Janina Ochojska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Janina Ochojska
Janina Ochojska
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1955
Toruń
Zawód działaczka społeczna
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Stanowisko prezes Polskiej Akcji Humanitarnej
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa Bene Merito Kawaler Legii Honorowej Order Ecce Homo Order Uśmiechu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Janina Ochojska w Wikicytatach

Janina Maria Ochojska-Okońska (ur. 12 marca 1955 w Toruniu[1]) – polska działaczka humanitarna, założycielka Polskiej Akcji Humanitarnej, astronom.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące w Zabrzu[2]. W 1980 została absolwentką astronomii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, do 1984 pracowała w Pracowni Astrofizyki PAN w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika w Toruniu[1]. Jako studentka działała w Duszpasterstwie Akademickim oo. Jezuitów w Toruniu[2]. Od końca lat 70. związana z opozycją demokratyczną, współpracowała z niezależną Biblioteką Społeczną Antoniego Stawikowskiego. Przystąpiła do „Solidarności”, po wprowadzeniu stanu wojennego zaangażowana w dystrybucję wydawnictw drugiego obiegu, a także działalność lokalnego komitetu zajmującego się pomocą osobom represjonowanym i ich rodzinom[1].

Jest osobą niepełnosprawną od wczesnego dzieciństwa (choroba Heinego-Medina). Jak sama wspomina, zaakceptowanie swojej niepełnosprawności zawdzięcza pobytowi w Zakładzie Leczniczo-Wychowawczym dla Dzieci Kalekich, prowadzonym przez doktora Lecha Wierusza[3]. W 1984 wyjechała do Francji na operację. Tam zetknęła się z ideą pomocy humanitarnej. Jako wolontariuszka działała dla fundacji EquiLibre, wyszukując kontakty i koordynując pomoc dla Polski. W 1989 była jedną z twórców polskiego oddziału Fundacji EquiLibre. W 1992 zorganizowała konwój polskiej pomocy dla byłej Jugosławii. W 1994 założyła Polską Akcję Humanitarną, w której objęła funkcję prezesa[2].

W 1996 wyszła za mąż za Michała Okońskiego, dziennikarza „Tygodnika Powszechnego[4]. W 2000 ukazała się książka wywiad-rzeka Wojciecha Bonowicza z Janiną Okońską Niebo to inni.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2012-10-04].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Nota biograficzna na stronie Polskiej Akcji Humanitarnej. [dostęp 2012-10-04].
  3. Janina Ochojska: Mam dużo marzeń. niepelnosprawni.pl, 29 stycznia 2009. [dostęp 2012-10-04].
  4. Janina Ochojska, Wojciech Bonowicz: Niebo to inni. Wywiad-rzeka. Wydawnictwo Znak, Kraków 2000. [dostęp 2012-10-04].
  5. M.P. z 2011 r. Nr 78, poz. 778
  6. Wręczenie odznaczeń "Bene Merito" przez Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego. msz.gov.pl, 13 listopada 2009. [dostęp 2012-10-04].
  7. Janina Ochojska-Okońska laureatką Nagrody im. Jerzmanowskich. wprost.pl, 2 lutego 2009. [dostęp 2012-10-08].
  8. Ochojska z nagrodą Lecha Wałęsy. wprost.pl, 29 września 2010. [dostęp 2012-10-04].
  9. Ochojska Janina. orderusmiechu.pl. [dostęp 2012-10-04].