Andreas Thorkildsen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andreas Thorkildsen
Andreas Thorkildsen 2008 cropped.jpg
Andreas Thorkildsen (2008)
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1982
Kristiansand
Klub Kristiansands IF-Friidrett
Wzrost 188 cm
Masa ciała 90 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Andreas Thorkildsen (ur. 1 kwietnia 1982 w Kristiansand) – norweski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.

Dwukrotny złoty medalista igrzysk olimpijskich (Ateny 2004 oraz Pekin 2008)[1]. Mistrz (2009[2]) oraz trzykrotny wicemistrz świata (2005[3], 2007[4] i 2011[5]). W 2006 roku zdobył złoty medal i tytuł mistrza Europy[6], a sukces ten powtórzył cztery lata później podczas czempionatu w Barcelonie[7]. Pierwsze sukcesy na arenie międzynarodowej odniósł, zdobywając w 2000 roku tytuł wicemistrza świata juniorów[8], oraz w 2001, zajmując 2. miejsce w mistrzostwach Europy juniorów[9]. Odnosił zwycięstwa w pucharze świata (2006)[10], pucharze interkontynentalnym (2010)[11] oraz dwukrotnie w światowym finale lekkoatletycznym. Thorkildsen przez 10 lat był rekordzistą świata juniorów w rzucie oszczepem z wynikiem 83,87 m (7 czerwca 2001, Bergen)[12]. Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie rzutem na odległość 90,57 ustanowił rekord olimpijski. Rekord życiowy: 91,59 (2 czerwca 2006, Oslo). Rezultat ten jest aktualnym rekordem Norwegii[13][14] oraz jednocześnie 6. wynikiem w historii światowej lekkoatletyki. Norweg jest pierwszym w historii oszczepnikiem, który posiada w dorobku zarówno tytuł mistrza olimpijskiego, mistrza Europy jak i mistrza świata[15][16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Thorkildsen urodził się w rodzinie ze sportowymi tradycjami. Ojciec Andreasa – Tomm Thorkildsen – w latach 70. XX wieku uprawiał rzut oszczepem, osiągając 30 lipca 1974 w Oslo swój najlepszy rezultat 71,64[17][18]. Matka lekkoatlety, Bente Amundsen-Thorkildsen, trenowała biegi płotkarskie, zdobywając medale mistrzostw kraju[19][20]. Ma starszego brata[21]. W marcu 2011, po sześciu latach związku, rozstał się ze swoją partnerką Christiną Vukicevic – norweską płotkarką, medalistką halowych mistrzostw Europy[22]. Pracuje także jako model[23].

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Lata 1993–1999[edytuj | edytuj kod]

Thorkildsen sport zaczął uprawiać w wieku 11 lat w klubie Hamar IL. Jego pierwszym trenerem był ojciec[24]. Pierwszy sukces odniósł w roku 1995 kiedy oszczepem o wadze 600 gram rzucił na odległość 51,88 i ustanowił rekord Norwegii w tej kategorii wiekowej (13 latkowie). W kolejnych latach bił kolejne rekordy kraju w poszczególnych grupach - także sprzętem seniorskim ważącym 800 gramów. Kulminacyjnym punktem pierwszych lat kariery Thorkildsena była siódma lokata mistrzostw Europy juniorów w 1999 w Rydze[25].

Rekordy w poszczególnych kategoriach wiekowych[edytuj | edytuj kod]

Wiek Rezultat Waga oszczepu Rok Wiek Rezultat Waga oszczepu Rok
13 51,88 m 600 g 1995 14 53,82 m 800 g 1996
14 62,98 m 600 g 1996 16 61,57 m 800 g 1998
16 79,50 m 600 g 1998 17 72,11 m 800 g 1999
18 77,48 m 800 g 2000
Andreas Thorkildsen podczas I ligi pucharu Europy w Leirii (2008)

Lata 2000–2003[edytuj | edytuj kod]

W roku 2000 trafił pod opiekę trenera Åsmund Martinsena. W tym samym roku Thorkildsen zdobył swój pierwszy medal w mistrzostwach Norwegii w kategorii seniorów. Uzyskując wynik 72,72, zajął drugie miejsce, przegrywając tylko z Ronnym Nilsenem[26]. Jesienią 2000 roku podczas mistrzostw świata juniorów w Santiago wywalczył srebrny medal, rzucając na odległość 76,34[8][27]. Rezultatem tym ustanowił nowy rekord swojego kraju w kategorii juniorów.

W 2001 roku zawodnik przeprowadził się do Oslo i rozpoczął treningi w klubie SK Vidar. 7 czerwca w Bergen pierwszy raz Thorkildsen przekroczył barierę 80 metrów. Wynik 83,87 do 2011 był rekordem świata juniorów[12]. W Grosseto podczas mistrzostw Europy juniorów zdobył srebrny medal rzutem na odległość 76,98[9]. W sierpniu bez powodzenia startował w mistrzostwach świata, które były dla niego pierwszą seniorską imprezą o randze międzynarodowej. W Edmonton uzyskał wynik 68,41 i swój start zakończył na eliminacjach, zajmując w nich ostatnią lokatę pośród zawodników z mierzoną próbą[28]. W 2001 oszczepnik wywalczył swój pierwszy złoty medal mistrzostw kraju[26][20].

W roku 2002 Thorkildsen pierwszy raz w karierze wystartował w seniorskich mistrzostwach Europy, które odbywały się w Monachium. W eliminacjach osiągnął wynik 78,36 i do minimum uprawniającego do startu w finale zabrakło mu tylko 68 centymetrów. Ostatecznie Skandynaw zajął 15. miejsce w kwalifikacjach[29]. W Sandnes zdobył drugi w karierze srebrny medal mistrzostw Norwegii, przegrywając tylko z Pålem Arne Fagernesem[26]. Swój najlepszy wynik w sezonie – 83,43 – osiągnął 16 czerwca w Karlstad.

Już na początku sezonu 2003 w łotewskim Ventspils uzyskał swój nowy rekord życiowy - 85,72[30]. Podczas młodzieżowych mistrzostw Europy w Bydgoszczy był czwarty[31][32]. Także w roku 2003 po raz drugi wywalczył mistrzostwo Norwegii z wynikiem 76,04[26][20]. W Paryżu podczas mistrzostw świata odniósł pierwszy znaczący sukces w kategorii seniorów. W eliminacjach osiągnął wynik 79,44[33]. W finale rzucił 77,75 i zajął ostatecznie 11. pozycję[33].

2004[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikację olimpijską Thorkildsen uzyskał 11 czerwca podczas rozgrywanego wyjątkowo w Bergen mityngu Bislett Games – osiągnął wówczas rezultat 84,12, przegrywając z Amerykaninem Breaux Greerem i Rosjaninem Siergiejem Makarowem[34][35]. 27 lipca Norweg odniósł zwycięstwo w prestiżowym mityngu DN Galan w Sztokholmie[36]. Trzy dni później w Londynie podczas London Grand Prix uzyskał swój najlepszy dotychczasowy wynik w sezonie 2004 – 84,45[37].

Przed igrzyskami na listach wyników przed Thorkildsenem było 13 oszczepników, w tym Norweg Ronny Nilsen[38][39]. W eliminacjach, które odbyły się 26 sierpnia[40], Andreas Thorkildsen osiągnął rezultat 81,74, a kwalifikacje wygrał Amerykanin Breaux Greer (87,25) jednak stadion opuścił kulejąc[40]. Finał zmagań podczas igrzysk zaplanowano na 28 sierpnia. W pierwszej próbie norweski miotacz osiągnął wynik 84,82 i po pierwszej serii rzutów zajmował trzecie miejsce[41]. Łotysz Vadims Vasiļevskis także w pierwszej próbie ustanowił swój rekord życiowy – 84,95 – i objął niespodziewanie prowadzenie w konkursie, wyprzedzając aktualnego mistrza świata Siergieja Makarowa[41]. W drugiej kolejce rzutów Thorkildsen pobił swój rekord życiowy i wynikiem 86,50 objął prowadzenie w konkursie[41]. Żaden z zawodników do końca rywalizacji nie rzucił dalej niż Norweg, który niespodziewanie zdobył złoty medal. Komentując zwycięstwo Thorkildsen stwierdził, że jest to uczucie "kompletnie szalone"[42]. Po igrzyskach Thorkildsen zajął drugie miejsce w światowym finale lekkoatletycznym w Monako[43].

