Przejdź do zawartości

Turrón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Katayef
deser
{{{alt grafiki}}}
turrón de Alicante
Rodzaj

nugat

Kuchnia

kuchnia hiszpańska

Miejsce powstania

Hiszpania

Obróbka żywności

prażenie, mielenie, gotowanie

Odmiany

turrón de Alicante, turrón de Doña Pepa, turrón de Jijona

Turrón – rodzaj nugatu, podawany w postaci kostek podczas świąt Bożego Narodzenia w Hiszpanii, Włoszech, Ameryce Łacińskiej i na Filipinach.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej jest głosów łączących powstanie turrónów z inwazją arabską na Półwysep Iberyjski, ponieważ przywieźli oni dwa podstawowe składniki turrónów – cukier i pomarańcze (miód pomarańczowy). Tradycyjnymi miejscami wytwarzania turrónów są miasta Jijona i Alicante z okolic Walencji. Od ich nazw wywodzą się dwie podstawowe odmiany turrónów.

Turrón dość szybko stał się przedmiotem handlu i pojawiał się w literaturze, m.in. w pierwszej opowieści o Don Juanie stworzonej przez Tirso de Molinę pt. Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość. Z potrawy bożonarodzeniowej coraz bardziej przekształcał się w całoroczny przysmak. Dzięki zastosowaniu pary i opartych na niej maszynach można było produkować turrón na większą skalę i powstały nowe jego wersje. Dziś tradycyjne turróny powstają według ściśle określonych receptur pilnowanych przez Radę Turrónów Jijona i Alicante.

W grudniu 2025 roku na Teneryfie ustanowiono oficjalny rekord Guinnessa w kategorii najdłuższego turronu na świecie. W miejscowości Puerto de Santiago przygotowano deser o długości 1151,15 metra, pobijając poprzedni włoski rekord (1004 metry). Do jego wykonania zużyto 1280 kg gofio, 300 kg miodu, 250 kg cukru, 150 kg czekolady, 125 kg migdałów i 150 kg bananów kanaryjskich. Projekt miał charakter charytatywny – większość turronu rozdano organizacjom pozarządowym i mieszkańcom[1].

Podstawowe składniki

[edytuj | edytuj kod]

Sposób przygotowania

[edytuj | edytuj kod]

Migdały podpraża się na suchej patelni. Gdy się zarumienią, zdejmuje się je z ognia, trzykrotnie miele się w maszynce do mięsa i miesza z oliwą. Miód wlewa się do garnuszka i podgrzewa na małym ogniu ok. 25 min mieszając, aż zgęstnieje. Białka ubija się na sztywną pianę, wkłada do garnka o pojemności dwóch litrów i wstawia do większego naczynia z gotującą się wodą. Do białek wlewa się gorący miód i ubija na parze przez 30 min. Dodaje się migdały i miesza masę, aż zacznie się rwać. Ubitą masę zdejmuje się z ognia. Dno formy wykłada się opłatkami, wylewa na nie masę, wyrównuje nożem i przykrywa warstwą opłatków. Odstawia się do ostygnięcia na 24 godziny. Stężałe kroi się na małe prostokąty lub kwadraty.

Rodzaje

[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjny turrón składa się z miodu, cukru i białek jaj, gotowanych razem, aż miód skarmelizuje, oraz orzechów piniowych, laskowych lub migdałów. Może być kruchy (biały turrón z Alicante, zawierający 64% całych, prażonych migdałów) lub miękki i ciągnący (turrón z Jijony), w którym migdały są utarte na pastę.

Turrón w wersji z Alicante przykrywa się opłatkiem i podczas świąt dzieli się nim z bliskimi osobami, nie tylko z rodziną.

W Czechach produkuje się podobny do kruchego turrónu Turecký med („miód turecki”, por. tradycyjny krakowski miodek turecki).

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Najdłuższy turrón świata. Rekord Guinnessa pobity na Teneryfie. wyspykanaryjskie.info. [dostęp 2025-12-22].
  2. Ilości podane dla 8–12 osób. [dostęp 2010-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-26)].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]