Cybinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Cybinka
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat słubicki
Gmina Cybinka
Data założenia XV wiek
Prawa miejskie 1945
Burmistrz Marek Kołodziejczyk
Powierzchnia 5,32 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2786[1]
526,7 os./km²
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 69-108
Tablice rejestracyjne FSL
Położenie na mapie gminy Cybinka
Mapa lokalizacyjna gminy Cybinka
Cybinka
Cybinka
Położenie na mapie powiatu słubickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słubickiego
Cybinka
Cybinka
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Cybinka
Cybinka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cybinka
Cybinka
Ziemia52°11′40″N 14°47′45″E/52,194444 14,795833
TERC (TERYT) 0805014
SIMC 0988365
Urząd miejski
ul. Szkolna 5
69-108 Cybinka
Strona internetowa
BIP

Cybinka (niem. Ziebingen, dolnołuż. Zebinki[2]) – miasto w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Cybinka. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa zielonogórskiego.

Według danych z 4 kwietnia 2011 r. miasto miało 2947 mieszkańców[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowana jako wieś w XV w. (1472), pod nazwą Ziebingen, od XVI do początku XIX w. należała do zakonu Joannitów z Łagowa. W 1802 r. kupiona przez Wilhelma von Finckensteina, prezydenta rejencji frankfurckiej, który zbudował tu pałac klasycystyczny, a przy nim założył park o regularnym układzie, który w połowie stulecia został przekształcony w park krajobrazowy. W 1845 r. pruska domena królewska kupiła Cybinkę, żeby po 12 latach wróciła ona ponownie do Finckensteinów, którzy mieszkali tutaj do 1945 roku. W okresie przedwojennym istniała tu kopalnia głębinowa węgla brunatnego, na początku XX w. budowano linie kolejową do Kunowic. Wojska niemieckie zostały wyparte z miasta 2-3 lutego 1945 roku przez oddziały 1 armii pancernej gwardii i 33 armii I Frontu Ukraińskiego[4]. W 1945 r. po przejęciu Cybinki przez administrację polską, miejscowość uzyskała prawa miejskie[5]. Jest jednym z najmłodszych miast historycznej ziemi lubuskiej. W maju 1945 w mieście stacjonował 32 Budziszyński Pułk Piechoty Wojska Polskiego, a później mieściła się tu komendantura 8 Komendy Odcinka Cybinka Wojsk Ochrony Pogranicza. Od 1996 siedziba Nadleśnictwa Cybinka.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • kościół[7] ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pod wezwaniem MB Częstochowskiej, klasycystyczny z 1784 roku, 1866 roku
  • park pałacowy, z XVIII wieku – XIX wieku, z początku XX wieku:
    • część oficyny w parku
    • ogrodzenie z bramą parkową
    • cmentarz żołnierzy radzieckich
  • cmentarz żydowski
  • drugi cmentarz żołnierzy radzieckich[8]
  • zespół młyński z początku XX wieku

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Źródło[9]:[3]

  • Piramida wieku mieszkańców Cybinki w 2014 roku[1].


Piramida wieku Cybinka.png

Transport[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Miasto znajduje się ok. 20 km na południowy wschód od Słubic, przy drodze krajowej nr 29 Słubice – Krosno Odrzańskie – Zielona Góra[10].

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

W Cybince znajduje się nieczynna stacja kolejowa Cybinka, która znajduje się na nieczynnej linii kolejowej nr 386 łączącej Kunowice z Cybinką[11].

Wspólnoty religijne[edytuj | edytuj kod]

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

W Cybince istnieje hala sportowa wyposażona w boiska centralne, boiska treningowe oraz trybuny składane. Znajduje się tu także Stadion Miejski o pojemności 600 miejsc (w tym 350 siedzących) wraz z boiskiem treningowym[13].

Swoją siedzibę ma tu Gminny Klub Sportowy „Syrena” Cybinka, założony w 1949 r. i reaktywowany w 2016 roku, grający obecnie w B-klasie. Charakterystyczne barwy zespołu: zielono-białe[14].

Burmistrzowie[edytuj | edytuj kod]

  • 2002–2006: Ryszard Wincek
  • 2006–2014: Roman Siemiński
  • od 2014: Marek Kołodziejczyk

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Ludzie urodzeni w Cybince[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Cybinka polskawliczbach.pl, w oparciu o dane GUS.
  2. Letopis: Historiski letopis. Rjad B, Ausgabe 5. Institut za serbski ludospyt, Domowina, Bautzen 1959, S. 15f.
  3. a b Plan odnowy miejscowości Cybinka (Stan w dniu 04 IV 2011 r.), Urząd Miasta i Gminy Cybinka.
  4. Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa ”Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945", Sport i Turystyka 1988, ISBN 83-217-2709-3, str. 833
  5. Urząd Miejski w Cybince: Historia. [dostęp 10-06-2010].
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 54. [dostęp 4.2.13].
  7. Urząd Miejski w Cybince: Zabytki (pol.). [dostęp 10-06-2010].
  8. Cmentarze przy ul. Lwowskiej i Białkowskiej.
  9. Ludność Cybinki w latach 1910-1939 (niem.). [dostęp 10 czerwca 2010].
  10. Pojezierze Lubuskie. Mapa turystyczna 1:120 000. Zakł. Kartogr. Sygnatura, Zielona Góra. 2007. ​ISBN 978-83-7499-100-1​.
  11. www.kolej.one.pl: linia Kunowice-Cybinka (pol.). [dostęp 10-06-2010].
  12. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-06-04].
  13. Urząd Miejski w Cybince: Sport. [dostęp 2010-06-10].
  14. 90minut.pl: Skarb – Syrena Cybinka. [dostęp 10-09-2017].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Lewczuk, Błażej Skaziński, Bożena Grabowska: Zabytki północnej części województwa lubuskiego. Gorzów Wlkp.: WUOZ, 2004. ISBN 83-921289-0-7.