Witold Pyrkosz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Witold Pyrkosz | |
 |
|
| Witold Pyrkosz (2008), fot: Jerzy Stalega, teatr tm. | |
| Data i miejsce urodzenia |
24 grudnia 1926 Krasnystaw |
| Zawód | aktor teatralny i filmowy |
| Współmałżonek | Krystyna Pyrkosz |
| Lata aktywności | od 1955 |
| Odznaczenia | |
   |
|
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie filmpolski.pl | |
| Profil w bazie e-teatr.pl | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
| Profil w bazie Stopklatka.pl | |
Witold Pyrkosz (ur. 24 grudnia 1926 w Krasnymstawie[1]) – polski aktor teatralny i filmowy.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie w 1954. Debiut w 1955 w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach w sztuce Włodzimierza Perzyńskiego "Lekkomyślna siostra" w reż. Tadeusza Kubalskiego, gdzie wcielił się w postać Janka Topolskiego. Debiut ekranowy 1956 w filmie Jerzego Kawalerowicza "Cień". W późniejszym czasie zagrał wiele pamiętnych ról, m.in. w Mecie Antoniego Krauzego i Vabank Juliusza Machulskiego. Aktor jest również współtwórcą i reżyserem kabaretu "Dreptak".
Żonaty z Krystyną, z którą ma troje dzieci. Członek Partii Dobrego Humoru.
Laureat Telekamery 2005 w kategorii Najlepszy Aktor oraz Złotych Spinek w plebiscycie Telekamery Tele Tygodnia 2007 za całokształt pracy artystycznej.
[edytuj] Teatr
- Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach: 1955
- Teatr Ludowy w Krakowie – Nowej Hucie: 1955-1964
- Teatry Dramatyczne (Teatr Kameralny) we Wrocławiu: 1964-1967 oraz 1969
- Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) we Wrocławiu: 1965-1968
- Teatr Polski we Wrocławiu: 1969-1975
- Teatr Polski w Warszawie: 1970, 1974, 1976-1981 oraz 1985
- Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie: 1972 oraz 1974
- Estrada Stołeczna w Warszawie: 1977 oraz 1979
- Teatr Studio w Warszawie: 1982
- Teatr Rozmaitości w Warszawie: 1982-1983
- Teatr Narodowy w Warszawie: 1983-1988
- Teatr Na Woli w Warszawie: 1991, 1994 oraz 1997
- Teatr Ochoty w Warszawie: 1991-1993, 1995-1996, 1999, 2003-2004
- Teatr Komedia w Warszawie: 1999
[edytuj] Filmografia
[edytuj] Aktor
- Cień jako "Malutki" – dowódca oddziału NSZ (1956)
- Eroica – Symfonia bohaterska w dwóch częściach jako Kardasz (1957)
- Rok pierwszy jako Migułka (1960)
- Milczące ślady jako Świder (1961)
- Kwiecień jako porucznik Galicki (1961)
- Na białym szlaku jako feldfebel (1962)
- O dwóch takich, co ukradli księżyc (1962)
- Drugi brzeg jako Gabryś (1962)
- Daleka jest droga jako partyzant (1963)
- Zacne grzechy jako Gęba (1963)
- Rękopis znaleziony w Saragossie jako potępiony Błażej (1964)
- Pięciu jako przyjaciel Kalusa z wojska (1964)
- Panienka z okienka jako kapitan Łabędzia (1964)
- Nieznany jako Marcin (1964)
- Potem nastąpi cisza jako Leoniak (1965)
- Katastrofa jako Roszak (1965)
- Błękitny pokój jako kuzyn Anglika (1965)
- Sobótki (1965)
