Would?

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Would?
Singel zespołu Alice in Chains
z albumu Singles oraz Dirt
Strona B zobacz listę
Wydany 7 czerwca 1992
Nagrywany listopad 1991 w London Bridge Studio, Seattle[1]
Gatunek metal alternatywny[2]grunge[3]
Długość 3:27
Wydawnictwo Columbia
Producent Rick Parashar, Alice in Chains
Format singel CDkaseta7”
Autor Jerry Cantrell
Singel po singlu

Would?” – singel amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, promujący ścieżkę dźwiękową do filmu Samotnicy w reżyserii Camerona Crowe’a oraz album studyjny Dirt, opublikowany we wrześniu 1992. Utwór zamieszczony został na trzynastej pozycji na wydawnictwie. Czas trwania wynosi 3 minuty i 27 sekund, co sprawia, że należy do jednej z krótszych kompozycji wchodzących w skład płyty[4]. Autorem tekstu i kompozytorem jest Jerry Cantrell[4]. Na rozszerzonej wersji singla zamieszczono „Man in the Box”, „Brother” i „Right Turn[5]. Produkcją zajął się Rick Parashar przy współpracy zespołu[1].

„Would?” ukazał się w późniejszym czasie na czterech kompilacyjnych albumach – Nothing Safe: Best of the Box[6], retrospekcyjnym box secie Music Bank (1999)[7], Greatest Hits (2001)[8] oraz The Essential Alice in Chains (2006)[9]. W grudniu 2000 koncertowa wersja „Would?” została zamieszczona na wydawnictwie Live[10].

Historia nagrywania[edytuj | edytuj kod]

Po pozytywnym przyjęciu filmu Nic nie mów z 1989, Crowe przystąpił do pracy nad scenariuszem do kolejnego[11]. Jak przyznał Cantrell w rozmowie z Gregiem Prato, reżyser zgłosił się do zespołu z propozycją nagrania utworu promującego film[12]. W trakcie sesji, muzycy zarejestrowali materiał demo składający się z dziesięciu kompozycji[13], z których część utrzymana była w odmiennej stylistyce brzmieniowej[14]. Nagrania odbyły się w listopadzie w London Bridge Studio na terenie Seattle, przy współpracy Ricka Parashara i inżyniera dźwięku Jonathana Pluma[1]. Utwory zarejestrowane w trakcie sesji zostały wykorzystane na minialbumie Sap z lutego 1992, Dirt[11] oraz kompilacji Music Bank z października 1999[7].

Dave Jerden wykonał kilka procesów miksowania utworu, jednak Cantrell nie był zadowolony z efektów. Jonathan Plum: „Pamiętam jak Jerry narzekał, że nie ma na płycie talerzy perkusyjnych i bardziej podoba mu się wersja demo. Wrócił więc do London Bridge Studio, i wraz z Rickiem zremiksowaliśmy «Would?»”[15].

17 kwietnia 1991 muzycy nagrali w Seattle swoją scenę do filmu Samotnicy Crowe’a[11]. W trakcie występu wykonali „It Ain’t Like That” i „Would?”[11]. Drugi z utworów, Crowe wybrał na promujący ścieżkę dźwiękową do filmu[11][13].

Znaczenie tekstu, budowa utworu[edytuj | edytuj kod]

