Mike Starr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mike Starr
Imię i nazwisko Michael Christopher Starr
Pseudonim Mike
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1966
Honolulu, Hawaje
Data i miejsce śmierci 8 marca 2011
Salt Lake City, Utah
Przyczyna śmierci przedawkowanie[1]
Instrumenty gitara basowa, gitara elektryczna, wokal wspierający
Gatunki metal alternatywny, grunge, heavy metal, hard rock, rock alternatywny
Zawód muzyk, basista, kompozytor
Aktywność 1983–2011
Wydawnictwo Columbia
Powiązania Cyprus, Despisely Brothers
Instrument
Kramer/Spector NS-2[2]
Spector Euro4LX Mike Starr LE[2]
Zespoły
Sato (1984)
Gypsy Rose (1985–1986)
Diamond Lie (1986–1987)
Alice in Chains (1987–1993)
Sun Red Sun (1993)
Days of the New (2011)
Strona internetowa

Mike Starr, właśc. Michael Christopher Starr (ur. 4 kwietnia 1966 w Honolulu[3], zm. 8 marca 2011 w Salt Lake City[4]) – amerykański muzyk, kompozytor, członek grupy muzycznej Alice in Chains od 1987 do stycznia 1993[5]. Po opuszczeniu zespołu, związał się z formacją Sun Red Sun, z którą nagrał i wydał jeden album studyjny[6]. Przez cały okres swojej aktywności muzycznej, Starr najczęściej używał gitar basowych marki Spector. Jego ulubionym modelem był Spector NS-2. Ponadto muzyk korzystał także ze wzmacniacza Ampeg SVT[2].

Życiorys[edytuj]

Młodość[edytuj]

Michael Christopher Starr urodził się 4 kwietnia 1966 w Honolulu[3], jako syn Johna Starra[7] i Gayle Starr[3]. Ojciec John pracował jako barman w Atlantic City[8]. Miał siostrę Melindę (ur. 1969)[3][8], która jest aktorką[9]. Uczęszczał do Highline High School w miejscowości Burien w stanie Waszyngton[10]. Mając 12 lat, pracował w restauracji IHOP. Swoją pierwszą gitarę basową kupił za 50 dolarów od brata Dave’a Jensena, późniejszego perkusisty grupy Sato[7]. W wieku 13 lat, Starr założył swój pierwszy amatorski zespół Cyprus, którego nazwę zaczerpnął z Biblii[8]. Na stanowisko perkusisty został przyjęty Sean Kinney, który trafił do grupy poprzez ogłoszenie zamieszczone w gazecie[8].

Działalność artystyczna[edytuj]

W 1984 Starr był członkiem grupy muzycznej Sato. Wystąpił on na albumie studyjnym Northwest Metalfest, gdzie zagrał na gitarze basowej w utworze „Leather Warrior”[8][11]. Rok później, został członkiem glam metalowej formacji Gypsy Rose[12][13][14]. W roku 1986 został basistą w zespole Diamond Lie, założonym przez gitarzystę Jerry’ego Cantrella[3][15]. Skład grupy uzupełnili: wokalista Layne Staley (występujący wcześniej w zespołach Sleze oraz Alice N’ Chains) oraz perkusista Sean Kinney[12][16]. W 1987 grupa przyjęła nazwę Alice in Chains[12].

 Osobny artykuł: Alice in Chains.