Andreas Thorkildsen podczas mitingu w Helsinkach (2005)

2005[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszą lekkoatletyczną imprezą roku były mistrzostwa świata w Helsinkach[3]. W czasie przygotowań do tej imprezy podczas zawodów w Kuortane Thorklidsen – 26 czerwca – dwukrotnie poprawiał własny rekord życiowy, bijąc przy okazji należący do Påla Arne Fagernesa rekord Norwegii[13]. Podczas tej samej imprezy Fin Tero Pitkämäki rzucił 91,53 i został liderem tabel światowych[44]. W lipcu Norweg ponownie poprawił rekord kraju, rzucając w Oslo 29 lipca 87,66[13]. Przed mistrzostwami na listach światowych pierwsze trzy wyniki należały do Pitkämäkiego, Makarowa oraz Thorkildsena[44].

Mistrzostwa świata odbywały się w złych warunkach atmosferycznych, co wpływało na wyniki osiągane przez zawodników. W eliminacjach – 9 sierpnia – tylko trzem liderom list światowych udało się pokonać minimum kwalifikacyjne, które wynosiło 81 metrów[45]. Kolejnego dnia podczas finału zawodnikom przeszkadzał deszcz i wiatr[46]. Po trzech seriach na prowadzeniu był Thorkildsen, jednak w czwartej kolejce Estończyk, aktualny wicemistrz świata[3], Andrus Värnik rzucił 87,17 i odebrał Norwegowi pozycję lidera[47]. Ostatecznie zawody wygrał Värnik przed Thorkildsenem i Makarowem. W kończącym sezon światowym finale lekkoatletycznym Norweg zajął drugie miejsce z wynikiem 89,60[43].

2006[edytuj | edytuj kod]

Po pięciu sezonach startowania w barwach klubu SK Vidar Thorkildsen powrócił do swojego pierwszego klubu Kristiansands[48]. 12 maja w Ad-Dausze podczas zawodów Qatar Athletic Super Grand Prix pierwszy raz w karierze rzucił oszczepem ponad 90 metrów, osiągając wynik 90,13[13]. Rezultat ten poprawił 2 czerwca w Oslo, ustanawiając swój aktualny rekord życiowy i jednocześnie rekord Norwegii rzutem na odległość 91,59[13]. 9 sierpnia w Göteborgu z wynikiem 88,78 zdobył pierwszy w karierze złoty medal mistrzostw Europy[6][49], wyprzedzając Fina Tero Pitkämäkiego oraz utytułowanego Czecha, rekordzistę świata, Jana Železnego[6]. Rok 2006 Norweg zakończył pierwszym w karierze zwycięstwem w światowym finale lekkoatletycznym[43] oraz wygraniem zawodów pucharu świata w Atenach[31]. Jego rekord życiowy, który ustanowił w czerwcu – 91,59, okazał się najlepszym rezultatem w sezonie na świecie[50].

2007[edytuj | edytuj kod]

Głównym celem dla Thorkildsena w roku 2007 były mistrzostwa świata w Osace. Norweg chciał także rzucić dalej niż wynosił rekord Norwegii starym modelem oszczepu – 91,72, który należał do Terje Pedersena[51]. Sezon zaczął od startów w Dakarze i Ad-Dausze gdzie osiągnął odpowiednio 81,10 i 86,39[52]. Lepsza forma przyszła na mistrzostwa świata, które odbywały się na przełomie sierpnia i września w Japonii. W eliminacjach mistrzostw świata, 31 sierpnia, rzucił 82,33 i awansował do finału[53]. W rozegranym 2 września finale w drugiej kolejce rzucił 88,61[54] i przegrywał z Finem Tero Pitkämäkim, który w tej samej serii posłał oszczep na odległość 89,16[4]. W ostatniej serii Thorkildsen rzucił 87,33 i tym samym nie poprawił swojej drugiej pozycji[4]. Tero Pitkämäki w ostatnim rzucie poprawił swój najlepszy wynik, mimo iż miał już zapewniony złoty medal, osiągając 90,33[4].

2008[edytuj | edytuj kod]

W roku 2008 w Pekinie odbywały się igrzyska olimpijskie, podczas których Norweg bronił tytułu mistrzowskiego wywalczonego przed czterema laty w Grecji[1]. Eliminacje odbyły się 21 sierpnia – Norweg z dziewiątym wynikiem eliminacji (79,85) awansował do finału[55]. W finale, który odbył się 23 sierpnia[56], Thorkildsen prowadził już od pierwszej kolejki przez cały konkurs[56]. W piątej serii rzutem na odległość 90,57 ustanowił nowy rekord olimpijski[56], a z szóstej próby zrezygnował[56].

