Wojciech Polak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy biskupa. Zobacz też: inne osoby noszące takie samo imię i nazwisko.
Wojciech Polak
Prymas Polski
Wojciech Polak
Herb Wojciech Polak Dominum confiteri Iesum
Wyznawać Jezusa jako Pana
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1964
Inowrocław
Arcybiskup metropolita gnieźnieński
Okres sprawowania od 2014
Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania 2003–2014
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 13 maja 1989
Nominacja biskupia 8 kwietnia 2003
Sakra biskupia 4 maja 2003
Strona internetowa
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 maja 2003
Miejscowość Gniezno
Miejsce katedra gnieźnieńska
Konsekrator Henryk Muszyński
Współkonsekratorzy Stanisław Gądecki
Bogdan Wojtuś

Wojciech Polak (ur. 19 grudnia 1964 w Inowrocławiu) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, rektor Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie w latach 1999–2003, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 2003–2014, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski w latach 2011–2014, arcybiskup metropolita gnieźnieński i prymas Polski od 2014.

Życiorys[edytuj]

Młodość i wykształcenie[edytuj]

Urodził się 19 grudnia 1964 w Inowrocławiu[1]. Dorastał w miejscowości Suchatówka pod Gniewkowem[2]. Egzamin dojrzałości złożył w 1983 w III Liceum Ogólnokształcącym w Toruniu[3].

W latach 1983–1988 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie[3]. Ukończył je z magisterium z teologii moralnej uzyskanym na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu[1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 13 maja 1989 w katedrze gnieźnieńskiej kardynał Józef Glemp, prymas Polski[3].

Dalsze studia z zakresu teologii moralnej odbył w latach 1991–1995 w Akademii Alfonsjańskiej, czyli w Wyższym Instytucie Teologii Moralnej Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie. W 1993 otrzymał licencjat, a w 1996 doktorat, uzyskany na podstawie dysertacji dotyczącej eklezjalnego wymiaru grzechu i pojednania w posoborowym nauczaniu Kościoła, którą obronił w 1995[1][3].

Prezbiter[edytuj]

W latach 1989–1991 pracował jako wikariusz w parafii farnej w Bydgoszczy. Równocześnie był sekretarzem biskupa pomocniczego gnieźnieńskiego Jana Nowaka, wikariusza biskupiego dla miasta Bydgoszczy[1].

W 1995 został prefektem i wykładowcą teologii moralnej w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie[1]. Również w 1995 podjął wykłady z teologii moralnej w Prymasowskim Instytucie Teologicznym w Gnieźnie i w Prymasowskim Instytucie Kultury Chrześcijańskiej w Bydgoszczy, a w 1996 z teologii moralnej ogólnej i szczegółowej w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Ducha św. w Bydgoszczy[3]. W 1998 został adiunktem w Zakładzie Teologii Moralnej i Duchowości Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[1]. W latach 1999–2003 sprawował urząd rektora gnieźnieńskiego seminarium[4]. W 1999 został pełnomocnikiem dziekana Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza ds. organizacji studiów w sekcji zamiejscowej w Gnieźnie. Objął stanowisko zastępcy redaktora czasopisma „Studia Gnesnensia[1].

Jako rektor seminarium z urzędu wszedł w skład rady duszpasterskiej i rady kapłańskiej, w której pełnił funkcję sekretarza[1]. Został też członkiem kolegium konsultorów. Ustanowiony został rektorem kościoła św. Jerzego na zamku gnieźnieńskim i kanonikiem gremialnym kapituły kolegiackiej, w której w 2003 objął funkcję prepozyta[3].

Biskup[edytuj]

8 kwietnia 2003 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej ze stolicą tytularną Mons in Numidia[5][1]. Święcenia biskupie otrzymał 4 maja 2003 w katedrze gnieźnieńskiej. Udzielił mu ich Henryk Muszyński, arcybiskup metropolita gnieźnieński, któremu asystowali arcybiskup metropolita poznański Stanisław Gądecki i biskup pomocniczy gnieźnieński Bogdan Wojtuś[6]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Dominum confiteri Iesum” (Wyznawać Jezusa jako Pana)[7]. W maju 2003 został ustanowiony wikariuszem generalnym archidiecezji. W kurii metropolitalnej objął funkcje: przewodniczącego Wydziału Katechizacji i Szkół Katolickich, przewodniczącego Referatu ds. Zakonnych i przewodniczącego Referatu Duszpasterstwa Młodzieży. Został także dyrektorem Archidiecezjalnego Studium Pastoralnego dla Kapłanów i członkiem Rady Programowej Studium, a także przewodniczącym Rady Wydawniczej Prymasowskiego Wydawnictwa Gaudentinum, a po jej reorganizacji przewodniczącym Rady Ekonomicznej wydawnictwa[3].

17 maja 2014 papież Franciszek mianował go arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim i prymasem Polski[8][9]. 7 czerwca 2014 kanonicznie objął archidiecezję i odbył ingres do katedry gnieźnieńskiej[10]. Paliusz metropolitalny odebrał od papieża Franciszka 29 czerwca 2014 w Bazylice św. Piotra w Rzymie[11].

