Chełmski Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chełmski Park Krajobrazowy
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rezerwat przyrody Bagno Serebryskie
Mezoregion Pagóry Chełmskie, Obniżenie Dubieńskie
Położenie gminy: Chełm, Dorohusk, Sawin i Ruda-Huta
Data utworzenia 1983
Powierzchnia 143,50 km²
Otulina 95 km²
Liczba rezerwatów 4
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Chełmski Park Krajobrazowy
Chełmski Park Krajobrazowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chełmski Park Krajobrazowy
Chełmski Park Krajobrazowy
Ziemia51°12′45″N 23°31′03″E/51,212500 23,517500
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Oficjalna strona

Chełmski Park Krajobrazowy powstał w 1983 roku, położony w powiecie chełmskim.

Powierzchnia[edytuj]

Chełmski Park Krajobrazowy zajmuje powierzchnię 14 350 ha.

Położenie[edytuj]

ChPK położony jest w powiecie chełmskim na terenie gmin: Chełm, Dorohusk, Sawin i Ruda-Huta.

Cel utworzenia[edytuj]

Celem utworzenia parku była ochrona cennych ekosystemów leśnych i torfowych obfitujących w rzadkie i chronione gatunki roślin i zwierząt. Specyficzne cechy szaty roślinnej uwarunkowane są obfitością węglanu wapnia w podłożu. W zasięgu parku znajdują się cenne, nieznacznie przekształcone kompleksy leśne z dużym bogactwem biotypów (siedliska borowe, grądowe i łęgowe ze znaczną liczbą roślin rzadkich). Okolice Chełma są miejscem występowania unikalnych w skali kraju torfowisk węglanowych, z dominującym szuwarem kłoci wiechowatej. Na obrzeżach kłociowisk występują zbiorowiska rzadkich gatunków turzyc. Z innych rzadkich roślin należy wymienić następujące: miłek wiosenny, wisienka stepowa, dziewięćsił bezłodygowy, goryczka krzyżowa, storczyk kukawka i aster gawędka.

Fauna i flora[edytuj]

W parku i jego sąsiedztwie rosną 53 gatunki będące pod ochroną ścisłą i 13 pod ochroną częściową. Niektóre rosną (zwłaszcza na torfowiskach) w populacjach liczących tysiące osobników. Są to m.in.: kosaciec syberyjski, storczyk krwisty, zawilec wielkokwiatowy i goździk pyszny. Szczególne zróżnicowanie siedliskowe warunkuje niezwykłe bogactwo faunistyczne parku. Stwierdzono tutaj gniazdowanie 152 gatunków ptaków m.in.: czarnych bocianów, żurawi, orlików krzykliwych, wodniczki (jeden z najbardziej zagrożonych wyginięciem ptaków europejskich), sowy błotnej, dubelta, kulika wielkiego i in. W okolicach Stanisławowa, na torfowiskach i w obszarach Leśnictwa Sawin występuje żółw błotny. Niezwykle bogata jest też fauna bezkręgowców. Żyje tu ponad 800 gatunków motyli (38 % żyjących w Polsce). Dotychczas kilkunastu z nich poza okolicami Chełma w Polsce nie zaobserwowano. Wiele znalazło się na Czerwonej Liście Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce.

Rezerwaty przyrody[edytuj]

Na terenie parku utworzona cztery rezerwaty przyrody: leśny - "Bahus" (rok powstania 1958) i torfowiskowe - "Brzeźno" (1973 r.), "Bagno Serebryskie" (1991 r.) i "Serniawy" (1965) o łącznej powierzchni ponad 625 ha. Na trasie ścieżek turystycznych wyznaczonych w rezerwatach "Bagno Serebryskie" i "Brzeźno" ustawiono dwie wieże obserwacyjne. W Brzeźnie powstał też ośrodek dydaktyczno-muzealny Zarządu Chełmskich Parków Krajobrazowych. W parku oraz jego sąsiedztwie za pomniki przyrody uznano 53 obiekty.