Stephan Leyhe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stephan Leyhe
Stephan Leyhe
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1992
Schwalefeld[1]
Klub SC Willingen
Debiut w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 20 grudnia 2014 w Engelbergu (13. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 18 listopada 2018 w Wiśle (2. miejsce)
Rekord życiowy 224 m na Vikersundbakken w Vikersund
(18 marca 2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Srebro Pjongczang 2018 duża druż.
Mistrzostwa świata
Złoto Seefeld 2019 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Hinterzarten 2010 drużynowo
Srebro Otepää 2011 drużynowo
Turniej Czterech Skoczni
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2018/2019

Stephan Leyhe (ur. 5 stycznia 1992 w Schwalefeldzie) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Willingen. Drużynowy złoty medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, srebrny medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018, Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016 oraz mistrzostw świata juniorów z 2010 i 2011. Medalista mistrzostw kraju.

Spis treści

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W zawodach międzynarodowych zadebiutował w sezonie 2006/2007. 3 lutego 2007 zajął 11. miejsce w konkursie FIS Cup w Chaux-Neuve[2]. 22 marca 2009 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 28. miejsce w konkursie w Kuusamo[3].

2 lutego 2010 w Klingenthal wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, ale nie dostał się do konkursu głównego[4]. Trzykrotnie wystąpił na mistrzostwach świata juniorów. Dwa razy zdobył na nich srebrny medal w zawodach drużynowych: w 2010 i 2011 roku. Najwyższym pozycją zajętą przez Leyhe w zawodach indywidualnych była piętnasta z 2012[5].

Uzyskał dobre rezultaty w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2012. 9 września w zawodach w Lillehammer zajął 3. pozycję. 20 stycznia 2013 w Bischofshofen po raz pierwszy w karierze zajął miejsce w najlepszej dziesiątce zimowej części Pucharu Kontynentalnego: był czwarty. 23 lutego 2013 w Kranju zwyciężył w zawodach FIS Cup[6].

Po dwóch miejscach na podium w Pucharze Kontynentalnym 20 grudnia 2014 Leyhe zadebiutował w zawodach Pucharu Świata w Engelbergu. Już w pierwszym starcie zdobył punkty, zajmując 13. miejsce. W dalszej części sezonu 2014/2015 regularnie występował w tym cyklu, nie powtarzając jednak swojego debiutanckiego wyniku[7]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2014/2015 zajął 38. miejsce ze 120 punktami. 63. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 14. pozycji[8].

W sierpniu 2015 zajął 4. miejsce w konkursie indywidualnym Letniego Grand Prix w Hinterzarten. Przez całą zimową część sezonu 2015/2016 startował w zawodach Pucharu Świata. Najczęściej zajmował w nich miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, zaś najlepszym wynikiem Leyhe w tym sezonie było 9. miejsce zajęte w Sapporo 30 stycznia 2016[9]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 23. pozycję z 257 punktami[8]. Wystąpił również na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zajął w nich 19. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym wywalczył srebrny medal[9].

Również w sezonie 2016/2017 Leyhe był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Niemiec w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty. Trzykrotnie kończył zawody indywidualne PŚ w najlepszej dziesiątce, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 5. pozycji na skoczni dużej w Pjongczangu[10]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 22. miejscu z 308 punktami[8]. Wystartował też na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017, indywidualnie zajmując 13. miejsce na skoczni normalnej i 16. na dużej, a konkurs drużynowy kończąc na 4. pozycji[10].

W lipcu 2017 zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Hinterzarten. W trzech innych konkursach Letniego Grand Prix 2017 zajmował miejsca w czołowej dziesiątce. W sezonie 2016/2017 Pucharu Świata wystąpił we wszystkich konkursach. Najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, lokaty w czołowej dziesiątce zawodów indywidualnych zajmował łącznie pięciokrotnie[11]. W klasyfikacji generalnej cyklu sezon zakończył na 18. miejscu z 327 punktami[8]. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018, zajmując 20. pozycję indywidualnie oraz 4. w drużynie. Został powołany również na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018. Wystąpił tam jedynie w konkursie drużynowym, w którym, wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Andreasem Wellingerem, zdobył srebrny medal[11].

