Przejdź do zawartości

56. ceremonia wręczenia Oscarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
56. ceremonia wręczenia Oscarów
Data

9 kwietnia 1984

Miejsce

Dorothy Chandler Pavilion, Los Angeles

Prowadzenie

Johnny Carson

Producent

Jack Haley Jr.

Reżyser

Marty Pasetta

Czas trwania

3 godziny, 45 minut[1]

Stacja telewizyjna

ABC

Nawigacja
◄ 55. 57. ►

56. ceremonia wręczenia Oscarów – 56. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 9 kwietnia 1984 w Dorothy Chandler Pavilion w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 22 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1983, a także trzy pozakonkursowe nagrody specjalne[2]. Poprowadził ją Johnny Carson. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana na żywo przez kanał telewizyjny ABC, a jej oglądalność wyniosła około 42,051 milionów widzów.

Nominacje zostały ogłoszone 16 lutego 1984 przez prezesa Akademii, Gene’a Allena, i aktora Mickeya Rooneya. Najwięcej (11) otrzymał ich film Czułe słówka[3][4]. Podczas ceremonii zdobył też najwięcej nagród (5), w tym w kategorii najlepszy film[5]. Szwedzki film Fanny i Aleksander wygrał cztery nagrody, ustanawiając rekord największej liczby Oscarów zdobytych przez film nieanglojęzyczny[a][7]. Linda Hunt jako jedyna osoba w historii zdobyła nagrodę aktorską za zagranie postaci przeciwnej płci[8][7].

Laureaci i nominowani

[edytuj | edytuj kod]

Kategorie konkursowe

[edytuj | edytuj kod]
Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych[2][9]
Najlepszy film Najlepsza reżyseria
Najlepszy aktor pierwszoplanowy Najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Najlepszy aktor drugoplanowy Najlepsza aktorka drugoplanowa
Najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran Najlepszy scenariusz oparty na materiale z innego medium
Najlepszy film nieanglojęzyczny Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny Najlepszy krótkometrażowy film aktorski
Najlepszy krótkometrażowy film animowany Najlepsza muzyka oryginalna
Najlepsze oryginalne piosenki lub muzyka adaptowana Najlepsza piosenka oryginalna
Najlepsza scenografia Najlepsze zdjęcia
Najlepsze kostiumy Najlepszy montaż
Najlepszy dźwięk Najlepszy montaż efektów dźwiękowych

Nagrody specjalne

[edytuj | edytuj kod]
Nagroda honorowa[7]
  • Hal Roach – „w uznaniu jego bezprecedensowego dorobku w postaci wybitnego wkładu w sztukę filmową”
Nagroda za działalność humanitarną im. Jeana Hersholta[2]
Oscar za osiągnięcie specjalne (efekty specjalne)[2]

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Przebieg

[edytuj | edytuj kod]

Prezenterzy

[edytuj | edytuj kod]
Prezenterzy podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)[10]
Prezenterzy Rola
Gene Allen przemowa powitalna
Sammy Davis Jr. zapowiedź Shirley Temple
Shirley Temple przemowa ze wspomnieniami na temat wygrania Oscara dla małoletnich podczas 7. ceremonii (1935)
Timothy Hutton
Mary Tyler Moore
wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy
Kevin Bacon
Daryl Hannah
wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż efektów dźwiękowych
Jane Alexander
Michael Caine
wręczenie nagród w kategoriach najlepszy krótkometrażowy film animowany i najlepszy krótkometrażowy film aktorski
Joan Collins
Arnold Schwarzenegger
prezentacja segmentu nagród naukowych i technicznych Akademii Filmowej(inne języki)
Robert Wise wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż
Christie Brinkley
Michael Keaton
wręczenie nagrody w kategorii najlepszy dźwięk
Anthony Franciosa
Joanna Pacuła
wręczenie nagrody w kategorii najlepsze zdjęcia
John Gavin
Jack Valenti
wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny
Holly Palance(inne języki)
Jack Palance
wręczenie nagród w kategoriach najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny i najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Tommy Chong
Cheech Marin
wręczenie nagrody za osiągnięcie specjalne
Tommy Tune
Twiggy
wręczenie nagrody w kategorii najlepsze kostiumy
Ricardo Montalbán
Jane Powell
wręczenie nagrody w kategorii najlepsza scenografia
Jennifer Beals
Matthew Broderick
wręczenie nagrody w kategorii najlepsza piosenka oryginalna
Ray Bolger
Gene Kelly
wręczenie nagrody w kategorii najlepsza muzyka oryginalna
Neil Diamond wręczenie nagrody w kategorii najlepsze oryginalne piosenki lub muzyka adaptowana
Dyan Cannon
Gene Hackman
wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa
Mel Gibson
Sissy Spacek
wręczenie nagród w kategoriach najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran i najlepszy scenariusz oparty na materiale z innego medium
Frank Sinatra wręczenie Nagrody za działalność humanitarną im. Jeana Hersholta
Richard Attenborough wręczenie nagrody w kategorii najlepsza reżyseria
Jackie Cooper
George McFarland
wręczenie nagrody honorowej
Dolly Parton
Sylvester Stallone
wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy
Rock Hudson
Liza Minnelli
wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Frank Capra wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film

