Morgan Freeman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Morgan Freeman
Morgan Freeman podczas Festiwalu Filmowego w Cannes, w 2005 roku
Morgan Freeman podczas Festiwalu Filmowego w Cannes, w 2005 roku
Imię i nazwisko Morgan Porterfield Freeman, Jr.
Data
i miejsce urodzenia
1 czerwca 1937
Memphis
Zawód aktor, reżyser, narrator
Współmałżonek Jeanette Adair Bradshaw
(1967−1979)
Myrna Colley-Lee
(1984−2010)
Lata aktywności od 1971
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Morgan Freeman w Wikicytatach

Morgan Porterfield Freeman (ur. 1 czerwca 1937 w Memphis) – amerykański aktor, narrator i reżyser filmowy, laureat Nagrody Akademii Filmowej oraz Złotego Globu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Morgan Freeman urodził się w Memphis, w stanie Tennessee jako syn Mayme Edny i Morgana Porterfielda, Sr., fryzjera, który w 1961 roku zmarł na marskość wątroby. Jako niemowlę, Freeman trafił pod opiekę swojej babki, zamieszkującej Charleston w Missisipi[1][2][3]. Wraz z rodziną, a w tym z trójką rodzeństwa, często zmieniał miejsce zamieszkania, osiadając w Greenwood, Gary i, ostatecznie, w Chicago[3]. Morgan zadebiutował aktorsko w wieku 9 lat, biorąc udział w szkolnym przedstawieniu. Trzy lata później, kiedy uczęszczał do Broad Street High School, wygrał aktorski konkurs stanowy i pojawił się na antenie stacji radiowej z Nashville. W 1955 roku ukończył szkołę średnią, odrzucając jednocześnie propozycję stypendium w Jackson State University na rzecz posady mechanika w United States Air Force.

Na początku lat 60. Morgan Freeman przeprowadził się do Los Angeles, aby tam podjąć się pracy w Los Angeles Community College. W tym samym okresie zamieszkiwał również w Nowym Jorku, gdzie był tancerzem, a także w San Francisco, gdzie stał się członkiem grupy muzycznej Opera Ring. W 1967 roku Freeman zadebiutował w off-broadwayowskiej sztuce The Nigger Lovers, natomiast rok później po raz pierwszy wystąpił na Broadwayu, w wersji musicalu Hello, Dolly!, w której pojawili się wyłącznie afroamerykańscy aktorzy[4].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Mimo że pierwszym filmem, w którego napisach został wymieniony był Who Says I Can't Ride a Rainbow? z 1971 roku, Freeman stał się znany w mediach dzięki rolom w operze mydlanej Inny świat (Another World) oraz w programie dla dzieci The Electric Company[3].

Począwszy od połowy lat 80., Freeman zaczął grać role drugoplanowe w filmach pełnometrażowych, dzięki czemu zyskał reputację aktora wcielającego się w "mądre, opiekuńcze" postacie[3]. Jego popularność wzrastała, objawiając się w coraz poważniejszych angażach, a w tym do obrazów: Wożąc panią Daisy oraz Chwała (oba w 1989)[3]. Za rolę w pierwszym z nich aktor otrzymał nominację do Nagrody Akademii Filmowej. W 1994 roku zagrał Reda, więźnia, który przeszedł wewnętrzną przemianę, w obrazie Skazani na Shawshank. Wzrastając do rangi jednej z najważniejszych postaci Hollywood, Freeman występował w kolejnych produkcjach, a w tym m.in.: Robin Hood - książę złodziei, Bez przebaczenia, Siedem oraz Dzień zagłady[5]. W 1997 roku Morgan założył wraz z Lori McCreary niezależną wytwórnię filmową Revelations Entertainment.

Po zdobyciu trzech nominacji — dla najlepszego aktora drugoplanowego za film Cwaniak oraz dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za role w Wożąc panią Daisy i Skazani na Shawshank — Freeman otrzymał Nagrodę Akademii Filmowej dla najlepszego aktora drugoplanowego za Za wszelką cenę podczas 77. ceremonii wręczenia Oscarów[3].

