Przejdź do zawartości

71. ceremonia wręczenia Oscarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
71. ceremonia wręczenia Oscarów
Ilustracja
Statuetka Oscara
Data

21 marca 1999

Miejsce

Dorothy Chandler Pavilion, Los Angeles

Wstęp

Geena Davis
Jim Moret(inne języki)

Prowadzenie

Whoopi Goldberg

Producent

Gilbert Cates

Reżyser

Louis J. Horvitz(inne języki)

Czas trwania

4 godziny, 2 minuty[1]

Stacja telewizyjna

ABC

Nawigacja
◄ 70. 72. ►

71. ceremonia wręczenia Oscarów – 70. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 21 marca 1999 w Dorothy Chandler Pavilion w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 24 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1998, a także dwie nagrody specjalne[2]. Poprowadziła ją Whoopi Goldberg. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana przez kanał telewizyjny ABC, a jej oglądalność wyniosła około 45,615 milionów widzów.

Nominacje zostały ogłoszone 9 lutego 1999. Najwięcej (13) otrzymał ich film Zakochany Szekspir. Podczas ceremonii zdobył też najwięcej nagród (7), w tym w kategorii najlepszy film.

Laureaci i nominowani

[edytuj | edytuj kod]

Kategorie konkursowe

[edytuj | edytuj kod]

Nominacje zostały ogłoszone 9 lutego 1999 podczas konferencji prasowej, poprowadzonej przez prezesa Akademii, Roberta Rehmego, i aktora Kevina Spaceya[3]. Najwięcej (13) otrzymał ich film Szeregowiec Ryan. Włoski film Życie jest piękne jako drugi w historii otrzymał nominacje w kategoriach najlepszy film nieanglojęzyczny i najlepszy film (uprzednio dokonał tego Z w 1970). Dzięki Życie jest piękne Roberto Benigni jako czwarta osoba w historii otrzymał w pojedynczej edycji nominacje za reżyserię, scenariusz i występ aktorski[4]. Fernanda Montenegro była pierwszą Latynoską nominowaną w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa[5] i pierwszą osobą z Brazylii nominowaną w którejkolwiek kategorii aktorskiej[6]. Cate Blanchett i Judi Dench otrzymały nominacje za role Elżbiety I w filmach Elizabeth i Zakochany Szekspir, co było pierwszym przypadkiem w historii, gdy w jednym roku zostały nominowane dwie osoby wcielające się w tę samą postać w różnych filmach[4][7].

Podczas ceremonii Zakochany Szekspir zdobył najwięcej nagród (7), w tym w kategorii najlepszy film. Za sprawą nagrody dla najlepszego aktora pierwszoplanowego Benigni był drugą osobą w historii, która wygrała aktorskiego Oscara za rolę w wyreżyserowanym przez siebie filmie (wcześniej dokonał tego Laurence Olivier w 1949). Był ponadto trzecim laureatem w kategorii aktorskiej za występ w całości nieanglojęzyczny (wcześniej dokonali tego Sophia Loren w 1962 i Robert De Niro w 1975)[8].

Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych[2][9]
Najlepszy film Najlepsza reżyseria
Najlepszy aktor pierwszoplanowy Najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Najlepszy aktor drugoplanowy Najlepsza aktorka drugoplanowa
Najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran Najlepszy scenariusz oparty na materiale wcześniej produkowanym lub publikowanym
Najlepszy film nieanglojęzyczny Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny(inne języki) Najlepszy krótkometrażowy film aktorski(inne języki)
Najlepszy krótkometrażowy film animowany Najlepsza piosenka oryginalna
Najlepsza muzyka oryginalna w filmie dramatycznym Najlepsza muzyka oryginalna w filmie muzycznym lub komediowym
Najlepsza scenografia Najlepsze zdjęcia
Najlepsze kostiumy Najlepszy montaż
Najlepsza charakteryzacja Najlepszy dźwięk(inne języki)
Najlepszy montaż efektów dźwiękowych(inne języki) Najlepsze efekty specjalne