Występy muzyczne

[edytuj | edytuj kod]
Występy muzyczne podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)[10]
Wykonawcy Utwory
Irene Cara
National Dance Institute(inne języki)
„Flashdance…What a Feeling”
Herb Alpert
Lani Hall(inne języki)
„Maniac”
Mac Davis „Over You(inne języki)”
Donna Summer „Papa, Can You Hear Me?(inne języki)”
Jennifer Holliday(inne języki) „The Way He Makes Me Feel(inne języki)”
Sammy Davis Jr.
Liza Minnelli
„There’s No Business Like Show Business(inne języki)”

Ceremonia

[edytuj | edytuj kod]
Johnny Carson, prowadzący ceremonii

12 września 1983 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) poinformowała, że producentem najbliższej ceremonii Oscarów będzie Jack Haley Jr., który uprzednio produkował gale w 1974 i 1979 oraz wyreżyserował galę w 1970[11]. W tym samym miesiącu zaangażowała do poprowadzenia, po rocznej przerwie, Johnny’ego Carsona[12]. 17 listopada 1983 Marty Pasetta został ogłoszony reżyserem, trzynasty rok z rzędu[13]. 26 stycznia 1984 AMPAS poinformowała, że kierownikiem muzycznym i dyrygentem orkiestry będzie Quincy Jones[14]. Po raz pierwszy w historii Oscarów zasady głosowania zostały przedstawione widzom na końcu, a nie na początku transmisji[15].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Według danych Nielsen Media Research, transmisja ceremonii w Stanach Zjednoczonych na ABC odnotowała oglądalność na poziomie 42,051 miliona widzów w 25,39 milionach gospodarstw domowych, co stanowiło spadek o 21% w porównaniu z poprzednim rokiem. Miała udział w rynku na poziomie 30,3, co reprezentowało 50% widowni oglądającej wówczas telewizję[16][17].

John J. O’Connor(inne języki) z gazety „The New York Times” pochwalił prowadzenie Johnny’ego Carsona, określając jako „żywiołowo genialne” i zwracając uwagę na jego „zapewnianie z wiecznie chłopięcą gracją swojego typowego komediowego miksu”[18]. Stephen Hunter z „The Baltimore Sun(inne języki)” wyraził opinię: „Spektakl, jeden z najżywszych i najdynamiczniejszych w ostatnich latach, miał swój największy atut w powrocie Johnny’ego Carsona do roli prowadzącego. Pan Carson był w szczytowej formie”[19]. Mike Duffy z „Detroit Free Press(inne języki)” ocenił: „Johnny Carson, po raz kolejny nieoceniony gospodarz, dodał trafnymi ripostami potrzebnej pikanterii”[20].

Jerry Coffey z „Fort Worth Star-Telegram(inne języki)” napisał: „Nic, co dzieje się podczas Oscarów, nie jest warte nudy, którą wiecznie naiwna publiczność znosi w wyniku corocznego spazmu samouwielbienia świata filmowego”[21]. Patrick Taggart z „Austin American-Statesman(inne języki)” ocenił: „Po tygodniu od tego wydarzenia można już dziś potwierdzić, że poniedziałkowa gala rozdania Oscarów była jedną z najnudniejszych w historii (…). W każdym przypadku Oscary były przewidywalnym wyborem i nie tylko nie było żadnych niespodzianek wśród nagród, ale nie było nawet tych pysznych, żenujących momentów, które sprawiają, że transmisja na żywo jest tym, czym jest”[22]. Howard Rosenberg(inne języki) z gazety „Los Angeles Times” wyraził opinię: „Bądźmy szczerzy. To nie była jedna z bardziej elektryzujących transmisji rozdania Oscarów. Te trzy godziny i 40 minut minęły tak szybko, jak Barry Lyndon (…). A tradycja wciskania niemal wszystkich najważniejszych, najbardziej efektownych nagród w ostatnie pół godziny po raz kolejny okazała się błędna, nieprzemyślana i po prostu głupia”[23].

