Bestla (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bestla
Planeta Saturn
Odkrył Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna i Brian Marsden
Data odkrycia 2004
Tymczasowe oznaczenie S/2004 S 18
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 20 209 000[1] km
Mimośród 0,5145[1]
Okres obiegu 1088,02[1] d
Nachylenie do ekliptyki 145,136[1]°
Długość węzła wstępującego 288,308[1]°
Argument perycentrum 81,185[1]°
Anomalia średnia 239,156[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 7[2] km
Masa 4,1×1014 kg
Średnia gęstość 2,3[2] g/cm3
Albedo 0,04[2]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
23,8[2]m

Bestla (Saturn XXXIX) – mały księżyc Saturna odkryty na przełomie 2004 i 2005 roku przez Davida Jewitta, Scotta Shepparda i Jana Kleynę. Elementy orbitalne wyliczył Brian Marsden[3].

Należy ona do grupy nordyckiej nieregularnych, zewnętrznych księżyców planety, poruszających się ruchem wstecznym[3]. Bestla wraz z Narvim tworzy podgrupę o inklinacji bliskiej 145°.

Nazwa pochodzi z mitologii nordyckiej, Bestla była olbrzymką, matką najwyższego boga Odyna[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-24].
  2. a b c d Planetary Satellite Physical Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-24].
  3. a b c Bestla (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-24].

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Bestla (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA.