Reprezentacja Czech w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czechy
Związek Fotbalová asociace České republiky
Sponsor Techniczny Puma
Trener Karel Jarolím (od 2016)
Kapitan Tomáš Rosický
Najwięcej występów Petr Čech (124)
Najwięcej bramek Jan Koller (55)
Skrót FIFA CZE
Ranking FIFA Increase2.svg 33. (15 września 2016) (762 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo 39. (10 lipca 2016) (1691 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Węgry 2:0 Królestwo Czech 
(Budapeszt, Węgry; 05.04.1903)

 Turcja 1:4 Czechy 
(Stambuł, Turcja; 23.02.1994)

Najwyższe zwycięstwo
 Czechy 8:1 Andora 
(Liberec, Czechy; 04.06.2005)

 Czechy 7:0 San Marino 
(Liberec, Czechy; 7.10.2006)
 Czechy 7:0 San Marino 
(Uherské Hradiště, Czechy; 9.09.2009)

Najwyższa porażka
 Szwajcaria 3:0 Czechy 
(Zurych, Szwajcaria; 20.04.1994)

 Norwegia 3:0 Czechy 
(Oslo, Norwegia; 10.08.2011)
 Rosja 4:1 Czechy 
(Wrocław, Polska; 08.06.2012)
 Czechy 0:3 Dania 
(Ołomuniec, Czechy; 22.03.2013)

Mistrzostwa Europy
Silver medal europe.svg 1996
Bronze medal europe.svg 2004
Strona internetowa
2014

Reprezentacja Czech w piłce nożnej - Po rozpadzie Czechosłowacji rozpoczęła występy międzynarodowe w lutym 1994 roku od zwycięskiego 4:1 meczu z Turcją.

Krajowy związek piłkarski powstał w 1901 roku. W latach 1923-1993 drużyna narodowa występowała pod flagą Czechosłowacji. Od 1907 z przerwą w latach 1908 - 1923 Czesi są członkiem FIFA, a od 1954 UEFA.

Czesi po raz pierwszy na światowym championacie zagrali na Mundialu 2006 (drugie miejsce w grupie eliminacyjnej, w dwumeczu barażowym dwukrotnie pokonali Norwegów 1:0), ale, mimo zwycięstwa w pierwszym meczu ze Stanami Zjednoczonymi (3:0), pozostałe dwa spotkania przegrali (z Ghaną i Włochami po 0:2) i zakończyli swój udział na fazie grupowej. Za to nieprzerwanie od 1996 roku występują na mistrzostwach Europy, na których osiągnęli zresztą niemałe sukcesy (wicemistrzostwo Europy w 1996 i półfinał w 2004).

W 2002 roku młodzieżowa reprezentacja Czech zdobyła mistrzostwo Europy. Dwa lata wcześniej drużyna prowadzona przez selekcjonera Karela Brücknera dotarła do finału tej imprezy, w którym przegrała 1:2 z Włochami.

Piłkarska drużyna Czech jest oficjalnym sukcesorem tradycji reprezentacji Czechosłowacji.

Historia[edytuj]

1996 rok – wicemistrzostwo Europy[edytuj]

Kilka tygodni przed Euro 1996 drużyna prowadzona przez Słowaka Dušana Uhrina nie była zaliczana do grona faworytów turnieju. Anonimowi piłkarze, w większości grający w krajowych klubach, oraz zawirowania historyczne powodowały, że niewielu spodziewało się po niedawno powstałej reprezentacji Czech, że mogłaby chociażby wyjść z grupy, w której oprócz Rosji, znaleźli się wicemistrzowie Europy Niemcy oraz wicemistrzowie świata Włochy.

