Bell 47

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bell 47
Bell 47
Bell 47
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Bell Helicopter Textron
Konstruktor Arthur M. Young
Typ wielozadaniowy śmigłowiec użytkowy
Załoga 1 + 2 pasażerów
Historia
Data oblotu 8 grudnia 1945
Lata produkcji 1946-1974
Egzemplarze ponad 5600
Dane techniczne
Napęd sześciocylindrowy silnik Lycoming VO-435B1A
Moc 269 KM (217 kW)
Wymiary
Średnica wirnika 11,32 m
Długość 9,63 m
Wysokość 2,84 m
Powierzchnia nośna 100,8m^2
Masa
Własna 858 kg
Użyteczna 482kg
Startowa 1340kg
Osiągi
Prędkość maks. 196 km/h
Pułap praktyczny 3200 m
Zasięg 412 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
2
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bell 47 to pierwszy na świecie śmigłowiec przeznaczony do użytku cywilnego. Śmigłowiec produkowany był przez Bell Helicopter Textron począwszy od 8 marca 1946 roku[1], kiedy firma otrzymała pozwolenie na jego produkcję. W latach 1946-1974 wyprodukowano ponad 5600 jego egzemplarzy, z czego 1200 wyprodukowano na licencji we Włoszech, 239 w Japonii oraz 239 w Wielkiej Brytanii.

Śmigłowiec był również wykorzystywany przez armię amerykańską pod nazwą H-13 Sioux, głównie w celach szkoleniowych lub rozpoznawczych. H-13 brał udział m.in. w wojnie koreańskiej.

Przypisy

  1. Bell Helicopters. Helicopter History Site.