Suchań

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Suchań
Rynek w Suchaniu
Rynek w Suchaniu
Herb
Herb Suchania
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat stargardzki
Gmina Suchań
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1487
Burmistrz Stanisława Bodnar
Powierzchnia 3,57 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

1436
402,2 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 91
Kod pocztowy 73-132
Tablice rejestracyjne ZST
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu stargardzkiego
Suchań
Suchań
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Suchań
Suchań
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Suchań
Suchań
Ziemia 53°16′43″N 15°19′29″E/53,278611 15,324722
TERC
(TERYT)
3214114
SIMC 0979716
Urząd miejski
ul. Pomorska 72,
73-132 Suchań
Strona internetowa

Suchań, (niem. Zachan) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Suchań. Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 1436 mieszkańców[1].

Przez miasto przepływa niewielka rzeka Reczyca.

Ośrodek administracyjny rolniczej okolicy. Dawny gród, osada i zamek książęcy przekazany w XIII wieku joannitom na komturię. Prawa miejskie otrzymuje w XV, od 1654 należy do Brandenburgii. Zachowany dawny układ urbanistyczny o kształcie wrzeciona i ryglowe domy.

Położenie[edytuj]

Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia miasta wynosiła 3,57 km²[2].

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego.

Miasto znajduje się na terenie dzisiejszego województwa zachodniopomorskiego w powiecie stargardzkim. Miasto jest siedzibą gminy Suchań. Znajduje się na Równinie Nowogardzkiej i Pojezierzu Ińskim. Suchań znajduje się w odległości 20(niektóre dane podają 22)km od Stargardu, 18km od Choszczna, ok. 80km od Gorzowa Wielkopolskiego i ok. 60km od Szczecina.

Historia[edytuj]

Około V wieku n.e. w okolice Suchania przybyli przybysze z wyspy Bornholm, którzy założyli tu okrytą w 2006 roku osadę składającą się z ziemianek[3]. Nie wiadomo kiedy osada ta została porzucona. W początku X wieku ludność słowiańska zbudowała tu gród obronny. W 1269 roku Suchań jeszcze jako wieś, po raz pierwszy został wzmiankowany w dokumencie. W połowie XIII wieku okolica została zagarnięta przez zakon joannitów, a powodem przywłaszczenia były niespłacone długi księcia pomorskiego Barnima I. W celu umocnienia swojej zdobyczy we wschodniej części dzisiejszego miasta joannici zbudowali zamek na planie czworoboku, który do czasu budowy zamku w Swobnicy był ich najważniejszą siedzibą w tej części Pomorza. Po ostrym konflikcie z księciem Barnimem I, zakon stracił Suchań (wtedy villa Zukan) w 1269 r., ale już 9 lat później, po śmierci Barnima I, joannici zajęli kilka wsi książęcych w tym Suchań. W 1295 r. książęta pomorscy oficjalnie nadali go joannitom zachowując jednak zwierzchnictwo terytorialne. W 1312 r. zamek stał się siedzibą joannickiego komtura. Obecnie istniejąca historyczna część miasta położona jest na równinie, wzdłuż dawnego traktu ze Szczecina i Stargardu na Mazowsze. W 1487 r. Suchań jest wzmiankowany jako posiadający prawa miejskie, jednak dokładna data nadania praw miejskich i jego lokacji w miejscu starej słowiańskiej osady nie jest znana. W okresie reformacji Joannici sprzedali miasto Wolfowi Borcke, jednak książęta pomorscy nie zatwierdzili tej transakcji. W 1551 r. Suchań przeszedł pod zarząd dóbr książęcych w Szadku. W 1637 r. zmarł Bogusław XIV, co zbiegło się z najazdem Szwedów na Pomorze i do końca wojny miasto przechodziło z rąk do rąk. Układ urbanistyczny miasta to rynek z zabudowaniami z XVIII i XIX w., a dominującym elementem zabudowy jest gotycki kościół z głazów narzutowych z XV w. Od 1653 r. miasto znajdowało się pod panowaniem brandenburskich Hohenzollernów. W roku 1701 r. wcielono je do Królestwa Pruskiego i aż do 1709 r. pozostawało w bezpośrednim posiadaniu rodziny von Schwerin. W końcu XVIII wieku na miejscu zamku zbudowano dwór. W XIX w. istniał przy mieście folwark, który w latach 1828-1831 częściowo rozparcelowano. Na gruntach pofolwarcznych powstała kolonia Suchań. Od 1850 r. stanowiła wraz z miastem jedną jednostkę administracyjną. Miasto podczas II wojny światowej zostało w 1945 roku zniszczone w 50%. W marcu 1945 r. wojska radzieckie wkroczyły do miasta, a pierwsi osadnicy pojawili się w kwietniu 1945 r.[4] Szkołę polską uruchomiono w dniu 25 maja 1945 roku. W roku 1954 wybudowano nowy budynek szkoły. W 1984 roku wybudowano kolejny nowoczesny obiekt szkolny[5].

