Mariusz Błaszczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mariusz Błaszczak
Mariusz Błaszczak
Data i miejsce urodzenia 19 września 1969
Legionowo
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 3 sierpnia 2010
Poprzednik Marek Kuchciński (p.o.)
Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 31 października 2005
do 4 listopada 2007
Poprzednik Sławomir Cytrycki
Następca Tomasz Arabski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Mariusz Błaszczak (ur. 19 września 1969 w Legionowie) – polski polityk, samorządowiec, z wykształcenia historyk. Były szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, były minister bez teki w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, od 2007 poseł na Sejm VI i VII kadencji, od 2010 przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Lucjana i Danuty Błaszczaków. Ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego z tytułem zawodowym magistra historii (1994). Odbył podyplomowe studia w Uniwersytecie Warszawskim z zakresu samorządu terytorialnego i rozwoju lokalnego (1997) oraz w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w zakresie zarządzania w administracji (2006). Był słuchaczem IX promocji Krajowej Szkoły Administracji Publicznej (2001). Przebywał na stażu naukowym w Irlandii.

Należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów, Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej i Porozumienia Centrum, następnie przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Zasiada w zarządzie regionu mazowieckiego oraz radzie politycznej tej partii.

Po studiach pracował w administracji samorządowej w Urzędzie Miasta Legionowo[1]. W wyborach samorządowych w 2002 był kandydatem Komitetu Wyborczego Wyborców Sprawiedliwość, Prawo i Samorządność na stanowisko prezydenta Legionowa[2], w głosowaniu uzyskał 11,02% głosów i nie wszedł do II tury[3]. W latach 2002–2004 pełnił funkcję zastępcy burmistrza warszawskiej dzielnicy Wola. W grudniu 2004 objął stanowisko burmistrza Śródmieścia.

31 października 2005 premier Kazimierz Marcinkiewicz powołał go na stanowisko szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Pełnił tę funkcję również w rządzie Jarosława Kaczyńskiego do 4 listopada 2007. W latach 2006–2007 zasiadał także w sejmiku mazowieckim. 27 marca 2007 został powołany na stanowisko ministra w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. 7 września tego samego roku odwołano go z tej funkcji z jednoczesnym powołaniem na sekretarza stanu w KPRM przy zachowaniu stanowiska szefa kancelarii. Od 11 września do 16 listopada 2007 ponownie był ministrem bez teki.

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku z ramienia Prawa i Sprawiedliwości uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu podwarszawskim 10 061 głosów. W marcu 2009 został rzecznikiem prasowym klubu parlamentarnego PiS, a 3 sierpnia 2010 przewodniczącym klubu parlamentarnego tej partii[4]. W wyborach w 2011 uzyskał reelekcję liczbą 44 319 głosów[5]. Utrzymał także stanowisko przewodniczącego KP PiS w Sejmie VII kadencji.

Przypisy

  1. Dominika Dziobkowska, Jan Fusiecki, Włodzimierz Pawłowski, Kto idzie za braćmi Kaczyńskimi, „Gazeta Stołeczna” nr 294 z 19 grudnia 2005, s. 6
  2. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 10 września 2010].
  3. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 10 września 2010].
  4. PiS wybrało szefa klubu. rp.pl, 3 sierpnia 2010. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 8 listopada 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]