Andreas Thorkildsen podczas mistrzostw świata w Berlinie (2009)

2009[edytuj | edytuj kod]

Główną imprezą sezonu 2009 były sierpniowe mistrzostwa świata. Thorkildsen zaczął od startu w Katarze gdzie osiągnął wynik 83,39[57]. 21 sierpnia podczas eliminacji mistrzostw świata rzucił 80,37 i z szóstym wynikiem całych kwalifikacji awansował do finału[58]. Dwa dni później, w niedzielę 23 sierpnia[59], w drugiej serii rzutów konkursu finałowego czempionatu osiągnął rezultat 89,59[2], który pozwolił mu zdobyć pierwszy w karierze złoty medal mistrzostw świata. Dzięki temu sukcesowi Norweg stał się pierwszym w historii oszczepnikiem, który posiada w dorobku zarówno tytuł mistrza olimpijskiego, mistrza Europy jak i mistrza świata[15]. Po mistrzostwach, 28 sierpnia, w Zurychu podczas kolejnej edycji zawodów Weltklasse Zürich wynikiem 91,28 ustanowił swój najlepszy wynik w sezonie i najlepszy wynik na świecie w całym sezonie[60]. Na zakończenie sezonu Thorkildsen zwyciężył w Salonikach podczas światowego finału lekkoatletycznego[43].

2010[edytuj | edytuj kod]

Oszczepnik przygotowujący się do rzutu podczas mistrzostw Europy w Barcelonie (2010)

Głównym celem dla Norwega w sezonie 2010 były sierpniowe mistrzostwa Europy w Barcelonie[61], podczas których oszczepnik bronił złotego medalu wywalczonego cztery lata wcześniej w Szwecji[6]. Pierwszym startem w 2010 roku były dla Thorklidsena zawody Shanghai Golden Grand Prix, które wygrał z wynikiem 86,11[62]. Po zaciętej walce z niemieckim miotaczem Matthiasem de Zordo zwycięzył w konkursie oszczepników na mistrzostwach Europy broniąc tym samym złota wywalczonego cztery lata wcześniej w Göteborgu[7]. 22 sierpnia zdobył (z wynikiem 87,10) kolejny tytuł mistrza kraju[63]. Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2010 w rzucie oszczepem[64]. 5 września wygrał konkurs oszczepników podczas pucharu interkontynentalnego ustanawiając wynikiem 89,26 nowy rekord tej imprezy[11].

2011[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy start w sezonie Norweg zaplanował na 6 maja w Ad-Dausze[65] – podczas tych zawodów zajął piąte miejsce z wynikiem 83,63[66]. Ostatni raz tak niską pozycję w konkursie Norweg zajął w 2005 roku[67][68]. Na kolejnym mityngu diamentowej ligiShanghai Golden Grand Prix 2011 – Throkildsen zajął drugie miejsce uzyskując wynik 85,12 i przegrywając z Finem Tero Pitkämäkim, który wynikiem 85,33 wyrównał najlepszy rezultat w sezonie należący do Siergieja Makarowa[69][70]. Podczas zawodów w Chinach – przy piątym rzucie w konkursie – sportowiec nabawił się drobnej kontuzji[71] i nie startował przez ponad miesiąc [72] (m.in. nie wystąpił w mityngu Bislett Games 2011 w Oslo[73]). W swoim pierwszym starcie po urazie, 25 czerwca w Kuortane, osiągnął wynik 84,33 i zwyciężył w zawodach[74]. Podczas mistrzostw Norwegii w Byrkjelo, 14 sierpnia, osiągnął najlepszy wynik w sezonie rzucając 90,61 – oszczepnik przyznał, że nie był to według niego idealny rzut[75][76][77]. Po zawodach w Byrkjelo Thorkildsen powiedział, że uważa iż w rzucie oszczepem powinno dokonywać się pomiaru wiatru[77]. Podczas mistrzostw świata w Taegu Norweg w eliminacjach uzyskał wynik 81,83 (minimum kwalifikacyjne wynosiło 82,50[78]) i z siódmym rezultatem awansował do finału[79]. W finale już w pierwszej kolejce na prowadzenie wyszedł późniejszy zwycięzca Niemiec Matthias de Zordo, który rzucił 86,27[5]. Norweg po trzech kolejkach plasował się poza podium – dopiero w czwartym rzucie osiągnął wynik 84,78, który dał mu ostatecznie srebrny medal[80].

