Szlichtyngowa

Szlichtyngowa
	miasto w gminie miejsko-wiejskiej
	; Rynek w Szlichtyngowej
	Herb
Państwo	Polska
Województwo	lubuskie
Powiat	wschowski
Gmina	Szlichtyngowa
Prawa miejskie	1644
Burmistrz	Jolanta Wielgus
Powierzchnia	1,55 km²
Populacja (31.12.2019); • liczba ludności; • gęstość	; 1274; 821,9 os./km²
Strefa numeracyjna	+48 65
Kod pocztowy	67-407
Tablice rejestracyjne	FWS
	Położenie na mapie gminy Szlichtyngowa Szlichtyngowa
	Położenie na mapie Polski Szlichtyngowa
	Położenie na mapie województwa lubuskiego Szlichtyngowa
	Położenie na mapie powiatu wschowskiego Szlichtyngowa
	51°42′44″N 16°14′39″E/51,712222 16,244167
TERC (TERYT)	0812024
SIMC	0954640
	Urząd miejskiRynek 1; 67-407 Szlichtyngowa
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa
	BIP

Szlichtyngowa (niem. Schlichtingsheim^[4]) – miasto w południowej części województwa lubuskiego, w powiecie wschowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Szlichtyngowa, w pobliżu rzeki Odry. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego. Szlichtyngowa leży w historycznej Wielkopolsce^[5].

Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. miasto miało 1274 mieszkańców^[2].

Historia

Miasto założył w swych dobrach członek wspólnoty braci polskich Jan Jerzy Szlichtyng, który w 1644 wyjednał od króla Polski Władysława IV Wazy przywilej lokacyjny dla miejscowości zwanej wówczas Schlichtinkowo. Jak wiele innych miast zakładanych w tym okresie w Wielkopolsce, Szlichtyngowa opierała swój rozwój na imigracji protestanckich uchodźców ze Śląska, prześladowanych przez katolickich Habsburgów. Z tego powodu miasto od początków istnienia^{[potrzebny przypis]} aż do 1945 r. posiadało pod względem kulturowym i etnicznym przeważająco niemiecki charakter. Szlichtyngowa funkcjonowała jako ośrodek rzemieślniczy, od 1653 znajdował się tu skład płótna przeznaczonego na eksport.

Wraz z II rozbiorem Polski w 1793 r. miasto dostało się pod panowanie Prus, przejściowo wchodząc w skład Księstwa Warszawskiego (1807–1815). W 1906 r. Szlichtyngowa otrzymała połączenie kolejowe z Górą i Głogowem. Ze względów etnicznych^{[potrzebny przypis]} Traktat Wersalski nie przywrócił Szlichtyngowej Polsce po I wojnie światowej. 1 lutego 1945 r. miasto zostało zajęte przez wojska radzieckie. W Szlichtyngowej utworzono polską administrację, ludność miasta została wysiedlona do Niemiec^{[potrzebny przypis]} i zastąpiona polskimi osadnikami.

W 1992 r. zlikwidowano połączenie kolejowe z miastem. W 1995 r. spłonął kościół szachulcowy z XVII wieku. Ośrodek handlowo-usługowy regionu rolniczego. W okolicy ma miejsce wydobycie gazu ziemnego.

Demografia

Ludzie związani ze Szlichtyngową

Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani ze Szlichtyngową.

Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie urodzeni w Szlichtyngowej.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są^[7]:

założenie urbanistyczne i zespół budowlany
dom, ul. Polna 2, z XVIII wieku/XIX wieku
domy – kamienice, Rynek 7, 11, 13, 19, 20, 36, 37, z okresu XVIII wieku/XIX wieku
koźlak (wiatrak)

inne zabytki:

kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
wozownia plebańska z pierwszej połowy XIX wieku
dzwonnica z XVII-XVIII wieku
cmentarz żydowski

Kamieniczka – Rynek 7
Kamieniczki – Rynek 11, 12
Wiatrak
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego z XVII wieku, odbudowany po pożarze z 1995 roku

Transport

Węzeł drogowy. W mieście krzyżują się drogi krajowe i wojewódzkie:

DK12: Łęknica – Żary – Szlichtyngowa – Kalisz – Radom – Lublin – Dorohusk
DW324: Szlichtyngowa – Góra – Rawicz

Edukacja

Przedszkole Samorządowe im. Pluszowego Misia^[8]
Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II
Gimnazjum im. Noblistów Polskich (zakończyło działalność w 2019)

Religia

Kościół rzymskokatolicki – parafia Podwyższenia Krzyża Świętego^[9]
Kościół Zielonoświątkowy w RP – zbór w Szlichtyngowej^[10]

Kultura i sztuka

Imprezy kulturalne:
- Virtus Volley Cup – jeden z największych w Polsce turniejów w mini piłce siatkowej dziewcząt
- Międzynarodowy Bieg Szlichtyngów
Organizacje kulturalne:
- Stowarzyszenie Grupa Virtus

Sport

Kluby sportowe:

Virtus Volley Szlichtyngowa (siatkówka dziewcząt)

– mistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej kadetek (2009)
– wicemistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej juniorek (2009)
– wicemistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2009)
– brązowy medalista mistrzostw województwa lubuskiego w kat. klas szóstych szkół podstawowych (2009)
– mistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2008)

Miejski Klub Sportowy „Orzeł” Szlichtyngowa – klub piłkarski założony w 1997 roku i występujący w A-klasie.

