Bernard Maciejowski
| Bernard Maciejowski | ||
| prymas Polski i Litwy | ||
|
|
||
| Kraj działania | ||
| Data urodzenia | 1548 | |
| Data śmierci | 19 stycznia 1608 | |
| Arcybiskup Gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1606 - 1608 | |
| Prymas Polski | ||
| Okres sprawowania | 1606 - 1608 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 1586 | |
| Nominacja biskupia | 8 czerwca 1587 biskup łucki 1 września 1598 biskup wileński 23 maja 1600 biskup krakowski 31 lipca 1606 arcybiskup metropolita gnieźnieński |
|
| Sakra biskupia | 24 stycznia 1588 | |
| Kreacja kardynalska | 9 czerwca 1604 Klemens VIII |
|
| Kościół tytularny | bazylika św. Jana w Łacińskiej Bramie | |
Kardynał Bernard Maciejowski herbu Ciołek (ur. 1548 – zm. 19 stycznia 1608 w Krakowie) – biskup łucki i krakowski, arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski w latach 1606-1608.
Był bratankiem biskupa krakowskiego Samuela Maciejowskiego. Nauki pobierał w kolegium jezuickim w Wiedniu. Od 1570 r. chorąży nadworny króla Zygmunta Augusta. W latach 1579-1581 uczestnik wojny z Rosją za panowania Stefana Batorego. Pod wpływem księdza Piotra Skargi podjął decyzję o studiach teologicznych w Rzymie, które odbywał od 1582. W 1586 w Rzymie przyjął święcenia kapłańskie, w tym samym roku został kanonikiem krakowskim. Po śmierci Stefana Batorego poparł starania o tron polski Zygmunta III Wazy. Za to poparcie dostał nominację w 1588 na biskupstwo łuckie. Jako biskup łucki ufundował w Lublinie kolegium jezuickie (1591-1596). Brał udział w przygotowaniu unii brzeskiej. W 1600 został biskupem krakowskim, ingres do katedry wawelskiej odbył 12 sierpnia 1600. Jako biskup Krakowa zwołał w 1601 synod i wydał list pasterski skierowany do proboszczów, uważany dzisiaj za pierwszy podręcznik duszpasterstwa. List ten w 1607 został spopularyzowany w całej Polsce. W 1603 Maciejowski otrzymał kapelusz kardynalski (mianowany przez Klemensa VIII), a 3 lata później nominację na arcybiskupa gnieźnieńskiego i prymasa Polski. Był reformatorem Kościoła w duchu soboru trydenckiego. Zwolennik kontrreformacji i kultu królowej Jadwigi Andegawenki oraz jej czarnego krucyfiksu z katedry wawelskiej. Mecenas artystów, poetów i uczonych. Pochowany został w katedrze wawelskiej, w kaplicy Matki Bożej Śnieżnej, gdzie spoczął obok stryja Samuela Maciejowskiego, również biskupa krakowskiego. Zachował się portret biskupa przechowywany zgodnie ze zwyczajem w krużgankach klasztoru Franciszkanów.
Bibliografia [edytuj]
- Jan Obłąk: Kardynał Bernard Maciejowski jako biskup krakowski. Olsztyn: 2008. ISBN 9788392544029.
- Krzysztof Rafał Prokop: Sylwetki biskupów łuckich. Biały Dunajec: Ostróg : "Wołanie z Wołynia", 2001. ISBN 83-911918-7-7.
| Poprzednik Jerzy Radziwiłł |
Książę siewierski 1600-1605 |
Następca Piotr Tylicki |
| Poprzednik Wiktoryn Wierzbicki |
Biskup łucki 1587-1600 |
Następca Stanisław Gomoliński |
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||||||||||
- Biskupi gnieźnieńscy
- Biskupi krakowscy
- Biskupi łuccy
- Senatorowie duchowni I Rzeczypospolitej
- Chorążowie nadworni koronni
- Dyplomaci I Rzeczypospolitej
- Kanonicy krakowscy
- Żołnierze I Rzeczypospolitej
- Maciejowscy
- Polscy kardynałowie
- Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1577-1582 (strona polska)
- Pochowani w bazylice archikatedralnej św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie
- Urodzeni w 1548
- Zmarli w 1608