2012[edytuj | edytuj kod]

Thorkildsen na mityngu Bislett Games 2012 w Oslo

W pierwszym starcie w olimpijskim sezonie 2012 Norweg zajął z wynikiem 79,53 czwarte miejsce podczas deszczowego mityngu Shanghai Golden Grand Prix 2012 w Szanghaju[81]. Podczas czerwcowych mistrzostw Europy w Helsinkach Norweg nie obronił tytułu z 2010 – po trzech rzutach zajmował czwarte miejsce i opuścił stadion[82]. Ostatecznie został sklasyfikowany na czwartej pozycji i nie zdobył medalu imprezy mistrzowskiej pierwszy raz od 2004 roku. Przyczyną nie najlepszego występu w Helsinkach okazał się uraz mięśnia dwugłowego uda[83]. Podczas igrzysk olimpijskich w Londynie nie obronił złotego medalu wywalczonego 4 lata wcześniej w Pekinie zajmując w finałowym konkursie szóste miejsce[84][85]. Po zajęciu dziesiątego miejsca w zawodach DN Galan 2012 w Sztokholmie, 17 sierpnia, postanowił zakończyć sezon[86].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Na koniec 2004 roku Thorkildsen został wybrany sportowcem roku w Norwegii przez tamtejszych dziennikarzy sportowych[87]. W 2008 wygrał plebiscyt European Athlete of the Year Trophy[88]. Od 2004 do 2010[89] rokrocznie uznawany za najlepszego lekkoatletę Norwegii[43]. W 2010 roku został uznany za najlepszego lekkoatletę maja w Europie[90]. Na koniec sezonu 2010 zajął drugą lokatę w kolejnej edycji plebiscytu European Athlete of the Year Trophy przegrywając z francuskim sprinterem Christophe Lemaitre[91].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Andreas Thorkildsen po zdobyciu złotego medalu olimpijskiego w Pekinie (2008)
Andreas Thorkildsen po wywalczeniu złotego medalu mistrzostw świata w Berlinie (2009)
Rok Impreza Miejsce Pozycja Wynik Źródła
1999 Mistrzostwa Europy juniorów Łotwa Ryga 7. miejsce 72,11 [25]
2000 Mistrzostwa świata juniorów Chile Santiago Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 76,34 [92]
2001 I liga pucharu Europy Finlandia Vaasa 2. miejsce 82,15 [93]
2001 Mistrzostwa świata Kanada Edmonton el. – 26. miejsce 68,41 [43]
2001 Mistrzostwa Europy juniorów Włochy Grosseto Silver medal europe.svg 2. miejsce 76,98 [94]
2002 I liga pucharu Europy Słowacja Bańska Bystrzyca 1. miejsce 81,31 [95]
2002 Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium el. – 15. miejsce 78,36 [31]
2003 I liga pucharu Europy Finlandia Lappeenranta 1. miejsce 81,42 [95]
2003 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Polska Bydgoszcz 4. miejsce 76,95 [31]
2003 Mistrzostwa świata Francja Paryż 11. miejsce 77,75 [31]
2004 I liga pucharu Europy Turcja Stambuł 3. miejsce 78,51 [96]
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny Gold medal.svg 1. miejsce 86,50 [1]
2004 Światowy finał lekkoatletyczny Monako Monako 2. miejsce 82,52 [43]
2005 II liga pucharu Europy Estonia Tallinn 1. miejsce 83,76 [97]
2005 Mistrzostwa świata Finlandia Helsinki Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 86,18 [3]
2005 Światowy finał lekkoatletyczny Monako Monako 2. miejsce 89,60 [43]
2006 I liga pucharu Europy Czechy Praga 1. miejsce 82,24 [95]
2006 Mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg Gold medal europe.svg 1. miejsce 88,78 [6]
2006 Światowy finał lekkoatletyczny Niemcy Stuttgart 1. miejsce 89,50 [43]
2006 Puchar świata Grecja Ateny 1. miejsce 87,17 [10]
2007 II liga pucharu Europy Dania Odense 1. miejsce 87,64 [98]
2007 Mistrzostwa świata Japonia Osaka Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 88,61 [4]
2007 Światowy finał lekkoatletyczny Niemcy Stuttgart 2. miejsce 85,06 [43]
2008 I liga pucharu Europy Portugalia Leiria 1. miejsce 83,16 [99]
2008 Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin Gold medal.svg 1. miejsce 90,57 OR [1]
2008 Światowy finał lekkoatletyczny Niemcy Stuttgart 2. miejsce 83,77 [43]
2009 I liga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 2. miejsce 85,04 [31]
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 89,59 [2]
2009 Światowy finał lekkoatletyczny Grecja Saloniki 1. miejsce 87,75 [43]
2010 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 2. miejsce 82,98 [100]
2010 Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona Gold medal europe.svg 1. miejsce 88,37 [7]
2010 Puchar interkontynentalny Chorwacja Split 1. miejsce 89,26 [101]
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Daegu Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 84,78 [5]
2012 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki 4. miejsce 81,55 [82]
2012 Igrzyska olimpijskie Wielka Brytania Londyn 6. miejsce 82,63 [84]
2013 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Wielka Brytania Gateshead 4. miejsce 80,48
2013 Mistrzostwa świata Rosja Moskwa 6. miejsce 81,06 [102]