- Powrót na Ziemię jako Edek, kolega Stefana (1966)
- Czterej pancerni i pies jako plut. Franek Wichura (1966-1970)
- Sublokator jako widmo chorążego (1966)
- Zejście do piekła jako Max Schmidt (1966)
- Morderca zostawia ślad (1967)
- Stawka większa niż życie jako oficer SD Obersturmbannführer Kleist (1967-1968)
- Sami swoi jako warszawiak (1967)
- Wenus z Ille (1967)
- Upiór jako lokaj Stiepan (1967)
- Lalka jako licytant (1968)
- Dzień oczyszczenia jako Drobny (1969)
- Znaki na drodze jako właściciel warsztatu samochodowego (1969)
- Tylko umarły odpowie jako Porucznik Witek (1969)
- Martwa fala (1970)
- Akcja Brutus jako Boruta (1970)
- Meta jako Kazik Kaczyński (1971)
- Szerokiej drogi, kochanie jako dziennikarz Mucha (1971)
- Trąd jako Matusiak (1971)
- Kopernik jako prepozyt Płotowski (1972)
- Siedem czerwonych róż, czyli Benek Kwiaciarz o sobie i o innych jako kolega Bartkowiaka (1972)
- Ten okrutny, nikczemny chłopak jako milicjant (1972)
- Nagrody i odznaczenia jako chorąży Żurek (1973)
- Godzina szczytu jako mężczyzna kupujący samochód (1973)
- Janosik jako Jędruś Pyzdra (1973)
- Nie ma mocnych jako warszawiak (1974)
- Janosik jako Pyzdra (1974)
- To ja zabiłem jako obrońca Morawskiego (1974)
- Złoto jako Milicjant Antek Krzemek (1974)
- Kazimierz Wielki jako przywódca biczowników (1975)
- Hazardziści jako kasjer Leon Badziak (1975)
- Grzech Antoniego Grudy jako Warwaś (1975)
- Złota kaczka jako żołnierz z fajką (1976)
- Daleko od szosy nabywca motocykla Leszka (1976)
- Milioner jako urzędnik (1977)
- Nie zaznasz spokoju jako prezes (1977)
- Niedziela pewnego małżeństwa w mieście przemysłowym średniej wielkości jako Witold (1977)
- Układ krążenia jako doktor Kluźniak (1977-1978)
- Wszyscy i nikt jako kowal (1977)
- Bez znieczulenia jako następca Brońskiego (1978)
- Azyl jako Zera (1978)
- Ślad na ziemi (1978) jako inżynier Arnold Zenon Sapiech
- Na własną prośbę jako Stelmaszek (1979)
- Do krwi ostatniej jako major Wysokoński (1979)
- Słodkie oczy jako inżynier Krzysztof Kowal (1979)
- Constans jako Mariusz, szef Witolda (1980)
- Chłopiec jako Jan Homer (1980)
- Bo oszalałem dla niej jako Władzio (1980)
- Jeśli serce masz bijące jako Prchlik (1980)
- Kariera Nikodema Dyzmy jako Harmonista (1980)
- Nasze podwórko jako Maliniak (1980)
- Dom jako Proboszcz (1980-2000)
- Urodziny młodego warszawiaka jako Jakubowicz (1980)
- Czwartki ubogich jako urzędnik (1981)
- Był jazz jako prezes NOT (1981)
- Yokohama jako pisarz (1981)
- Wojna światów - Następne stulecie jako sędzia (1981)
- Vabank jako Duńczyk (1981)
- Prognoza pogody jako kierownik domu starców (1982)
- Niech cię odleci mara jako kontroler (1982)
- Kamienne tablice jako Fedunowicz (1983)
- Alternatywy 4 jako Balcerek (1983)
- Porcelana w składzie słonia (1984)
- Kim jest ten człowiek jako śledczy (1984)
- Vabank II, czyli riposta jako Duńczyk (1984)
- Prywatne śledztwo (1986)
- Czas nadziei jako nowy dyrektor (1986)
- A żyć trzeba dalej (1986)