Tekst utworu napisany został przez gitarzystę Jerry’ego Cantrella w roku 1990, gdy z powodu przedawkowania narkotyków zmarł bliski przyjaciel muzyka, lider Mother Love Bone, Andrew Wood[11][16]. W notatce dołączonej do książeczki Music Bank (1999) wypowiedział się na temat znaczenia warstwy lirycznej: „Dużo myślałem o Andrew w tym czasie. Zawsze świetnie się bawił, gdy spędzał czas wolny, tak jak Chris Cornell czy ja. Nigdy nie było czasu na chwilkę poważnej rozmowy, tylko ciągle zabawa. Andrew był naprawdę wesołym facetem, pełnym życia i smutne było go stracić. Ale zawsze nienawidził ludzi, którzy oceniali decyzję innych. I właśnie słowa utworu są skierowane do takich osób, które przeszły do oskarżeń”[7]. W rozmowie z brytyjskim miesięcznikiem „Metal Hammer” muzyk przyznał: „Chodzi o to, że ludzie powinni przynajmniej próbować patrzeć na pewne rzeczy z perspektywy swoich bliźnich i wczuć się w ich sytuację, zanim zaczną obrzucać ich błotem. Nie sądzę, aby często to czynili”[17]. Steve Huey z AllMusic podkreśla, że tekst utworu zawiera w sobie elementy żalu oraz zarzuty o niezrozumienie – „So I made a big mistake, try to see it once my way”[2].

Struktura utworu jest niekonwencjonalna[2]. Cantrell odgrywa dwie części rytmu przez cały czas trwania melodii, jedną pół-czystą i drugą bardziej zniekształconą, z silnym akcentem tonacji[18]. Jest ona skonfigurowana ze zmianą akordów z F#m do G podczas wersów i Bm do G w refrenach[18]. Linie solowe są oparte na B według schematu B, C#, D, E, F#, G, A[18]. Dla partii solowej Cantrell odgrywa uderzenia za pomocą techniki „lick” przy zmianie wersów (gitara rytmiczna podwaja bas), i powolne linie melodyczne są oparte na pentatonicznej tonacji F# moll (F#, A, B, C#, E)[18]. Outro dysponuje kluczową zmianą d-dur, gdzie Cantrell dodaje rytm, podwojony przez partie gitary basowej[18]. „Would?” kończy się akordem D7#9, podobnym do tego z utworu „I Feel Free” Cream[18]. Steve Huey z AllMusic napisał: „Efekt końcowy kompozycji jest rzeczywiście bardziej groźny niż suma jego części, być może dlatego, że pośrednie aluzje tekstu sprawiają, że ponury niepokój kompozycji wydaje się zbyt intensywny, aby wyrazić to jednoznacznie”[2]. W zwrotkach utworu występują harmonizacje partii wokalnych Staleya i Cantrella[19].

Teledysk[edytuj | edytuj kod]

Reżyserami wideoklipu są Cameron Crowe i Josh Taft[20]. Zdjęcia trwały od 29 maja do 1 czerwca 1992 w Seattle[20], i realizowane były w nieistniejącym już klubie Under the Rail[20]. Lokalny reżyser Duncan Sharp wystąpił w charakterze gościnnym wraz ze swoją dziewczyną, w scenie gdy siedzą w samochodzie[20]. Mike Starr wykorzystał w teledysku biały model gitary basowej Spector, który pożyczony był od Evana Sheeley’ego z zespołu TKO[20]. Wideoklip dostępny jest na kompilacji Music Bank: The Videos (1999)[21].

Wydanie[edytuj | edytuj kod]

„Would?” ukazał się na singlu 7 czerwca 1992, promując ścieżkę dźwiękową filmu Samotnicy[13]. Zadebiutował na 31. pozycji amerykańskiego notowania Album Rock Tracks[22]. 11 stycznia 1993 ukazał się na terenie Wielkiej Brytanii[13], gdzie dotarł do pierwszej 20. Official Singles Chart Top 75[23]. „Would?” odnotowany został także na listach w Australii (69. lokata)[24], Finlandii (17. miejsce)[25] i Holandii (33. pozycja)[26].