Nagrody specjalne

[edytuj | edytuj kod]
Nagroda honorowa[10]
  • Elia Kazan – „w uznaniu jego trwałego wkładu w sztukę reżyserii filmowej”
Nagroda im. Irvinga G. Thalberga[2]

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Przebieg

[edytuj | edytuj kod]

Prezenterzy

[edytuj | edytuj kod]
Prezenterzy podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)[11][12]
Prezenterzy Rola
Robert Rehmeprzemowa powitalna
Kim Basingerwręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy
Gwyneth Paltrowwręczenie nagrody w kategorii najlepsza scenografia
Patrick Stewartprezentacja filmów Elizabeth i Zakochany Szekspir
Mike Myerswręczenie nagrody w kategorii najlepsza charakteryzacja
Christina Riccizapowiedź występu z „When You Believe”
Brendan Fraserwręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film aktorski(inne języki)
Flik
Helmut		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film animowany
Robin Williamswręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa
Chris Rockwręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż efektów dźwiękowych(inne języki)
Liv Tylerzapowiedź występu z „I Don’t Want to Miss a Thing”
Anjelica Hustonwręczenie nagrody w kategorii najlepszy dźwięk(inne języki)
Tom Hankszapowiedź Johna Glenna
John Glennzapowiedź segmentu o historycznych postaciach w kinie
Sophia Lorenprezentacja filmu Życie jest piękne
wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny
Andy García
Andie MacDowell		wręczenie nagrody w kategorii najlepsza muzyka oryginalna w filmie muzycznym lub komediowym
Geena Daviszapowiedź występu tanecznego
wręczenie nagrody w kategorii najlepsza muzyka oryginalna w filmie dramatycznym
John Travoltazapowiedź segmentu w hołdzie dla Frana Sinatry
Anne Hecheprezentacja segmentu nagród naukowych i technicznych Akademii(inne języki)
Jim Carreywręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż
Renée Zellwegerzapowiedź występu z „A Soft Place to Fall(inne języki)”
Nicolas Cagewręczenie Nagrody im. Irvinga G. Thalberga
Liam Neesonwręczenie nagrody w kategorii najlepsze efekty specjalne
Val Kilmerzapowiedź segmentu w hołdzie dla Gene’a Autry’ego i Roya Rogersa
Helen Huntwręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy
Lisa Kudrowzapowiedź występu z „That’ll Do(inne języki)”
Ben Affleck
Matt Damon		wręczenie nagród w kategoriach najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny(inne języki) i najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Robert De Niro
Martin Scorsese		wręczenie nagrody honorowej
Whoopi Goldbergwręczenie nagrody w kategorii najlepsze kostiumy
Catherine Zeta-Joneszapowiedź występu z „The Prayer(inne języki)”
Jennifer Lopezwręczenie nagrody w kategorii najlepsza piosenka oryginalna
Annette Beningzapowiedź sekcji In Memoriam
Jack Valentizapowiedź Colina Powella
Colin Powellprezentacja filmów Szeregowiec Ryan i Cienka czerwona linia
Uma Thurmanwręczenie nagrody w kategorii najlepsze zdjęcia
Jack Nicholsonwręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Steven Spielbergzapowiedź segmentu w hołdzie dla Stanleya Kubricka
Goldie Hawn
Steve Martin		wręczenie nagród w kategoriach najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran oraz najlepszy scenariusz oparty na materiale wcześniej produkowanym lub publikowanym
Kevin Costnerwręczenie nagrody w kategorii najlepsza reżyseria
Harrison Fordwręczenie nagrody w kategorii najlepszy film