Kwartet z dużym powodzeniem zaczął regularnie koncertować po amerykańskich klubach położonych na północno-zachodnim wybrzeżu[17]. W lipcu 1990 zespół wydał minialbum We Die Young, a miesiąc później debiutancki album długogrający Facelift[18]. Starr aktywnie udzielał się jako współkompozytor. Na debiutanckim albumie był współautorem utworów „It Ain't Like That” oraz „Confusion”[18]. W tym ostatnim wspomógł wokalnie Staleya[19]. Odbył z zespołem trasę Facelift Tour promującą album oraz wystąpił w ramach tournée Clash of the Titans, grając obok takich wykonawców z kręgu thrash metalu jak Anthrax, Megadeth oraz Slayer[20][21]. W lutym 1992 wydał wraz z zespołem minialbum utrzymany w klimacie muzyki akustycznej Sap[22][23]. W utworze „Love Song”, muzycy w formie żartu, pozamieniali się instrumentami. Starr zagrał na gitarze elektrycznej. We wrześniu tego samego roku, ukazał się album studyjny Dirt[24]. Starr, podobnie jak i Staley, zmagał się z pogłębiającym uzależnieniem od heroiny[25]. Wziął udział w części trasy Down in Your Hole Tour, promującej wydawnictwo. W styczniu 1993, koncertował wraz z zespołem w ramach festiwalu Hollywood Rock w Brazylii. Po występie w Rio de Janeiro 22 stycznia, muzyk o mało nie doprowadził do przedawkowania, tracąc przytomność na 11 minut. Natychmiastową reakcją wykazał się Staley, który widząc poważne zagrożenie życia, cucił kolegę zimnym prysznicem w pokoju hotelowym[26][27]. Przed rozpoczęciem europejskiej części trasy, Starr opuścił zespół. Został zastąpiony przez Mike’a Ineza, współpracującego z Ozzym Osbourn’em[26][28]. W tym samym roku, dołączył on do grupy Sun Red Sun, którą tworzyli gitarzysta Al B. Romano, były wokalista Black Sabbath, Ray Gillen oraz perkusista Bobby Rondinelli, współpracujący z grupami Black Sabbath, Blue Öyster Cult oraz Rainbow[6]. Debiutancki album został zrealizowany w Electric Lady Studios w Nowym Jorku. W tym samym roku, Starr opuścił zespół, a jego miejsce zajął John Monte[6]. Album zatytułowany Sun Red Sun ukazał się ostatecznie w 1995[6]. W 1994 Starr udał się na leczenie odwykowe, na którym przebywał także ówczesny wokalista Stone Temple Pilots, Scott Weiland[29]. Jak przyznała siostra muzyka, Melinda, obaj stali się dobrymi przyjaciółmi od tego czasu[29]. W kwietniu tego samego roku, Starr został aresztowany w związku z posiadaniem przy sobie marihuany i skazany na 90 dni więzienia za kradzież bagażu z hali odbiorów na lotnisku Houston-George Bush[30][31][32]. W wywiadzie dla dwutygodnika Rolling Stone udzielonemu w 1994, Staley stwierdził, że zespół chciał skupić się na intensywnym koncertowaniu, podczas gdy Starr wolał więcej czasu wolnego[32][33]. Muzyk jednak sam zdementował te pogłoski, występując w 2010 w programie Celebrity Rehab with Dr. Drew, gdzie otwarcie przyznał, że został wyrzucony za pogłębiający się nałóg narkotykowy[32]. W październiku 1999 ukazał się na rynku kompilacyjny box set Alice in Chains – Music Bank. Zamieszczona na nim została kompozycja „Fear the Voices”, którą nagrano podczas sesji do albumu Dirt w 1992, lecz ostatecznie nie została na nim zamieszczona. Starr tak komentował ten fakt: „Napisałem piosenkę „Fear the Voices”. Mieliśmy ją nagrać, ale nie pozwolili jej zamieścić na albumie, ponieważ Jerry nie miał nic wspólnego z pisaniem muzyki. Ale później dodali ją na box secie i zdobyła pewne uznanie w radiu”[34].

Ostatnie lata[edytuj]

Starr był ostatnią znaną osobą, jaka spędziła czas z wokalistą Layne Staley’em w przeddzień (4 kwietnia 2002) śmierci muzyka[35]. W programie Celebrity Rehab with Dr. Drew, w którym wystąpiła również matka wokalisty, Nancy McCallum, Starr przyznał, że spędził wspólnie czas ze Staley’em podczas swoich urodzin. Basista wyznał, że Staley był już bardzo chory, ale mimo to nie zadzwonił pod numer alarmowy 911, gdyż muzyk groził mu zerwaniem przyjaźni. Starr przyznał publicznie w programie, iż żałuje swojego postępowania, widząc pogarszający się stan zdrowia przyjaciela[32]. Muzyk publicznie przeprosił matkę Staleya za to, że nie zareagował w należyty sposób. Mimo, że Nancy McCallum przebaczyła muzykowi swoje zachowanie, to do dnia swojej śmierci, obwiniał się on za śmierć przyjaciela[36].

W kwietniu 2005 został aresztowany w Seattle za akt wandalizmu[37][38]. Starr pozostawał aktywny muzycznie do ostatnich miesięcy swojego życia. Pojawił się w programach typu reality show – Celebrity Rehab Presents Sober House[39] oraz Celebrity Rehab w 2010[40]. Opisywał w nich swój proces terapii, jaki rozpoczął w Pasadena Recovery Center w sierpniu 2009. Wraz z Mackenzie Phillips oraz Tomem Sizemorem, Starr pojawił się w ósmym odcinku Celebrity Rehab poświęconym znanym celebrytom uzależnionym od narkotyków.

