygnować z kandydowania[6]. W wyborach w tym samym roku uzyskała mandat posłanki do PE IX kadencji z 1. miejsca na liście komitetu Koalicja Europejska jako reprezentantka Platformy Obywatelskiej w okręgu nr 12 obejmującym województwo dolnośląskie i województwo opolskie (otrzymała 307 227 głosów)[7].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Nota biograficzna na stronie Polskiej Akcji Humanitarnej. [dostęp 2012-10-04].
  2. a b Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2012-10-04].
  3. Janina Ochojska: Mam dużo marzeń. niepelnosprawni.pl, 29 stycznia 2009. [dostęp 2012-10-04].
  4. Janina Ochojska, Wojciech Bonowicz: Niebo to inni. objawienia.pl. [dostęp 2019-03-01].
  5. Wszyscy siedzimy na walizkach. chorzowianin.pl, 10 czerwca 2011. [dostęp 2019-03-01].
  6. Janina Ochojska ma nowotwór piersi. „Nie badałam się przez trzy lata”. tvn24.pl, 17 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-17].
  7. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-28].
  8. M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 778.
  9. Wręczenie odznaczeń „Bene Merito” przez Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego. msz.gov.pl, 13 listopada 2009. [dostęp 2012-10-04].
  10. Kawalerowie. orderusmiechu.pl. [dostęp 2012-10-04].
  11. Kobieta Roku 2015. styl.pl, 8 kwietnia 2016. [dostęp 2017-12-26].
  12. Janina Ochojska-Okońska laureatką Nagrody im. Jerzmanowskich. wprost.pl, 2 lutego 2009. [dostęp 2012-10-08].
  13. Ochojska z nagrodą Lecha Wałęsy. wprost.pl, 29 września 2010. [dostęp 2012-10-04].
  14. Laureaci z poprzednich edycji. polishmarket.com.pl. [dostęp 2015-12-04].
  15. Znamy laureatów konkursu „Człowiek bez barier” 2017. polskieradio.pl, 4 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-26].
  16. Janina Ochojska doktorem honoris causa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. onet.pl, 6 października 2017. [dostęp 2018-04-03].
  17. A. Jakubowska, J. Ochojska, A. Przedpełska-Trzeciakowska i W. Roszkowski z tytułem Honorowych Obywateli Warszawy. dzieje.pl, 31 lipca 2018. [dostęp 2018-07-31].
  18. Janina Ochojska laureatką Transatlantyk Glocal Hero Award 2018. prostoomuzyce.pl, 12 lipca 2018. [dostęp 2019-03-08].