Megaclite

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Megaclite
ilustracja
Planeta Jowisz
Odkrywca Scott Sheppard, David Jewitt, Yanga Fernández i Eugene A. Magnier
Data odkrycia 25 listopada 2000
Tymczasowe oznaczenie S/2000 J 8
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 23 814 000 km[1]
Mimośród 0,4156[1]
Okres obiegu 752,88 d[1]
Nachylenie do ekliptyki 152,781°[1]
Długość węzła wstępującego 280,575°[1]
Argument perycentrum 288,882°[1]
Anomalia średnia 135,272°[1]
Własności fizyczne
Średnica równikowa 6 km[2]
Masa ~2,1 × 1014 kg
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni ~0,0019 m/s²
Albedo 0,04
Jasność absolutna 15,0m[2]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
21,7m[2]

Megaclite (Jowisz XIX) – mały zewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty 25 listopada 2000 roku przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego, kierowaną przez Scotta Shepparda.

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Megaclite jest jednym z mniejszych księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 6 km. Średnia gęstość tego ciała ma wartość ok. 2,6 g/cm3, a składa się przeważnie z krzemianów. Powierzchnia Megaclite jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 21,7 magnitudo.

Satelita obiega Jowisza ruchem wstecznym, czyli w kierunku przeciwnym do obrotu planety wokół własnej osi. Należy do grupy Pazyfae.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-19].
  2. a b c Scott Sheppard, Moons of Jupiter, Carnegie Science [dostęp 2020-03-14] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Megaclite. W: Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-13)].
  • Megaclite (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-23].