Sap (album)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy albumu muzycznego. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Sap
Minialbum zespołu Alice in Chains
Wydany 4 lutego 1992
Nagrywany 20–26 listopada 1991 w London Bridge Studio, Seattle[1]
Gatunek rock akustyczny[2][3]
Długość 20:49
Wytwórnia Columbia
Producent Dave Jerden, Rick Parashar[4]
Album po albumie
Single z albumu Sap
  1. Got Me Wrong
    Wydany: listopad 1994

Sap – drugi minialbum amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains[5], wydany 4 lutego 1992. Ukazał się nakładem wytwórni fonograficznej Columbia[6]. W odróżnieniu od EP-ki We Die Young oraz albumu długogrającego Facelift, Sap jest płytą wypełnioną utworami zagranymi na instrumentach akustycznych, gdzie gitara elektryczna stanowi jedynie tło dla wspomnianych instrumentów[2]. Nagrania zrealizowano w przeciągu niespełna tygodnia, w listopadzie 1991 w London Bridge Studio na terenie Seattle. Produkcją materiału zajęli się Dave Jerden oraz Rick Parashar[4][7]. W sesji udział gościnnie wzięli: wokalistka Heart, Ann Wilson, wokalista Soundgarden, Chris Cornell oraz frontman Mudhoney, Mark Arm[8]. Warstwa liryczna, będąca w głównej mierze autorstwa gitarzysty Jerry’ego Cantrella, odnosi się do relacji interpersonalnych, gdzie wyczuwalny jest stan melancholii. Przykładem takiego stanu mogą być kompozycje „Brother” oraz „Got Me Wrong”. Jedynym utworem autorstwa wokalisty Layne’a Staleya jest „Am I Inside”, mająca mroczny charakter, gdzie przejawiają się motywy przygnębienia i samotności. Wydanie albumu w formacie CD zawierało cztery utwory.

18 stycznia 1994 Sap uzyskał na terenie Stanów Zjednoczonych certyfikację złotej płyty przyznanej przez zrzeszenie Recording Industry Association of America[9].

Kontekst[edytuj]

Po wydaniu albumu Facelift, zespół aktywnie koncertował w ramach Facelift Tour oraz występował w roli supportu przed takimi wykonawcami jak Anthrax[10], Extreme[11], Iggy Pop[12], Megadeth[13] czy Slayer[10]. 16 sierpnia 1991 grupa wzięła udział w trasie For Unlawful Carnal Knowledge Tour grupy Van Halen[14]. W trakcie jej trwania, kwartet przystąpił do prac nad materiałem demo na drugi album studyjny. Nagrania odbyły się w London Bridge Studio w Seattle pod okiem producenta Dave’a Jerdena, z którym to zespół współpracował przy nagraniach Facelift[15]. Materiał zarejestrowany w studiu, został nazwany roboczo Dirt Demos[16]. Łącznie nagrano 10 utworów, z czego kilka z nich, w w zupełnie odmiennej stylistyce brzmieniowej. Zespół postanowił je wyselekcjonować i nagrać ponownie w formie minialbumu[17].

Quote-alpha.png
Gdy przygotowywaliśmy demo na drugą płytę, powstało trochę materiału, który nam się bardzo podobał, lecz nie odzwierciedlał stylu zespołu. Mieliśmy świetną muzykę, którą szkoda było stracić, która pewnie nie trafiłaby na album. Postanowiliśmy wydać EP. Sami to zrobiliśmy, sami wyprodukowaliśmy[18].

Nagrywanie, informacje o albumie[edytuj]

