86. ceremonia wręczenia Oscarów
| Data |
2 marca 2014 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Wstęp | |||
| Prowadzenie | |||
| Producent | |||
| Reżyser | |||
| Czas trwania |
3 godziny, 34 minuty[2] | ||
| Stacja telewizyjna | |||
| Nawigacja | |||
| |||
86. ceremonia wręczenia Oscarów – 86. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 2 marca 2014 w Dolby Theatre w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 24 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 2013[3]. Poprowadziła ją Ellen DeGeneres. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana przez kanał telewizyjny ABC, a jej oglądalność wyniosła około 43,7 miliona widzów, co było najlepszym wynikiem dla jakiegokolwiek niesportowego programu w amerykańskiej telewizji od 10 lat. W Polsce emitował ją na żywo kanał Canal+[4].
Nominacje zostały ogłoszone 16 stycznia 2014. Najwięcej (po 10) otrzymały ich filmy American Hustle i Grawitacja. Podczas ceremonii najwięcej nagród (7) zdobył Grawitacja, przy czym w kategorii najlepszy film triumfował Zniewolony.
Ceremonia była szeroko komentowana w mediach ze względu na wykonane podczas niej selfie, do którego DeGeneres zapozowała z grupą aktorów. Jeszcze podczas gali pobiło ono rekord najczęściej podawanego dalej postu w serwisie społecznościowym Twitter, a po latach znalazło się w rankingach najważniejszych zdjęć w historii.
Właściwą galę, dedykowaną kategoriom konkursowym, poprzedziła zorganizowana 16 listopada 2013 ceremonia wręczenia czterech honorowych Nagród Gubernatorów.
Laureaci i nominowani
[edytuj | edytuj kod]Kategorie konkursowe
[edytuj | edytuj kod]Nominacje zostały ogłoszone 16 stycznia 2014 podczas konferencji prasowej w Samuel Goldwyn Theater w Beverly Hills, poprowadzonej przez prezes Akademii, Cheryl Boone Isaacs, i aktora Chrisa Hemswortha[5]. Najwięcej (po 10) otrzymały ich filmy American Hustle i Grawitacja[6][7]. American Hustle był 15. filmem w historii, który otrzymał nominacje we wszystkich czterech kategoriach aktorskich. 23-letnia Jennifer Lawrence ustanowiła rekord jako najmłodsza kobieta z trzecią nominację aktorską w karierze. Megan Ellison była pierwszą kobietą, która otrzymała w tym samym roku dwie nominacje za najlepszy film[8]. Zniewolony w reżyserii Steve’a McQueena był drugą w historią produkcją z czarnoskórym reżyserem nominowaną w kategorii najlepszy film, zaś McQueen był trzecim czarnoskórym nominowanym za najlepszą reżyserię[9].
Podczas ceremonii najwięcej nagród (7) zdobył film Grawitacja[10][11]. W kategorii najlepszy film po raz pierwszy wygrał film czarnoskórego reżysera (Zniewolony)[12] i po raz pierwszy laureatem był czarnoskóry producent (McQueen)[10]. Z kolei John Ridley, uhonorowany dzięki Zniewolonemu za najlepszy scenariusz oryginalny, był drugim czarnoskórym laureatem Oscara za scenariusz[10]. Alfonso Cuarón był pierwszym Latynosem nagrodzonym za najlepszą reżyserię[11]. Witaj w klubie był piątym filmem uhonorowanym w obu kategoriach za role męskie[13]. American Hustle był czwartym filmem, który otrzymał co najmniej 10 nominacji, ale przegrał każdą z nich[14].
Nagrody Gubernatorów
[edytuj | edytuj kod]5 września 2013 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej podała laureatów honorowych Nagród Gubernatorów w ramach 86. edycji Oscarów[18]. Ceremonia ich wręczenia odbyła się 16 listopada 2013 w Ray Dolby Ballroom w kompleksie Ovation Hollywood w Los Angeles[19][20].