18 lutego 2011 muzyk został aresztowany przez policję w Salt Lake City[31], za podejrzenie posiadania zbyt dużej ilości tabletek (sześć tabletek oksymorfonu i alprazolamu)[41]. Portal TMZ.com ustalił, że w momencie aresztowania, Starr przedstawił się jako basista Alice in Chains. Kilka dni później, muzyk został zwolniony z aresztu po okazaniu dowodu w postaci recepty[40][42].

W 2011 Starr dołączył do grupy Days of the New, gdzie pełnił rolę muzyka koncertowego[43]. Pierwotnie planowana była dalsza współpraca, lecz przerwała ją śmierć basisty.

Śmierć[edytuj]

8 marca 2011 o godzinie 13:42 policja została wezwana do domu w Salt Lake City przez wokalistę grupy Days of the New, Travisa Meeksa[44], który znalazł ciało 44-letniego basisty[45]. Ceremonia pożegnalna odbyła się 20 marca w Experience Music Project w Seattle przy udziale 400 osób[44]. Wśród osób żegnających muzyka byli także koledzy z zespołu – Jerry Cantrell, Sean Kinney oraz Mike Inez[46]. Badania testów toksykologicznych wykazały, że przyczyną śmierci było zażycie mieszanki metadonu i leków przeciwlękowych[1]. Ojciec muzyka, John Starr przyznał, że to „szok i tragedia”[46].

Instrumentarium[edytuj]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[2]:

Gitary basowe:

  • Spector Euro4LX Mike Starr LE (sygnowany model)
  • Spector Euro4LX
  • Kramer/Spector NS-2

Wzmacniacze:

Dyskografia[edytuj]

Alice in Chains

 Osobny artykuł: Dyskografia Alice in Chains.

Sato

  • Northwest Metalfest (1984, Ground Zero Records)[8]

Sun Red Sun

  • Sun Red Sun (1995, Crook’d Records)[6]

Wideografia[edytuj]

Alice in Chains

Gościnnie

  • PanteraCowboys from Hell: The Videos (1991, VHS, WEA Records, reżyseria: Pantera)[49]

Filmografia[edytuj]

Filmy[edytuj]

  • Samotnicy (1992, komedia obyczajowa, reżyseria: Cameron Crowe)[39]
  • Pearl Jam Twenty (2011, film dokumentalny, muzyczny, reżyseria: Cameron Crowe)[39]

Telewizja[edytuj]

  • Celebrity Rehab with Dr. Drew (2010–2011, reality show)[39]
  • Celebrity Rehab Presents Sober House (2010, reality show)[39]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Wyróżnienia indywidualne

Rok Kraj Miejsce publikacji rankingu Nazwa rankingu Pozycja
2012
Stany Zjednoczone
ultimate-guitar.com
„10 najlepszych linii basowych w historii” (utwór „Would?”)[50]
6

Przypisy[edytuj]