Ceremonia została uhonorowana nagrodą Primetime Emmy w kategorii najlepsza scenografia w programie rozrywkowym lub muzycznym(inne języki). Była także nominowana za najlepsze osiągnięcie indywidualne w projekcie graficznym i czołówce(inne języki)[24].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Później rekord został wyrównany przez filmy Przyczajony tygrys, ukryty smok w 2001, Parasite w 2020 i Na Zachodzie bez zmian w 2023[6].
  2. ↑ Nie licząc pozakonkursowej nagrody za osiągnięcie specjalne.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Holden 1993 ↓, s. 622.
  2. 1 2 3 4 The 56th Academy Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-27)]. (ang.).
  3. ↑ Oscar Nominations Are Due. „Baytown Sun(inne języki)”, s. 2-A, 1984-02-16. [dostęp 2021-07-12]. [zarchiwizowane z adresu 2021-08-13]. (ang.).
  4. ↑ Aljean Harmetz(inne języki). 'Endearment' Tops Oscar Nominations. „The New York Times”, s. S21, 1984-02-17. [dostęp 2026-04-11]. [zarchiwizowane z adresu 2017-07-01]. (ang.).
  5. ↑ Aljean Harmetz(inne języki). 'Terms' Wins Best Picture; Duvall and Miss MacLaine Honored. „The New York Times”, s. C15, 1984-04-12. [dostęp 2026-04-11]. [zarchiwizowane z adresu 2020-06-29]. (ang.).
  6. ↑ Witney Seibold: All Quiet On The Western Front's Oscar-Nominated Screenplay Was Kept Alive By Triathlons. /Film(inne języki), 2023-03-17. [dostęp 2024-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-27)]. (ang.).
  7. 1 2 3 The 56th Academy Awards Memorable Moments. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-12)]. (ang.).
  8. ↑ Wiley i Bona 1996 ↓, s. 1145.
  9. ↑ The Official Academy Awards Database. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-12)]. (ang.). Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 1983.
  10. 1 2 Wiley i Bona 1996 ↓, s. 578.
  11. ↑ Jack Haley Jr. to Produce the 56th Academy Awards Show. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej, 1983-09-12. [dostęp 2021-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-29)]. (ang.).
  12. ↑ People: Here's Johnny Once Again on Oscar Show. „Akron Beacon Journal(inne języki)”, s. 2, 1983-09-11. (ang.).
  13. ↑ Marty Pasetta to Direct 56th Academy Awards Show. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej, 1983-11-17. [dostęp 2026-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-12)]. (ang.).
  14. ↑ Quincy Jones to Conduct Special Overture for 56th Oscar Show. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej, 1984-01-26. [dostęp 2026-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-12)]. (ang.).
  15. ↑ Wiley i Bona 1996 ↓, s. 641.
  16. ↑ Nielsen Ratings. „The Philadelphia Inquirer”, s. E12, 1984-04-18. (ang.).
  17. ↑ Bill Gorman: With No Blockbusters Up For Best Picture, Expect 'Academy Awards' Viewership To Fall; Ratings History + Your Guess For This Year (Poll). TV by the Numbers(inne języki), 2012-02-24. [dostęp 2025-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-10)]. (ang.).
  18. ↑ John J. O’Connor(inne języki): Oscar Program: Long, But Different. The New York Times, 1984-04-11. [dostęp 2020-02-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-19)]. (ang.).
  19. ↑ Stephen Hunter. 'Endearment' Wins Oscars as Best Picture. „The Baltimore Sun(inne języki)”, s. A8, 1984-04-10. [dostęp 2020-11-19]. [zarchiwizowane z adresu 2021-08-13]. (ang.).
  20. ↑ Mike Duffy. Sure They Drag, but The Oscars Are Always Fun. „Detroit Free Press(inne języki)”, s. 9D, 1984-04-11. [dostęp 2021-07-28]. [zarchiwizowane z adresu 2021-08-13]. (ang.).
  21. ↑ Jerry Coffey. Gullible Viewers Hooked Again by Tedious Academy Awards. „Fort Worth Star-Telegram(inne języki)”, s. 7D, 1984-04-11. [dostęp 2020-08-26]. [zarchiwizowane z adresu 2021-08-13]. (ang.).
  22. ↑ Patrick Taggart. Unrewarding: Oscar Show's Bright Spots Few and Far Between. „Austin American-Statesman(inne języki)”, s. 221, 1984-04-15. [dostęp 2021-05-28]. [zarchiwizowane z adresu 2021-08-13]. (ang.).
  23. ↑ Howard Rosenberg(inne języki). It Was Not an Endearing Oscarcast. „Los Angeles Times”, s. 85, 1984-04-11. [dostęp 2026-04-12]. (ang.).
  24. ↑ 56th Annual Academy Awards Presentation. Emmy. [dostęp 2026-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-22)]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]