- Angela Lansbury – „ikona rozrywki, która stworzyła jedne z najbardziej pamiętnych postaci kina i stała się inspiracją dla wielu pokoleń aktorów”
- Steve Martin – „w uznaniu jego niezwykłego talentu i wyjątkowej inspiracji, jaką wniósł do sztuki filmowej”
- Piero Tosi – „wizjoner, którego niezrównane projekty kostiumów ukształtowały ponadczasową, żywą sztukę w filmach”
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Przebieg
[edytuj | edytuj kod]Prezenterzy
[edytuj | edytuj kod]Występy muzyczne
[edytuj | edytuj kod]| Wykonawcy | Utwory |
|---|---|
| Pharrell Williams | „Happy” |
| Karen O Ezra Koenig | „The Moon Song” |
| U2 | „Ordinary Love” |
| Pink | „Over the Rainbow” |
| Bette Midler | „Wind Beneath My Wings” |
| Idina Menzel | „Let It Go” |
In Memoriam
[edytuj | edytuj kod]Lista artystów zmarłych w minionym roku, wymienionych w segmencie In Memoriam[25]:
- James Gandolfini
- Karen Black
- Tom Laughlin
- Ruth Prawer Jhabvala
- Carmen Zapata
- Hal Needham
- Richard Shepherd
- Stuart Freeborn
- Gerry Hambling
- Jim Kelly
- Stephenie McMillan
- Les Blank
- Eileen Brennan
- Paul Walker
- Fay Kanin
- Charles L. Campbell
- Deanna Durbin
- Frédéric Back
- A.C. Lyles
- Elmore Leonard
- Annette Funicello
- Petro Vlahos
- Eduardo Coutinho
- Saul Zaentz
- Riz Ortolani
- Peter O’Toole
- Ray Harryhausen
- Brian Ackland-Snow
- Richard Griffiths
- Sid Caesar
- Roger Ebert
- Shirley Temple Black
- Joan Fontaine
- Run Run Shaw
- Juanita Moore
- Mickey Moore
- Stefan Kudelski
- Harold Ramis
- Eleanor Parker
- Ray Dolby
- Julie Harris
- Maximilian Schell
- Richard Matheson
- Gilbert Taylor
- Tom Sherak
- Esther Williams
- Philip Seymour Hoffman
Ceremonia
[edytuj | edytuj kod]
25 marca 2013 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) poinformowała, że w związku z Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2014 najbliższa ceremonia Oscarów zostanie przesunięta ze standardowej daty w lutym na 2 marca 2014[26]. 16 kwietnia 2013 ogłosiła, że jej producentami będą, po raz drugi z rzędu, Craig Zadan i Neil Meron[27]. 2 sierpnia 2013 producenci poinformowali, że prowadzącą gali będzie prezenterka Ellen DeGeneres, która uprzednio poprowadziła 79. ceremonię w 2007[28]. 15 stycznia 2014 Hamish Hamilton został ogłoszony reżyserem, Derek McLane – scenografem, zaś Rob Ashford – choreografem[29].
14 stycznia 2014 Zadan i Neron poinformowali, że motywem przewodnim ceremonii będą filmowi bohaterzy: „[gala] będzie honorować prawdziwych bohaterów wielkiego ekranu, superbohaterów, popularnych bohaterów i bohaterów animowanych, zarówno przeszłych, jak i obecnych, a także odważnych twórców filmowych, którzy wcielili się w ich życie”. Z tej okazji w siedzibie AMPAS w Beverly Hills została zainstalowana wystawa „Oscary celebrują filmowych bohaterów”, a jako prezenter podczas ogłoszenia nominacji został zaangażowany Chris Hemsworth, wcielający się w Thora w Filmowym Uniwersum Marvela[30]. Ponadto organizatorzy zaprosili na galę Milesa Scotta, popularnego w mediach chłopca, który pokonał nowotwór i występował jako Batkid, nawiązując do postaci Batmana. Scott miał pojawić się na scenie wspólnie z Andrew Garfieldem, odtwórcą roli Spider-Mana w serii filmowej Niesamowity Spider-Man, ale ostatecznie fragment został usunięty ze scenariusza z powodu ograniczeń czasowych. W ramach rekompensaty AMPAS opłaciła Scottowi i jego rodzinie wycieczkę do Disneyland Resort w towarzystwie Garfielda[31].