Na Mistrzostwach Niemiec 2018 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym[12]. W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. 18 listopada 2018 w otwierającym sezon 2018/2019 Pucharu Świata konkursie w Wiśle zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Do końca stycznia 2019 regularnie zajmował pozycje w najlepszej dziesiątce Pucharu Świata, trzykrotnie kończąc zawody na 4. lokacie. W kolejnych tychodniach zaczął uzyskiwać gorsze rezulaty. Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019 indywidualnie był 6. na skoczni normalnej, a w drużynie męskiej wraz z Karlem Geigerem, Richardem Freitagiem i Markusem Eisenbichlerem zdobył złoty medal[13]. Z powodu kontuzji kostki odniesionej przy upadku podczas drużynowego konkursu Pucharu Świata w Oslo nie wystąpił w części marcowych zawodów cyklu[14]. Sezon zakończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej z 636 punktami[8].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang srebrny medal[a]

Starty S. Leyhe na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver medal.svg 19 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 druż.[a] 128,0 m 129,0 m 1075,7 pkt (250,1 pkt) 22,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2017 Finlandia Lahti 13. miejsce (K-90), 16. miejsce (K-116)
2019 Austria Seefeld/Innsbruck 6. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Finlandia Lahti 4. miejsce (K-116)[b]
2019 Austria Seefeld/Innsbruck złoty medal (K-120)[c]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
13. 25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 94,0 m 94,0 m 244,9 pkt 25,9 pkt Stefan Kraft
16. 2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 125,0 m 117,5 m 247,2 pkt 32,1 pkt Stefan Kraft
4. 4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[b] 124,5 m 103,5 m 1052,9 pkt (224,2 pkt) 51,3 pkt Polska
1.FIS gold medal.png 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[c] 126,0 m 128,5 m 987,5 pkt (240,2 pkt)
6. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 96,5 m 99,0 m 210,6 pkt 7,7 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Austria Tauplitz 19. miejsce
2018 Niemcy Oberstdorf 20. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Austria Tauplitz srebrny medal[d]
2018 Niemcy Oberstdorf 4. miejsce[e]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
19. 15–16 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 193,5 m 190,5 m 205,0 m [f] 467,0 pkt 173,1 pkt Peter Prevc
2.FIS silver medal.png 17 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[d] 168,0 m 202,0 m 1357,3 pkt (291,9 pkt) 110,4 pkt Norwegia
20. 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 183,5 m 197,5 m 184,5 m [f] 502,9 pkt 149,0 pkt Daniel-André Tande
4. 21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[e] 200,0 m 186,5 m 1581,2 pkt (363,3 pkt) 80,8 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2010 Niemcy Hinterzarten 22. miejsce
2011 Estonia Otepää 48. miejsce
2012 Turcja Erzurum 15. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2010 Niemcy Hinterzarten srebrny medal[g]
2011 Estonia Otepää srebrny medal[h]
2012 Turcja Erzurum 5. miejsce[i]

Starty S. Leyhe na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
22. 28 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 indywid. 97,0 m 92,5 m 225,5 pkt 57,0 pkt Michael Hayböck
2.Silver medal with cup.svg 30 stycznia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[g] 96,0 m 99,5 m 1010,5 pkt (238,5 pkt) 20,0 pkt Austria
48. 28 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 indywid. 80,5 m 91,0 pkt 164,0 pkt Władimir Zografski
2.Silver medal with cup.svg 30 stycznia 2011 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-100 druż.[h] 91,5 m 83,5 m 913,0 pkt (215,5 pkt) 7,5 pkt Austria
15. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 99,0 m 102,5 m 251,5 pkt 35,0 pkt Nejc Dežman
5. 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[i] 92,5 m 96,0 m 913,0 pkt (221,5 pkt) 75,5 pkt Norwegia

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2009 Polska Szczyrk 12. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2009 Polska Szczyrk 4. miejsce[j]

Starty S. Leyhe na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
12. 17 lutego 2009 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 92,5 m 99,0 m 229,0 pkt 40,5 pkt Peter Prevc
4. 19 lutego 2009 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż.[j] 96,0 m 97,5 m 906,5 pkt (235,0 pkt) 61,0 pkt Słowenia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 38.
2015/2016 23.
2016/2017 22.
2017/2018 18.
2018/2019 11.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 listopada 2018 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 124,5 m 130,5 m 256,7 pkt 2. 6,7 pkt Jewgienij Klimow