Występy muzyczne

[edytuj | edytuj kod]
Występy muzyczne podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)[11]
Wykonawcy Utwory
Mariah Carey
Whitney Houston		„When You Believe”
Aerosmith„I Don’t Want to Miss a Thing”
Joaquín Cortés
Savion Glover(inne języki)
Tai Jimenez(inne języki)
Desmond Richardson(inne języki)
Rasta Thomas(inne języki)		występ taneczny do melodii nominowanych w kategorii najlepsza muzyka oryginalna w filmie dramatycznym
Allison Moorer(inne języki)„A Soft Place to Fall(inne języki)”
Peter Gabriel
Randy Newman		„That’ll Do(inne języki)”
Céline Dion
Andrea Bocelli		„The Prayer(inne języki)”

In Memoriam

[edytuj | edytuj kod]

Lista artystów zmarłych w minionym roku, wymienionych w segmencie In Memoriam[13]:

Dodatkowo poza sekcją In Memoriam zostały zaprezentowane hołdy dla zmarłych: Franka Sintary, Gene’a Autry’ego, Roya Rogersa, Gene’a Siskela i Stanleya Kubricka[14][15][13].

Ceremonia

[edytuj | edytuj kod]
Whoopi Goldberg, prowadząca ceremonii

W czerwcu 1998 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) poinformowała, że następna ceremonia wręczenia Oscarów, jako pierwsza w historii, zostanie zorganizowana w niedzielę[16]. Argumentami były mniejsze korki w Los Angeles i większa dyspozycyjność gwiazd, które nie pracują w niedziele. Robert Rehme, prezes Akademii, wypowiedział się na temat planów uczczenia ceremonii całym dniem medialnych wydarzeń poprzedzających i budowania napięcia przed wieczorem, na wzór Super Bowl[17]. Dodatkowo AMPAS postanowiła podtrzymać decyzję z poprzedniego roku, by wyprodukować ceremonię samodzielnie i tylko przekazać stacji ABC gotowy produkt, zamiast powierzać jej produkcję i kontrolę artystyczną[16].

4 stycznia 1999 AMPAS poinformowała, że po raz dziewiąty ceremonię wyprodukuje Gilbert Cates. Tym samym Cates ustanowił rekord jako najczęstszy producent Oscarów (dotychczasowy wynik ośmiu gal współdzielił z Howardem W. Kochem)[18]. 13 stycznia 1999 AMPAS poinformowała, że gospodynią ceremonii będzie Whoopi Goldberg, która uprzednio poprowadziła gale w 1994 i 1996[19]. 23 stycznia 1999 Bill Conti został ogłoszony kierownikiem muzycznym, po raz 14. w karierze[20]. Reżyserem gali był, po raz trzeci z rzędu, Louis J. Horvitz(inne języki)[21]. Debbie Allen przygotowała choreografię do występu tanecznego do melodii nominowanych w kategorii najlepsza muzyka oryginalna w filmie dramatycznym[22].

AMPAS zmodyfikowała tradycyjną, poprzedzającą galę półgodzinną transmisję w ABC, która poza czerwonym dywanem pokazywała materiały zza kulis w Dorothy Chandler Pavilion i dotyczące nominowanych filmów[16][23]. Poprowadzili ją aktorka Geena Davis i dziennikarz CNN Jim Moret(inne języki)[24][25].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Według danych Nielsen Media Research, transmisja ceremonii w Stanach Zjednoczonych na ABC odnotowała średnią oglądalność na poziomie 45,615 miliona widzów w 28,466 milionach gospodarstw domowych, co stanowiło spadek o 17% w porównaniu z poprzednim rokiem. Miała udział w rynku na poziomie 28,6, co reprezentowało 46% widowni oglądającej wówczas telewizję. Według danych ABC, co najmniej przez chwilę oglądało ją 78 milionów osób[26][27].