W pierwszym meczu Czesi, zgodnie z przewidywaniami wielu obserwatorów, przegrali z Niemcami 0:2. Zwycięstwo nad Włochami (2:1, po golach Nedvěda i Bejbla) w kolejnym spotkaniu uznano więc za niespodziankę, a przed czeską reprezentacją zarysowała się możliwość awansu z grupy. Wystarczyło w ostatnim meczu wygrać z Rosją i czekać na korzystny wynik meczu Niemcy-Włochy. Wprawdzie Czesi tylko zremisowali, i to bardzo szczęśliwie, bo do 88. minuty przegrywali 2:3, ale jeden punkt wywalczyli również Włosi. Obie drużyny miały po cztery punkty, lecz dzięki wynikowi bezpośredniego spotkania pomiędzy nimi, to Czesi wywalczyli awans z drugiego miejsca. W ćwierćfinale pokonali faworyzowaną Portugalię (1:0), a w półfinale dopiero po rzutach karnych udało im się uporać z Francją (0:0, k. 6:5).

Podstawowe ustawienie reprezentacji Czech w czasie Euro 1996

W 1996 roku po raz pierwszy na międzynarodowym turnieju wprowadzono zasadę złotego gola w dogrywce (tzw. nagła śmierć) i to właśnie drużyna Uhrina była jej pierwszą "ofiarą". W pierwszej połowie finałowego meczu z Niemcami utrzymywał się bezbramkowy remis. Pierwszy gol padł dopiero w 59. minucie, a strzelcem był Patrik Berger. Jednak trenerską intuicją popisał się niemiecki selekcjoner Berti Vogts, który w 69. minucie wprowadził na boisko Olivera Bierhoffa, a ten najpierw w 73. minucie i później w dogrywce (95. minuta) przeważył szalę zwycięstwa na korzyść Niemców.

Siłą reprezentacji Czech była przede wszystkim defensywa. Nierzadko trener Uhrin wybierał ustawienie 1-5-4-1, z jednym tylko napastnikiem. Obrońcy – kapitan zespołu Miroslav Kadlec (32 lata, FC Kaiserslautern), Michal Hornak (26, Sparta Praga) i Jan Suchoparek (27, Slavia Praga) oraz dwaj defensywni pomocnicy Radoslav Latal (26, Schalke 04 Gelsenkirchen) i Radek Bejbl (24, Slavia Praga) byli najpewniejszymi filarami drużyny i to na nich w dużej mierze oparta była taktyka całego zespołu. W bramce występował 27-letni Petr Kouba (Sparta Praga), który udane interwencje potrafił przeplatać prostymi błędami (zawinił przy drugim golu Bierhoffa w finale).

Funkcję rozgrywającego pełnił doświadczony Jiří Němec (30, Schalke 04 Gelsenkirchen), ale największymi gwiazdami stali się w czasie turnieju wcześniej nikomu nieznani, młodzi i nieograni na europejskich boiskach – Patrik Berger (23, Borussia Dortmund), Vladimír Šmicer (23, Slavia Praga) i przede wszystkim – Pavel Nedvěd (24, Sparta Praga) i Karel Poborský (24, Slavia Praga), którzy wspólnie konstruowali każdą ofensywną akcję zespołu. Poborský równie dobrze mógł występować w ataku, jak i tuż za napastnikiem, którym był Pavel Kuka (28, FC Kaiserslautern).

Po wielkim sukcesie, jakim było wicemistrzostwo Europy, nastąpiło coś, co dziennikarze nazwali "wyprzedażą srebra"[potrzebny przypis]. Przed angielskim turniejem tylko siedmiu zawodników z dwudziestodwuosobowej kadry grało w klubach zagranicznych, a po mistrzostwach liczba ta wzrosła do trzynastu. Nowe kontrakty podpisali – bramkarz Kouba (Deportivo La Coruna), obrońcy Suchoparek (RC Strasbourg) i Bejbl (Atlético Madryt) oraz Šmicer (RC Lens), Poborský (Manchester United F.C. – za 5,4 miliony dolarów) i Nedvěd (Lazio Rzym). Aż czterech z wymienionych zawodników grało wcześniej w zespole mistrza Czech Slavii Praga.