Progresja wyników[edytuj | edytuj kod]

Oszczepnik podczas mityngu Bislett Games w Oslo (2010)
Rok Wynik Data Miejsce
1999 72,11 7 sierpnia Łotwa Ryga
2000 77,48 30 września Szwajcaria Düdingen
2001 83,87 7 czerwca Norwegia Bergen
2002 83,43 16 czerwca Szwecja Karlstad
2003 85,72 14 czerwca Łotwa Ventspils
2004 86,50 28 sierpnia Grecja Ateny
2005 89,60 10 września Monako Monako
2006 91,59 2 czerwca Norwegia Oslo
2007 89,51 7 września Szwajcaria Zurych
2008 90,57 23 sierpnia Chińska Republika Ludowa Pekin
2009 91,28 28 sierpnia Szwajcaria Zurych
2010 90,37[103] 29 maja Norwegia Florø
2011 90,61 14 sierpnia Norwegia Byrkjelo
2012 84,72 25 maja Czechy Ostrawa
2013 84,64 8 czerwca Norwegia Florø
2014 80,79 5 lipca Francja Paryż

Rekordy Norwegii[edytuj | edytuj kod]

Thorkildsen w ciągu kariery 7 razy poprawiał rekord Norwegii[13].

Wynik Data Miejsce
86,81 26 czerwca 2005 Finlandia Kuortane
86,82 26 czerwca 2005 Finlandia Kuortane
87,66 29 lipca 2005 Norwegia Oslo
87,75 4 września 2005 Niemcy Berlin
89,60 10 września 2005 Monako Monako
90,13 12 maja 2006 Katar Ad-Dauha
91,59 2 czerwca 2006 Norwegia Oslo