28 stycznia 2014 producenci poinformowali, że podczas gali zostanie zaprezentowany hołd dla filmu Czarnoksiężnik z Oz (1939) z okazji jego 75-lecia[32]. W jego ramach Pink wykonała pochodzącą z filmu piosenkę „Over the Rainbow”[33]. Podczas sekcji In Memoriam Bette Midler zaśpiewała utwór „Wind Beneath My Wings”[25].
Paul Feig wyreżyserował telewizyjny spot gali, w którym DeGeneres w towarzystwie 250 tancerzy ruszała ustami i tańczyła do piosenki „The Walker” zespołu Fitz and the Tantrums[34]. Rachel Smith, Miss USA 2007, została zaangażowana do prowadzenia zakulisowego wideobloga na stronie internetowej Oscarów[35]. AMPAS zorganizowała konkurs, w którym studenci mogli wysyłać 60-sekundowe filmy o swoich planach przyczynienia się do przyszłości kinematografii. Sześcioro laureatów, ogłoszonych w programie The Ellen DeGeneres Show, wygrało zaproszenie na tydzień do Los Angeles, gdzie brali udział w wydarzeniach organizowanych przez AMPAS, a także przekazywali statuetki prezenterom podczas gali Oscarów[36].
Oscarowe selfie
[edytuj | edytuj kod]
Producenci nawiązali współpracę z marką Samsung, która miała zostać zareklamowana podczas gali w formie lokowania produktu. Przez kilka miesięcy rozważane były różne pomysły na fotografię typu selfie, którą miała wykonać DeGeneres. Podczas prób prowadząca wpadła na pomysł zrobienia zdjęcia z siedzącą w pierwszym rzędzie Meryl Streep[37].
W trakcie gali DeGeneres podeszła do Streep, by wykonać zdjęcie telefonem Samsung Galaxy Note III, po czym spontanicznie dołączyli do nich inni członkowie widowni. Ostatecznie na fotografii, wykonanej przez Bradleya Coopera, znaleźli się oprócz ich trojga także: Jared Leto, Jennifer Lawrence, Julia Roberts, Kevin Spacey, Angelina Jolie, Brad Pitt, Channing Tatum, Lupita Nyong’o i brat Nyong’o, Peter. Po chwili zdjęcie zostało zamieszczone na profilu DeGeneres w serwisie społecznościowym Twitter, a prowadząca zachęcała ze sceny, by uczynić jej post najczęściej podawanym dalej w historii. Twitter poinformował o problemach technicznych z powodu nadmiernego obłożenia serwisu na krótko po publikacji. Po niecałych 40 minutach został pobity rekord najczęściej podawanego dalej postu w historii serwisu, należący uprzednio do zdjęcia Baracka Obamy z żoną Michelle po zwycięstwie w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2012 (778 tysięcy podań dalej). Dzień po gali post DeGeneres miał już 2,7 miliona podań dalej i 1,4 miliona polubień[37][38][39]. Firma Samsung ogłosiła, że za każde podanie dalej przekaże dolara na wybraną przez AMPAS organizację charytatywną. Dwa dni po gali, gdy post miał już 3 miliony podań dalej, poinformowała o przekazaniu po 1,5 miliona dolarów na Humane World for Animals i St. Jude Children’s Research Hospital w Memphis[40].
W 2016 tygodnik „Time” zamieścił selfie w rankingu 100 najbardziej wpływowych zdjęć w historii[41]. W 2019 telewizja CNN wymieniła go w zestawieniu 100 zdjęć, które zdefiniowały dekadę 2010–2019[42]. W 2024 Alli Rosenbloom z CNN określiła go jako „jeden z najbardziej gwiazdorskich obrazków w historii popkultury”[43].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Według danych Nielsen Media Research, transmisja ceremonii w Stanach Zjednoczonych na ABC odnotowała średnią oglądalność na poziomie 43,7 milionów widzów, co stanowiło wzrost o 8% w porównaniu z poprzednim rokiem. Był to najlepszy wynik Oscarów od 2000 i najlepszy wynik dla niesportowej transmisji w amerykańskiej telewizji od czasu emisji finałowego odcinka Przyjaciół w maju 2004. W grupie wiekowej 18–49 miała udział w rynku na poziomie 13,1[44][45]. Według danych ABC, co najmniej przez sześć minut galę oglądały 72 miliony osób[46].
