Albioriks (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Albioriks
Planeta Saturn
Odkrył M.J. Holman, T.B. Spahr[1]
Data odkrycia 9 listopada 2000[1]
Tymczasowe oznaczenie S/2000 S 11
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 16 393 000[2] km
Mimośród 0,4797[2]
Okres obiegu 783,46[2] d
Nachylenie do ekliptyki 34,060[2]°
Długość węzła wstępującego 102,512[2]°
Argument perycentrum 55,932[2]°
Anomalia średnia 32,828[2]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 32[1] km
Okres obrotu wokół własnej osi 13,32 h[3]
Albedo 0,06[1]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
20,5m

Albioriks (Saturn XXVI) – naturalny satelita Saturna, odkryty przez M.J. Holmana i T.B. Spahra w 2000 roku za pomocą teleskopu w Obserwatorium Whipple’a w Arizonie[1]. Jego nazwa pochodzi z mitologii celtyckiej, od jednego z głównych bogów galijskich – Albioriksa, utożsamianego z rzymskim Marsem[1].

Charakterystyka[edytuj]

Albioriks jest największym księżycem z grupy galijskiej księżyców nieregularnych, krąży po nachylonej orbicie o dużym mimośrodzie. Jego powierzchnia ma dwie różne barwy – czerwonawą, podobną do Erriapusa i Tarvosa, oraz obszar mniej czerwony. Podobieństwo orbit może wskazywać, że oba księżyce są fragmentami Albioriksa, wybitymi przez uderzenie, które utworzyło duży krater[4].

Jest on prawdopodobnie przechwyconą przez pole grawitacyjne Saturna planetoidą.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f Albiorix (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-09].
  2. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-09].
  3. T. Denk, S. Mottola: Saturn's Irregular Moon Ymir (ang.). W: DPS meeting #44 [on-line]. American Astronomical Society, październik 2012. [dostęp 2016-02-09].
  4. T. Grav, J. Bauer. A deeper look at the colors of the saturnian irregular satellites. „Icarus”. 191 (1), s. 267-285, 2007-11-01. DOI: 10.1016/j.icarus.2007.04.020 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Albiorix (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-09].