McDonnell Douglas F-15E Strike Eagle
| Boeing/McDonnell Douglas F-15E Strike Eagle | |
F-15E Strike Eagle z 494. Eskadry Myśliwskiej USAF. Dobre widoczny charakterystyczny konforemny zbiornik paliwa. |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | McDonnell Douglas, obecnie Boeing |
| Typ | myśliwiec wielozadaniowy (samolot myśliwsko-szturmowy) |
| Konstrukcja | całkowicie metalowa z elementami tytanowymi |
| Załoga | 2 (pilot i operator uzbrojenia) |
| Historia | |
| Data oblotu | 11 grudnia 1986 |
| Egzemplarze | 418 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
19 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 × Pratt & Whitney F100-PW-220 lub F100-PW229 (dwuprzepływowe) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 13,05 m |
| Długość | 19,43 m |
| Wysokość | 5,63 m |
| Powierzchnia nośna | 56,50 m² |
| Masa | |
| Własna | 17 010 kg |
| Osiągi | |
| Pułap | 18 288 m (60 000 stóp) |
| Zasięg | 3 840 (maksymalny, z trzema dodatkowymi zbiornikami paliwa) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| stałe: 1 × działko M61 Vulcan pociski rakietowe powietrze-powietrze i powietrze-ziemia bomby |
|
McDonnell Douglas F-15E Strike Eagle – amerykański myśliwiec wielozadaniowy, rozwinięcie konstrukcji F-15 Eagle. W przeciwieństwie do pierwotnych wersji F-15, które są niemal wyłącznie myśliwcami przewagi powietrznej, Strike Eagle to maszyna zdolna do prowadzenia ataków na cele naziemne, także nocą, z niskiego pułapu i przy dowolnych warunkach pogodowych, zachowując przy tym możliwość walki z innymi samolotami.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwsze F-15 trafiły do służby w USAF w listopadzie 1974 roku. Pięć lat później na stanie Sił Powietrznych pojawiły się pierwsze F-15C i F-15D.
W 1981 roku do walki o zastąpienie F-111 Aardvark stanęły F-16XL i F-15E. Po niemal trzech latach prób zapadła decyzja, by zamówić Strike Eagle’a, który okazał się konstrukcją tańszą i bezpieczniejszą dla załogi (dzięki dwóm silnikom), i tak w lipcu 1985 roku zaczęto montaż trzech F-15E. Pierwszy lot, z pilotem Garym Jenningsem za sterami, odbył się 11 grudnia tego samego roku.
Pierwszy F-15E trafił do służby w kwietniu 1988 roku w bazie Luke w stanie Arizona, a 30 września następnego roku maszyny te osiągnęły gotowość bojową w szeregach 336. Eskadry Myśliwskiej. Dla samych Sił Powietrznych USA wyprodukowano 236 maszyn.
Służba [edytuj]
F-15E po raz pierwszy wzięły udział w walce podczas pierwszej wojny w Zatoce Perskiej. Od tamtego czasu regularnie brały udział w działaniach USAF na Bliskim Wschodzie (operacja Southern Watch, operacja Desert Fox, operacje Provide Comfort) aż po inwazję na Irak. Wykonywały także misje bojowe nad Jugosławią i Afganistanem, a w końcu nad Libią.
Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne wykorzystywały swoje F-15S do ataków na rebeliantów w Jemenie od 2009 roku. Z kolei izraelskie F-15I Raam wykonywały misje bojowe w Libanie i Strefie Gazy, a także w ataku na syryjskie instalacje nuklearne w 2007 roku.
W Stanach Zjednoczonych planowane jest utrzymanie F-15E w czynnej służbie do 2035 roku.
Amerykańscy piloci żargonowo nazywają F-15E Beagle (bomb + Eagle) lub Mudhen.
Opis techniczny [edytuj]
Załoga F-15E składa się z dwóch lotników: pilota (na przednim fotelu) i operatora uzbrojenia. Tylne stanowisko wyposażone jest w cztery monitory, na których wyświetlać można w dowolnej konfiguracji „ruchomą” mapę, dane z radaru, czujników podczerwieni czy systemów walki radioelektronicznej, a także dane o stanie maszyny i uzbrojenia czy o zagrożeniach i celach. Stanowisko pilota ma trzy tego typu ekrany i wyświetlacz HUD. Strike Eagle jest w stanie równocześnie atakować cele powietrzne (odpowiada za to pilot) i naziemne (operator uzbrojenia).
Oprócz stałego działka M61 Vulcan (zapas amunicji: 500 sztuk) F-15E może przenosić rakiety powietrze-powietrze AIM-9 Sidewinder i AIM-120 AMRAAM oraz szeroki wachlarz uzbrojenia powietrze-ziemia (pociski rakietowe, bomby konwencjonalne i sterowane, w tym JDAM, Small Diameter Bomb i SLAM ER, a także bomby jądrowe B61).
Napęd zapewniają dwa silniki Pratt & Whitney F100-PW-220 lub F100-PW-229. Zapas paliwa w porównaniu do F-15C znacznie powiększono dzięki zastosowaniu dwóch konforemnych (dopasowanych do kształtu kadłuba i zamontowanych wzdłuż niego) zbiorników paliwa, które mieszczą dodatkowe 2839 litrów (750 galonów) paliwa.
Awionika [edytuj]
- radar APG-70 (w 2008 roku podpisano z Boeingiem kontrakt na wymianę tych radarów na nowocześniejsze APG-82 Active Electronically Scanned Array).
- LANTIRN, LITENING
Użytkownicy [edytuj]
Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne (F-15S/F-15SA)
Siły Powietrzne Izraela (F-15I Raam)
Siły Powietrzne Republiki Korei (F-15K Slam Eagle)
Siły Powietrzne Republiki Singapuru (F-15SG)
Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych
Bibliografia [edytuj]
- Backgrounder. F-15E Strike Eagle (ang.). boeing.com. [dostęp 2012-05-28].
- F-15E Strike Eagle (ang.). af.mil. [dostęp 2012-06-05].
- F-15I Ra’am (Thunder) (ang.). globalsecurity.org. [dostęp 2012-06-05].
- Łukasz Golowanow: Żmije, Prostytutki i Sławojki, czyli o pomysłowości amerykańskich lotników (pol.). Konflikty.pl. [dostęp 2012-06-05].
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||