Szeroko komentowana w mediach była wypowiedź Johna Travolty, który, zapowiadając występ Idiny Menzel, przekręcił jej nazwisko i odczytał je jako „Adele Dazeem”. Scena była parodiowana w internetowych memach[47][48], a na materiałach promocyjnych broadayowskich sztuk z udziałem aktorki jej nazwisko zostało zamienione na Adele Dazeem[49]. Trzy dni po gali Travolta opublikował publiczne przeprosiny dla Menzel[49].
W serwisie Rotten Tomatoes ceremonia osiągnęła wynik 59% pozytywnych recenzji spośród 32 zagregowanych. Portal podsumował: „Ellen DeGeneres podbija internet rekordowym selfie, improwizowaną pizzą i serdecznym ciepłem, które płynnie prowadzi ceremonię rozdania Oscarów bez rażących gaf – choć trochę brakuje jej spontaniczności”[50]. Matt Roush z „TV Guide” wyraził opinię: „DeGeneres była przyjazną, zabawną i orzeźwiająco stąpającą po ziemi gospodynią podczas eleganckiej, choć zazwyczaj przeładowanej i zbyt długiej ceremonii”[51]. Frazier Moore z Associated Press określił galę jako „orzeźwiająco przytulną” oraz „mającą swoje wzniosłe momenty i absolutne minimum niedociągnięć”[52]. Owen Gleiberman z „Entertainment Weekly” ocenił: „Wieczór był schludny, szybki, elegancki i organiczny, z niewielką ilością niepotrzebnych dzwonków i gwizdków; prawie wszystko w nim wydawało się mieć jakiś cel”[53]. Richard Lawson z „Vanity Fair” napisał: „Były to Oscary pełne przyjemnej nieuchronności, przeplatanej kilkoma momentami dziwnej lekkości”[54]. Hank Stuever z „The Washington Post” ocenił: „Po zbyt wielu latach prób zachwycenia nas lub odkrycia jakiegoś nieuchwytnego ideału nietuzinkowej oryginalności, producenci niedzielnej 86. gali rozdania Oscarów postanowili po raz pierwszy, że wystarczy proste rozwiązanie. Prowadząca Ellen DeGeneres opowiadała dowcipy, które były przyjemne dla ucha, łagodne dla umysłu i, w większości, oszczędnie miłe”[55]. Według Briana Lowry’ego z „Variety” DeGeneres „przypominała powrót do dawnych czasów – kiedy Bob Hope czy Johnny Carson czynili te obowiązki – polegając na filmach i spontaniczności, na jaką byli w stanie zdobyć się laureaci, aby uczynić galę niezapomnianą lub (częściej) możliwą do zapomnienia”[2]. Robert Bianco z „USA Today” napisał: „I oto lekcja. Wybierz lepszego prowadzącego, a dostaniesz lepszy program. Wybierz naprawdę dobrego prowadzącego, jakim DeGeneres udowodniła w niedzielę, a dostaniesz najlepszą transmisję z Oscarów od, cóż, ostatniego razu, kiedy prowadziła”[56].
Tim Goodman z „The Hollywood Reporter” wyraził opinię: „Jako wydarzenie telewizyjne tegoroczne Oscary były raczej testem wytrzymałości. Było to nudne widowisko, źle wyreżyserowane, słabo wyprodukowane i z niekończącym się ciągiem momentów, albo męczących, albo wywołujących dreszcze, w wykonaniu DeGeneres, która w ciągu ostatnich 30 minut zdawała się całkowicie poddać”[57]. David Denby z „The New Yorker” napisał: „Niedzielna gala rozdania Oscarów była nudnym, pozbawionym emocji, rytmu i niekończącym się widowiskiem”[58]. Mary McNamara z „Los Angeles Times” porównała DeGeneres do zeszłorocznego prowadzącego, Setha MacFarlane’a: „Nadprzyrodzona, sympatyczna DeGeneres tak bardzo chciała pokazać się publiczności jako przeciwieństwo Setha (…), że zdawała się zapominać, iż stoi za sterami słynącego z nieporadności programu telewizyjnego na żywo”[59]. Andrew O’Hehir z Salon.com ocenił: „Ma sympatyczny, stonowany sposób mówienia, zawsze wydaje się spokojna i opanowana (…). Ale nie jest wystarczająco zabawna na trzy i pół godziny programu telewizyjnego”[60]. Recenzenci z „The Guardian” napisali: „Była ciepła. Była zabawna. Była sympatyczna. Ale, w przeciwieństwie do MacFarlane’a, łatwo o niej było zapomnieć”[61].
