Daphnis (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Daphnis
Najdokładniejsze zdjęcie księżyca, wykonane przez sondę Cassini.
Najdokładniejsze zdjęcie księżyca, wykonane przez sondę Cassini.
Planeta Saturn
Odkrył Carolyn Porco (Cassini Imaging Science Team)
Data odkrycia 1 maja 2005
Tymczasowe oznaczenie S/2005 S1
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 136 504[1] km
Mimośród 0,0000[1]
Okres obiegu 0,594[1] d
Nachylenie do płaszczyzny Laplace’a 0,003[1]°
Długość węzła wstępującego 132,867[1]°
Argument perycentrum 266,931[1]°
Anomalia średnia 113,790[1]°
Własności fizyczne
Wymiary 8,6 × 8,2 × 6,4[2] km
Masa (0,0077 ± 0,0015)× 1016[2] kg
Średnia gęstość (0,340 ± 0,260)[2] g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,0001 - 0,0004[2] m/s2
Albedo 0,5
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
24m
Temperatura powierzchni 78 K

Daphnis (Saturn XXXV) – jeden z małych wewnętrznych księżyców Saturna, odkryty przez sondę Cassini. Krąży w obrębie pierścienia A, w obrębie przerwy Keelera.

Jego nazwa pochodzi z mitologii greckiej. Daphnis (Dafnis) – syn Hermesa i brat Pana – był pasterzem, który zasłynął z gry na fletni Pana i tworzenia utworów sielankowych[3].

Charakterystyka[edytuj]

Przyciąganie Daphnisa powoduje powstanie fal na brzegach przerwy Keelera. Zdjęcie wykonane podczas równonocy ukazuje cienie, rzucane przez księżyc i fale.

Daphnis jest trzecim najbliższym planety księżycem, po Panie i S/2009 S 1. Jego grawitacja odpowiada za istnienie szczeliny w pierścieniu A, jaką jest przerwa Keelera. Ma także wpływ na jej strukturę – przyciąganie księżyca powoduje powstanie fal gęstości na obu krawędziach przerwy; ich obserwacja poprzedziła odkrycie samego księżyca. Fale wznoszą się ponad płaszczyznę pierścienia, co uwidoczniły zdjęcia wykonane przez sondę Cassini w czasie równonocy na Saturnie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-23].
  2. a b c d P.C. Thomas. Sizes, shapes, and derived properties of the saturnian satellites after the Cassini nominal mission. „Icarus”. 208 (1), s. 395-401, lipiec 2010. DOI: 10.1016/j.icarus.2010.01.025 (ang.). 
  3. Daphnis: In Depth (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-23].

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Daphnis. W: Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [dostęp 2016-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-08)].
  • Daphnis: In Depth (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-01-24].