Daphnis (księżyc)
Najdokładniejsze zdjęcie księżyca, wykonane przez sondę Cassini | |
| Planeta | |
|---|---|
| Odkrywca |
Carolyn Porco (Cassini Imaging Science Team) |
| Data odkrycia |
1 maja 2005 |
| Tymczasowe oznaczenie |
S/2005 S1 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka |
136 504 km[1] |
| Mimośród |
0,0000[1] |
| Okres obiegu |
0,594 d[1] |
| Nachylenie do płaszczyzny Laplace’a |
0,003°[1] |
| Długość węzła wstępującego |
132,867°[1] |
| Argument perycentrum |
266,931°[1] |
| Anomalia średnia |
113,790°[1] |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary |
8,6 × 8,2 × 6,4 km[2] |
| Masa |
(0,0077 ± 0,0015)× 1016 kg[2] |
| Średnia gęstość |
(0,340 ± 0,260) g/cm³[2] |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni |
0,0001 - 0,0004 m/s²[2] |
| Albedo |
0,5 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
24m |
| Temperatura powierzchni |
78 K |
Daphnis (Saturn XXXV) – jeden z małych wewnętrznych księżyców Saturna, odkryty przez sondę Cassini. Krąży w obrębie pierścienia A, w obrębie przerwy Keelera.
Jego nazwa pochodzi z mitologii greckiej. Dafnis – syn Hermesa i brat Pana – był pasterzem, który zasłynął z gry na fletni Pana i tworzenia utworów sielankowych[3].
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]
Daphnis jest trzecim najbliższym planety księżycem, po Panie i S/2009 S 1. Jego grawitacja odpowiada za istnienie szczeliny w pierścieniu A, jaką jest przerwa Keelera. Ma także wpływ na jej strukturę – przyciąganie księżyca powoduje powstanie fal gęstości na obu krawędziach przerwy; ich obserwacja poprzedziła odkrycie samego księżyca. Fale wznoszą się ponad płaszczyznę pierścienia, co uwidoczniły zdjęcia wykonane przez sondę Cassini w czasie równonocy na Saturnie.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Saturna – zestawienie podstawowych danych
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-23]. (ang.).
- 1 2 3 4 P.C. Thomas. Sizes, shapes, and derived properties of the saturnian satellites after the Cassini nominal mission. „Icarus”. 208 (1), s. 395-401, lipiec 2010. DOI: 10.1016/j.icarus.2010.01.025. (ang.).
- ↑ Daphnis: In Depth. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-26]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Daphnis. [w:] Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [dostęp 2016-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-08)].
- Daphnis: In Depth. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-26]. (ang.).
