Kallichore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kallichore
Planeta Jowisz
Odkrywca Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna, Yanga Fernández
Data odkrycia 6 lutego 2003
Tymczasowe oznaczenie S/2003 J 11
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 23 276 000 km[1]
Mimośród 0,2509[1]
Okres obiegu 728,23 d[1]
Nachylenie do ekliptyki 165,102°[1]
Długość węzła wstępującego 30,339°[1]
Argument perycentrum 9,836°[1]
Anomalia średnia 55,937°[1]
Własności fizyczne
Średnica równikowa 2 km[2]
Masa ~1,5 x 1013 kg
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni ~0,00081 m/s²
Albedo 0,04
Jasność absolutna 16,8m[2]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
23,7m[2]

Kallichore (Jowisz XLIV) – mały zewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty 6 lutego 2003 roku przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego, kierowaną przez Scotta Shepparda.

30 marca 2005 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna nadała mu oficjalną nazwę. Nazwa księżyca pochodzi od Kallirroe, nimfy, córki Okeanosa w mitologii greckiej.

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Kallichore jest jednym z najmniejszych księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 2 km. Średnia gęstość tego ciała ma wartość ok. 2,6 g/cm3, a składa się przeważnie z krzemianów. Powierzchnia Kallichore jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 23,7 magnitudo.

Kallichore obiega Jowisza ruchem wstecznym, czyli w kierunku przeciwnym do obrotu planety wokół własnej osi. Księżyc ten należy do grupy Karme.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-18].
  2. a b c Scott Sheppard, Moons of Jupiter, Carnegie Science [dostęp 2020-03-14] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Kallichore. W: Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [dostęp 2009-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-24)].
  • Kallichore (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-23].