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Wyniki olimpijskie zawodnika w serwisie sports-reference.com (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  2. 2,0 2,1 2,2 IAAF: Javelin Throw - World Championships 2009 (Final) (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 GBRAthletics: IAAF World Championships in Athletics (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 IAAF: Javelin Throw - World Championships 2007 (Final) (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  5. 5,0 5,1 5,2 Mike Rowbottom: Men's Javelin Throw - Final - De Zordo dethrones Thorkildsen (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 6 września 2011].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 GBRAthletics: European Championships (Men) (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  7. 7,0 7,1 7,2 2010 European Athletics Championships – Men's Javelin Throw (ang.). sportsresult.com. [dostęp 31 lipca 2010].
  8. 8,0 8,1 GBRAthletics: IAAF World Junior Championships (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  9. 9,0 9,1 GBRAthletics: European Junior Championships (Men) (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  10. 10,0 10,1 GBRAthletics: IAAF World Cup in Athletics (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  11. 11,0 11,1 Laura Arcoleo: Event Report – Men's Javelin Throw (ang.). iaaf.org. [dostęp 5 września 2010].
  12. 12,0 12,1 Zimowy Puchar Europy - 2 dzień (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 21 marca 2011].
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007.
  14. National Records Norway (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  15. 15,0 15,1 European Athletics: Weltklasse Preview: Isinbayeva, Friedrich look to recapture lost ground (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  16. IAAF: Berlin 2009 - Day 9 SUMMARY - 23 Aug (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  17. Lista najlepszych norweskich oszczepników (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  18. Skapt for spyd (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  19. Medalistki mistrzostw Norwegii w biegu na 100 metrów przez płotki (norw.). [dostęp 17 stycznia 2012].
  20. 20,0 20,1 20,2 Norwegian Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 17 stycznia 2012].
  21. VG: Champagne i strie strømmer. Thorkildsen feiret OL-gullet i natt (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  22. Brudd mellom Thorkildsen og Vukicevic (norw.). vg.no. [dostęp 1 kwietnia 2011].
  23. Her er Andreas' modellbilder (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  24. Andreas Thorkildsen - About me (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  25. 25,0 25,1 wjah.co.uk: European Junior Championships 1999 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  26. 26,0 26,1 26,2 26,3 Spyd/Javelin Throw (norw.). [dostęp 17 stycznia 2012].
  27. World Junior Championships (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  28. Official Results - Javelin Throw - Men - Qualification (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  29. European Championships 2002 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  30. Del 3/Part 3: Kast/Throwing events (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  31. 31,0 31,1 31,2 31,3 31,4 31,5 Profil zawodnika w bazie tilastopaja.org (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  32. European Athletics: Event Result Database - Results European U23 Championships (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  33. 33,0 33,1 IAAF: Timetable - Javelin Throw (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  34. Wyniki konkursu rzutu oszczepem podczas mityngu Bislett Games w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  35. Thorkildsen klarte OL-kravet (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  36. Wyniki konkursu rzutu oszczepem podczas mityngu DN Galan w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  37. Wyniki konkursu rzutu oszczepem podczas mityngu London Grand Prix w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  38. IAAF: Javelin Throw 2004 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  39. 2004 World Top 20 Men Javelin (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  40. 40,0 40,1 IAAF: Men's Javelin Throw - Qualification Round (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  41. 41,0 41,1 41,2 Wyniki finału olimpijskiego z Aten w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  42. IAAF: Men's Javelin Throw Final - Athens 2004 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  43. 43,00 43,01 43,02 43,03 43,04 43,05 43,06 43,07 43,08 43,09 43,10 43,11 Profil zawodnika w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  44. 44,0 44,1 IAAF: Javelin Throw 2005 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  45. Wyniki eliminacji Mistrzostw Świata 2005 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  46. IAAF: Event Report - Men Javelin Throw Final - Helsinki 2005 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  47. Wyniki finału Mistrzostw Świata 2005 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  48. Afenposten: Thorkildsen tilbake til moderklubben (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  49. 2006 European Championships - results (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  50. Tabele sezonu 2006 w rzucie oszczepem w bazie Asko Koski Javelin World (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  51. Jeg kjente at jeg traff! (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  52. IAAF: Javelin Throw 2007 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  53. Wyniki eliminacji Mistrzostw Świata 2007 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  54. Wyniki finału Mistrzostw Świata 2007 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  55. Wyniki eliminacji podczas Igrzysk Olimpijskich 2008 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  56. 