Janina Ochojska
| Janina Ochojska | |
| Data urodzenia | 12 marca 1955 |
| Rodzaj działalności | charytatywna |
| Prezes Fundacji | |
| Okres urzędowania | od 19 marca 2004 |
| Przynależność | PAH |
| Odznaczenia | |
Janina Maria Ochojska-Okońska (ur. 12 marca 1955) – polska astronomka, działaczka humanitarna, założycielka Polskiej Akcji Humanitarnej.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące w Zabrzu. Studiowała astronomię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Po ukończeniu studiów (1980) pracowała w Pracowni Astrofizyki PAN w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jako studentka działała w Duszpasterstwie Akademickim oo. Jezuitów w Toruniu, a od 1976 włączyła się w działalność opozycyjną, angażując się m.in. w powstanie NSZZ "Solidarność" w Toruniu.
Jest niepełnosprawna od wczesnego dzieciństwa (Choroba Heinego-Medina). Wiele zawdzięcza pobytowi w Zakładzie Leczniczo-Wychowawczym dla Dzieci Kalekich, prowadzonym przez doktora Lecha Wierusza, który był nie tylko wybitnym lekarzem, ale i wychowawcą. Janina Ochojska wspominała po latach: On nam mówił ˌˌWy możecie więcej, a nie mniej. Wam dano, a nie odebranoˈˈ. On traktował niepełnosprawność jako pewną wartość. Jako dobro, które dostaliśmy. I jeśli to dobro będziemy umieli przyjąć, to nasze życie będzie wyglądało zupełnie inaczej[1]. W 1984 wyjechała do Francji na operację. Tam zetknęła się z ideą pomocy humanitarnej. Jako wolontariuszka działała dla fundacji "EquiLibre", wyszukując kontakty i koordynując pomoc dla Polski. W 1989 była jedną z twórców polskiego oddziału Fundacji "EquiLibre". W 1992 zorganizowała konwój polskiej pomocy dla byłej Jugosławii. W 1994 założyła Polską Akcję Humanitarną, w której sprawuje funkcję Prezesa Zarządu.
W 1996 wyszła za mąż za Michała Okońskiego, dziennikarza "Tygodnika Powszechnego"[2].
W 2000 ukazała się książka wywiad-rzeka: "Niebo to inni" (Wydawnictwo Znak, z Janiną Ochojską rozmawiał Wojciech Bonowicz).
[edytuj] Ordery i odznaczenia państwowe
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2011)[3]
- Odznaka Honorowa Bene Merito (2009)[4]
- Legia Honorowa (Francja)
[edytuj] Pozostałe wyróżnienia
- Order Ecce Homo
- Tytuł Kobieta Europy (1994)
- Nagroda Lecha Wałęsy (2010)[5]
- Nagroda im. Jana Karskiego (USA)
- Nagroda Fundacji im. Romerów (Kanada)
- Nagroda Pax Christi International Peace Award
- Medal św. Jerzego przyznany przez Tygodnik Powszechny
- Atsushi Nakata Memorial (Japonia)
- Kawaler orderu uśmiechu[6]
Przypisy
- ↑ Wywiad Piotra Pawłowskiego z Janiną Ochojską na portalu niepelnosprawni.pl
- ↑ Janina Ochojska, Wojciech Bonowicz "Niebo to inni" wywiad-rzeka. Wydawnictwo Znak, Kraków 2000
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 78, poz. 778
- ↑ Wręczenie przez ministra Radosława Sikorskiego odznaki Bene Merito. msz.gov.pl, 14 listopada 2009.
- ↑ Ochojska z nagrodą Lecha Wałęsy
- ↑ Kawalerowie orderu uśmiechu