W serwisie Rotten Tomatoes ceremonia osiągnęła wynik 33% pozytywnych recenzji spośród 12 zagregowanych[28]. Robert Bianco z czasopisma „USA Today” skomplementował Whoopi Goldberg za „ostrzejsze, bardziej świadome społecznie” prowadzenie[29]. Matthew Gilbert z „The Boston Globe” ocenił: „To był idealny rok, pełen hollywoodzkich intryg i walki, w której można było wziąć udział”[30]. Joanne Ostrow z „The Denver Post(inne języki)” napisał: „Whoopi zdecydowanie była w formie, bardziej niż podczas dwóch poprzednich występów w roli prowadzącej. Bez żadnych poważnych wpadek modowych wśród prezenterów na scenie, gala przebiegała wyjątkowo płynnie”[31]. Ray Richmond z „Variety” ocenił: „Podczas rekordowo długiej nocy z licznymi zmianami kostiumów przemysł filmowy stworzył całkiem przekonującą parodię klasyki”[1]. Wesley Morris z „San Francisco Chronicle(inne języki)” napisał: „Podczas ceremonii, podczas której Akademia oddała się nostalgii (…), odmawiając uznania roku 1998 za karnawał wulgaryzmów i satyry społecznej, jaką był, prowadząca Whoopi Goldberg zaszczepiła bardzo potrzebną dawkę bezczelnej świadomości”[32].

Howard Rosenberg(inne języki) z „Los Angeles Times” ocenił: „Goldberg miała kilka dobrych momentów. Ale przyćmiły je jej bezsensownie wulgarne słowa, cięte riposty i tanie żarty polityczne. Niektórzy z nas by bili brawo, ale siedzieliśmy z założonymi rękami”[33]. Lisa Schwarzbaum(inne języki) z „Entertainment Weekly” napisała: „Wczoraj wieczorem na rozdaniu Oscarów wydarzyło się coś dziwnego, czego bym się nie spodziewała: wulgarność straciła na atrakcyjności (…). Whoopi zaliczyła porażkę, wiedziała o tym — a mimo to, ordynarnie, odebrała to jako oznakę własnej oburzającej postawy”[34]. Tom Shales(inne języki) z „The Washington Post” wyraził opinię: „Goldberg nie wyróżniała się jako prowadząca. Spędzała mnóstwo czasu śmiejąc się z własnych żartów, z których wiele było sprośnych, a kilka wręcz wulgarnych”. Dodał także: „Producenci gali rozdania Oscarów powinni zdać sobie sprawę, że po trzech godzinach program zaczyna ujawniać się jako samouwielbiający i prowincjonalny banał, jakim jest w istocie”[35]. Recenzenci portalu Slate napisali: „Sama ceremonia nie dała nam pojęcia o stawkach, woląc promować bardziej staromodną i pozbawioną znaczenia koncepcję «heroizmu», zwłaszcza heroizmu wojennego”[36]. John Hartl z „The Seattle Times(inne języki)” określił ceremonię jako „najdłuższe i prawdopodobnie najnudniejsze Oscary stulecia”[37].

Ceremonia została uhonorowaną nagrodami Primetime Emmy za najlepszą scenografię w programie rozrywkowym lub muzycznym(inne języki) oraz najlepszą reżyserię oświetlenia (elektronicznego) w serialu dramatycznym, programie rozrywkowym, miniserialu lub filmie telewizyjnym(inne języki), ponadto była nominowana w pięciu innych kategoriach[38].

Kontrowersje

[edytuj | edytuj kod]

Decyzja Akademii o przyznaniu honorowego Oscara Elii Kazanowi wywołała kontrowersje ze względu na jego przeszłość. W 1952, w obliczu czerwonej paniki i pod groźbą znalezienia się na czarnej liście Hollywood, Kazan zeznawał przed House Un-American Activities Committee(inne języki), donosząc na osoby z przemysłu rozrywkowego o poglądach komunistycznych. W późniejszych latach nie wyraził publicznie przeprosin za tamte wydarzenia. W trakcie ceremonii przed Dorothy Chandler Pavilion odbyła się demonstracja około 500 osób oraz kontrmanifestacja około 60 obrońców Kazana. Część gości zgromadzonych na gali, w tym Nick Nolte, Ed Harris i Amy Madigan, w ramach protestu nie powstała z miejsc i nie biła braw, gdy odbierał nagrodę[39][40].

