Daphnis (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daphnis
Najdokładniejsze zdjęcie księżyca, wykonane przez sondę Cassini
Najdokładniejsze zdjęcie księżyca, wykonane przez sondę Cassini
Planeta Saturn
Odkrył Carolyn Porco (Cassini Imaging Science Team)
Data odkrycia 1 maja 2005
Tymczasowe oznaczenie S/2005 S1
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 136 504[1] km
Mimośród 0,0000[1]
Okres obiegu 0,594[1] d
Nachylenie do płaszczyzny Laplace’a 0,003[1]°
Długość węzła wstępującego 132,867[1]°
Argument perycentrum 266,931[1]°
Anomalia średnia 113,790[1]°
Własności fizyczne
Wymiary 8,6 × 8,2 × 6,4[2] km
Masa (0,0077 ± 0,0015)× 1016[2] kg
Średnia gęstość (0,340 ± 0,260)[2] g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,0001 - 0,0004[2] m/s2
Albedo 0,5
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
24m
Temperatura powierzchni 78 K

Daphnis (Saturn XXXV) – jeden z małych wewnętrznych księżyców Saturna, odkryty przez sondę Cassini. Krąży w obrębie pierścienia A, w obrębie przerwy Keelera.

Jego nazwa pochodzi z mitologii greckiej. Dafnis – syn Hermesa i brat Pana – był pasterzem, który zasłynął z gry na fletni Pana i tworzenia utworów sielankowych[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Przyciąganie Daphnisa powoduje powstanie fal na brzegach przerwy Keelera. Zdjęcie wykonane podczas równonocy ukazuje cienie, rzucane przez księżyc i fale.

Daphnis jest trzecim najbliższym planety księżycem, po Panie i S/2009 S 1. Jego grawitacja odpowiada za istnienie szczeliny w pierścieniu A, jaką jest przerwa Keelera. Ma także wpływ na jej strukturę – przyciąganie księżyca powoduje powstanie fal gęstości na obu krawędziach przerwy; ich obserwacja poprzedziła odkrycie samego księżyca. Fale wznoszą się ponad płaszczyznę pierścienia, co uwidoczniły zdjęcia wykonane przez sondę Cassini w czasie równonocy na Saturnie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-23].
  2. a b c d P.C. Thomas. Sizes, shapes, and derived properties of the saturnian satellites after the Cassini nominal mission. „Icarus”. 208 (1), s. 395-401, lipiec 2010. DOI: 10.1016/j.icarus.2010.01.025 (ang.). 
  3. Daphnis: In Depth (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Daphnis. W: Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [dostęp 2016-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-08)].
  • Daphnis: In Depth (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-01-24].