2000 rok - faza grupowa mistrzostw Europy[edytuj]

Reprezentacja Czech w eliminacjach do Euro 2000 grała w grupie dziewiątej razem ze Szkocją, Estonią, Bośnią i Hercegowiną, Litwą oraz Wyspami Owczymi. Zajęła w niej pierwsze miejsce wygrywając wszystkie dziesięć spotkań.

Na turnieju głównym podopieczni Jozefa Chovaneca trafili do grupy D razem z Francuzami, Duńczykami oraz współgospodarzami mistrzostw, Holendrami. Po jednym zwycięstwie (2:0 z Danią) i dwóch porażkach (z Holandią 0:1 i Francją 1:2) z trzema punktami na koncie zajęli trzecie miejsce i zakończyli swój udział w turnieju na fazie grupowej[1].

2004 rok – III-IV miejsce w mistrzostwach Europy[edytuj]

W eliminacjach do Euro 2004 Czesi grali w grupie C razem z Holandią, Austrią, Mołdawią i Białorusią. Zajęli w niej pierwsze miejsce z dwudziestoma dwoma punktami nie ponosząc żadnej porażki, notując siedem zwycięstw i jeden remis. Pozwoliło im to na bezpośredni awans do turnieju finałowego. Na portugalskich boiskach czeska reprezentacja grała skutecznie i efektownie, i w oczach wielu obserwatorów była najlepszą drużyną całego turnieju. Po wyjściu z trudnej grupy z pierwszego miejsca (Czesi wygrali wszystkie trzy mecze z Holandią, Niemcami i Łotwą) oraz po wysokim zwycięstwie w ćwierćfinale nad Danią (3:0) zespół prowadzony przez Karela Brücknera był jednym z faworytów do gry w finale. Na przeszkodzie stanęli jednak, znajdujący się wówczas w życiowej formie, piłkarze greccy, którzy w półfinale wygrali 1:0. Decydujący gol padł w dogrywce, kilka sekund przed zakończeniem spotkania. Drużyna czeska zyskała szacunek i sympatię wielu kibiców, kiedy w grupowym meczu z Holandią przegrywając 0:2, dzięki dobrym zmianom taktycznym i kadrowym, potrafiła wyprowadzić wynik na 3:2 oraz gdy w meczu z wicemistrzami świata Niemcami wygrała grając w rezerwowym składzie.

W bramce od czasu eliminacji do mistrzostw Europy niepodważalną pozycję miał 22-letni Petr Čech. W czasie turnieju ten obdarzony dobrymi warunkami fizycznymi bramkarz był wybijającą się postacią czeskiej drużyny i obok Antoniosa Nikopolidisa został wybrany na najlepszego bramkarza imprezy. Na początku sezonu 2004-2005 został zawodnikiem Chelsea F.C.

Podstawowe ustawienie reprezentacji Czech w czasie Euro 2004

W obronie grali – Zdenek Grygera (24 lata, Ajax Amsterdam) lub Martin Jiranek (25, Reggina Calcio), René Bolf (30), Tomáš Ujfaluši (26, Hamburger SV) oraz często atakujący Marek Jankulovski (27). Reprezentacja straciła w turnieju pięć goli i nierzadko były one wynikiem braku koncentracji u defensorów. Mimo to, czescy obrońcy wyrobili sobie markę solidnych i pracowitych. Po mistrzostwach Jankulovski przeszedł do A.C. Milan, a Bolf do francuskiego AJ Auxerre.

Brückner umiejętnie zmieścił w zespole dwóch liderów – kapitana drużyny Pavla Nedvěda (32, Juventus F.C.) i młodszego o osiem lat Tomáša Rosickiego (Borussia Dortmund). To oni najczęściej byli przy piłce i na ich barkach spoczywało zadanie konstruowania akcji zaczepnych. Tomáš Galásek (31, Ajax Amsterdam) został przesunięty z obrony (jego miejsce zajął Grygera) na środek pola i w roli defensywnego pomocnika nie tylko rozbijał akcje rywali już na ich połowie, ale i włączał się do ataków. Suwerenem prawej flanki był doświadczony Karel Poborský (32, Sparta Praga). Trzykrotnie z ławki rezerwowych wchodził Vladimír Šmicer (31, Liverpool), podstawowy zawodnik w czasie Euro 1996.