Nagrody dla Zakochanego Szekspira, w tym w kategorii najlepszy film, stały się obiektem krytyki, zwłaszcza w obliczu przegranej typowanego do zwycięstwa Szeregowca Ryana. Media przypisywały jego sukces agresywnej kampanii wśród członków Akademii, przeprowadzonej przez wytwórnię Miramax i jej prezesa, Harveya Weinsteina. Terry Press, jedna z kierowniczek w wytwórni DreamWorks, wspominała później: „Próbowali wmówić wszystkim, że Szeregowiec Ryan rozegrał się w ciągu pierwszych 15 minut”. Sprawa powróciła w mediach w 2017, na fali oskarżeń wobec Weinsteina w sprawie nadużyć seksualnych[41][42].

W 2004 główna gwiazda Zakochanego Szekspira, Gwyneth Paltrow, zajęła pierwsze miejsce w ankiecie najmniej zasłużonych wygranych pośród aktorek w historii Oscarów, przeprowadzonej przez czasopismo „Total Film(inne języki)”[43]. W 2007 sam film wygrał w ankiecie na najbardziej niezasłużonego Oscara za najlepszy film, przeprowadzonej przez portal MSN Movies[44]. W 2023 Paltrow wypowiedziała się, że kontrowersje po wygranej, w tym krytyka prasy wobec jej emocjonalnej reakcji, były niezdrowe i wywołały w niej kryzys tożsamości[45].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Ray Richmond: The 71st Annual Academy Awards. Variety, 1999-03-21. [dostęp 2014-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-08)]. (ang.).
  2. 1 2 3 The 71st Academy Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-27)]. (ang.).
  3. ↑ Lorena Munoz: It's the Early Birds That Get to Squirm. Los Angeles Times, 1999-02-10. [dostęp 2014-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-04)]. (ang.).
  4. 1 2 Amy Wallace, Robert W. Welkos: They’re on the Short List. Los Angeles Times, 1999-02-10. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-27)]. (ang.).
  5. ↑ Clayton Davis: Sony Pictures Classics’ 25 Best Movies: From ‘Crouching Tiger, Hidden Dragon’ to ‘Call Me by Your Name’. Variety, 2022-10-12. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-13)]. (ang.).
  6. ↑ Zac Ntim: Fernanda Torres Lands Brazil’s First Acting Oscar Nomination Since Her Mother’s 1999 Nod. Deadline Hollywood, 2025-01-23. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-23)]. (ang.).
  7. ↑ Andrea Wurzburger, James Mercadante: Despite all the Hollywood remakes, only three actors have won an Oscar playing the same character. People, 2025-06-19. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-19)]. (ang.).
  8. ↑ Tim Gray, Travis F. Smith: Oscar shows the Will to win. Variety, 1999-03-20. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-19)]. (ang.).
  9. ↑ The Official Academy Awards Database. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-12)]. (ang.). Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 1998.
  10. ↑ The 71st Academy Awards Memorable Moments. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-30)]. (ang.).
  11. 1 2 Bona 2002 ↓, s. 228–234.
  12. ↑ The Scheduled Oscar Lineup. Los Angeles Times, 1999-03-20. [dostęp 2014-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-08)]. (ang.).
  13. 1 2 Bona 2002 ↓, s. 235–238.
  14. ↑ Bill Carter: After the Oscars, The Complaints. The New York Times, 1999-03-24. [dostęp 2014-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-21)]. (ang.).
  15. ↑ Ellen Warren: Oscar Night Salute To Siskel Was All Whoopi. Chicago Tribune, 1999-03-23. [dostęp 2014-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-08)]. (ang.).
  16. 1 2 3 Nick Madigan: Sunday officially Oscar's. Variety, 1998-06-26. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  17. ↑ Robert W. Welkos: Cinema's Super Sunday. Los Angeles Times, 1999-03-13. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  18. ↑ Nick Madigan: Cates to produce Oscars. Variety, 1999-01-04. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  19. ↑ Whoopi Goldberg to host Oscars. BBC News, 1999-01-13. [dostęp 2014-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-09)]. (ang.).