W 1996 „Would?” w wersji koncertowej, zarejestrowanej w trakcie występu dla MTV Unplugged, wydany został na singlu w celach promujących Unplugged[27]. Dotarł do 21. lokaty kanadyjskiej RPM Alternative 30[28] i 19. amerykańskiego Mainstream Rock Tracks[22].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Cameron Crowe wybrał „Would?” na promocję swego filmu[13] oraz został współreżyserem teledysku[20]

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Steve Huey z AllMusic stwierdził: „«Would?» stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów Alice in Chains, być może zaraz po rockowo-radiowym «Rooster». Zawierający odrobinę więcej melancholii w stosunku do innych kompozycji zespołu, poprzez swoją warstwę liryczną, jest nie mniej udręczony, jego tekst napomknął – w okrężny sposób – na uzależnienie od narkotyków, które pomogły wytworzyć poczucie torturowanej rozpaczy, która zdominowała muzykę zespołu”[2]. Autor podkreśla, że jest to bardzo osobisty utwór posiadający „rozpaczliwy ton”[2]. Philip Wilding opisuje „Would?” na łamach „Classic Rock” jako „stąpającą melodię z rozpadającym się żalem”[29]. Don Kyle z „Kerrang!” przyznaje, że tekst utworu wprowadza „nieco nadziei”[30]. Chad Childers z Loudwire zaznacza, że „Would?” jest pierwszą kompozycją zespołu, która dotarła do szerszego grona odbiorców, ze względu na zamieszczenie jej na ścieżce dźwiękowej do filmu[31]. Autor zwraca uwagę na fakt, że charakteryzuje się ona „ciemną melodią” oraz tekstem, który skierowany jest do ludzi, którzy z góry oceniają innych, nie mając żadnej wiedzy na ich temat[31]. Tyler Kane na łamach magazynu „Paste” podkreśla, że „Would?” jako jeden z nielicznych, nie skupia swojej uwagi na uzależnieniu. Według autora, charakteryzuje się on ponurym nastrojem, „piskliwym” brzmieniem gitar oraz charakterystycznym krzykiem Staleya[3]. Kane zwraca uwagę, że to wszystko sprowadza się do tego co najważniejsze – „potężnej melodii”[3]. Michael Christopher z PopMatters określa „Would?” mianem „poszukiwania odkupienia”[32]. Wpływ utworu na rozwój kariery zespołu docenił James Hunter z dwutygodnika „Rolling Stone”, nazywając go w recenzji kompilacji największych przebojów grupy Nothing Safe: Best of the Box, „kompozycją z Seattle” oraz stwierdził, że „jest to jeden z ponadczasowych, najbardziej stylowych singli dekady”[33]. Maciej Wesołowski z miesięcznika „Tylko Rock” zwraca uwagę na grę sekcji rytmicznej i riff Cantrella[34]. Sam utwór określa jako „najmocniejszy punkt”[34].

W 2012 Corey Taylor przyznał: „Czuję, że są odpowiedzialni za to, że piszę. «Would?» to jedna z moich ulubionych kompozycji. Kiedy usłyszałem ją po raz pierwszy, uświadomiłem sobie, że w muzyce jest wszystko możliwe (…) «Would?» wyszedł i uderzył mnie prosto w twarz. Pamiętam, że pomyślałem sobie wtedy, że to może być jeden z największych utworów jakie napisano!”[35].

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Podczas gali która odbyła się 2 września 1993 w Universal Amphitheatre na terenie Los Angeles, teledysk nagrodzony został statuetką MTV Video Music Award w kategorii dla najlepszego teledysku z filmu[36]. Wideoklip uzyskał także nominację do MTV Movie Award w kategorii dla najlepszego teledysku z filmu[37].

Media[edytuj | edytuj kod]

W 2002 „Would?” wykorzystany został w jednym z odcinków australijskiego programu muzycznego Rage[38]. W 2003 użyto go w przygodowej grze akcji True Crime: Streets of LA[38]. W 2007 został wykorzystany w muzycznej grze komputerowej SingStar Amped[38]. „Would?” zamieszczony został również na ścieżkach dźwiękowych i użyty w dwóch częściach gry z serii BurnoutBurnout Dominator z 2007[38] oraz Burnout: Paradise z 2008[39]. Rok później wykorzystano go w grze Rock Band Unplugged[38]. W 2010 udostępniono do ściągnięcia jako dodatek do gier Rock Band i Rock Band 2, zestaw Alice In Chains Pack 01 – zawierający utwory „Rooster”, „Would?”, „No Excuses”, „A Looking in View” i „Check My Brain[40].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