Ann Wilson, wokalistka grupy Heart wystąpiła w trzech utworach

Wyselekcjonowane utwory, zespół nagrał pod okiem producentów Dave’a Jerdena oraz Ricka Parashara[4][7]. W trakcie trwania sesji, do studia zaproszono Ann Wilson z grupy Heart, Chrisa Cornella z zespołu Soundgarden oraz Marka Arma, lidera grupy Mudhoney[8]. Wilson zarejestrowała partie wokalu wspierającego w utworach „Brother”, „Am I Inside” oraz „Love Song”. Cornell zaśpiewał obok Cantrella, Staleya oraz Arma, w kompozycji „Right Turn”[19]. Nagrania rozpoczęły się 20 listopada 1991 i trwały łącznie sześć dni[1]. W trakcie sesji, zrodziła się supergrupa o nazwie Alice Mudgarden[20][21], w skład której weszli wszyscy członkowie Alice in Chains oraz Chris Cornell i Mark Arm. Nazwę dla zespołu utworzono z kontaminacji nazw Alice in Chains, Mudhoney i Soundgarden[20][21]. Grupa nagrała wspólnie utwór „Right Turn”[21], który w roku 2001 został wykorzystany w dramacie wojennym Helikopter w ogniu w reżyserii Ridleya Scotta[22]. Współpracujący ze studiem inżynier dźwięku, Jonathan Plum przyznał: „Pierwszy raz usłyszałem śpiew Layne’a w utworze „Am I Inside”. On walczył ze swoim tonem; w rzeczywistości zajęło mu to sporo czasu, by zaśpiewać ją poprawnie”[20]. Stwierdził ponadto, że cała sesja była nietypowa. „Nikt tak naprawdę nie wiedział czy ta sesja nagraniowa doprowadzi ostatecznie do wydania tego materiału. Jerry po prostu chciał zachować swoje pomysły”[20].

Teksty utworów napisane w głównej mierze przez Cantrella, skupiają się na relacjach interpersonalnych. Kompozycja „Brother” wyraźnie odnosi się do okresu, kiedy rodzice muzyka rozwiedli się, a młodszy brat gitarzysty poszedł mieszkać do ojca, a on sam został ze swoją matką. Cantrell oznajmił, iż chciał w ten sposób „zbudować most”, czyli polepszyć swoje relacje z bratem[17][23]. Utwór „Got Me Wrong” opowiada historię mężczyzny i kobiety, dla których liczy się prawdziwa miłość[17]. Tekst kompozycji „Am I Inside”, autorstwa Staleya, ma charakter mroczny i depresyjny. Opowiada o samotności[17]. Utwór „Love Song” stanowi wspólny żart zespołu. Tekst jest improwizowany przez perkusistę Seana Kinneya, a muzycy pozamieniali się instrumentami. Staley zagrał na perkusji, Cantrell na gitarze basowej, Starr na gitarze elektrycznej, a Kinney na fortepianie[6][17].

Według jednej z historii, nazwa dla albumu wzięła się od snu jaki miał Sean Kinney[18][19]. W wywiadzie dla miesięcznika Metal Hammer, gitarzysta Jerry Cantrell tak odniósł się do tej sytuacji:

Quote-alpha.png
Przyśniło mu się, że zamieściliśmy te piosenki na EP i nazwaliśmy ją Sap. Miał wizję, że mówiliśmy o tym na konferencji prasowej i, że płyta cieszyła się powodzeniem. Przysięgam. Następnego dnia spotkaliśmy się i Sean mówi: Chłopaki, miałem sen. Powinniśmy to wydać, żeby się nie zmarnowało. Tak zrobiliśmy. Nagraliśmy całość w cztery czy pięć dni. Trzy z czterech kawałków pochodziły ze starszych sesji, wystarczyło je zmiksować[18].

Odbiór albumu[edytuj]

Recenzje
Wydawca Ocena
AllMusic 4/5 gwiazdek[6]
Encyclopedia of Popular Music 3/5 gwiazdek[24]
Rolling Stone Album Guide 3/5 gwiazdek[25]
Spin Alternative Record Guide 7/10 gwiazdek[26]
Teraz Rock 3/5 gwiazdek[18]

Album został wydany 4 lutego 1992, nakładem wytwórni Columbia[25]. Płyta nie była promowana żadnym singlem. W jednym z wywiadów Cantrell stwierdził, że album był wydany bez żadnego zamieszania oraz rozgłosu, dzięki czemu mogli go zdobyć prawdziwi fani[17]. Członkowie zespołu przyznali, że stylistyka brzmieniowa, była zamierzonym zabiegiem. „Staraliśmy się pokazać, że nie jesteśmy tylko zespołem metalowym. Choć gramy metal, to czasami lubimy grać także inne gatunki muzyki” – relacjonował Cantrell[27].