56,0 56,1 56,2 56,3 Wyniki finału Igrzysk Olimpijskich 2008 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  57. Wyniki konkursu oszczepników podczas mityngu Qatar Athletics Super Grand Prix w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  58. Wyniki eliminacji Mistrzostw Świata 2009 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  59. Wyniki finału Mistrzostw Świata 2009 w bazie IAAF (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  60. IAAF: Javelin Throw 2009 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  61. bcn2010: Andreas Thorkildsen is preparing for European Championships in San Diego (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  62. Results Javelin Throw Men (ang.). diamondleague-shanghai.com. [dostęp 23 maja 2010].
  63. National Championships Sandnes NOR 20 - 22 August 2010 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  64. Piotr Małachowski i 30 zwycięzców Diamentowej Ligi (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 3 grudnia 2010].
  65. Noway’s Thorkildsen looks ahead to 2011 and also a hat-trick in Helsinki (ang.). European Athletics. [dostęp 10 kwietnia 2011].
  66. Samsung Diamond League Doha / Doha (QAT) - Friday, May 06, 2011 - Javelin Throw (ang.). iaaf.org. [dostęp 6 maja 2011].
  67. Florø Friidrettsfestival 2005 / Florø NOR 4 June 2005 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 6 maja 2011].
  68. Mishchenko, Mohr, Tamgho and Kanter in form in Doha (ang.). European Athletics. [dostęp 7 maja 2011].
  69. Javelin Throw Men (ang.). diamondleague-shanghai.com. [dostęp 15 maja 2011].
  70. Janusz Rozum: Diamentowa Liga w Szanghaju (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 15 maja 2011].
  71. Christian Fuchs: Rückschlag für Andreas Thorkildsen (niem.). leichtathletik.de. [dostęp 21 maja 2011].
  72. Maciek Jałoszyński: Przegląd doniesień ze świata (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 23 czerwca 2011].
  73. Spyd menn (ang.). diamondleague-oslo.com. [dostęp 9 czerwca 2011].
  74. Antti-Pekka Sonninen: Thorkildsen back with 84.33m throw in Kuortane (ang.). iaaf.org. [dostęp 26 czerwca 2011].
  75. Thorkildsen rzucił oszczepem ponad 90 metrów (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 30 września 2011].
  76. Oszczepem ponad 90 metrów (pol.). tvn24.pl. [dostęp 30 września 2011].
  77. 77,0 77,1 Daegu 2011. Thorkildsen za pomiarem siły wiatru w oszczepie (pol.). sport.pl. [dostęp 30 września 2011].
  78. Janusz Rozum: Minima kwalifikacyjne do finałów (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 30 września 2011].
  79. Mike Rowbottom: Men's Javelin Throw - Qualification - Berlin silver medallist Martinez easiest to qualify (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 30 września 2011].
  80. Mike Rowbottom: Men's Javelin Throw - Final - De Zordo dethrones Thorkildsen (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 30 września 2011].
  81. Len Johnson: Liu Xiang and G. Dibaba the standouts in rainy Shanghai – Samsung Diamond League (ang.). iaaf.org. [dostęp 21 maja 2012].
  82. 82,0 82,1 2012 European Athletics Championships – Javelin Throw Men (ang.). sportresult.com. [dostęp 29 czerwca 2012].
  83. Czworo Polaków w Paryżu (pol.). eurosport.pl. [dostęp 5 lipca 2012].
  84. 84,0 84,1 OG London GBR 3 - 12 August 2012 / 30th Olympic Games, Olympic Stadium (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 14 sierpnia 2012].
  85. Janusz Rozum: 50 km – Łukasz Nowak dziewiąty (pol.). pzla.pl. [dostęp 14 sierpnia 2012].
  86. Thorkildsen calls a halt to his season (ang.). European Athletics. [dostęp 21 sierpnia 2012].
  87. Sportsjournalistene kåret Thorkildsen (norw.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  88. European Athletics: Andreas Thorkildsen (NOR) is the male Waterford Crystal European Athlete of the Year 2008 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  89. Thorkildsen and Makestad Bovim are Norway’s Athletes of the Year (ang.). European Athletics. [dostęp 6 grudnia 2010].
  90. Thorkildsen and Ennis voted European Athletes of the Month for May (ang.). european-athletics.org. [dostęp 16 czerwca 2010].
  91. Frenchman Lemaitre voted 2010 European Athlete of the Year (ang.). European Athletics. [dostęp 5 października 2010].
  92. wjah.co.uk: World Junior Championships 2000 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  93. Wyniki Thorkildsena z sezonu 2001 w bazie tilastopaja.org (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  94. wjah.co.uk: European Junior Championships 2001 (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  95. 95,0 95,1 95,2 GBRAthletics: European Cup B Final and First League (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  96. Wyniki zawodów w bazie tilastopaja.org (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  97. Wyniki zawodów w bazie tilastopaja.org (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  98. Wyniki zawodów w bazie European Athletics (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  99. Wyniki zawodów w archiwum European Athletics (ang.). [dostęp 30 kwietnia 2010].
  100. ETC Bergen NOR 19 - 20 June 2010 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 20 czerwca 2010].
  101. 2010 IAAF Continental Cup – Men's Javelin Throw (Results) (ang.). iaaf.org. [dostęp 5 września 2010].
  102. 14th IAAF World Championships - Javelin Throw Men (ang.). IAAF.org. [dostęp 17 sierpnia 2013].
  103. Thorkildsen kasta over 90 meter (norw.). nrk.no. [dostęp 29 maja 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]