  20. ↑ Morning Report: Arts And Entertainment Reports From The Times, News Services And The Nations's Press. Los Angeles Times, 1999-01-23. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  21. ↑ Nick Madigan: Horvitz will helm Oscars for 4th year. Variety, 1999-10-25. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-30)]. (ang.).
  22. ↑ Pond 2005 ↓, s. 199.
  23. ↑ Pond 2005 ↓, s. 211.
  24. ↑ Geena Davis to Do Pre-Oscar Telecast. Chicago Tribune, 1999-01-12. [dostęp 2014-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-09)]. (ang.).
  25. ↑ Gail Shister: CNN's Jim Moret Working Swing Shift On Oscar Night. Chicago Tribune, 1999-03-18. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  26. ↑ Brian Lowry: Oscars Draw Big Numbers, Though Not as Big as Hoped. Los Angeles Times, 1999-03-23. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  27. ↑ Bill Gorman: With No Blockbusters Up For Best Picture, Expect 'Academy Awards' Viewership To Fall; Ratings History + Your Guess For This Year (Poll). TV by the Numbers(inne języki), 2012-02-24. [dostęp 2025-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-10)]. (ang.).
  28. ↑ 71st Oscars – The Academy Awards. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-08)]. (ang.).
  29. ↑ Robert Bianco. Show makes lead of Hollywood gold. „USA Today”, s. D1, 1999-03-22. (ang.).
  30. ↑ Bona 2002 ↓, s. 244.
  31. ↑ Joanne Ostrow: The African Queen trumps Billy Crystal. The Denver Post(inne języki), 1999-03-22. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  32. ↑ Wesley Morris: "Love' finds a way. SFGate(inne języki), 1999-03-22. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-30)]. (ang.).
  33. ↑ Howard Rosenberg(inne języki): Bizarre and ‘Beautiful’ Moments. Los Angeles Times, 1999-03-22. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-30)]. (ang.).
  34. ↑ Lisa Schwarzbaum(inne języki): Vulgar disfavors. Entertainment Weekly, 1999-03-22. [dostęp 2014-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-09)]. (ang.).
  35. ↑ Tom Shales(inne języki): Hollywood's Canned Film Festival. The Washington Post, 1999-03-22. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-28)]. (ang.).
  36. ↑ The Jews Died for These Sins?. Slate, 1999-03-22. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-30)]. (ang.).
  37. ↑ John Hartl: 'Love' Conquers All -- Oscar Gets Fickle In Night Of Close Calls And Upsets. The Seattle Times(inne języki), 1999-03-22. [dostęp 2014-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-10)]. (ang.).
  38. ↑ The 71st Annual Academy Awards. Emmy. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-08)]. (ang.).
  39. ↑ Patrick Goldstein: Many Refuse to Clap as Kazan Receives Oscar. Los Angeles Times, 1999-03-22. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-20)]. (ang.).
  40. ↑ Leonard Klady, Nick Madigan: Kazan takes Oscar with no apologies. Variety, 1999-03-21. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-30)]. (ang.).
  41. ↑ Clare Thorp: Oscars 1999: Why Harvey Weinstein was behind the most controversial best picture win ever. BBC, 2024-03-08. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-30)]. (ang.).
  42. ↑ Rebecca Keegan, Nicole Sperling: Shakespeare in Love and Harvey Weinstein’s Dark Oscar Victory. Vanity Fair, 2017-12-08. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-09)]. (ang.).
  43. ↑ Paltrow's Oscar 'least deserved'. BBC News, 2004-02-25. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-27)]. (ang.).
  44. ↑ Shakespeare film is Oscar turkey. BBC News, 2007-02-21. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-10)]. (ang.).
  45. ↑ Zack Sharf: Gwyneth Paltrow’s Oscar Win Became ‘Unhealthy’ as People Turned Against Her for Sobbing Through Speech: ‘British Press Was Horrible to Me’. Variety, 2023-05-04. [dostęp 2026-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-05-04)]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=71._ceremonia_wręczenia_Oscarów&oldid=79933752”