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2009/2010
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Oberstdorf Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - - 0
Sezon 2011/2012
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Predazzo Predazzo Willingen Oberstdorf Lahti Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - - - 0
Sezon 2014/2015
Klingenthal Kuusamo Kuusamo Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Vikersund Vikersund Lahti Kuopio Trondheim Oslo Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - 13 22 19 16 15 26 33 35 24 42 18 24 48 32 39 25 21 - - - - - 35 31 120
Sezon 2015/2016
Klingenthal Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Sapporo Sapporo Trondheim Vikersund Vikersund Vikersund Lahti Lahti Kuopio Ałmaty Ałmaty Wisła Titisee-Neustadt Planica Planica Planica punkty
20 39 19 27 22 23 15 14 17 21 45 23 18 9 39 37 36 26 q 41 12 26 15 11 38 16 19 30 26 257
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
44 19 19 15 18 14 26 17 8 11 8 25 20 16 20 34 29 - - 5 12 18 28 q 37 29 308
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
10 9 40 17 16 25 18 24 10 9 19 20 13 16 18 20 7 26 20 15 20 30 327
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
2 16 6 4 25 6 11 13 7 4 4 5 18 7 9 8 11 35 17 16 35 22 - 23 34 - - - 636
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 14.
2015/2016 20.
2016/2017 8.
2017/2018 13.
2018/2019 3.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 27.
2018 25.
2019 47.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 14.
2019 28.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 15.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 37.
2015/2016 29.
2016/2017 42.
2017/2018 23.
2018/2019 29.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012 niesklasyfikowany
2013 65.
2014 75.
2015 33.
2016 35.
2017 7.
2018 26.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 29 lipca 2017 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 102,5 m 103,5 m 271,4 pkt 2. 11,9 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na 24 sierpnia 2019

2012
Wisła HS134 Courchevel HS132 Hinterzarten HS108 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - 33 0
2013
Hinterzarten HS108 Wisła HS134 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 20 22 - - - - 31 20
2014
Wisła HS134 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - 25 34 - - - - 6
2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
19 4 20 22 - - - - - - 27 86
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
17 31 8 42 19 27 - - - 18 75
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
9 2 5 - - - - 6 12 216
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
29 21 - 32 - - - 9 8 73
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
28 14 23 27 - - 33
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2008/2009 148.
2009/2010 67.
2010/2011 132.
2011/2012 48.
2012/2013 32.
2013/2014 61.
2014/2015 6.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 108,0 m 106,0 m 269,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 12 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-99 HS-111 108,0 m 106,0 m 269,9 pkt 1.
2. 14 grudnia 2014 Norwegia Rena Renabakkene K-124 HS-139 136,0 m 130,5 m 264,4 pkt 3. 6,4 pkt Johann André Forfang
3. 1 marca 2015 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 109,5 m 128,0 m 220,0 pkt 2. 1,0 pkt Halvor Egner Granerud
4. 15 marca 2015 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 125,0 m 127,0 m 217,5 pkt 2. 34,2 pkt Anže Semenič

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2008/2009
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Liberec Liberec Engelberg Engelberg Braunlage Braunlage Sapporo Sapporo Sapporo Bischofshofen Bischofshofen Kranj Kranj Neustadt Neustadt Zakopane Zakopane Iron Mountain Iron Mountain Brotterode Brotterode Wisła Wisła Trondheim Trondheim Pragelato Pragelato Kuusamo Kuusamo punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 28 28 6
Sezon 2009/2010
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Otepää Otepää Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Sapporo Titisee-Neustadt Bischofshofen Bischofshofen Iron Mountain Zakopane Zakopane Kranj Kranj Brotterode Brotterode Wisła Oslo Oslo Kuusamo Kuusamo punkty
- - - - - - 36 43 - - - 19 16 13 - - - - - 26 23 45 42 26 - - 65
Sezon 2010/2011
Rovaniemi Rovaniemi Vikersund Vikersund Erzurum Erzurum Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Sapporo Pjongczang Pjongczang Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Bischofshofen Bischofshofen Brotterode Brotterode Iron Mountain Iron Mountain Kranj Kranj Zakopane Zakopane Kuopio Kuopio Wisła Wisła punkty
- - - - - - 30 29 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 3
Sezon 2011/2012
Rovaniemi Rovaniemi Ałmaty Ałmaty Erzurum Erzurum Engelberg Engelberg Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Sapporo Sapporo Sapporo Bischofshofen Bischofshofen Brotterode Brotterode Iron Mountain Oslo Oslo Oslo Wisła Wisła Predazzo Predazzo Kuopio Kuopio punkty
18 27 33 28 23 30 52 67 14 17 30 15 22 25 20 39 20 - - - - - - 32 34 52 45 115
Sezon 2012/2013
Ałmaty Ałmaty Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Sapporo Bischofshofen Bischofshofen Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Planica Planica Iron Mountain Iron Mountain Iron Mountain Brotterode Brotterode Wisła Wisła Liberec Liberec Vikersund Vikersund Niżny Tagił Niżny Tagił punkty
19 21 15 24 48 27 16 34 12 34 4 32 31 35 31 26 22 21 - - - - 11 19 11 34 - - 220
Sezon 2013/2014
Rena Rena Lahti Lahti Engelberg Engelberg Courchevel Courchevel Sapporo Sapporo Sapporo Sapporo Iron Mountain Iron Mountain Brotterode Brotterode Brotterode Seefeld Seefeld Falun Falun Zakopane Zakopane Niżny Tagił punkty
33 31 22 31 42 32 - - - - - - - - 25 36 27 44 47 19 9 24 38 40 67
Sezon 2014/2015
Rena Rena Rena Engelberg Engelberg Wisła Wisła Sapporo Sapporo Sapporo Planica Planica Zakopane Zakopane Brotterode Lahti Lahti Iron Mountain Iron Mountain Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Seefeld Seefeld Niżny Tagił Niżny Tagił punkty
1 4 3 - - - - - - - - - - - - - - - - 14 5 2 12 24 6 2 502
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2007 niesklasyfikowany
2009 niesklasyfikowany
2010 niesklasyfikowany
2011 79.
2012 10.
2013 10.
2014 10.
2016 25.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 września 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 136,0 m 133,0 m 268,4 pkt 3. 13,1 pkt Wolfgang Loitzl
2. 29 czerwca 2013 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 110,5 m 100,0 m 226,9 pkt 3. 16,8 pkt Krzysztof Biegun
3. 16 sierpnia 2014 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 122,0 m 125,5 m 225,3 pkt 3. 12,3 pkt Cene Prevc
4. 30 września 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 137,5 m 127,5 m 249,3 pkt 2. 30,8 pkt Markus Eisenbichler