Steve Huey z serwisu AllMusic, recenzując album stwierdził, że Sap był sporym odkryciem, zawierającym cztery akustyczne ballady, a brzmienie zespołu poszło w bardziej melancholijnym i łagodniejszym kierunku, stanowiąc tym samym zupełne przeciwieństwo albumu Facelift. Ponadto recenzent zauważa, że mimo tak melancholijnego brzmienia, utwory wciąż zachowują swój ponury i przygnębiający nastrój, dzięki czemu nawiązują do tych z debiutanckiego wydawnictwa z 1990. Huey zwraca także uwagę na fakt, że w czterech pierwszych utworach, widoczna jest dojrzałość oraz subtelność, których posępne piękno psuje kompozycja „Love Song”, nagrana w formie wspólnej zabawy całego zespołu. Zdaniem Huey’a, utwór ten nie pasuje do klimatu płyty. Mimo to, zdaniem recenzenta, minialbum jest dobrą zapowiedzią nagrania albumu Dirt[6].

Według danych opublikowanych przez system Nielsen SoundScan w roku 1995, minialbum na terenie Stanów Zjednoczonych sprzedał się w ilości 663,000 kopii[28].

Minialbum ponownie został wydany 21 marca 1995 w formacie kasety magnetofonowej[29], kiedy to utwór „Got Me Wrong” rok wcześniej został wydany na singlu promocyjnym oraz trafił na ścieżkę dźwiękową do niskobudżetowego filmu Clerks – Sprzedawcy w reżyserii Kevina Smitha[19]. Ponownie wydana wersja różniła się nieco tekstem[17]. 15 kwietnia Sap zadebiutował na 29. pozycji listy Top Pop Catalog Albums[30], na której utrzymał się łącznie przez 7 tygodni[31]. Kompozycje „Brother” oraz „Got Me Wrong”, trafiły w 1996 na album koncertowy Unplugged[32]. Utwór „Am I Inside” swą premierę na żywo miał 21 grudnia 1991 w Paramount Theatre w ramach Facelift Tour[33]. Kompozycja „Right Turn” zadebiutowała 13 sierpnia 2011[34].

Oprócz standardowego CD, minialbum został wydany także na podwójnym limitowanym winylu wraz z Jar of Flies (Jar of Flies był na stronach 1 i 2, natomiast Sap na stronie 3). Na czwartej stronie znajdowało się logo zespołu[35]. W Wielkiej Brytanii Sap oraz Jar of Flies zostały wydane jako podwójne CD[36].

Lista utworów[edytuj]

# Tytuł utworu Tekst Muzyka Czas
1. Brother Jerry Cantrell Jerry Cantrell 4:27
2. Got Me Wrong Jerry Cantrell Jerry Cantrell 4:12
3. Right Turn Jerry Cantrell Jerry Cantrell 3:17
4. „Am I Inside” Layne Staley Jerry Cantrell 5:09
5. „Love Song” (ukryty utwór) Sean Kinney Sean Kinney 3:44
  • „Right Turn” został nagrany pod szyldem Alice Mudgarden[21].
  • „Love Song” nie ma na liście utworów w wersji CD.

Twórcy[edytuj]

Chris Cornell z Soundgarden wystąpił w utworze „Right Turn”

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[37]:

Alice in Chains

Muzycy sesyjni

  • Ann Wilson – śpiew, wokal wspierający (utwory 1, 4, 5)
  • Chris Cornell – śpiew (utwór 3)
  • Mark Arm – śpiew (utwór 3)

Produkcja

  • Aranżacja: Jerry Cantrell, Sean Kinney
  • Teksty utworów: Layne Staley, Jerry Cantrell, Sean Kinney

Pozycje na listach i certyfikacje[edytuj]

Album[edytuj]

Lista (1995) Pozycja
Top Pop Catalog Albums (Stany Zjednoczone)[30] 29

Single[edytuj]

Rok Singel Najwyższa
pozycja
Alternative Songs
[38]
Mainstream Rock Songs
[39]
1994 Got Me Wrong 22 7

Certyfikacje[edytuj]

Państwo Certyfikacja Sprzedaż
Stany Zjednoczone (RIAA)[9][28]
złota płyta
663,000+

Wydania[edytuj]

Rok Tytuł Nr katalogowy Format Wytwórnia Region Źródło
1992
Sap
44K 74182
CD
Columbia
Stany Zjednoczone
[40]
CT 67059
Kaseta
1993
COL 474913 2
CD
Europa
SRCS 6886
Sony
Japonia
1994
475713 1
2×12" winyl
Columbia
Europa, Stany Zjednoczone
1995
CK 67059
CD
Reedycja albumu

