Greatest Hits (album Alice in Chains)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Greatest Hits
Kompilacja zespołu Alice in Chains
Wydany 24 lipca 2001
Nagrywany 1989–1995
Gatunek metal alternatywnygrungeheavy metalrock alternatywny[1]
Długość 44:32
Wydawnictwo Columbia
Producent Dave Jerden, Rick Parashar, Toby Wright
Album po albumie

Greatest Hits – trzeci album kompilacyjny amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains. Składanka ukazała się na rynku 24 lipca 2001 nakładem wytwórni fonograficznej Columbia[1][2].

Opis[edytuj]

Składanka wywołała mieszane uczucia wśród fanów, ze względu na pominięcie wielu istotnych utworów grupy, takich jak chociażby „We Die Young” czy „Down in a Hole”. Album składa się łącznie z dziesięciu kompozycji[2]. Jest to zarazem ostatnie wydawnictwo zespołu, wydane za życia wokalisty Layne’a Staleya, który zmarł w kwietniu 2002[3].

Wydanie[edytuj]

Kompilacja Greatest Hits ukazała się na rynku 24 lipca 2001 nakładem Columbia[2]. 15 września album zadebiutował na 112. pozycji Billboard 200[4]. 4 kwietnia 2015 składanka zadebiutowała na 45. pozycji notowania Catalog Albums[5].

Odbiór[edytuj]

Krytyka[edytuj]

Recenzje
Wydawca Ocena
AllMusic 3/5 gwiazdek[1]
Billboard korzystne[6]
Encyclopedia of Popular Music 4/5 gwiazdek[7]
PopMatters mieszana[8]
Rolling Stone Album Guide 3/5 gwiazdek[9]
Tylko Rock 3.5/5 gwiazdek[10]

Steve Huey z AllMusic, przyznał albumowi trzy gwiazdki w pięciostopniowej skali. W swojej recenzji autor stwierdził, że kompozycje są dobrze dobrane i zawierają znane utwory z repertuaru grupy, lecz jedyną wadą kompilacji jest jej skromna ilość[1]. Bill Adams z magazynu „Ground Control”, podjął wątpliwości sens wydania składanki zawierającej największe przeboje[6]. Autor zaznaczył, że większe zainteresowanie wzbudziłby zestaw zawierający unikatowe nagrania koncertowe lub box set[11]. Andrew Gilstrap z magazynu on-line PopMatters, w swojej ocenie zwraca uwagę na fakt, że „Greatest Hits jest zestawem mocno okrojonym jeśli chodzi o twórczość zespołu”[8]. Gilstrap podkreśla, że jest to dobry album dla słuchacza dopiero chcącego zapoznać się z dokonaniami grupy, lecz nie dla fana[8].

Sprzedaż[edytuj]

Kompilacja Greatest Hits uzyskała na terenie Stanów Zjednoczonych certyfikat złotej płyty, za sprzedaż przekraczającą 500 tys. egzemplarzy. Został on przyznany przez zrzeszenie wydawców muzyki Recording Industry Association of America 30 listopada 2005[12]. We wrześniu 2009 Greatest Hits osiągnął nakład na poziomie 798 tys. 897 kopii[13], natomiast w kwietniu 2013 przekroczył milion egzemplarzy, uzyskując 1 mln 041 tys. 258 egzemplarzy[14].

Oprawa graficzna[edytuj]

Oryginalne wydanie albumu z 2001, przedstawia na okładce zdjęcie amerykańskiego boksera Gene Fullmera[2]. Fotografia ukazuje sportowca podczas walki z Sugar Ray Robinsonem z 15 listopada 1957. Fullmer stracił swój tytuł mistrza wagi średniej cztery miesiące wcześniej na rzecz Robinsona. Walka odbyła się w Madison Square Garden w Nowym Jorku[15]. Dyrektorem artystycznym została Mary Maurer[2].

Lista utworów[edytuj]

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. Man in the Box Layne Staley • Jerry Cantrell 4:46
2. Them Bones Cantrell 2:30
3. Rooster Cantrell 6:15
4. Angry Chair Staley 4:48
5. Would? Cantrell 3:27
6. No Excuses Cantrell 4:15
7. I Stay Away Staley • Cantrell • Mike Inez 4:14
8. Grind Cantrell 4:45
9. Heaven Beside You Cantrell • Inez 5:27
10. Again Staley • Cantrell 4:05
44:32

Twórcy[edytuj]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[2]:

Alice in Chains

Muzycy sesyjni

  • April Acevez – altówka (utwór 7)
  • Matthew Weiss – altówka (utwór 7)
  • Justine Foy – wiolonczela (utwór 7)
  • Rebecca Clemons-Smith – wiolonczela (utwór 7)

Produkcja

  • Aranżacja: Jerry Cantrell, Layne Staley, Mike Inez
  • Teksty utworów: Layne Staley, Jerry Cantrell

Pozycje na listach i certyfikaty[edytuj]

Album[edytuj]

Lista (2001) Pozycja
Billboard 200 (Stany Zjednoczone)[4] 112
Lista (2015) Pozycja
Catalog Albums (Stany Zjednoczone)[5] 45

Certyfikaty[edytuj]

Państwo Certyfikacja Sprzedaż
Stany Zjednoczone (RIAA)[12]
złota płyta[a]
1 041 258+[14]

Uwagi

  1. Status ustalony na podstawie certyfikatu przyznanego 30 listopada 2005[12].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d Steve Huey: Greatest Hits – Alice in Chains (ang.). AllMusic. [dostęp 2011-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-21)].
  2. a b c d e f Poligrafia dołączona do albumu Greatest Hits; wyd. Columbia, nr kat. CK 85922.
  3. de Sola 2015 ↓, s. 306.
  4. a b Alice in Chains – Chart History – Billboard 200 (ang.). Billboard. [dostęp 2016-07-04].
  5. a b Alice in Chains – Chart History – Catalog Albums (ang.). Billboard. [dostęp 2017-07-23].
  6. a b Christopher Walsh. Reviews & Previews On Disc. „Billboard”, s. 21, 1 grudnia 2001. ISSN 0006-2510. 
  7. a b c Andrew Gilstrap: Greatest Hits : PopMatters (ang.). PopMatters. [dostęp 2016-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-31)].
  8. Greg Kot: New Rolling Stone Album Guide. Christian Hoard, Nathan Brackett (red.). Fireside, 2004, s. 13. ISBN 0-7432-0169-8. (ang.)
  9. Wiesław Weiss. Greatest Hits. „Tylko Rock”, s. 64, listopad 2001. ISSN 1230-2317. 
  10. Bill Adams: Alice in Chains Discography Part Two (ang.). Ground Control. [dostęp 2015-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-03)].
  11. a b c Gold & Platinium – RIAA (ang.). Recording Industry Association of America. [dostęp 2011-06-03].
  12. Alice in Chains : Charts & Sales History : Page 2 (ang.). [dostęp 2015-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-24)].
  13. a b Alice in Chains : Charts & Sales History : Page 3 (ang.). [dostęp 2015-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-24)].
  14. Robert Ecksel: Neal Rivers Greatest Hits (ang.). [dostęp 2016-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-04)].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]