Przypisy

↑ Jarosław Nieradka. Wakacyjny dodatek Aspektów – Na szlaku. w: Niedziela.
↑ ^a ^b Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny [online], demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-07-19] .
↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 135737.
↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
↑ Tomasz Jaworski, Wojna, pokój i religia a ruchy ludnościowe na polskim pograniczu zachodnim w XVII i na początku XVIII w., Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Tadeusza Kotarbińskiego w Zielonej Górze, Zielona Góra 1998, ISBN 83-86832-42-8, s. 107.
↑ Szlichtyngowa w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-09] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 84. [dostęp 2013-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].
↑ 70 lat Przedszkola Samorządowego im. Pluszowego Misia w Szlichtyngowej [online], www.zw.pl [dostęp 2021-02-25] (pol.).
↑ Szlichtyngowa, pw. Podwyższenia Krzyża Świętego [online], diecezjazg.pl [dostęp 2025-11-18] .
↑ LeszekL. Jańczuk LeszekL., Kościół Zielonoświątkowy w RP, [w:] WojciechW. Gajewski, JanJ. Mironczuk (red.), Pentekostalizm w Polsce. Historia i współczesność, Ostrołęka – Warszawa: Ostrołęckie Towarzystwo Naukowe im. Adama Chętnika w Ostrołęce, 2024, s. 298, ISBN 978-83-62775-85-9 .

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona miasta i gminy Szlichtyngowa
Szlichtyngowa al. Szlichtyngowo, Szlichtyngowo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 959 .

[1] Jarosław Nieradka. Wakacyjny dodatek Aspektów – Na szlaku. w: Niedziela.

[populacja2019-2] Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny [online], demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-07-19] .

[prng-3] Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 135737.

[MP-4] Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).

[5] Tomasz Jaworski, Wojna, pokój i religia a ruchy ludnościowe na polskim pograniczu zachodnim w XVII i na początku XVIII w., Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Tadeusza Kotarbińskiego w Zielonej Górze, Zielona Góra 1998, ISBN 83-86832-42-8, s. 107.

[populacja2016-6] Szlichtyngowa w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-09] , liczba ludności na podstawie danych GUS.

[7] Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 84. [dostęp 2013-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].

[8] 70 lat Przedszkola Samorządowego im. Pluszowego Misia w Szlichtyngowej [online], www.zw.pl [dostęp 2021-02-25] (pol.).

[9] Szlichtyngowa, pw. Podwyższenia Krzyża Świętego [online], diecezjazg.pl [dostęp 2025-11-18] .

[10] LeszekL. Jańczuk LeszekL., Kościół Zielonoświątkowy w RP, [w:] WojciechW. Gajewski, JanJ. Mironczuk (red.), Pentekostalizm w Polsce. Historia i współczesność, Ostrołęka – Warszawa: Ostrołęckie Towarzystwo Naukowe im. Adama Chętnika w Ostrołęce, 2024, s. 298, ISBN 978-83-62775-85-9 .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

Miasto	Szlichtyngowa
Wsie	Dryżyna Gola Górczyna Jędrzychowice Kowalewo Małe Drzewce Nowe Drzewce Stare Drzewce Wyszanów Zamysłów
Osada	Puszcza

Miasta	Sława Szlichtyngowa Wschowa
Gminy miejsko-wiejskie	Sława Szlichtyngowa Wschowa

Przynależność wojewódzka	woj. poznańskie (1946–50) woj. zielonogórskie (1950–75)
Miasta	Sława (← od 1955) Szlichtyngowa Wschowa
Gminy wiejskie (1945–54 i 1973–75)	Ciosaniec (od 1973) Przyczyna Dolna (od 1973) Sława (od 1973) Szlichtyngowa (od 1973) Wijewo (od 1973) Wschowa-Południe (do 1954) Wschowa-Północ (do 1954)
Gromady (1954–72)	Brenno (← 1955–68) Ciosaniec (← 1955–72) Drzewce Stare (1954–72) Hetmanice (1954–57) Kandlewo (1954–72) Krzepielów (← 1955–72) Lipinki (← 1955–57) Łupica (← 1955–57) Osowa Sień (1954–57) Przyczyna Dolna (1958–72) Siedlnica (1954–68) Sława Śląska (← 1955–72) Stare Strącze (← 1955–72) Szlichtyngowa (1954–72) Tylewice (1954–72) Wijewo (← 1955–72)

Miasta na prawach powiatu	Gorzów Wielkopolski Zielona Góra
Miasta powiatowe	Krosno Odrzańskie Międzyrzecz Nowa Sól Słubice Strzelce Krajeńskie Sulęcin Świebodzin Wschowa Żagań Żary
Miasta gminne	Babimost Brody Bytom Odrzański Cybinka Czerwieńsk Dobiegniew Drezdenko Gozdnica Gubin Iłowa Jasień Kargowa Kostrzyn nad Odrą Kożuchów Lubniewice Lubsko Łęknica Małomice Nowe Miasteczko Nowogród Bobrzański Ośno Lubuskie Otyń Rzepin Skwierzyna Sława Sulechów Szlichtyngowa Szprotawa Torzym Trzciel Witnica Zbąszynek