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Suchania w 2014 roku [6].


Piramida wieku Suchan.png

Zabytki[edytuj]

Kościół p. w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
  • młyn tzw. Dolny z wyposażeniem (w czasie pożaru zniszczeniu uległ młyn wraz z dużą częścią wyposażenia. Obecnie są tam prowadzone przez nowego właściciela, prace porządkowo - remontowe),
  • tama po tzw. Młynie Górnym, na wysokości kąpieliska w okolicach zjazdu na Słodkowo,
  • kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy - ukazujący style: romański (np. ściany), gotycki (np. witraże), i barokowy (np. wieża kościelna) z XV w. (budowla z głazów narzutowych),
  • dwa dęby szypułkowe - pomniki przyrody,
  • pozostałości cmentarza żydowskiego,
  • pozostałości fundamentów i wałów średniowiecznego zamku Joannitów z XIII wieku, na miejscu którego powstał w XVIII wieku dwór,
  • budynki po browarze (obecnie obiekty magazynowe znajdujące się na terenie piekarni),
  • cmentarze żołnierzy wyzwalających tereny dzisiejszej Polski (jeden na wys. 2,5 km od Suchania w stronę Tarnowa- zagajniczek, widać jeszcze murek, a w środku jest dużo drzewek, drugi gdzieś na wysokości zajazdu przy Inie w lasach),
  • cmentarz przykościelny (nie stwierdzono jeszcze, czy ta informacja jest prawdziwa, ale jest bardzo prawdopodobna).

Władze miasta[edytuj]

  • Burmistrz Suchania - mgr inż. Stanisława Bodnar
  • Zastępca Burmistrza - mgr Bartłomiej Dąbek
  • Skarbnik Miejski – mgr Teresa Grzegorczyk

Instytucje:

Urząd Miejski w Suchaniu, Posterunek Policji, Straż Miejska, Ochotnicza Straż Pożarna, Leśnictwo, Ośrodek Pomocy Społecznej, Urząd Pocztowy, Niepubliczny Ośrodek Zdrowia "Asklepios", Apteka "Pod różami".

Kultura i oświata[edytuj]

Zespół Szkół Publicznych

W mieście funkcjonuje:

  • Zespół Szkół Publicznych,
  • Biblioteka Publiczna,
  • Parafia Rzymskokatolicka,
  • Gminny Dom Kultury.

Miasto realizuje swoje zadania w zakresie oświaty w 3 placówkach, które wchodzą w skład Zespołu Szkół Publicznych w Suchaniu: Szkoła podstawowa im. Janusza Kusocińskiego, Gimnazjum Publiczne, Przedszkole Publiczne.

Oferta kulturalna skierowana jest do dzieci i młodzieży, które mogą rozwijać swoje zdolności w zespołach artystycznych i kołach zainteresowań.

Sport[edytuj]

W mieście znajduje się piłkarski stadion sportowy oraz obiekty sportowe wchodzące w skład Zespołu Szkół, na które składa się: zespół boisk, sala gimnastyczna i siłownia. W Zespole Szkół Publicznych działa Ludowy Uczniowski Klub Sportowy „Kusy” a w nim: sekcja piłki nożnej, lekkoatletyki i tenisa stołowego. Na terenie gminy oraz miasta działa Ludowy Zespół Sportowy „Orkan”, w którym trenują i grają piłkarze w grupach: seniorów, juniorów oraz trampkarzy.

Ochrona zdrowia[edytuj]

W Suchaniu funkcjonuje Niepubliczny Ośrodek Zdrowia „ASKLEPIOS”, także znajduje się Apteka „Pod różami”.

Ciekawostki i legendy[edytuj]

  • Pierwsza osada została założona już w X w.
  • Przez Suchań przechodził prawdopodobnie szlak Celtów
  • Pod kościołem mogą znajdować się jeszcze groby Joannitów, którzy stacjonowali w Komturii w Suchaniu
  • Możliwe jest, że, pomimo dużej odległości, między kościołem a zamkiem istnieje podziemna droga do zamku
  • Na wysokości parkingu koło Iny znajduje się orle gniazdo (być może dwa)
  • Suchań posiada specyficzny mikroklimat: gdy pada deszcz, w okolicach samego Suchania jest go mniej niż chociażby na wysokości skrzyżowania Sadłowo-Słodkówko, czy nawet Suchanówka, znajdującego się około 3 km od centrum Suchania.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Wiejska Inicjatywa Rozwoju - Biuletyn Urzędu Miasta i Gminy w Suchaniu

Linki zewnętrzne[edytuj]