Piotr Pawlicki (ur. 1994)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piotr Pawlicki
Piotr Pawlicki junior 2011.jpg
Data i miejsce
urodzenia
30 listopada 1994
Leszno
Pseudonim Piter
Obecne kluby
Liga brytyjska Wolverhampton Wolves
Liga polska Unia Leszno
Kariera

2011
2012-

2011-2013

2011
2012
2014

2011
2012-2013

2011-2012

2012-2013
PolskaLiga polska
Stokłosa Polonia Piła
Unia Leszno
Szwecja Liga szwedzka
Piraterna Motala
Wielka Brytania Liga angielska
Coventry Bees
Poole Pirates
Wolverhampton Wolves
Niemcy Liga niemiecka
AC Landshut
MC Nordstern Stralsund
Dania Liga duńska
Holsted
CzechyLiga czeska
PDK Grepl Mseno
[Oficjalna strona Strona internetowa]

Piotr Pawlicki junior (ur. 30 listopada 1994 w Lesznie[1]) – polski żużlowiec, syn Piotra Pawlickiego, młodszy brat Przemysława Pawlickiego. Wychowanek Unii Leszno.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Licencję żużlową zdobył w 2010 roku na torze w Częstochowie. Już w tym samym roku wywalczył srebrny medal w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Wielkopolski, natomiast w rozgrywkach Ligi Juniorów wraz z drużyną Unii Leszno zajął trzecie miejsce. W kolejnym sezonie odniósł pierwsze znaczące sukcesy, również na arenie międzynarodowej.

2011[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2011 wraz z bratem reprezentował barwy Stokłosy Polonii Piła, którą wprowadził do 1 ligi. Otrzymał powołanie do kadry narodowej juniorów. Startował jako stały uczestnik w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów. Punkty zdobywał w dwóch z czterech rozegranych finałów i ostatecznie uplasował się na 9. pozycji. Jednym z jego największych sukcesów było wywalczenie złotego medalu w finale Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów[2] rozegranym w Lublanie. Kolejnym jego sukcesem był tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski[3] na torze w Gorzowie Wielkopolskim. W Pile wspólnie z Jarosławem Hampelem i Przemysławem Pawlickim zdobył złoty medal Mistrzostw Europy Par[4]. W barwach klubu WTS Nice Warszawa w Bydgoszczy wywalczył brązowy medal Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski. Zadebiutował w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski, zajmując w Lesznie 5. miejsce[5]. Wraz z bratem zdobył złoty medal MMPPK w barwach WTS Warszawa. Wystąpił w finale Brązowego Kasku na torze w Częstochowie i wywalczył w nim srebrny medal. Startował również w lidze szwedzkiej, gdzie reprezentował barwy Piraterny Motala. Wraz z drużyną zdobył wówczas złoty medal[6]. Sezon 2011 zakończył przedwcześnie po upadku w czwartym finale IMŚJ w Gnieźnie, w wyniku którego złamał rękę[7].

W sezonie 2011 startował w następujących klubach: w Polsce – Stokłosa Polonia Piła, w Anglii – Coventry Bees, w Szwecji – Piraterna Motala, w Danii – Holsted oraz w Niemczech – AC Landshut.

2012[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2012 podpisał kontakt z Unią Leszno[8]. Otrzymał powołanie do kadry narodowej juniorów. Był stałym uczestnikiem Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Wystąpił jednak tylko w trzech z siedmiu rund i ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął 16. pozycję. Przed rozegraniem czwartej rundy IMŚJ Pawlicki w wyniku upadku doznał kontuzji barku, która wyeliminowała go z rywalizacji[9]. W rozgrywkach o Młodzieżowe Drużynowe Mistrzostwo Polski nadal reprezentował barwy WTS Warszawa i wraz z drużyną zdobył 3 miejsce. Wraz z Przemysławem Pawlickim i Damianem Balińskim wywalczył złoty medal w finale MPPK na torze w Lesznie. W finale Brązowego Kasku w Gdańsku zdobył srebrny medal. Zajął pierwsze miejsce w turnieju o Złoty Kask rozegranym w Gorzowie Wielkopolskim. Wraz z drużyną Unii Leszno wygrał zawody Ligi Juniorów. Reprezentując Polskę w Drużynowych Mistrzostwach Europy Juniorów zdobył złoty medal[10]. Sezon 2012 zakończył przedwcześnie z powodu odniesionej poważnej kontuzji barku w pierwszym spotkaniu finałowym szwedzkiej Elitserien[11].

2013[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2013 nadal reprezentował barwy Unii Leszno[12]. Otrzymał powołanie do kadry narodowej juniorów. Jego największym sukcesem było zdobycie srebrnego medalu Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów, po tym jak zwyciężył w dwóch z trzech rund finałowych. Wraz z polską reprezentacją wywalczył srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów w Pardubicach[13] oraz złoty medal w Drużynowych Mistrzostwach Europy Juniorów w Opolu[14]. Zajął trzecią pozycję w turnieju o Brązowy Kask w Łodzi i wygrał Srebrny Kask w Rawiczu[15]. Reprezentując barwy Piraterny Motala w szwedzkiej Elitserien wywalczył złoty medal[16].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]