JMWAVE

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynki operacji JMWAVE – 1961

JMWAVE, JM/WAVE lub JM WAVE kryptonim tajnego programu gromadzenia danych wywiadowczych oraz operacji specjalnych, przeprowadzony przez Stany Zjednoczone w latach 1961–1968. Siedzibą operacji był budynek 25, leżący w południowym kampusie (dawniej teren bazy lotniczej Richmond, położonej około 12 mil na południe od głównego kampusu) Uniwersytetu Miami na Florydzie. Inne nazwy siedziby to "Miami Station" lub "Wave Station"[1][2][3][4].

JMWAVE przeszedł pierwszą poważną rozbudowę, kiedy został centrum operacyjnym "Task Force W", sekcji CIA oddelegowanej do operacji "Mongoose"[1][5][6] – inicjatywy USA zmierzającej do obalenia komunistycznego rządu prezydenta Fidela Castro na Kubie. JMWAVE również aktywnie uczestniczyła w sponsorowanej przez rząd USA nieudanej inwazji w Zatoce Świń w kwietniu 1961[7]. Początkową siedzibą JMWAVE była Coral Gables[8].

Placówka osiągnęła swój szczyt działalności pod koniec 1962 i na początku 1963 – podczas kryzysu kubańskiego. Pod przywództwem Theodora Shackleya, w okresie 1962–1965, JMWAVE stało się drugą co do wielkości placówką CIA, po głównej siedzibie w Langley w Wirginii. Pracowało tam od 300 do 400 profesjonalnych agentów (w tym prawdopodobnie około 100 na Kubie); na liście płac znalazło się 15000 kubańskich emigrantów, nieprzychylnie nastawionych do rządów Fidela Castro. CIA było jednym z największych pracodawców w Miami w tamtym okresie. Emigranci byli szkoleni w taktyce, szpiegostwie oraz umiejętnościach żeglarskich, placówka wspierała również liczne rajdy wymierzone w Kubę[8][1][9].

Główną fasadową firmą JMWAVE była "Zenith Technical Enterprises, Inc.". Ponadto zostało założonych od 300 do 400 innych firm na obszarze południowej Florydy, wraz z siecią "bezpiecznych domów" oraz fikcyjnych przedsiębiorstw. Roczny budżet wyniósł ok. 50 milionów dolarów (333 milionów w 2006[10]). Placówka miała duży wpływ na gospodarkę południowej Florydy, tworząc lokalny boom gospodarczy – szczególnie w nieruchomościach, bankowości oraz niektórych sektorach produkcyjnych. Posiadała również flotę samolotów i łodzi – opisaną jako trzecią co do wielkości marynarkę w rejonie Karaibów w tym czasie, po USA i Kubie. Działalność JMWAVE była tak powszechna, że stała się tajemnicą poliszynela wśród lokalnego rządu Florydy oraz organów ścigania[8][1].

W dniu 26 czerwca 1964 magazyn Look ujawnił powiązania firmy Zenith z CIA. Władze uniwersytetu zaprzeczyły, jakoby posiadały wiedzę na temat działalności CIA na terenie kampusu (choć później Shackley potwierdził, że rektor Henry Stanford był w pełni świadomy operacji). JMWAVE zmieniło nazwę głównej firmy Zenith na "Melmar Corporation"[8].

W 1968 JMWAVE zaczęto uważać za nieefektywne. Dodatkowym argumentem było stawienie w kłopotliwej sytuacji Uniwersytet Miami. W związku z czym JMWAVE zaprzestało działalności, zastąpione znacznie mniejszymi placówkami w Miami Beach[8].

W 2004 placówka w bazie Richmond była nadal używana przez wiele amerykańskich agencji rządowych, w tym CIA, USAF oraz Armię Stanów Zjednoczonych. Kilka oryginalnych budynków JMWAVE nadal się zachowało. W 2007 budynek 25 stał się przedmiotem samorządowych starań, mających na celu przekształcenia go w muzeum wojskowe[1][11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Steven Hach: Cold War in South Florida: Historic Resource Study (ang.). National Park Service Southeast Regional Office, U.S. Department of the Interior, 2004-10. [dostęp 2009-07-25].
  2. Ann Louise Bardach: Cold War in South Florida: Historic Resource Study (ang.). The Atlantic Monthly, 2006-11. [dostęp 2009-07-25].
  3. South Campus history page (ang.). University of Miami Libraries. [dostęp 2009-07-28].
  4. Walyce Almeida: South Campus site formerly home to spies, surveillance (ang.). The Hurricane, 2006-12-01. [dostęp 2009-07-28].
  5. Theodore G. Shackley: Spymaster: My Life in the CIA (ang.). Brassey’s, 2005. [dostęp 2009-07-28].
  6. Theodore G. Shackley,: National Security Archives interview with Samuel Halpern (ang.). George Washington University, 1998-11-29. [dostęp 2009-07-28].
  7. Jack Pfeiffer,: Official History of the Bay of Pigs (Vol. I) (ang.). CIA Historical Review Program, CIA Freedom of Information Act database, 1997/98. [dostęp 2009-07-28].
  8. a b c d e Don Bohning: The Castro Obsession: U.S. Covert Operations in Cuba, 1959–1965 (ang.). Potomac Books, 2005. [dostęp 2009-07-29]. s. 129.
  9. Joseph C. Goulden: How the Kennedys hoped to take down Castro (ang.). The Washington Times, 2005-07-25. [dostęp 2009-07-29].
  10. Purchasing Power of Money in the United States from 1774 to 2008 (ang.). MeasuringWorth.com. [dostęp 2009-07-29].
  11. [http://www.miamidade.gov/build/library/04-10-05-Historic_preservation.pdf MIAMI-DADE HISTORIC PRESERVATION BOARD, THE DADE HERITAGE TRUST, VIZCAYA MUSEUM AND GARDENS TRUST, AND THE VILLAGERS, INC.] (ang.). Miami-Dade County, 2003-10-05. [dostęp 2009-07-29].