„Would?” sklasyfikowany został na 51. pozycji zestawienia „100 najlepszych utworów 1993 roku”, przygotowanego przez australijską rozgłośnię Triple J[41]. W 2009 kanał VH1 zamieścił kompozycję na 88. pozycji notowania „100 najlepszych hardrockowych utworów”[42]. „Would?” został wyróżniony w zestawieniu vortalu Pitchfork „200 najlepszych utworów muzycznych lat 90.”[43] W 2012 witryna Ultimate Guitar Archive przygotowała ranking „10 najlepszych linii basowych w historii muzyki”, gdzie kompozycja „Would?” sklasyfikowana została na 6. pozycji[44]. Utwór uważany jest za jeden z najbardziej rozpoznawalnych w dorobku zespołu[45] oraz bywa wymieniany jako jeden z hymnów subkultury grunge’owej i tzw. „Pokolenia X[7].

Publikacja Kraj Wyróżnienie Rok Pozycja
Triple J
Australia
„100 najlepszych utworów 1993 roku”[41]
1993
51
Spin
Stany Zjednoczone
„najlepszy singel”[46]
5
VH1
„100 najlepszych hardrockowych utworów”[42]
2009
88
Pitchfork
„200 najlepszych utworów muzycznych lat 90.”[43]
2010
168
Ultimate Guitar Archive
„10 najlepszych linii basowych w historii”[44]
2012
6
„Paste”
„50 najlepszych grunge’owych utworów w historii”[3]
2014
3
Calgary Sun
„10 najlepszych utworów w głównym alternatywnym nurcie grunge”[47]
2015
3

Utwór na koncertach[edytuj | edytuj kod]

„Would?” zadebiutował podczas koncertu w Coca-Cola Starplex Amphitheatre w Dallas 16 maja 1991[48], w ramach tournée Clash of the Titans[48]. Jest regularnie prezentowany podczas wszystkich tras zespołu[48]. Koncertowe zapisy „Would?” zamieszczone zostały na wydawnictwach Unplugged (1996)[27] i Live (2000)[10].

10 marca 2006 podczas koncertu Decades Rock Live!, organizowanego przez kanał muzyczny VH1 Classic, utwór został wykonany przez Alice in Chains w duecie z Philem Anselmo[49]. Muzycy zadedykowali wspólne wykonanie pamięci Dimebaga Darrella i Staleya[49]. 2 czerwca w trakcie występu na festiwalu Rock am Ring, „Would?” zaprezentowany został z gościnnym udziałem Jamesa Hetfielda[49].

Lista utworów na singlu[edytuj | edytuj kod]

singel CD CSK 4484)[a]:

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. „Would?” Jerry Cantrell 3:27

singel CD (658888 2):

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. „Would?” Cantrell 3:27
2. Man in the Box Layne Staley • Cantrell 4:46
3. „Brother” Cantrell 4:27
4. Right Turn Cantrell 3:17
15:57

singel CD (COL 668328 2):

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. „Would?” Cantrell 3:27
2. We Die Young Cantrell 2:32
3. Man in the Box Staley • Cantrell 4:46
10:45

winyl 7” (658888 7):

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. „Would?” Cantrell 3:27
2. Man in the Box Staley • Cantrell 4:46
08:13

singel CD (CSK 8787)[b]:

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. „Would?” (wersja koncertowa) Cantrell 3:43

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[50]:

Alice in Chains

Produkcja

  • Aranżacja: Jerry Cantrell
  • Tekst utworu: Jerry Cantrell

Notowania[edytuj | edytuj kod]

Lista (1992–1993) Pozycja
Album Rock Tracks (Stany Zjednoczone)[22] 31
Dutch Top 40 (Holandia)[26] 33
Top 50 Singles (Australia)[24] 69
The Official Finnish Charts (Finlandia)[25] 17
Official Singles Chart Top 75 (Wielka Brytania)[23] 19
Lista (1996) Pozycja
RPM Alternative 30 (Kanada)[c][28] 21
Mainstream Rock Tracks (Stany Zjednoczone)[c][22] 19