Ceremonia została uhonorowana nagrodą Primetime Emmy za najlepszą scenografię programu rozrywkowego, niefikcyjnego, reality lub konkursowego, ponadto była nominowana w siedmiu innych kategoriach[62].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 29 stycznia 2014 Akademia poinformowała o wycofaniu nominacji za utwór „Alone Yet Not Alone” z powodu złamania regulaminu przez jego kompozytora, Bruce’a Broughtona. W trakcie głosowania na nominacje wysyłał do członków sekcji muzycznej wiadomości z informacją, że jego piosenka została zgłoszona, co łamało zasady kampanii oscarowych. W kategorii nie została dopisana zastępcza, piąta nominacja[15][16].
- ↑ John Mac McMurphy to pseudonim artystyczny, pod którym Jean-Marc Vallée podpisał się jako montażysta filmu Witaj w klubie[17].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Emily Yahr: Oscars 2014 FAQ: Where to watch the show, all the red carpet coverage and the after-shows. The Washington Post, 2014-03-02. [dostęp 2014-03-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-02)]. (ang.).
- 1 2 Brian Lowry: TV Review: 'The 86th Annual Academy Awards'. Variety, 2014-03-02. [dostęp 2014-03-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-06)]. (ang.).
- 1 2 The 86th Academy Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-18)]. (ang.).
- ↑ Oscarowa gala na antenie Canal+. Interia, 2014-01-16. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-27)].
- ↑ OSCARS: Chris Hemsworth & Cheryl Boone Isaacs To Handle Nominations Announcement. Deadline Hollywood, 2014-01-10. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-17)]. (ang.).
- ↑ Susan King, Rene Lynch: 2014 Oscar nominations: 'American Hustle' shuffles David O. Russell to front of the pack again. Los Angeles Times, 2014-01-16. [dostęp 2026-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-28)]. (ang.).
- ↑ American Hustle and Gravity vie for Oscars. BBC News, 2014-01-16. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-28)]. (ang.).
- ↑ Hillary Busis: Oscar nominations 2014: 10 bits of tasty trivia. Entertainment Weekly, 2014-01-16. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-25)]. (ang.).
- ↑ Michael Cieply: By the Numbers: Oscar's Track Record With Black Filmmakers. The New York Times, 2014-01-24. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-11-13)]. (ang.).
- 1 2 3 Tim Gray: ‘12 Years a Slave’ Takes Top Prize at the Oscars. Variety, 2014-03-02. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-19)]. (ang.).
- 1 2 Oscars: Slave and Gravity share Academy spoils. BBC News, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-02)]. (ang.).
- ↑ Andrew Pulver: 12 Years a Slave wins best picture Oscar. The Guardian, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-12-16)]. (ang.).
- ↑ Dave McNary: Matthew McConaughey Takes Oscar for ‘Dallas Buyers Club’. Variety, 2014-03-02. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-10)]. (ang.).
- ↑ Andrew Stewart: Oscars: The Biggest Snubs of the Night. Variety, 2014-03-02. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-14)]. (ang.).
- 1 2 The Official Academy Awards Database. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-12)]. (ang.). Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 2013.
- ↑ Scott Feinberg: Academy Disqualifies Oscar-Nominated Song 'Alone Yet Not Alone'. The Hollywood Reporter, 2014-01-29. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-30)]. (ang.).
