Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy
Logotyp Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy
Ilustracja
Jezioro Rakutowskie
park krajobrazowy
Państwo

 Polska

Położenie

gminy:
kujawsko-pomorskie: Baruchowo, Kowal, Włocławek,
mazowieckie: Gostynin, Łąck, Nowy Duninów

Mezoregion

Kotlina Płocka

Data utworzenia

5 kwietnia 1979

Akt prawny

Uchwała nr XIX/70/79 Wojewódzkich Rad Narodowych w Płocku i Włocławku z dnia 5 kwietnia 1979 r. w sprawie utworzenia Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego[1]

Powierzchnia

389,50 km²

Powierzchnia otuliny

141,95 km²

Obszary chronione

11 rezerwatów przyrody
(oraz 3 w otulinie)

Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy”
52°32′24,0″N 19°20′49,2″E/52,540000 19,347000
Strona internetowa

Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy (GWPK) – park krajobrazowy w Polsce leżący pomiędzy Płockiem, Gostyninem, Łąckiem, Włocławkiem a Kowalem, który chroni rozległe tereny pradoliny Wisły. Na jego terenie znajdują się rozległe kompleksy leśne, teren parku pokrywa się, niemal w całości, z Leśnym Kompleksem Promocyjnym Lasów PaństwowychLasy Gostynińsko-Włocławskie”.

Tablica w Modzerowie

Powierzchnia Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego wynosi 389,50 km², natomiast jego otulina liczy 141,95 km²[1][2].

Na terenie parku znajduje się wiele obiektów chronionych, np. dąb Jan, którego wiek szacuje się na 300 lat – jego wysokość to około 20 m, a obwód wynosi ponad 500 cm. Jest tam również wiele jezior polodowcowych (np. Lucieńskie, Radyszyn, Łąkie). Cechą krajobrazu GWPK jest dominacja roślinności leśnej. Powierzchniowo przeważają bory sosnowe i mieszane. W dolinach rzek i wokół jezior skupiają się łęgi i olsy. W okolicach Łącka znajduje się kompleks lasów grądowych i dąbrów.

W latach 80. XX wieku myśliwi pod kierownictwem Czesława Sielickiego i Grzegorza Wiśniewskiego wypuścili na terenie parku kilka par bobrów, które się tu doskonale zadomowiły. Występują tu też rysie, które przywędrowały z Puszczy Kampinoskiej i zadomowiły się na dobre. W planach jest też reintrodukcja kilku par wilków.

W ramach parku do 2008 roku działał Ośrodek Rehabilitacji i Hodowli Ptaków Chronionych, założony przez Czesława Sielickiego, zajmujący się przede wszystkim hodowlą sokoła wędrownego. Ośrodek został zlikwidowany przez dyrektora parku na początku 2009 roku. Reintrodukcję sokoła wędrownego na terenie parku prowadzi Stowarzyszenie na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”.

Rezerwaty przyrody[edytuj | edytuj kod]

Rezerwaty znajdujące się na terenie Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego:

Projektowane są rezerwaty: „Olszyny Bobrowe”, „Bór Widłakowy” i „Krucze Góry”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-10].
  2. Rozporządzenie nr 37/2004 z dnia 3 grudnia 2004 r. w sprawie Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego w części województwa kujawsko-pomorskiego. W: Dz.Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego Nr 120, poz. 2017 [on-line]. 2004-12-07. [dostęp 2018-09-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „U źródeł piękna...”, wyd. Agencja Reklamowa TOP, Włocławek