Anna Kalata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Kalata
Kalata ministrem.jpg
Prezydent Lech Kaczyński wręcza Annie Kalacie nominację ministerialną
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1964
Milanówek
Minister pracy i polityki społecznej
Przynależność polityczna Samoobrona
Rzeczpospolitej Polskiej
Okres urzędowania od 5 maja 2006
do 13 sierpnia 2007
Poprzednik Krzysztof Michałkiewicz
Następca Joanna Kluzik-Rostkowska
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Anna Kalata z domu Kalista (ur. 10 maja 1964 w Milanówku) – polska polityk, przedsiębiorca, ekonomistka, minister pracy i polityki społecznej w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, a następnie w rządzie Jarosława Kaczyńskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1993 ukończyła studia na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego. Jest też absolwentką studiów doktoranckich w Kolegium Ekonomiczno-Społecznym Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.

Od 1990 prowadziła własną działalność gospodarczą. Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej komisji rewizyjnej Warszawskiej Izby Samorządu Gospodarczego oraz szefowej klubu powiatowego Demokratycznej Unii Kobiet. W 2004 została prezesem Mazowieckiego Regionalnego Funduszu Pożyczkowego. W latach 2002–2003 pełniła funkcję dyrektora Departamentu Rozwoju w Pocztowym Funduszu Leasingowym, następnie do 2005 była członkinią zarządu mazowieckiego Funduszu Poręczeń Kredytowych i szefem hurtowni.

W 2008 objęła funkcję wiceprezesa Fundacji Akademii Aktywności oraz prezesa Fundacji Instytutu Zarządzania i Wspierania Przedsiębiorczości. W październiku tego samego roku została także wiceprzewodniczącą zarządu Indyjsko-Polskiej Izby Gospodarczej.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1999 została doradcą władz Sojuszu Lewicy Demokratycznej, przystąpiła także do tej partii. W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia ubiegała się o mandat poselski z listy SLD-UP (dostała 2540 głosów). W 2002 wstąpiła do Samoobrony RP, zostając ekspertem gospodarczym tej partii. Z jej ramienia w 2002 bezskutecznie kandydowała na urząd burmistrza miasta i gminy Błonie (zdobyła 10,79% poparcia, zajmując czwarte miejsce spośród siedmiu kandydatów[1]), w 2004 do Parlamentu Europejskiego (otrzymała 4051 głosów), a w 2005 do Sejmu z okręgu podwarszawskiego (otrzymała 5513 głosów[2]).

Od 5 maja 2006 sprawowała urząd ministra pracy i polityki społecznej z ramienia Samoobrony RP[3] w rządach Kazimierza Marcinkiewicza i Jarosława Kaczyńskiego. 26 września tego samego roku po odwołaniu Andrzeja Leppera podała się do dymisji[4], jednak 16 października po odnowieniu koalicji PiS-Samoobrona RP-LPR ponownie mianowano ją ministrem. Funkcję tę pełniła do 13 sierpnia 2007, kiedy to została zdymisjonowana w związku z rozpadem koalicji rządzącej[5]. Sprawując urząd ministra pracy, jednocześnie była przewodniczącą Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych[6] i członkinią Komisji Nadzoru Finansowego. We wrześniu 2007 zrezygnowała z członkostwa w Samoobronie RP i wycofała się z działalności politycznej.

W 2011 miała startować do Senatu z ramienia komitetu Unia Prezydentów – Obywatele do Senatu, jednak jej kandydatura nie została zarejestrowana z powodu zbyt małej liczby ważnych podpisów[7]. W 2014 otwierała okręgową listę SLD-UP w wyborach do europarlamentu, uzyskując 12 920 głosów i nie zdobywając mandatu[8].

Sprawa sądowa[edytuj | edytuj kod]

W 1996 Anna Kalata pozwała Powszechny Zakład Ubezpieczeń o odszkodowanie za utracone korzyści z tytułu niezdolności do pracy. W grudniu 2006 jako członkini KNF głosowała za powołaniem na stanowisko prezesa zarządu PZU Jaromira Netzla, który przeszedł to głosowanie jednym głosem. Wkrótce potem zarząd PZU, działając w trybie nadzwyczajnym, zawarł z nią ugodę, w wyniku której w czerwcu 2007 PZU wypłacił jej odszkodowanie (wraz z odsetkami) w wysokości 1,3 mln zł[9].

Przemysł rozrywkowy[edytuj | edytuj kod]

W 2010 zagrała w bollywoodzkim filmie Cztery spotkania[10]. 5 września 2010 rozpoczęła występy w 12. edycji Tańca z gwiazdami. Tańczyła w parze z Krzysztofem Hulbojem, odpadając w czwartym odcinku[11]. Jest autorką książki Prawdziwe Zmiany – mój eliksir młodości, wydanej przez Wydawnictwo Penelopa (Warszawa 2011).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest rozwiedziona. Ma dwoje dzieci.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]