Interpretacje[edytuj | edytuj kod]

  • Szwedzki zespół Opeth nagrał własną interpretację utworu, która znalazła się na stronie B singla „Burden”, pochodzącego z albumu Watershed (2008)[51].
  • Utworzony na potrzeby serialu Californication fikcyjny zespół Queens of Dogtown wykonał cover utworu. Kompozycja znalazła się na ścieżce dźwiękowej promującej czwarty sezon produkcji[52].
  • Kasia Kowalska wykonała alternatywną wersję utworu podczas występu na Przystanku Woodstock 30 lipca 2014. Nagranie zamieszczone zostało na DVD Przystanek Woodstock 2014[53].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Singel promujący ścieżkę dźwiękową do filmu Samotnicy[50].
  2. Koncertowy singel wydany w 1996, promujący Unplugged[27].
  3. a b Koncertowa wersja zarejestrowana podczas występu w ramach MTV Unplugged z kwietnia 1996.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c de Sola 2015 ↓, s. 159.
  2. a b c d e f Steve Huey: Would? – Alice in Chains (ang.). AllMusic. [dostęp 2009-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-07)].
  3. a b c d Michael Danaher: The 50 Best Grunge Songs (ang.). Paste. [dostęp 2016-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-31)].
  4. a b Poligrafia dołączona do albumu Dirt; wyd. Columbia, nr kat. CK 52475.
  5. Poligrafia dołączona do singla Would?; wyd. Columbia, nr kat. 658888 2.
  6. Poligrafia dołączona do albumu Nothing Safe: Best of the Box; wyd. Columbia, nr kat. CK 63649.
  7. a b c d Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. CK 69584.
  8. Poligrafia dołączona do albumu Greatest Hits; wyd. Columbia, nr kat. CK 85922.
  9. Poligrafia dołączona do albumu The Essential Alice in Chains; wyd. Columbia, nr kat. 82796 92090 2.
  10. a b Charles R. Cross. Live. „Guitar World”, s. 37, luty 2001. ISSN 1045-6295. 
  11. a b c d e f de Sola 2015 ↓, s. 141.
  12. Prato 2009 ↓, s. 340.
  13. a b c d e Gillian G. Gaar. A Band Called Alice. „Goldmine”, s. 54–56, 58, 5 sierpnia 1994. ISSN 1055-2685. 
  14. Katherine Turman. Unchained. „Guitar World”, s. 23–24, 104, kwiecień 1992. ISSN 1045-6295. 
  15. a b de Sola 2015 ↓, s. 179.
  16. Maxim W. Furek: The Death Proclamation of Generation X: A Self-Fulfilling Prophesy of Goth, Grunge and Heroin. iUniverse, 2008, s. 6. ISBN 978-0595463190. (ang.)
  17. Own Words. „Metal Hammer”, s. 20, czerwiec 1993. ISSN 0955-1190. 
  18. a b c d e f Andy Aledort. Performance Notes. „Guitar”, s. 68, listopad 1992. ISSN 1525-5549. 
  19. a b Vic Garbarini. The Chungemaster. „Guitar”, s. 25–27, 29–32, listopad 1992. ISSN 1525-5549. 
  20. a b c d e f de Sola 2015 ↓, s. 172–173.
  21. Poligrafia dołączona do albumu Music Bank: The Videos; wyd. Sony, nr kat. CVD 50208.
  22. a b c d Alice in Chains – Chart History – Mainstream Rock Songs (ang.). Billboard. [dostęp 2015-01-16].
  23. a b David Roberts: Guinness Book of British Hit Singles & Albums, 19th edition. HIT Entertainment, 2006. ISBN 1-904994-10-5. (ang.)
  24. a b Ryan Gavin: Australia’s Music Charts 1988–2010. Mt. Martha, VIC, Moonlight Publishing, 2011. (ang.)
  25. a b Timo Pennanen: Sisältää hitin – levyt ja esittäjät Suomen musiikkilistoilla vuodesta 1972 (in Finnish) (1st ed.). Helsinki: Tammi, 2006. ISBN 978-951-1-21053-5. (fiń.)
