Romb
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Romb[1] (rzadziej ukośnik[2][3]) – w geometrii czworokąt (wypukły) o bokach równej długości; każdy romb jest równoległobokiem, zaś szczególnym jego przypadkiem (o wszystkich kątach prostych) jest kwadrat.
Spis treści |
Wzory [edytuj]
Jeżeli
oznacza długość boku rombu, a
jego wysokość (tzn. odległość między dwoma równoległymi bokami), zaś
to długości odpowiednio krótszej i dłuższej przekątnej rombu, podczas gdy
jest miarą kąta ostrego albo prostego pomiędzy bokami rombu, to prawdziwe są poniższe wzory:
- pole powierzchni,
- obwód,
- promień okręgu wpisanego,
- długości przekątnych wyrażone za pomocą długości boków,
Własności [edytuj]
- Suma miar wszystkich kątów wewnętrznych wynosi
(360°), a suma miar dwóch sąsiednich kątów wewnętrznych wynosi
(180°). - Przekątne przecinają się pod kątem prostym dzieląc romb na cztery przystające trójkąty prostokątne.
- Punkt przecięcia przekątnych rombu dzieli każdą z nich na połowy wyznaczając środek okręgu wpisanego będąc przy tym środkiem symetrii rombu.
- Przekątne pokrywają się z dwusiecznymi kątów oraz osiami symetrii rombu.
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Od łac. rhombus, z gr. rhombos ῥόμβος, „czurynga [drewienko kręcone na sznurku]”; od rhembein, „obracać się, kręcić się, włóczyć się”.
- ↑ Słownik Wyrazów Obcych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 654. ISBN 83-01-00521-1.
- ↑ Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1967, s. 445. ISBN 83-214-0570-3.





(360°), a suma miar dwóch sąsiednich kątów wewnętrznych wynosi
(180°).