W Konferencji Episkopatu Polski w latach 2011–2014 sprawował urząd sekretarza generalnego[4][12]. W 2009 wszedł w skład Rady Stałej jako jeden z dwóch biskupów pomocniczych[13], w 2011 objął członkostwo w niej z urzędu jako sekretarz generalny KEP[14], a w 2014 jako prymas Polski[15]. Jako sekretarz generalny KEP uzyskał również urzędowe członkostwo w Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i KEP[14]. W 2005 został wybrany delegatem ds. Powołań[13], w latach 2009–2011 był delegatem ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej[16], w 2013 został przewodniczącym Zespołu ds. Kontaktów z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym[17], a w 2016 przewodniczącym Komisji Duchowieństwa[18]. Oprócz tego wszedł w skład Komisji Charytatywnej i Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży[16], Zespołu ds. Wizyty Ojca Świętego w Polsce w 2016 r. oraz Ogólnopolskiego Komitetu Organizacyjnego Obchodów 1050. Rocznicy Chrztu Polski w 2016 r.[7] Objął również funkcję członka Rady Nadzorczej Fundacji „Opoka”[7]. Brał udział w opracowaniu zasad postępowania kościelnego w przypadku oskarżeń duchownych o czyny pedofilne, przyjętych przez Konferencję Episkopatu Polski w 2009. Koordynował prace nad przygotowaniem przesłań do narodów polskiego i rosyjskiego (2012) oraz polskiego i ukraińskiego (2013)[13].

W latach 2006–2011 był przewodniczącym Europejskiej Służby dla Powołań, delegatem Rady Konferencji Episkopatów Europy ds. powołań[16]. W 2011 papież Benedykt XVI mianował go członkiem Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących[19][20].

Tytuły, wyróżnienia[edytuj]

W 2012 otrzymał tytuł honorowego obywatela gminy Gniewkowo[21].

W 2015 został odznaczony Komandorią Missio Reconciliationis[22].

W 2015 został przyjęty do konfraterni zakonu paulinów[23].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i Ks. Wojciech Polak – najmłodszy biskup w Polsce (sylwetka). ekai.pl, 2003-04-08. [dostęp 2012-10-16].
  2. M. Kowalski: Wojciech Polak: Nasz prymas, który zszedł z dywanów. bydgoszcz.wyborcza.pl, 2014-05-19. [dostęp 2016-02-08].
  3. a b c d e f g Nowy Prymas Polski – arcybiskup Wojciech Polak. episkopat.pl (arch.), 2014-05-17. [dostęp 2016-10-09].
  4. a b Bp Polak przejął urząd sekretarza generalnego KEP. ekai.pl, 2011-11-09. [dostęp 2011-11-09].
  5. Rinuncia dell′Ausiliare di Gniezno (Polonia) e nomina del nuovo Ausiliare (wł.). press.vatican.va, 2003-04-08. [dostęp 2014-05-12].
  6. Gniezno: ks. Wojciech Polak przyjął sakrę biskupią (opis). ekai.pl, 2003-05-04. [dostęp 2012-10-16].
  7. a b c Wojciech Polak na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-09].
  8. Rinuncia dell′Arcivescovo Metropolita di Gniezno (Polonia) e nomina del nuovo Arcivescovo Metropolita (wł.). press.vatican.va, 2014-05-17. [dostęp 2014-05-17].
  9. Gniezno: Abp Józef Kowalczyk przechodzi na emeryturę. Bp Wojciech Polak arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim. episkopat.pl (arch.), 2014-05-17. [dostęp 2016-09-05].
  10. Chcę być dla was, z wami i pomiędzy wami!. ekai.pl, 2014-06-07. [dostęp 2014-06-07].
  11. Franciszek wręczył paliusze 24 arcybiskupom-metropolitom. ekai.pl, 2014-06-29. [dostęp 2014-06-30].
  12. Komunikat z 365. zebrania plenarnego Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl, 2014-06-11. [dostęp 2014-06-14].
  13. a b c Bp Wojciech Polak obchodzi 25. rocznicę święceń kapłańskich. ekai.pl, 2014-05-13. [dostęp 2014-05-18].
  14. a b Bp Wojciech Polak oficjalnie sekretarzem generalnym KEP. ekai.pl, 2011-11-09. [dostęp 2012-10-16].
  15. Rada Stała. episkopat.pl (arch.). [dostęp 2016-10-09].
  16. a b c Bp Wojciech Polak – nowym sekretarzem generalnym Episkopatu. ekai.pl, 2011-10-15. [dostęp 2011-10-15].
  17. 361. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski. ekai.pl, 2013-03-06. [dostęp 2013-08-09]. s. 4.
  18. Nota biograficzna Wojciecha Polaka w serwisie Prymasa Polski. prymaspolski.pl. [dostęp 2017-07-03].
  19. Nomina di Membri del Pontificio Consiglio per la Pastorale per i Migranti e gli Itineranti (wł.). press.vatican.va, 2011-12-17. [dostęp 2014-05-12].
  20. Polscy biskupi członkami Papieskiej Rady ds. Migrantów. ekai.pl, 2011-12-17. [dostęp 2012-10-16].
  21. Protokół z XXII sesji Rady Miejskiej w Gniewkowie z dnia 22 września 2012 r.. gniewkowo.bipgmina.pl, 2012-09-24. [dostęp 2012-10-16].
  22. Abp Wojciech Polak uhonorowany odznaką Missio Reconciliationis. ekai.pl, 2015-04-20. [dostęp 2015-05-09].
  23. Prymas Polski abp Wojciech Polak w gronie paulińskich konfratrów. jasnagora.com, 2015-02-17. [dostęp 2015-02-17].

Linki zewnętrzne[edytuj]