Andrzej Zakrzewski (1941–2000)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Andrzej Zakrzewski
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1941
Warszawa
Data i miejsce śmierci 10 lutego 2000
Warszawa
Minister kultury i dziedzictwa narodowego
Okres od 26 marca 1999
do 10 lutego 2000[1]
Przynależność polityczna Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe
Poprzednik Joanna Wnuk-Nazarowa
Następca Kazimierz Michał Ujazdowski
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski
Nagrobek Andrzeja Zakrzewskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (2006)

Andrzej Zakrzewski (ur. 22 sierpnia 1941 w Warszawie, zm. 10 lutego 2000 tamże) – polski historyk, polityk, dziennikarz, publicysta, minister kultury i sztuki, a następnie minister kultury i dziedzictwa narodowego w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1967 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych[2].

Od 1967 pracował na stanowisku adiunkta w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. W latach 1972–1973 był sekretarzem naukowym Komitetu Nauk Historycznych PAN, w latach 1979–1981 zastępcą dyrektora Zakładu Historii Ruchu Ludowego. Od 1971 do 1977 pełnił funkcję kierownika działu historii w „Nowych Książkach”. W latach 1979–1983 był członkiem pierwszego Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”. Od 1980 do 1981 pełnił funkcję sekretarza Komitetu Porozumiewawczego Stowarzyszeń Twórczych i Naukowych.

W latach 1991–1995 pracował w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy na stanowiskach podsekretarza stanu, sekretarza stanu i ministra stanu. Kierował Biurem Obsługi Politycznej Prezydenta RP oraz Radą ds. Stosunków Polsko-Żydowskich. Zasiadał w Radzie ds. Kultury przy Prezydencie RP oraz w Radzie Nadzorczej Polskiej Agencji Informacyjnej S.A.

W latach 1979–1981 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W latach 1995–1998 działał w Ruchu Stu, a od 1998 był członkiem Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W wyborach parlamentarnych w 1997 został wybrany posłem na Sejm III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność w okręgu warszawskim.

Należał do Polskiego Towarzystwa Historycznego (sekretarz generalny PTH w latach 1976–1982), Polskiego Towarzystwa Socjologicznego i Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych.

26 marca 1999 został powołany na stanowisko ministra kultury i sztuki w rządzie Jerzego Buzka. Doprowadził do przemianowania resortu na ministerstwo kultury i dziedzictwa narodowego. Zmarł w trakcie sprawowania urzędu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Pośmiertnie, postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 10 lutego 2000, uznaniu wybitnych zasług w działalności państwowej i publicznej, odznaczony został Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 19 października 1999 jako minister kultury i sztuki.
  2. Andrzej Zakrzewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-06-09].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 lutego 2000 r. o nadaniu orderu (M.P. z 2000 r. Nr 13, poz. 272).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]