Freeman z aktorką Paz Vegą na premierze filmu Dwa światy w Madrycie, w 2007 roku

Freeman znany jest ze swojego charakterystycznego głosu, dzięki któremu często wciela się w rolę narratora. W 2005 roku pełnił tę funkcję w dwóch filmach: Wojna światów oraz dokumencie nagrodzonym Oscarem, Marsz Pingwinów.

W 1991 roku Freeman otrzymał propozycję głównej roli w filmie Park Jurajski. Niepewny decyzji, odwiedził American Museum of Natural History, aby obejrzeć szkielety oraz figury dinozaurów. W 2007 roku, w jednym z wywiadów, Morgan przyznał, że był zdumiony, kiedy dowiedział się, iż ptaki mają swoich przodków wśród dinozaurów. Jednocześnie dodał, że kiedy odrzucił ofertę występu w obrazie, kolejne wakacje spędził na czytaniu książek ornitologicznych. Wydarzenia te miały również wpływ na to, że Freeman z chęcią podjął się narratorstwa Marszu Pingwinów.

Morgan Freeman wcielił się w rolę Boga w filmie Bruce Wszechmogący, a także w jego kontynuacji Evan Wszechmogący. Zagrał także Luciusa Foxa w obrazie Batman: Początek oraz jego sequelu Mroczny rycerz. W 2007 roku wystąpił u boku Jacka Nicholsona w Choć goni nas czas. Rok później Freeman powrócił na Broadway, aby zagrać w sztuce The Country Girl, w reżyserii Mike'a Nicholsa.

Freeman wielokrotnie wspominał, że chciałby nakręcić film poświęcony Nelsonowi Mandeli. Początkowo próbował oprzeć scenariusz na jego autobiografii, Long Walk to Freedom, jednak projekt w tym założeniu nie mógł zostać sfinalizowany[6]. W 2007 roku Morgan zakupił prawa do ekranizacji książki Playing the Enemy: Nelson Mandela and the Game that Made a Nation autorstwa Johna Carlina[7]. Ostatecznie reżyserii filmu biograficznego o Mandeli podjął się Clint Eastwood. Invictus miał premierę w 2009 roku; w rolę Nelsona wcielił się Freeman, zaś Matt Damon zagrał kapitana drużyny rugby, François Pienaara[8].

Na początku 2010 roku Freeman zastąpił Waltera Cronkite'a w roli osoby, która użycza głosu we wprowadzeniu do programu CBS Evening News, prowadzonego przez Katie Couric[9]. W tym samym roku aktor wystąpił w roli prezentera podczas charytatywnego telethonu Hope for Haiti Now: A Global Benefit for Earthquake Relief na rzecz ofiar trzęsienia ziemi na Haiti.

W 2010 roku premierę miał kolejny obraz z udziałem Freemana, Red, oparty na komiksie o tym samym tytule. Wraz z Bruce'em Willisem, Helen Mirren i Johnem Malkovichem wcielili się w grupę emerytowanych agentów specjalnych CIA, którzy muszą powrócić do dawnego zajęcia[5].

W 2012 roku ukazała się następna odsłona przygód Batmana, Mroczny rycerz powstaje, w której Morgan ponownie zagrał postać Luciusa Foxa[5].

Obecnie Freeman jest prowadzącym oraz narratorem programu Through the Wormhole, emitowanego na antenie Discovery Channel[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Freeman ze swoją córką, Morganą Freeman, na ceremonii rozdania Oscarów w 1990 roku.

Freeman pozostawał w związku małżeńskim z Jeanette Adair Bradshaw od 22 października 1967 roku, do 1979 roku. 16 czerwca 1984 roku aktor poślubił Myrnę Colley-Lee, jednak para pozostawała w separacji od grudnia 2007 roku. Jego partner biznesowy, Bill Luckett, ogłosił w sierpniu 2008 roku, że Morgan i jego żona są w trakcie procesu rozwodowego, który został sfinalizowany 15 września 2010 roku[11][12]. Freeman ma dwóch synów z wcześniejszych związków; zaadoptował również córkę swojej pierwszej żony. Bradshaw jest poza tym matką jego czwartego dziecka.