  1. a b Report: MIKE STARR Was Mixing Methadone And Anxiety Medication Hours Before Death (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2016-04-05].
  2. a b c d Mike Starr : Equipboard (ang.). equipboard.com. [dostęp 2016-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-05)].
  3. a b c d e de Sola 2015 ↓, s. 63.
  4. Mike Starr – Encyclopedia Metallum: The Metal Archives (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2015-08-13].
  5. Stephen Thomas Erlewine: Alice in Chains Biography & History (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-03-09].
  6. a b c d e Sun Red Sun – Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2011-03-09].
  7. a b Setting the Alice in Chains Record Straight (ang.). icepicksandnukes.com. [dostęp 2014-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-13)].
  8. a b c d e f Yarm 2012 ↓, s. 169.
  9. Melinda Starr – IMDb (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2015-07-30].
  10. de Sola 2015 ↓, s. 64.
  11. Various – Northwest Metalfest (Vinyl, LP) at Discogs (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-10)].
  12. a b c Jordan Babula, „Alice in Chains. Bezsenność w Seattle”, Teraz Rock Kolekcja, s.3–11, nr.6, 2006
  13. de Sola 2015 ↓, s. 66.
  14. Yarm 2012 ↓, s. 170.
  15. Prato 2009 ↓, s. 217.
  16. Prato 2009 ↓, s. 219.
  17. „Alice in Chains w pigułce”, Metal Hammer, s.42–43, nr. 166–168, 2005
  18. a b Steve Huey: Facelift – Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2014-08-08].
  19. Steve Huey: Facelift – Alice in Chains : Credits (ang.). allmusic.com. [dostęp 2014-08-08].
  20. John Bacus: Alice in Chains Concert Chronology 1991 (ang.). bacus.net. [dostęp 2016-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  21. Slayerized.com Slayer Tour Dates Database 1991 (ang.). slayerized.com. [dostęp 2016-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)].
  22. Steve Huey: Sap – Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2014-08-08].
  23. Chris Gill: Alice in Chains – Dirt (ang.). adbdesign.com. [dostęp 2014-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-08)].
  24. Steve Huey: Dirt – Alice in Chains (ang.). allmusic.com. [dostęp 2014-08-08].
  25. Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. 69580.
  26. a b David Bronstein: 20 YEARS LATER: LOOKING BACK AT ALICE IN CHAINS’ 1993 EUROPEAN TOUR AND MIKE INEZ REPLACING MIKE STARR (ang.). alternativenation.net. [dostęp 2014-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-08)].
  27. Yarm 2012 ↓, s. 399.
  28. Dewayne Wright: Fringe Time – Alice In Chains, from 20 to 20,000 (ang.). adbdesign.com. [dostęp 2014-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-20)].
  29. a b Brett Buchanan: Scott Weiland & Alice In Chains’ Mike Starr Went To Rehab Together (ang.). alternativenation.net. [dostęp 2016-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-07)].
  30. Dean Goodman: Former Alice in Chains Rocker Mike Starr Dies (ang.). reuters.com. [dostęp 2011-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  31. a b Former ALICE IN CHAINS Bassist MIKE STARR Arrested On Drug Charge (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2016-04-05].
  32. a b c d Andy Greene: Alice In Chains Bassist Mike Starr Dies At 44 (ang.). rollingstone.com. [dostęp 2016-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-25)].
  33. Daina Darzin: The Real Dirt (ang.). adbdesign.com. [dostęp 2014-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-11)].
  34. Yarm 2012 ↓, s. 379.
  35. Ex-ALICE IN CHAINS Bassist MIKE STARR Selected For 'Celebrity Rehab With Dr. Drew' (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2016-04-05].
  36. Mike Starr Layne Staley Death Alice in Chains Celebrity Rehab Sober House Confusion AiC (ang.). youtube.com. [dostęp 2011-29-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-13)].
  37. Kyle Anderson. „Who’s Been Arrested Now? Ex–Alice in Chains bassist Mike Starr”, Spin, s.18. Czerwiec 2005
  38. Former ALICE IN CHAINS Bassist Arrested (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2016-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-17)].
  39. a b c d e Mike Starr – IMDb (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2014-08-08].
  40. a b TMZ Staff: Ex Celebrity Rehab Rocker Nabbed in Drug Bust (ang.). tmz.com. [dostęp 2011-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].
  41. Former ALICE IN CHAINS Bassist MIKE STARR: More Details Emerge In Salt Lake City Arrest (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2016-04-05].
  42. TMZ Staff: Celeb Rehab' Rocker – Busted with Prescription Pills (ang.). tmz.com. [dostęp 2011-29-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-28)].
  43. Ryan J. Downey: Ex–Alice in Chains Bassist Mike Starr Found Dead (ang.). mtv.com. [dostęp 2011-29-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-10)].
  44. a b MIKE STARR Memorial In Seattle: Photos, Report Available (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2016-04-05].
  45. Ben Quinn: Mike Starr, legendary Alice in Chains bass player, found dead (ang.). guardian.co.uk. [dostęp 2011-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  46. a b Jim Wilkie: ESPN Music’s 2011 bass-ball preview Mike Inez (ang.). sports.espn.go.com. [dostęp 2011-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-19)].
  47. Alice in Chains – Live Facelift – Encyclopaedia Metallum (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2016-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-15)].
  48. Alice in Chains – Music Bank: The Videos – Encyclopaedia Metallum (ang.). metal-archives.com. [dostęp 2016-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-27)].
  49. Pantera: Cowboys from Hell (Video 1991) (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2016-04-05].
  50. Top 10 Basslines Of All Time (ang.). ultimate-guitar.com. [dostęp 2014-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-28)].

Bibliografia[edytuj]

  • Greg Prato: Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music. Toronto: ECW Press, 2009. ISBN 978-1550228779. (ang.)
  • Mark Yarm: Everybody Loves Our Town: An Oral History of Grunge. Nowy Jork: Three Rivers Press, 2012. ISBN 978-0307464446. (ang.)
  • David de Sola: Alice in Chains: The Untold Story. Thomas Dunne Books, 2015. ISBN 978-1250048073. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]