Insygnia Śmierci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy przedmiotów. Zobacz też: Harry Potter i Insygnia Śmierci.
Symbol Insygniów Śmierci – pionowa kreska symbolizuje Czarną Różdżkę, koło – Kamień Wskrzeszenia, trójkąt – Pelerynę Niewidkę.

Insygnia Śmierci (ang. Deathly Hallows) – trzy fikcyjne przedmioty, występujące w serii Harry Potter (w siódmym tomie, Harry Potter i Insygnia Śmierci) oraz w legendzie Opowieść o Trzech Braciach ze zbioru Baśnie barda Beedle’a (również dotyczącej Harry’ego Pottera). Harry i jego przyjaciele dowiadują się o nich podczas wizyty u Ksenofiliusa Lovegood.

Legenda[edytuj]

Według legendy zostały podarowane przez Śmierć trzem braciom Peverell. Były częścią jej planu, za pomocą którego chciała zabić każdego, kto chciał przejść przez rzekę, która była bardzo niebezpieczna i nikt jeszcze nie wyszedł z niej żywy. Jednakże bracia Peverell podczas wędrówki odnajdują rzekę, przez którą udaje im się przejść. Wyczarowali silny i wytrzymały most, który zapewnił im bezpieczne przejście. Śmierć rozgniewana, że uszli z życiem postanowiła im dać to, czego sobie zażyczą. Najstarszy brat wybrał różdżkę, której nikt nie pokona, średni poprosił o moc wskrzeszenia swej ukochanej. Najmłodszy zaś chciał coś, dzięki czemu mógłby się schować przed Śmiercią. Te trzy przedmioty tworzą tzw. Insygnia Śmierci. I Śmierć zabrała brata Antiocha, właściciela Czarnej Różdżki, który został zamordowany, a następnie brata Cadmusa, który popełnił samobójstwo nie mogąc znieść tego, że nie może przywrócić swojej ukochanej do świata żywych. Najpóźniej zabrała Ignotusa, który w razie niebezpieczeństwa ukrywał się pod peleryną-niewidką. Po tym, jak „ostatni brat i Śmierć poszli ze sobą razem jak równy z równym” Insygnia Śmierci zaginęły.

Według legendy ten, kto zbierze wszystkie 3 Insygnia, zostanie Panem Śmierci. Jedynym znanym bohaterem, któremu to się udało był Albus Dumbledore.

Insygnia Śmierci[edytuj]

Insygniami Śmierci są:

L.p. Zdjęcie Przedmiot Podarowana Właściwości Historia Dalsze dzieje
1. The Elder WandII.jpg Czarna Różdżka (ang. Elder Wand) najstarszemu bratu Antiochowi Peverell Najpotężniejsza z różdzek Różdżka ta pojawia się w historii pod wieloma nazwami m.in. jako Berło Śmierci, czy Różdżka Przeznaczenia. Wykonana z czarnego bzu o rdzeniu z włosa testrala jej długość wynosiła 15 cali[1]. Aby ją zdobyć, co było marzeniem czarnoksiężników, należało pokonać jej poprzedniego właściciela. W jej posiadanie wszedł Gregorowicz, wytwórca różdżek. Ukradł ją Grindelwald, a następnie przegrał ją w 1945 roku w pojedynku z Dumbledorem. W ostatniej książce sagi zdobył ją Voldemort, wyjmując przedmiot z grobowca Albusa Dumbledore’a. Różdżka jednak nie była mu w pełni posłuszna i doszedł do wniosku, że jej prawowitym właścicielem jest Severus Snape, zabójca Dumbledore’a. W trakcie drugiej bitwy o Hogwart, Czarny Pan zamordował go. To również nic nie dało – prawowitym właścicielem różdżki był Draco Malfoy, który rozbroił dyrektora Hogwartu, zanim ten zginął z rąk Snape’a. Nieświadomy tego Harry pokonał Malfoya kilka miesięcy przed przybyciem do Hogwartu po ostatniego horkruksa. Zrozumiał to dopiero później, gdy zbliżał się czas pokonania Voldemorta. Ostatnimi czynami Czarnej Różdżki było pokonanie Voldemorta oraz naprawienie przełamanej różdżki Harry’ego Pottera. Następnie Harry Potter ponownie włożył różdżkę do grobowca Albusa Dumbledore’a, by utraciła swoją moc wraz ze spokojną śmiercią bohatera.
2. Synthetic ruby-1.jpg Kamień Wskrzeszenia (ang. Ressurection Stone) środkowemu bratu, Cadmusowi Peverell kamień umożliwiający wskrzeszanie zmarłych, którzy jednak – mimo tego – wciąż należeli do innego świata. Cadmus przywołał ducha swej narzeczonej, która zmarła tuż przed ślubem. Jednakże nie umiał pogodzić się z tym, że jego ukochana nie powróci do świata żywych, więc popełnił samobójstwo. Z czasem, Kamień Wskrzeszenia został ukryty w pierścieniu rodu Gauntów, który wyryli na nim symbol Insygniów. Marvolo Gaunt uważał ten znak za herb rodziny Gauntów. Nieświadomy jego mocy i znaczenia młody Tom Riddle zamienił go w horkruksa. Później, w jego posiadanie wszedł Dumbledore. Próbował go użyć, by zobaczyć się ze swoją rodziną i móc ich przeprosić. Pierścień jednak został przeklęty przez Riddle’a, dlatego czarodziej zatruł swą rękę. Po zniszczeniu horkruksa i wyjęciu kamienia, ukrył go w złotym zniczu i zapisał Harry’emu w testamencie. Harry odnalazł go i przywołał duchy swych rodziców oraz bliskich – Jamesa Pottera, Lilly Evans Potter, Lupina i Syriusza. Następnie przez chwilę z nimi rozmawiał. W końcu zniknęli, ale obiecali mu, że będą towarzyszyć Harry’emu do końca. Tuż przed oddaniem się w ręce Voldemorta Harry upuścił kamień w Zakazanym Lesie, niedaleko gniazda akromantuli, lecz nie podjął starań by go odszukać.
3. Comic-Con 2010 - WB booth - Harry Potter - Invisibility Cloak (4859614758).jpg Peleryna Niewidka (ang. Invisibility Cloak) najmłodszemu bratu Ignotusowi Peverell
(przodkowi Potterów)
Powodowała niewidzialność Była przekazywana od wieków z ojca na syna; Harry Potter odziedziczył ją po swoim ojcu. Dumbledore pożyczył ją od Jamesa Pottera kilka dni przed jego śmiercią w celu jej zbadania, a gdy Harry rozpoczął naukę w Hogwarcie, oddał mu ją anonimowo. Mimo, iż na świecie było wiele peleryn zapewniających niewidzialność, ta jedyna była niezniszczalna i nie działały na nią żadne zaklęcia[2] i nie starzała się z wiekiem. Nie traciła właściwości tak jak zwykłe, z włosów demimozy. Jedyny dar, który nie został porzucony przez Harry’ego.

Poszukiwania[edytuj]

Ponieważ zdobywca wszystkich trzech Insygniów zostawał „Panem Śmierci”, wiele osób poszukiwało choćby cienia dowodu na to, że legenda jest prawdziwa, a przedmioty istnieją naprawdę. Należeli do nich m.in. młodzi Dumbledore i Grindelwald, którzy w młodości fantazjowali o odnalezieniu Insygniów. W ostatniej części sagi o Harrym Potterze to właśnie główny bohater posiada kolejno wszystkie trzy insygnia, lecz rezygnuje z posiadania Czarnej Różdżki – ukrywa ją w grobie Dumbledore’a. Gdyby Harry zmarł nie będąc pokonanym przez kogokolwiek, moc Czarnej Różdżki by wygasła. Kamień został zgubiony przez Harry’ego w lesie, w którym ugodziło go zaklęcie Avada Kedavra, nie jest dokładnie określone, co dzieje się z nim dalej i Harry nie ma zamiaru go szukać. Peleryna Niewidka oczywiście zostaje w jego rękach. Później dziedziczy ją James Syriusz Potter (jako najstarszy syn).

Symbol Insygniów jest wymieniony po raz pierwszy w rozdziale „Wesele” 7. tomu – ma go na szyi (w formie wisiorka) Ksenofilius Lovegood. Wiktor Krum mówi Harry’emu, że to znak Grindelwalda. Potem dowiadujemy się, że Grindelwald chciał zdobyć Insygnia, więc wyżłobił ten znak na ścianie Durmstrangu, stąd pomyłka Wiktora.

W rozdziale „King’s Cross”, podczas rozmowy w zaświatach z Harrym, Dumbledore wysunął przypuszczenie, że Insygnia nie są darami Śmierci, lecz po prostu dziełem bardzo zdolnych czarodziejów, jakimi byli bracia Peverell. Ze względu na wyjątkowe właściwości z czasem obrosły one legendą.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dodatkowe informacje autorki z jej oficjalnej strony
  2. W 7 tomie, kiedy Harry wraz z przyjaciółmi teleportowali się do Hogsmeade a śmierciożercy wypowiedzieli zaklęcie „Accio”, peleryna nie zareagowała.