Nieruchomości[edytuj | edytuj kod]

Freeman większość czasu spędza w Nowym Jorku oraz Charleston w Missisipi, gdzie posiada prywatne posiadłości. Poza tym jest współwłaścicielem restauracji Madidi i klubu bluesowego Ground Zero, które znajdują się w Clarksdale, w stanie Missisipi. 24 kwietnia 2008 roku nastąpiło oficjalne otwarcie drugiego lokalu Ground Zero w Memphis, w stanie Tennessee.

Poglądy i polityka[edytuj | edytuj kod]

Freeman publicznie skrytykował obchody Black History Month i nie uczestniczy w żadnym z wydarzeń z nimi powiązanych, twierdząc: "Nie chcę, aby Black History Month miał miejsce. Historia Afroamerykanów jest amerykańską historią."[13] Dodał również, że jedynym sposobem na powstrzymanie rasizmu jest zaprzestanie rozmów o nim, co poparł słowami, iż "nie istnieje White History Month"[14]. W wywiadzie dla programu 60 Minutes, Freeman powiedział: "Zamierzam przestać nazywać cię białym człowiekiem i mam zamiar poprosić cię, abyś przestał nazywać mnie czarnym człowiekiem."[13] Morgan poparł wniosek o zmianę flagi stanowej Missisipi, w której kantonie znajduje się bojowa flaga Skonfederowanych Stanów Ameryki[15][16].

Morgan Freeman poparł kandydaturę Baracka Obamy na stanowisko Prezydenta Stanów Zjednoczonych w 2008 roku, jednak nie zdecydował się na dołączenie do jego kampanii wyborczej[17]. Freeman jest narratorem multimedialnej sekcji poświęconej Obamie w The Hall of Presidents[18][19].

Honory naukowe[edytuj | edytuj kod]

13 maja 2006 roku Freeman otrzymał honorowy tytuł doctor honoris causa na Delta State University, a w 2010 roku to samo wyróżnienie przyznał mu Brown University[20][21]. Aktor jest również, od 1997 roku, posiadaczem doktoratu honoris causa w Rhodes College[22].

Działalność filantropijna[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku Freeman był jednym z współzałożycieli Grenada Relief Fund, mającej na celu pomoc ludziom, którzy ucierpieli w wyniku huraganu Ivan. Od tego czasu fundacja przeistoczyła się w PLANIT NOW, organizację wspomagającą osoby, które mieszkają w miejscach nawiedzanych przez huragany i sztormy[23].

Aktor współpracował jako narrator z globalnymi organizacjami, a w tym One Earth, użyczając głosu w krótkich klipach reklamowych, mających na celu zwrócenie uwagi na kwestie dotyczące środowiska naturalnego[24].

Freeman przekazał fundusze na rzecz parku dla koni w Starkville, w stanie Missisipi, wchodzącego w skład Uniwersytetu Stanowego Missisipi. Aktor jest właścicielem kilku koni, które na co dzień przebywają w jego posiadłości w Charleston, i które często zabiera do Starkville[25].

Wypadek samochodowy[edytuj | edytuj kod]

Aktor był uczestnikiem wypadku samochodowego, który miał miejsce 3 sierpnia 2008 roku w Ruleville. Pojazd, którym podróżował, Nissan Maxima, wypadł z trasy i kilkakrotnie dachował. Freeman oraz pasażerka, Demaris Meyer, zostali wydostani z samochodu dzięki nożyco-rozpieraczowi hydraulicznemu. Morgan został przetransportowany helikopterem do The Regional Medical Center w Memphis[26][27]. Policja wykluczyła, ażeby alkohol był czynnikiem sprawczym wypadku, a jej przedstawiciele poinformowali, że dwójka pasażerów miała zapięte pasy bezpieczeństwa[28]. Freeman złamał rękę i obojczyk, w wyniku czego, 5 sierpnia, przeszedł operację; lekarze przez cztery godziny naprawiali uszkodzone nerwy[29]. Krótko po zdarzeniu, jego rzecznik przyznał, że aktor czuje się coraz lepiej i powinien powrócić do zdrowia[30][31]. Meyer, pasażerka samochodu, oskarżyła Freemana o niedbalstwo, twierdząc, że w dzień wypadku pił alkohol[32]. Zaprzeczyła jednocześnie, jakoby z aktorem łączyły ją zażyłe stosunki[33].