Posiadanie takiego piłkarza jak Jan Koller (31, Borussia Dortmund) determinowało sposób atakowania. Dzięki ponad dwóm metrom wzrostu wygrywał on niemal wszystkie pojedynki główkowe, podając piłkę do parterów wbiegających z głębi pola. Rzadziej decydował się na samodzielne wykańczanie akcji, czego dowodem tylko dwie strzelone bramki. Obok niego występował Milan Baroš (23, Liverpool FC), który na portugalskich boiskach był w wysokiej formę i z pięcioma golami został królem strzelców turnieju. Dobrą dyspozycję prezentował również jego zmiennik Marek Heinz (27, Banik Ostrawa).

2008 rok - runda grupowa mistrzostw Europy

Reprezentacja Czech w eliminacjach do Euro 2008 grała w grupie D razem z Niemcami, Irlandią, Słowacją, Walią, Cyprem i San Marino. Zajęła w niej pierwsze miejsce z dorobkiem dwudziestu dziewięciu punktów po dziewięciu zwycięstwach, dwóch remisach i jednej porażce w dwunastu spotkaniach.

Na turnieju rozgrywanym w Austrii i Szwajcarii ekipa Karela Brücknera trafiła do grupy A razem z Portugalią, Turcją i współgospodarzem imprezy, Szwajcarią. Po jednym zwycięstwie (ze Szwajcarami 1:0), oraz dwóch porażkach (z Portugalczykami 1:3, oraz Turkami 2:3) zajęli ostatecznie trzecie miejsce z dorobkiem trzech punktów i odpadli z tych mistrzostw po fazie grupowej.

2012 rok - ćwierćfinał mistrzostw Europy

W eliminacjach do Euro 2012 podopieczni Michala Bíleka trafili do grupy I razem z Hiszpanią, Szkocją, Litwą i Liechtensteinem. Zajęli w niej drugie miejsce z trzynastoma punktami po czterech zwycięstwach, jednym remisie i trzech porażkach w ośmiu meczach. Oznaczało to konieczność grania w barażach o awans, w których to Czesi zmierzyli się z reprezentacją Czarnogóry. Po dwóch zwycięstwach (odpowiednio 2:0 i 1:0) awansowali oni do turnieju głównego.

Na Mistrzostwach Europy w Polsce i na Ukrainie reprezentacja Czech trafiła do grupy A razem z Rosją, Grecją i współgospodarzem imprezy Polską. Po dwóch zwycięstwach (z Grecją 2:1 i Polską 1:0), oraz jednej porażce (z Rosją 1:4) z sześcioma punktami na koncie zajęli pierwsze miejsce w grupie i awansowali do dalszej fazy turnieju. W ćwierćfinale spotkali się z reprezentacją Portugalii z którą przegrali 0:1 i odpadli z turnieju.

2016 rok - runda grupowa mistrzostw Europy

Czesi w eliminacjach do Euro 2016 grali w grupie A razem z Islandią, Turcją, Holandią, Kazachstanem i Łotwą. Zajęli w niej pierwsze miejsce z dwudziestoma dwoma punktami na koncie po siedmiu zwycięstwach, jednym remisie i dwóch porażkach w dziesięciu spotkaniach, co pozwoliło im na bezpośredni awans do turnieju finałowego.