Przypisy[edytuj]

  1. a b Images for Alice In Chains – Jar Of Flies / Sap (ang.). discogs.com. [dostęp 2013-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
  2. a b Chris Gill. Alice in Chains – Dirt. „Guitar World”, wrzesień 1999. Nowy Jork: Harris Publications. ISSN 1045-6295. 
  3. Henderson 2010 ↓, s. 79.
  4. a b c Alice in Chains Discography – Sap (ang.). aliceinchains.com. [dostęp 2011-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-04)].
  5. Anderson 2007 ↓, s. 94.
  6. a b c d Steve Huey: Sap – Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-17)].
  7. a b de Sola 2015 ↓, s. 169.
  8. a b de Sola 2015 ↓, s. 161–162.
  9. a b Gold & Platinum – RIAA (ang.). riaa.com. [dostęp 2011-07-20].
  10. a b de Sola 2015 ↓, s. 143.
  11. de Sola 2015 ↓, s. 132.
  12. de Sola 2015 ↓, s. 134.
  13. de Sola 2015 ↓, s. 141.
  14. de Sola 2015 ↓, s. 157.
  15. Maureen Droney: Mix Masters: Platinum Engineers Reveal Their Secrets for Success. Berklee Press, 1 stycznia 2003, s. 49–56. ISBN 978-0876390191.
  16. John Bacus: Alice in Chains Recording Sessions Chronology (ang.). bacus.net. [dostęp 2016-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-31)].
  17. a b c d e f g Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. 69580.
  18. a b c d Jordan Babula. Alice in Chains. Bezsenność w Seattle. „Teraz Rock”, s. 3–11, czerwiec 2006. Warszawa: AD Music SA. ISSN 1730-394X. 
  19. a b c Prato 2009 ↓, s. 340.
  20. a b c d Brett Buchanan: REMEMBERING LAYNE STALEY PART 3: THE SAP SESSIONS (ang.). alternativenation.net. [dostęp 2012-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-30)].
  21. a b c d de Sola 2015 ↓, s. 162.
  22. Black Hawk Down (2001) – Soundtracks – IMDb (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2011-06-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-03)].
  23. Tom Premtaj: Alice In Chains – Brother – Jerry Cantrell Builds A Bridge (ang.). uofmusic.com. [dostęp 2015-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-27)].
  24. a b Christian Hoard, Nathan Brackett: New Rolling Stone Album Guide. Fireside, listopad 2004, s. 13. ISBN 0-7432-0169-8.
  25. Craig Marks, Eric Weisbard: Spin Alternative Record Guide. Vintage, 10 października 1995. ISBN 978-0679755746.
  26. Jeff Kitts. Primecuts: Jerry Cantrell. „Guitar School”, maj 1994. Nowy Jork. ISSN 1058-0220. 
  27. a b David Basham: Got Charts? Tracing Crow’s Flight, Alice In Chains’ Legacy (ang.). mtv.com. [dostęp 2015-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-24)].
  28. Steve Huey: Sap – Alice in Chains : Relase Info (ang.). allmusic.com. [dostęp 2015-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-17)].
  29. a b Top Pop Catalog Albums. „Billboard”, s. 46, 15 kwietnia 1995. Prometheus Global Media. ISSN 0006-2510. 
  30. Top Pop Catalog Albums. „Billboard”, s. 57, 27 maja 1995. Prometheus Global Media. ISSN 0006-2510. 
  31. Stephen Thomas Erlewine: MTV Unplugged – Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-22)].
  32. John Bacus: Alice In Chains First & Last Performances (ang.). bacus.net. [dostęp 2016-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-12)].
  33. ALICE IN CHAINS Ends 10-Month Break From Stage (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2016-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-22)].
  34. Alice In Chains – Jar Of Flies / SAP (Vinyl) at Discogs (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-04)].
  35. Alice In Chains – Jar Of Flies / SAP (CD) at Discogs (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-04)].
  36. Steve Huey: Sap – Alice in Chains : Credits (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-17)].
  37. Alice in Chains – Chart history – Alternative Songs (ang.). billbaord.com. [dostęp 2015-08-13].
  38. Alice in Chains – Chart history – Mainstream Rock Songs (ang.). billbaord.com. [dostęp 2015-08-13].
  39. Alice In Chains – SAP (CD) at Discogs (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-17)].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]