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Freeman jest aktywnym graczem w golfa. W wieku 65 lat, zdobył również prywatną licencję pilota (PPL)[34]. Aktor jest lub był właścicielem co najmniej trzech prywatnych samolotów, a w tym Cessna Citation 501 oraz Cessna 414. W 2007 roku nabył za 7 milionów dolarów biznes jeta Emivest SJ30[35][36].

W 2008 roku historia rodziny aktora została przedstawiona w programie African American Lives 2. Test DNA wykazał, że przodkowie Freemana wywodzili się z nigryjskich ludów Tuareg oraz Songhaj.

W lipcu 2009 roku Freeman był jednym z prezenterów podczas koncertu 46664, celebrującego urodziny Nelsona Mandeli.

Morgan Freeman, wraz z byłym prezydentem Billem Clintonem, przewodniczącym komitetu Sunilem Gulatim i piłkarzem Landonem Donovanem, reprezentował Stany Zjednoczone podczas ogłoszenia finałowej prezentacji kandydatury USA do organizacji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2022[37]. Oficjalna uroczystość miała miejsce 1 grudnia 2010 roku w Zurychu.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

Rok Film Rola Informacje
1980 Więzień Brubaker Walter
1981 Naoczny świadek porucznik Black
1984 Nauczyciele Al Lewis
Harry i syn Siemanowski
1985 Historia Marie Ragghianti Charles Traughber
Co było, minęło Charlie Woods
1987 Cwaniak Fast Black Independent Spirit Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Los Angeles Film Critics Association Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
National Society of Film Critics Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
New York Film Critics Circle Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Nominacja — Nagroda Akademii Filmowej dla najlepszego aktora drugoplanowego
Nominacja — Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego
1988 Czysty i trzeźwy Craig
1989 Chwała sierżant John Rawlins Nominacja — Chicago Film Critics Association Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Wożąc panią Daisy Hoke Colburn Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktorskiego duetu (z Jessiką Tandy)
National Board of Review Award dla najlepszego aktora
Kansas City Film Critics Circle Award dla najlepszego aktora
Nominacja — Nagroda Akademii Filmowej dla najlepszego aktora pierwszoplanowego
Wesprzyj się na mnie dyrektor Joe Clark
Przystojniak porucznik A.Z. Drones
1990 Fajerwerki próżności sędzia Leonard White
The Civil War głos Fredericka Douglassa
1991 Robin Hood - książę złodziei Azeem Nominacja — MTV Movie Award dla najlepszego filmowego duetu (z Kevinem Costnerem)
1992 Bez przebaczenia Ned Logan
Zew wolności Geel Piet
1993 Bopha! reżyser
1994 Skazani na Shawshank Ellis Boyd "Red" Redding, narrator Nominacja — Nagroda Akademii Filmowej dla najlepszego aktora pierwszoplanowego
Nominacja — Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym
Nominacja — Nagroda Gildii Aktorów Filmowych za główną rolę męską
Nominacja — Chicago Film Critics Association Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
1995 Epidemia generał Billy Ford
Siedem detektyw William Somerset Empire Award dla najlepszego aktora
London Film Critics Circle Award dla najlepszego aktora
Nominacja — Chicago Film Critics Association Award dla najlepszego aktora
Nominacja — Nagroda Saturn dla najlepszego aktora
Nominacja — MTV Movie Award dla najlepszego filmowego duetu (z Bradem Pittem)
1996 Reakcja łańcuchowa Paul Shannon
Moll Flanders Hibble
Cosmic Voyage narrator
1997 Amistad Theodore Joadson
Kolekcjoner doktor Alex Cross
Długa droga do domu narrator
1998 Dzień zagłady prezydent Tom Beck
Powódź Jim
2000 Siostra Betty Charlie Quinn Nominacja — Nagroda Satelita dla najlepszego aktora drugoplanowego w filmie komediowym lub musicalu
Podejrzany kapitan Victor Benezet
2001 W sieci pająka doktor Alex Cross
2002 Suma wszystkich strachów William Cabot
Bez przedawnienia Charlie Grimes
2003 Bruce Wszechmogący Bóg
Łowca snów porucznik Abraham Curtis
Skazany na wolność pastor Miles Evans
Uznany za winnego porucznik Redding
