Autostrada A4 (Niemcy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne artykuły o autostradach A4.
A4
Długość 585 km
Kraje związkowe Nadrenia Północna-Westfalia,
Hesja,
Turyngia,
Saksonia
Mapa
Mapa A4
Zdjęcie
Autostrada A4 koło Drezna
Autostrada A4 koło Drezna

Autostrada A4 (niem. Bundesautobahn 4 (BAB 4), także niem. Autobahn 4 (A4)) – autostrada federalna w Niemczech na osi wschód-zachód, czwarta w kolejności[2] z najdłuższych autostrad. Przebiega od granicy holendersko-niemieckiej (BocholtzAkwizgran) do granicy niemiecko-polskiej w Jędrzychowicach k. Zgorzelca, gdzie łączy się z polską autostradą A4. Jest częścią drogi międzynarodowej E40: Ostenda – Akwizgran – KoloniaErfurtWrocławKatowiceKrakówRzeszówLwówKijów. Autostrada składa się z dwóch odcinków, zachodniego (Akwizgran – Kreuztal: 156 km) i wschodniego (KirchheimLudwigsdorf: 429 km). Oba odcinki są połączone autostradami A5 i A45 (długość trasy wynosi około 170 km, w porównaniu odległość w linii prostej wynosi około 125 km). Istnieją dalekosiężne plany połączenia obu odcinków, jednak ich realizacja nie zostanie wykonana[1]. W latach 2002–2006, dobudowano krótki odcinek od węzła Olpe-Süd do drogi krajowej B54n.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę autostrady rozpoczęto w latach 30. Przed zaprzestaniem robót w 1943 wykonano większą część odcinka wschodniego. Autostrada doszła wtedy do Budziszyna. Dalej na wschód prace ziemne prowadzone były aż do Bolesławca, gdzie autostrada (obecnie ten odcinek leży w Polsce i nosi oznaczenia A4) miała łączyć się z autostradą BerlinWrocław (obecna A18).

Po podziale Niemiec w 1945 r. nowa granica kilkakrotnie przecinała A4, co spowodowało zamknięcie przygranicznej części trasy, która następnie popadła w ruinę. Ruch na tym odcinku otwarto dopiero po zjednoczeniu Niemiec w 1990 r. Odcinek autostrady w NRD przetrwał do lat 90. bez znaczących modernizacji (w kilku miejscach, na krótkich odcinkach dobudowano brakującą drugą jezdnię). W zawiązku z praktycznym brakiem ruchu na ukończonym 16 km fragmencie autostrady na wschód od węzła Budziszyn-Wschód do granicy z Polską w 1965 r. gotową jedną jezdnię przeznaczono na składowanie rezerwy zbożowej i częściowo na ukończonej jezdni wybudowano 66 spichlerzy[3][4][5][6]. W latach 1973–1977 zbudowano most nad Sprewą, który umożliwił otwarcie odcinka pomiędzy węzłami Budziszyn-Zachód i Budziszyn-Wschód[3]. Po zjednoczeniu rozpoczęto gruntowną modernizację autostrady na terenie byłej NRD. Dobudowano brakujący odcinek od Budziszyna do Ludwigsdorfu. W kilku miejscach poszerzono autostradę do trzech pasów. Na kilku krótkich odcinkach autostrada jest zbudowana na całkowicie nowym szlaku (np. dookoła Eisenach).

W czasach istnienia Niemieckiej Republiki Demokratycznej autostrada posiadała numer A7[7] od granicy z RFN do Drezna i A6 od Drezna do Budziszyna[7], które istniały jedynie dla potrzeb administracyjnych, przez co nie umieszczano ich na drogowskazach. Trasa miała również numer międzynarodowy E63[8] od węzła Abzweig Nossen[9] do granicy z RFN koło Eisenach. Stanowiła także drogę tranzytową tego kraju[10]. W Niemczech Zachodnich arteria znajdowała się w ciągu tras europejskich E39 na odcinku granica z Holandią – węzeł Kreuz Aachen (A4/A44/A544) oraz E5 od Akwizgranu do Kolonii (węzeł A3/A4, ówcześnie pod nazwą Dreieck Heumar(niem.), dziś Dreieck Köln-Heumar)[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kein Lückenschluss in A4 zwischen Olpe und Hattenbach (niem.). W: Hessische/Niedersächsische Allgemeine [on-line]. hna.de, 2010-05-06. [dostęp 2020-02-10].
  2. Po A7 (962,2 km), A3 (769 km) i A1 (749 km).
  3. a b Autobahnbau in Deutschland – zur Geschichte der A 4, autobahn-online.de [dostęp 2020-12-31].
  4. Autobahn pictures, autobahn-online.de [dostęp 2020-12-31].
  5. http://www.autobahn-online.de/images/1991_01.jpg
  6. http://www.autobahn-online.de/images/avier2.jpg
  7. a b DDR-Autobahnnumern (niem.). autobahnen-europa.eu. [dostęp 2017-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-09)].
  8. Hegi Gyula, Domokos György: EUROPE L’EUROPE EUROPA ЕВРОПА Road atlas Atlas Routier Autoatlas АТЛАС автомобильных дорог. Budapeszt: Cartographia Budapest, 1981. ISBN 963-350-412-0.
  9. Reiseatlas DDR mit ČSSR, Polen, UDSSR, Ungarn, Rumänien, Bulgarien. Berlin/Leipzig, DDR: VEB Tourist Verlag, 1977, s. 11. (niem. • ros. • ang. • fr. • pol. • cz.)
  10. Reiseatlas DDR mit ČSSR, Polen, UDSSR, Ungarn, Rumänien, Bulgarien. Berlin/Leipzig: VEB Tourist Verlag, 1977, s. 13, 42–49. (niem. • ros. • ang. • fr. • pol. • cz.)
  11. Der Große ADAC Generalatlas – Bundesrepublik Deutschland 1:200.000, Stuttgart: Mairs Geographischer Verlag, 1980.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]