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu letniego 2017

2007
Velenje Velenje Kranj Oberstdorf Oberstdorf Lillehammer Lillehammer Villach Villach punkty
- - - 40 52 - - - - 0
2009
Velenje Kranj Kranj Villach Villach Lillehammer Lillehammer Pyeongchang Pyeongchang Wisła Wisła punkty
54 45 69 - - - - - - - - 0
2010
Kranj Kranj Velenje Garmisch-Partenkirchen Garmisch-Partenkirchen Courchevel Courchevel Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Ałmaty Ałmaty Wisła Wisła punkty
- - - 54 51 - - - - - - - - - - 0
2011
Kranj Kranj Stams Stams Courchevel Courchevel Trondheim Trondheim Klingenthal Klingenthal punkty
42 45 60 28 - - 34 33 57 25 9
2012
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
- - 37 9 32 32 17 30 4 3 16 6 35 25 215
2013
Stams Stams Kranj Kranj Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Klingenthal Klingenthal punkty
3 23 25 46 16 6 12 50 34 6 191
2014
Kranj Kranj Wisła Wisła Kuopio Kuopio Frenštát pod Radhoštěm Frenštát pod Radhoštěm Klingenthal Klingenthal Stams Stams Trondheim Trondheim punkty
12 12 22 24 3 4 - - 22 5 26 16 24 13 271
2016
Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Stams HS115 Stams HS115 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - 2 4 130
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował
1 Dyskwalifikacja w drugiej serii zawodów

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  2. a b Skład zespołu: Markus Eisenbichler, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Andreas Wellinger
  3. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Richard Freitag, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler
  4. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  5. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Markus Eisenbichler, Richard Freitag
  6. a b Seria konkursowa została odwołana.
  7. a b Skład zespołu: Felix Schoft, Stephan Leyhe, Tobias Bogner, Pascal Bodmer
  8. a b Skład zespołu: Daniel Wenig, Stephan Leyhe, Marinus Kraus, Richard Freitag
  9. a b Skład zespołu: Tobias Löffler, Tobias Lugert, Michael Dreher, Stephan Leyhe
  10. a b Skład zespołu: Lukas Ramesberger, Marc Ganserer, Jan Mayländer i Stephan Leyhe

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Magdalena Wojdas: Stephan Leyhe (Niemcy). skijumping.pl, 2015-02-16. [dostęp 2017-07-29].
  2. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2007 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  3. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2009 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  4. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2010 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  5. LEYHE Stephan - Athlete Information; FIS Junior World Ski Championships (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  6. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  7. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  8. a b c d e LEYHE Stephan - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  9. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  10. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  11. a b LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  12. Dominik Formela: Seyfarth, Althaus i D. Siegel mistrzami Niemiec. skijumping.pl, 2018-07-13. [dostęp 2018-07-24].
  13. LEYHE Stephan - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-07].
  14. Dominik Formela: Leyhe zakończył sezon. skijumping.pl, 2019-03-17. [dostęp 2019-04-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]