2004 Za wszelką cenę Eddie "Scrap Iron" Dupris Nagroda Akademii Filmowej dla najlepszego aktora drugoplanowego
Nagroda Gildii Aktorów Filmowych za drugoplanową rolę męską
NAACP Image Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Italian Online Movie Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Vancouver Film Critics Circle Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Nominacja — Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego
Nominacja — Nagroda Gildii Aktorów Filmowych za najlepszą obsadę filmową
Nominacja — Broadcast Film Critics Association Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Nominacja – Black Reel Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
Nominacja — Dallas-Fort Worth Film Critics Association Award dla najlepszego aktora drugoplanowego
The Hunting of the President narrator wydanie ograniczone
Wielki skok Walter Crewes
2005 Niedokończone życie Mitch Bradley
Wojna światów narrator
Marsz pingwinów narrator
Batman: Początek Lucius Fox
Człowiek Pies Sam
2006 Edison Ashford
Kontrakt na zabijanie Frank Carden
Zabójczy numer szef
2007 Evan Wszechmogący Bóg
Smaki miłości Harry Stephenson
Gdzie jesteś, Amando? kapitan Jack Doyle
Choć goni nas czas Carter Chambers, narrator
2008 Wanted - Ścigani Sloan
Guru miłości narrator
Mroczny rycerz Lucius Fox Nominacja — Broadcast Film Critics Association Award dla najlepszej obsady filmowej
2009 Złodziejski kodeks Keith Ripley
Plan prawie doskonały Charlie
Invictus - Niepokonany Nelson Mandela NAACP Image Award dla najlepszego aktora
National Board of Review Award dla najlepszego aktora
Nominacja — Nagroda Akademii Filmowej dla najlepszego aktora pierwszoplanowego
Nominacja — Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym
Nominacja — Broadcast Film Critics Association Award dla najlepszego aktora
Nominacja — Houston Film Critics Society Award dla najlepszego aktora
Nominacja — Nagroda Gildii Aktorów Filmowych za główną rolę męską
Nominacja — Washington D.C. Area Film Critics Association Award dla najlepszego aktora
Nominacja — St. Louis Gateway Film Critics Association Award dla najlepszego aktora
2010 Red Joe Matheson
2011 Born to Be Wild 3D narrator
Conan Barbarzyńca 3D
Mój przyjaciel Delfin 3D doktor McCarthy
2012 Mroczny rycerz powstaje Lucius Fox
The Magic of Belle Isle Monte Wildhorn
2013 Niepamięć Malcolm Beech postprodukcja
Iluzja Thaddeus Bradley
Last Vegas Archie preprodukcja
Olimp w ogniu Marszałek Allan Trumbull
2014 Lego przygoda

Lucy

Vitruvius filmowany, głos

Telewizja[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Informacje
1971–
1977
The Electric Company Spokojny Jeździec, DJ Mel Mounds, Drakula, Vincent,
wampir-wegetarianin
program telewizyjny dla dzieci
1978 Roll of Thunder, Hear My Cry wuj Hammer film telewizyjny
1981 The Marva Collins Story Clarence Collins film telewizyjny
1985 Strefa mroku Tony serial telewizyjny, odcinek: "Dealer's Choice"
1986 Miejsce spoczynku Luther Johnson film telewizyjny
1987 Walka o życie doktor Sherard film telewizyjny
2008 Smithsonian Channel's Sound Revolution on sam program dokumentalny, prowadzący
Stephen Fry in America program telewizyjny, gość
2010 Through the Wormhole
with Morgan Freeman
naukowy program telewizyjny,
prowadzący
Saturday Night Live gość w segmencie What Up with That
2011 Ciekawość seria 1., odcinek 5.: "Is There a Parallel Universe?"
Wydarzenia charytatywne
Wydarzenie Informacje Data
Tsunami Aid: A Concert of Hope Koncert charytatywny, zorganizowany przez aktora George'a Clooneya i transmitowany
globalnie, aby zebrać fundusze na rzecz ofiar trzęsienia ziemi na Oceanie Indyjskim.
15 stycznia 2005
Hope for Haiti Now: A Global Benefit for Earthquake Relief Koncert charytatywny w formie telethonu, zorganizowany przez aktora George'a Clooneya
i transmitowany globalnie, miał na celu pozyskanie środków na pomoc poszkodowanym
w wyniku tragicznego trzęsienia ziemi na Haiti, które pochłonęło co najmniej 100 tysięcy ofiar.
22 stycznia 2010