- ↑ Jessica Wong: Oscars 2014: fun i surprising facts about the nominees. CBC, 2014-01-16. [dostęp 2014-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)]. (ang.).
- ↑ Tim Gray: Angelina Jolie, Angela Lansbury, Steve Martin and Piero Tosi to Receive Oscars’ Governors Awards. The Hollywood Reporter, 2013-09-05. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-25)]. (ang.).
- ↑ Glenn Whipp: Oscars honors Angelina Jolie, Steve Martin, Angela Lansbury. Los Angeles Times, 2013-11-17. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-14)]. (ang.).
- ↑ The 2013 Governors Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-09)]. (ang.).
- ↑ The Official Academy Awards Database: Honorary Award. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-29)]. (ang.).
- ↑ The Official Academy Awards Database: Jean Hersholt Humanitarian Award. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-05)]. (ang.).
- 1 2 Xan Brooks: Oscars 2014 live: the ceremony. The Guardian, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-05)]. (ang.).
- ↑ Patrick Smith, James Lachno, Charlotte Runcie, Alice Vincent, Rupert Hawksley: Oscars 2014: as it happened. The Daily Telegraph, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-25)]. (ang.).
- 1 2 Jen Yamato: OSCARS: In Memoriam Tribute Includes ‘Midnight Rider’s Sarah Jones. Deadline Hollywood, 2014-03-02. [dostęp 2026-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-15)]. (ang.).
- ↑ OSCARS: 2014 Academy Awards Set For March 2. Deadline Hollywood. [dostęp 2013-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-29)]. (ang.).
- ↑ Nicole Sperling: Academy Awards producers Craig Zadan and Neil Meron asked to return for 2014 Oscar show. Los Angeles Times, 2013-04-16. [dostęp 2013-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-15)]. (ang.).
- ↑ Chris Lee: Ellen DeGeneres back to host 2014 Oscars. Los Angeles Times, 2013-08-02. [dostęp 2014-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-10)]. (ang.).
- ↑ Tim Gray: Hamish Hamilton to Direct Oscar Show. Variety, 2014-01-15. [dostęp 2014-01-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-17)]. (ang.).
- ↑ Oliver Gettell: Oscars to celebrate movie heroes at this year's ceremony. Los Angeles Times, 2014-01-14. [dostęp 2014-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-16)]. (ang.).
- ↑ Oliver Gettell: Oscars: 'Batkid' appearance with Andrew Garfield cut at last minute. Los Angeles Times, 2014-03-06. [dostęp 2014-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-07)]. (ang.).
- ↑ Hilary Lewis: Oscars to Celebrate ‘Wizard of Oz’ 75th Anniversary. The Hollywood Reporter, 2014-01-28. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-23)]. (ang.).
- ↑ Philiana Ng: Oscars 2014: Pink Pays Tribute to ‘The Wizard of Oz’ With ‘Somewhere Over the Rainbow’. Billboard, 2014-03-02. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-02-18)]. (ang.).
- ↑ Laura Hertzfield: Ellen DeGeneres and a sea of tuxes strut to Fitz & The Tantrums in new Oscar promo -- VIDEO. Entertainment Weekly, 2013-12-19. [dostęp 2014-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-20)]. (ang.).
- ↑ Rachel Smith: Oscar.com Goes Behind The Scenes Of Nominations With First Installment Of Exclusive Inside The Oscars Video Series. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej, 2014-01-15. [dostęp 2014-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-15)]. (ang.).
- ↑ Hilary Lewis: Oscar College Contest Winners Announced. The Hollywood Reporter, 2014-02-06. [dostęp 2014-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-04)]. (ang.).
- 1 2 Fred Graver: The True Story of the “Ellen Selfie”. Medium, 2017-02-23. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-27)]. (ang.).
- ↑ Jessica Guyun: Ellen DeGeneres selfie on Twitter is Oscar gold for Samsung. Los Angeles Times, 2014-03-03. [dostęp 2014-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-10)]. (ang.).
- ↑ #BBCtrending: Poor Leo, Oscar selfies, and a Cumberbomb. BBC News, 2014-03-03. [dostęp 2026-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-04)]. (ang.).
