Glenn Ford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glenn Ford
Glenn Ford (1979)
Glenn Ford (1979)
Imię i nazwisko Gwyllyn Samuel Newton Ford
Data
i miejsce urodzenia
1 maja 1916
Québec
Data
i miejsce śmierci
30 sierpnia 2006
Los Angeles
Zawód aktor
Odznaczenia
Medal Pochwalny Połączonych Sił (Stany Zjednoczone) Medal Pochwalny Marynarki Wojennej  (Stany Zjednoczone) American Campaign Medal European-African-Middle Eastern Campaign Medal Asiatic-Pacific Campaign Medal Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej Vietnam Service Medal Armed Forces Reserve Medal Kawaler Legii Honorowej (Francja) Médaille de la France libérée Vietnam Gallantry Cross (Wietnam Płd.) Vietnam Military Merit Medal (Wietnam Płd.) Vietnam Campaign Medal (Wietnam Płd.)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Glenn Ford właśc. Gwyllyn Samuel Newton Ford (ur. 1 maja 1916 w Québecu w prowincji Quebec, Kanada, zm. 30 sierpnia 2006 w Los Angeles)[1]amerykański aktor filmowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

Syn Hannah Wood Mitchell i Newtona Forda (konduktora tramwajowego). W wieku 8 lat wraz z rodzicami wyjechał do Stanów Zjednoczonych i osiedlił w Santa Monica. Po ukończeniu studiów zaczął pracować w niedużym zespole teatralnym. Ponieważ jego ojciec uważał, że niepewny zawód aktora może być wyłącznie jego dodatkowym zajęciem, Glenn aż do czasu, kiedy zyskał sławę, był wziętym budowlańcem, zakładającym w Santa Monica domowe instalacje kanalizacyjne, grzewcze, remontującego dachy itp.

W 1939 zaangażowała go Columbia Pictures, przyjął wtedy amerykańskie obywatelstwo i pseudonim, który pochodził od nazwy rodzinnej miejscowości jego ojca – Glenford w Kanadzie. Swoją pierwszą poważną rolę kinową zagrał jeszcze w tym samym roku w Heaven with a Barbed Wire Fence. Jednak na rolę, która okazała się przełomową w jego karierze musiał poczekać aż do zakończenia II wojny światowej i film Gilda z 1946, w którym wystąpił obok Rity Hayworth. Szczyt jego kariery aktorskiej przypadł na lata 50., kiedy to był jednym z najpopularniejszych aktorów Hollywood i kreował swoje najciekawsze role. Grywał regularnie w filmach aż do lat 90., pojawiając się również na szklanym ekranie w filmach przypominanych przez stacje telewizyjne lub w zupełnie nowych produkcjach telewizyjnych. Od 1971 prowadził w CBS swój własny program pt. The Glenn Ford Show. Za namową szefa stacji Freda Silvermana zagrał w serialu kryminalnym Cade's County (1971-1972) i The Family Holvak (1975-1976). W 1991 przyjął propozycję udziału w serialu African Skies, jednak nagła choroba, wymagająca długotrwałego leczenia uniemożliwiła występ. Wcześniej wystąpił w swoim ostatnim filmie - Nerwy ze stali. Na plan filmowy już nie powrócił, wyniszczony serią kilku niedużych wylewów krwi do mózgu. Zmarł w swoim domu w Beverly Hills w 4 miesiące po swych 90. urodzinach. Jest pochowany na cmentarzu Woodlawn w Santa Monica.

Wystąpił w 109 filmach. Mimo że grywał przeważnie w westernach i filmach wojennych, głównie twardych i bezkompromisowych facetów (choć sympatycznych), jego niewątpliwy talent aktorski pozwolił mu nie zostać zaszufladkowanym. Doskonale odnajdywał się zarówno w komediach jak i dramatach, wymagających kreowania ról o skomplikowanym podłożu psychologicznym. W anglojęzycznej wersji Wikipedii można natrafić na informację, że ostatnim filmem w którym Glenn Ford pokazał się kinowej publiczności jest Superman: Powrót z 2006, w którym jego oblicze wyeksponowane zostało na rodzinnej fotografii Supermana w jednej ze scen.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Komandor Glenn Ford

W 1942 zgłosił się na ochotnika do wojska i rozpoczął służbę w Korpusie Rezerwy Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych (USMCR). Rok później został przeniesiony do służby czynnej w bazie korpusu marines w San Diego. Po specjalistycznym przeszkoleniu w Quantico (Wirginia) został awansowany do stopnia sierżanta i otrzymał przydział do sekcji radiowej biura public relations batalionu. Czynną służbę wojskową zakończył w grudniu 1944. W 1958, już jako uznany aktor wstąpił do rezerwy US Navy i w stopniu komandora podporucznika pełnił funkcję oficera public relations tej formacji. Przez kolejne lata promował służbę w US Navy w licznych występach radiowych i telewizyjnych, uzyskując kolejno stopień komandora porucznika (1963) i komandora (1968). W 1967 wraz z ekipą filmu szkoleniowego Global Marine udał się do Wietnamu. Przez pewien okres wraz z filmowcami był w delcie Mekongu – obszarze walk oddziałów amerykańskich z partyzantami Wietkongu. Służbę w oddziałach rezerwowych US Navy zakończył w 1970 w stopniu komandora i z odznaczeniami[2]: Commendation Medal, American Campaign Medal, Asiatic-Pacific Campaign Medal, World War II Victory Medal, Rifle Marksman Badge i US Marine Corps Reserve Medal.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Glenn Ford był czterokrotnie żonaty:

  1. z Eleanorą Powell w latach 1943-1959, rozwód; syn Peter (ur. 1945)
  2. z Kathryn Hays w latach 1966-1969, rozwód
  3. z Cynthią Hayward w latach 1977-1984, rozwód
  4. z Jeanne Baus w latach 1993-1994, rozwód

Przez długi czas był zwolennikiem Partii Demokratycznej, jednak w wyborach w 1980 i 1984 poparł kandydata republikanów, Ronalda Reagana.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Glenn Ford, lata 50

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]