- Rykowisko (1986)
- Kingsajz jako Bombalina (1987)
- Sławna jak Sarajewo jako Szafraniec (1987)
- Sonata marymoncka jako Sęczek (1987)
- Dziewczynka z hotelu Excelsior jako Jan (1988)
- Romeo i Julia z Saskiej Kępy jako dorożkarz (1988)
- Ballada o Januszku (1988)
- Gorzka miłość jako Hermanowicz (1989)
- Rififi po sześćdziesiątce (1989)
- Latające machiny kontra Pan Samochodzik (1991)
- Trzy dni bez wyroku jako Kapitan Zygmunt Rzoch "Rzeźnik" (1991)
- Szwedzi w Warszawie (1992)
- Przypadek Pekosińskiego (1993)
- Do widzenia wczoraj. Dwie krótkie komedie o zmianie systemu jako Oglądający telewizję (1993)
- Spółka rodzinna jako majster (1994)
- Piękna warszawianka (Belle de Varsovie, la) jako Ludwik (1994)
- Szabla od komendanta jako Gniewisz (1995)
- Akwarium jako Generał Galicyn "Nawigator" (1995)
- Bar Atlantic jako "Gawędziarz" Sabała (1996)
- Z pianką czy bez jako Kierowca (1997-1998)
- Rodziców nie ma w domu (1997)
- Kiler-ów 2-óch jako ksiądz (1999)
- Lot 001 (1999)
- Bajland (2000)
- M jak miłość jako Lucjan Mostowiak (2000-nadal)
- Tygrysy Europy jako Stanisław Pachołek (2003)
- Dylematu 5 jako Balcerek (Kontynuacja Alternatywy 4 2007)
- Agentki jako Ludwik Poręba (gościnnie) (2008)
[edytuj] Dubbing
- 2011: Auta 2 – Złomek
- 2010: Toy Story 3 (gra) – Stinky Pete
- 2008: Podróże na Burzowej Chmurze
- 2008: Bujdy na resorach – Złomek
- 2007: Lissi na lodzie – Dziadek
- 2006: Auta – Złomek
- 2004: Rogate ranczo – Szeryf Sam
- 2003: Nawiedzony dwór – Ezra
- 2002: Śnieżne psy – Ernie
- 2001-2008: Café Myszka –
- Fil
- Król
- 2001-2003: Legenda Tarzana – Profesor Archimedes Q. Porter
- 2001: But Manitou – Wódz Tęga Pała
- 1999: Toy Story 2 – Pit
- 1999: Tarzan – Profesor Archimedes Q. Porter – ojciec Jane
- 1997: Herkules – Filoktet
- 1995: Rob Roy – Książę Argyll
- 1995-2000: Sylwester i Tweety na tropie – Detektyw Nochal/Brat Babci
- 1991-1993: Dzielny Agent Kaczor – Gąsior Gęgacz, dyrektor Agencji S.Z.A.
- 1976: Ja, Klaudiusz – Narcyz
- 1950: Kopciuszek – Król
[edytuj] Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984)
- Złoty Krzyż Zasługi (1974)
- Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2009)[2]
- Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1984)
Przypisy
- ↑ Wielka Encyklopedia PWN, Warszawa 2005, t. 22, s. 574, ISBN 83-01-13357-0 t. 1-30, ISBN 83-01-13443-7 t. 5. Po jego urodzeniu rodzice przenieśli się do Lwowa i tam został zarejestrowany z datą ur. 1 stycznia 1927 r. Witold Pyrkosz w jednym z wywiadów poinformował, że przyczyniła się do tego jego babka, która chciała aby poszedł do wojska o rok później za: Nowa Gazeta Praska, jako miejsce urodzenia został podany Lwów ponieważ babka stwierdziła: "We Lwowie brzmi lepiej" za: Jolanta Ciosek, Witold zawodowiec Dziennik Polski nr 48/26.02, 5 marca 2006 (dostęp: 13 marca 2008 r.)
- ↑ Medale Gloria Artis dla wybitnych polskich aktorów. mkidn.gov.pl, 5 października 2009.
|
|||||||||||||