- ↑ Gael Fashingbauer Cooper: Ellen's Oscar selfie earns $3 million for charities. Today, 2014-03-04. [dostęp 2026-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-03)]. (ang.).
- ↑ Ben Goldberger: Most Influential Photos. Time, 2016-11-17. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-18)]. (ang.).
- ↑ Bernadette Tuazon: 100 photos that defined the decade. CNN, 2019-12-23. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-22)]. (ang.).
- ↑ Alli Rosenbloom: Ellen DeGeneres's memorable Oscar selfie turns 10. CNN, 2024-03-06. [dostęp 2026-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-03)]. (ang.).
- ↑ Michael O'Connell: TV Ratings: Oscars Rise to 43.7 Million Viewers, Most-Watched in Over 10 Years. The Hollywood Reporter, 2014-03-04. [dostęp 2014-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-05)]. (ang.).
- ↑ Rick Kissell: Most-Watched Oscars in 14 Years, Return of 'Scandal' Power ABC to Weekly Victory. Variety, 2014-03-05. [dostęp 2014-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-29)]. (ang.).
- ↑ Scott Collins: Oscars 2014: Social media thanked for helping achieve audience gold. Los Angeles Times, 2014-03-04. [dostęp 2014-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-04)]. (ang.).
- ↑ Hannah Jane Parkinson: Adele Dazeem dazzled in her Oscars glory - yet doesn't actually exist. The Guardian, 2014-03-03. [dostęp 2021-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-04)]. (ang.).
- ↑ Francesca Bacardi: Oscar Night Flubs Flood Media. Variety, 2014-03-03. [dostęp 2014-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-18)]. (ang.).
- 1 2 Jason Newman: John Travolta Apologizes to 'Frozen' Star Idina Menzel for Oscar Flub. Rolling Stone, 2014-03-05. [dostęp 2014-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-07)]. (ang.).
- ↑ 86th Oscars – The Academy Awards. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-09)]. (ang.).
- ↑ Matt Roush: Review: A Slice of Oscar History. TV Guide, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-17)]. (ang.).
- ↑ Frazier Moore: Oscarcast: A fine scene hosted by Ellen DeGeneres. Associated Press, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-28)]. (ang.).
- ↑ Owen Gleiberman: The Oscars: At last, a show that no one can complain about (though, of course, they still will). Associated Press, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-10-26)]. (ang.).
- ↑ Richard Lawson: An Acerbic Ellen, an Amazing Adele: Reviewing the 86th Academy Awards. Vanity Fair, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-21)]. (ang.).
- ↑ Hank Stuever: Happily wasting too much time at Ellen’s easy-does-it Oscars show. The Washington Post, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-03)]. (ang.).
- ↑ Robert Bianco: On balance, DeGeneres walked a fine, funny line. USA Today, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-03)]. (ang.).
- ↑ Tim Goodman: Oscars TV Review: Ellen Flops in Long, Boring, Self-Involved Show. The Hollywood Reporter, 2014-03-02. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-23)]. (ang.).
- ↑ David Denby: Notes on a Blah Oscar Show. The New Yorker, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-11)]. (ang.).
- ↑ Mary McNamara: Oscars 2014: Ellen DeGeneres’ performance as host slices both ways. Los Angeles Times, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-13)]. (ang.).
- ↑ Andrew O’Hehir: Oscars: Hollywood’s conflicted selfie. Salon.com, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-03)]. (ang.).
- ↑ Clare Margetson, Alan Evans, Catherine Shoard: Oscars 2014: five reasons this year fell a bit flat. The Guardian, 2014-03-03. [dostęp 2026-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-04)]. (ang.).
- ↑ The Oscars. Emmy. [dostęp 2026-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-26)]. (ang.). Należy wybrać rok 2014.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona internetowa Oscarów (ang.)
- 86. edycja Oscarów w bazie IMDb (ang.)
- 86. edycja Oscarów w bazie Filmweb
- 86. ceremonia wręczenia Oscarów w bazie IMDb (ang.)
- Nagrania z ceremonii na kanale Oscarów w serwisie YouTube
- Oscarowe selfie na profilu Ellen DeGeneres w serwisie Twitter