  26. a b Alice In Chains – Would? (niderl.). dutchcharts.nl. [dostęp 2010-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-17)].
  27. a b c Poligrafia dołączona do singla Would?; wyd. Columbia, nr kat. CSK 8787.
  28. a b Rock/Alternative – Volume 64, No. 13. „RPM”, 11 listopada 1996. ISSN 0315-5994. 
  29. Philip Wilding. Bad medicine. „Classic Rock”, s. 103, luty 2002. ISSN 1464-7834. 
  30. Don Kyle. The Brutal Truth. „Kerrang!”, s. 412, 3 października 1992. ISSN 0262-6624. 
  31. a b Chad Childers: 10 Best Alice in Chains Songs (ang.). Loudwire. [dostęp 2015-01-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-19)].
  32. Michael Christopher: Alice in Chains: Dirt (ang.). PopMatters. [dostęp 2015-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-08)].
  33. James Hunter. Nothing Safe: Best of the Box. „Rolling Stone”, 2 września 1999. ISSN 0035-791X. 
  34. a b Maciej Wesołowski. Moja złota dziesiątka. „Tylko Rock”, s. 42, marzec 1997. ISSN 1230-2317. 
  35. Alice In Chains Stories from Korn, Slipknot, Zakk Wylde, Device, Five Finger Death Punch, Mad Season, and More (ang.). [dostęp 2015-01-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-28)].
  36. Jake Brown: Alice in Chains In the Studio. Rock N’ Roll Books, 2010. ISBN 0-9726142-6-5. (ang.)
  37. 1993 MTV Movie Awards : Past Movie Awards (ang.). MTV. [dostęp 2016-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-09)].
  38. a b c d e Alice in Chains – IMDb (ang.). [dostęp 2015-01-17].
  39. Antony Bruno. Racetrack Soundtrack. „Billboard”, s. 14, 12 stycznia 2008. ISSN 0006-2510. 
  40. Rock Band Celebrates Release Of New ALICE IN CHAINS Album With Five-Pack (ang.). Blabbermouth.net. [dostęp 2016-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-29)].
  41. a b Hottest 100 Archive (ang.). [dostęp 2016-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-17)].
  42. a b Vh1 Top 100 Hard Rock Songs (ang.). [dostęp 2011-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-29)].
  43. a b The Top 200 Tracks of the 1990s: 200–151 (ang.). Pitchfork. [dostęp 2015-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-13)].
  44. a b Top 10 Basslines of All Time (ang.). [dostęp 2012-09-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-28)].
  45. Prato 2009 ↓, s. 263–264.
  46. 1993 Readers Poll. „Spin”, s. 75–76, listopad 1993. ISSN 0886-3032. 
  47. Dean Pilling: The best songs from the shift to an alternative mainstream called grunge (ang.). Calgary Sun. [dostęp 2015-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-27)].
  48. a b c Would? by Alice in Chains (ang.). setlist.fm. [dostęp 2011-05-13].
  49. a b c Charles R. Cross. No Pain, No Chains. „Guitar World”, s. 46–50, lipiec 2006. ISSN 1045-6295. 
  50. a b Poligrafia dołączona do singla Would?; wyd. Columbia, nr kat. CSK 4484.
  51. Opeth – Burden (ang.). Encyclopaedia Metallum. [dostęp 2015-06-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-15)].
  52. Gerrick D. Kennedy: Showtime’s ‘Californication’ goes punk rock with teenage cover band Queens of Dogtown (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2017-10-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-10)].
  53. Poligrafia dołączona do DVD Przystanek Woodstock 2014; wyd. Złoty Melon, nr kat. TZ 058.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]