Reprezentacja Czech na Mistrzostwach Europy we Francji grała w grupie D razem z Chorwacją, Hiszpanią i Turcją. Po jednym remisie (z Chorwacją 2:2), oraz dwóch porażkach (z Hiszpanią 0:1 i Turcją 0:2) Czesi z jednym punktem na koncie zajęli ostatnie miejsce w grupie i zakończyli swój udział w turnieju na fazie grupowej. Po tych mistrzostwach dotychczasowy trener Czechów Pavel Vrba zrezygnował z prowadzenia kadry i przeniósł się do Rosji gdzie został trenerem Anży Machaczkała[2]. Jego następcą na tym stanowisku został Karel Jarolím.

W eliminacjach do Mundialu 2018 w Rosji Czesi zagrają w grupie C razem z Niemcami, Irlandią Północną, Norwegią, Azerbejdżanem i San Marino[3].

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj]

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj]

Rekordziści[edytuj]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze[edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[4] Bramki[4]
1 Petr Čech 2002-2016 124 0
2 Karel Poborský 1994-2006 118 8
3 Tomáš Rosický 2000- 105 23
4 Jaroslav Plašil 2004-2016 103 7
5 Milan Baroš 2001-2012 93 41
6 Pavel Nedvěd 1994-2006 91 18
Jan Koller 1999-2009 91 55
8 Pavel Kuka 1990-2001 87 29
9 Jiří Němec 1990-2001 84 1
10 Vladimír Šmicer 1993-2005 81 27

Aktualizacja: 18 czerwca 2016

Najwięcej goli w kadrze[edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[4] Mecze[4]
1 Jan Koller 1999-2009 55 91
2 Milan Baroš 2001-2012 41 93
3 Pavel Kuka 1990-2001 29 87
4 Vladimír Šmicer 1993-2005 27 81
5 Tomáš Rosický 2000- 23 105
6 Patrik Berger 1993-2001 18 44
Pavel Nedvěd 1994-2006 18 91
8 Vratislav Lokvenc 1995-2006 14 74
9 Luboš Kubík 1985-1997 13 56
10 Tomáš Necid 2008- 12 41

Aktualizacja: 18 czerwca 2016

Aktualny skład[edytuj]

Lista 23 piłkarzy powołanych przez selekcjonera Pavla Vrbę na Euro 2016:

Bramkarze:

Obrońcy:

Pomocnicy:

Napastnicy:

Źródło: http://euro2016.pl/reprezentacja-czech/

Trenerzy reprezentacji Czech[edytuj]

Mecze z Polską[edytuj]

Piłkarze Czech do tej pory grali z Polską siedem razy – wygrali trzy razy i cztery razy schodzili z boiska pokonani (bramki 8:10):

  • 12.03.1997, Ostrawa: CZECHY-POLSKA 2:1 (Kuka, Rada – Zieliński)
  • 28.04.1999, Warszawa: POLSKA-CZECHY 2:1 (Trzeciak, Wichniarek – Lokvenc)
  • 06.02.2008, Larnaka (Cypr): POLSKA-CZECHY 2:0 (Łobodziński, M.Lewandowski)
  • 11.10.2008, Chorzów: POLSKA-CZECHY 2:1 (Paweł Brożek, Błaszczykowski – Fenin) - el.MŚ
  • 10.10.2009, Praga: CZECHY-POLSKA 2:0 (Necid, Plašil) - el. MŚ
  • 16.06.2012, Wrocław: CZECHY-POLSKA 1:0 (Jiráček) - finały ME
  • 17.11.2015, Wrocław: POLSKA-CZECHY 3:1 (Milik, Jodłowiec, Grosicki – Krejčí)

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. m, UEFA EURO 2000 - History - Czech Republic – UEFA.com, UEFA.com [dostęp 2016-07-26].
  2. Pavel Vrba zamienił reprezentację Czech na Anży Machaczkała, 30 czerwca 2016 [dostęp 2016-07-02] (pol.).
  3. Hiszpania zagra z Włochami [WSZYSTKIE GRUPY ELIMINACJI MŚ 2018] [dostęp 2016-07-26].
  4. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 25 maja 2011].