Inne wyróżnienia i honory[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Morgan Freeman biography. Film Reference.com.
  2. Profiles: Morgan Freeman. Hello Magazine.com
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Inside the Actors Studio. 2 stycznia 2005 (seria 11, odc. 10)
  4. Morgan Freeman Biography. tiscali.co.uk Film & TV.
  5. 5,0 5,1 5,2 Morgan Freeman (I)
  6. Gumbel, Andrew. "The Independent: Morgan Freeman to play Mandela in new movie". The Independent. 2007-09-26.
  7. "Morgan Freeman to Star as Nelson Mandela". New York Times. 2007-06-25.
  8. Keller, Bill. "Entering the Scrum". The New York Times Book Review. 2008-08-17.
  9. Freeman replaces Cronkite on CBS news
  10. Through the Wormhole
  11. [The Detroit Free Press, 2010-09-18, s. 6D
  12. Freeman divorce shocker
  13. 13,0 13,1 Freeman calls Black History Month ‘ridiculous’ . MSNBC.msn.com.
  14. Freeman calls Black History Month ridiculous
  15. Mississippi Votes by wide margin to keep state flag That includes Confederate emblem
  16. Morgan Freeman defies labels
  17. Freeman, Obama and Hollywood immortality
  18. Hall of Presidents
  19. "Hail to the chief: Obama makes Disney debut at Hall of Presidents."
  20. Morgan Freeman biography. http://www.superstarbiography.com/.
  21. Nelson Mandela To Receive Honorary Degree in Absentia, One of Eight Candidates | Brown University Media Relations
  22. 22,0 22,1 Wood, Bennett. Rhodes 150: A Sesquicentennial Yearbook, s. 214.
  23. PLAN!T NOW History
  24. OneEarth.org - ECO
  25. Mississippi State Campus Map
  26. organ Freeman in Car Accident, Listed in Serious Condition
  27. Freeman injured in car accident
  28. Actor Morgan Freeman badly injured in crash
  29. Morgan Freeman recovering after surgery - CNN.com
  30. Morgan Freeman 'in good spirits' after accident
  31. Morgan Freeman discharged from hospital - CNN.com
  32. Morgan Freeman Sued for Car Accident
  33. Morgan's Friend--He Was Drinking Before the Crash
  34. Morgan Freeman: The Bucket List video interview
  35. SJ30jet.Com
  36. Luxury Launches
  37. Gousabid

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednik
Tim Robbins
za Rzeka tajemnic
Oscar dla najlepszego aktora drugoplanowego
2005
za Za wszelką cenę
Następca
George Clooney
za Syriana
Poprzednik
Tom Hanks
za Duży
Złoty Glob dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu
1990
za Wożąc panią Daisy
Następca
Gérard Depardieu
za Zielona karta
Poprzednik
Tim Robbins
za Rzeka tajemnic
Nagroda Gildii Aktorów Filmowych dla najlepszego aktora drugoplanowego
2005
za Za wszelką cenę
Następca
Paul Giamatti
za Człowiek ringu
Poprzednik
Mike Nichols
Nagroda honorowa Amerykańskiego Instytutu Filmowego
2011
za dorobek artystyczny i wkład w rozwój kinematografii
Następca
Shirley MacLaine
Poprzednik
Robert De Niro
Nagroda honorowa im. Cecila B. DeMille'a
2012
za dorobek artystyczny i wkład w rozwój kinematografii
Następca
nieogłoszony