Grzegorz VIII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grzegorz VIII
Gregorius Octavus
Alberto de Morra
Papież
Grzegorz VIII
Data i miejsce urodzenia ok. 1110
Benewent
Data i miejsce śmierci 17 grudnia 1187
Piza
Papież
Okres sprawowania 21 października 1187 – 17 grudnia 1187
Kanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania luty 1178 – 21 października 1187
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Premonstratensi
Śluby zakonne  ?
Diakonat najpóźniej 22 grudnia 1156
Prezbiterat prawdopodobnie 15 marca 1158
Nominacja biskupia 21 października 1187
Sakra biskupia 25 października 1187
Kreacja kardynalska 22 grudnia 1156
Hadrian IV
Kościół tytularny S. Adriano (22 grudnia 1156)
S. Lorenzo in Lucina (15 marca 1158)
Pontyfikat 21 października 1187

Grzegorz VIII (łac. Gregorius VIII, właśc. Alberto de Morra OPraem; ur. ok. 1110 w Benewencie – zm. 17 grudnia 1187 w Pizie[1]) – papież w okresie od 21 października 1187 do 17 grudnia 1187[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się około roku 1110[1] w Benewencie jako syn Sartoriusa de Morra. W młodości studiował prawo kanoniczne we Francji. Tam też przystąpił do wspólnoty premonstratensów z Laon[1]. Następnie kontynuował studia w Bolonii, uzyskując tytuł magistra. Pozostał na uniwersytecie bolońskim jako profesor prawa kanonicznego[1]. W tym czasie napisał kilka glos do Decretum Gracjana, jednego z najpopularniejszych wówczas zbiorów prawa kanonicznego.

Jego sława jako wybitnego kanonisty zwróciła uwagę kurii rzymskiej. W grudniu 1156 roku papież Adrian IV kreował go kardynałem-diakonem[1] S. Adriano, a w marcu 1158 mianował go kardynałem-prezbiterem S. Lorenzo in Lucina. W 1157 działał przez krótki czas jako wicekanclerz Kościoła w zastępstwie za kardynała Rolanda ze Sieny. Uczestniczył w podwójnej papieskiej elekcji 1159, udzielając poparcia prawowitemu papieżowi Aleksandrowi III. W następnych latach wielokrotnie służył jako jego legat na Węgrzech (1161-62), wobec cesarza Fryderyka I (1163), w Dalmacji (1165-66), wobec króla Anglii Henryka II (1171-73)[a] i północnej Italii (1177, 1179, 1180), zachowywał jednak przyjazne stosunki z, popierającym antypapieży, cesarzem Fryderykiem I. W latach 1166-1167 był administratorem diecezji Spalato. W lutym 1178 roku został kanclerzem Św. Kościoła Rzymskiego[2], a od 1180 roku był także protoprezbiterem Św. Kolegium. W okresie pontyfikatu Urbana III (1185-87) był jednym z głównych oponentów jego konfrontacyjnej polityki wobec cesarza Fryderyka I[1].

Po śmierci Urbana III kardynałowie, w większości dążący do pojednania z cesarzem, obrali Alberto di Morra na nowego papieża. W chwili wyboru miał on już ok. 77 lat i był słabego zdrowia. W ciągu krótkiego, zaledwie 2-miesięcznego pontyfikatu zdołał jednak poprawić stosunki papiestwa z cesarzem i wezwał do zorganizowania III wyprawy krzyżowej[1]. Jego działania wzmogła zwłaszcza wiadomość o upadku Jerozolimy 2 października 1187 – uważał, że ta porażka była karą za grzechy chrześcijan[2]. Wkrótce potem wysłał legatów do Francji, Niemiec, Danii i Polski nawołując do udziału w krucjacie (prosił też, by krzyżowcy nosili pokutne szaty)[1].

Niebawem, w listopadzie, wybrał się do Lukki, gdzie nakazał usunięcie szczątek antypapieża Wiktora IV z kościoła[1]. Następnie udał się do Pizy, by doprowadzić do zgody pomiędzy jej mieszkańcami, a mieszkańcami Genui[1]. W tydzień po przybyciu, zmarł i został pochowany w tamtejszej katedrze[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Celem tej legacji było rozgrzeszenie króla z domniemanego udziału w zabójstwie arcybiskupa Tomasza Becketa (29 grudnia 1170)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 254-255. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 91. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Urban III
Emblem of the Papacy SE.svg Papież Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Klemens III