Mirosława Marcheluk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mirosława Marcheluk
Ilustracja
Mirosława Marcheluk (2012)
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1939
Białystok
Zawód aktorka, pedagog
Współmałżonek 1. Henri Poulain 2.Ryszard Mróz
Lata aktywności od 1960 roku
Zespół artystyczny
Teatru Ziemi Opolskiej w Opolu
(1960-1962)
Teatru 7.15 w Łodzi
(1962–1964)
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
(1964–1974)
Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi
(1974–1993, 2003–2010)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (nadany dwukrotnie) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Mirosława Marcheluk (ur. 11 marca 1939 w Białymstoku) – polska aktorka teatralna i filmowa, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi[1]. Była aktorką Teatru Ziemi Opolskiej w Opolu (1960–1962) oraz teatrów łódzkich: Teatru 7.15 (1962–1964), Teatru im. Stefana Jaracza (1964–1974) i Teatru Nowego (1974–1993 oraz 2003–2010)[2]. Wystąpiła w ponad stu rolach teatralnych oraz dwudziestu rolach Teatru Telewizji w spektaklach w reżyserii takich twórców jak Kazimierz Dejmek, Jerzy Grzegorzewski, Bohdan Korzeniewski, Filip Bajon, Maria Kaniewska, Barbara Fijewska, Halina Machulska i Eugeniusz Korin[3][4]. Dyrektor Teatru Nowego w Łodzi w latach 1990–1993 oraz 2008–2010. Wykładowca Wydziału Aktorskiego PWSFTviT w Łodzi[5], Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi[6] oraz WSKSiM w Toruniu[7].

Była wielokrotnie nagradzana za swoje role teatralne w łódzkim Teatrze Nowym m.in. na XII Kaliskich Spotkań Teatralnych (1982) za rolę Izabeli w Miarce za miarkę Szekspira oraz na XXIX KST za rolę Kobiety bez imienia w przedstawieniu Bonjur Marcel D. Jerzego Sitarza. Otrzymała także, II nagrodę na Przeglądzie Indywidualnej Twórczości Aktorskiej w Łodzi (1993) za spektakl Dariusz Cornelli van der Floris z listami Hieronima Gratusa Moskorzowskiego znaleziony oraz nagrodę z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru (2004) za role: Gertrudy w Hamlecie Szekspira w reżyserii Kazimierza Dejmka i rolę Siostry Przełożonej w Chłopcach Grochowiaka[8].

Jest laureatką nagrody za pierwszoplanową rolę kobiecą na 8. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku w 1981 roku za rolę Anieli Szmańdówny, siostry Michała (Janusz Gajos) w filmie Wahadełko w reżyserii Filipa Bajona.

Od 2019 członkini Rady Artystyczno-Programowej Teatru Nowego w Łodzi[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była żoną francuskiego scenografa Henri Poulaina (1921–1978)[10]. Później związała się z aktorem Ryszardem Mrozem[11].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmreel-icon.svg Role filmowe i telewizyjne
Rok Tytuł Reżyser Rola
1960 Zezowate szczęście Andrzej Munk
1976 Zdjęcia próbne Agnieszka Holland lekarka Krystyna, żona Stefana
1977 Wodzirej Feliks Falk Danka, żona Lutka Danielaka
1981 Wahadełko Filip Bajon Aniela Szmańdówna
1982 Klakier Janusz Kondratiuk sąsiadka Poli i Jerzyka w hotelu
1982 Popielec Ryszard Ber Kurganka
1983 Niedzielne igraszki Robert Gliński „Głupia Blacha”
1984 Umarłem, aby żyć Stanisław Jędryka Maria Bruzdowa
1984 Seksmisja Juliusz Machulski Doradca Jej Ekscelencji
1984 Engagement Filip Bajon kobieta w wizjach Ewki
1986 Biała wizytówka Filip Bajon Missy
1986 Na kłopoty… Bednarski Paweł Pitera Helga Gerhard, żona jubilera
1987 Komediantka Jerzy Sztwiertnia krawcowa Sowińska
1987 Prywatne śledztwo Wojciech Wójcik alkoholiczka, sąsiadka Rafała Skoneckiego
1987 Magnat Filip Bajon Missy
1989 Janka Janusz Łęski zakonnica (odc. 6)
1989 Żelazną ręką Ryszard Ber Anna Jagiellonka
1989 Kanclerz Ryszard Ber Anna Jagiellonka
1989 Bal na dworcu w Koluszkach Filip Bajon
1990 W piątą stronę świata Julian Dziedzina Joanna Olska
1990 Pantarej Krzysztof Sowiński matka Pantareja
1990 Ucieczka z kina „Wolność” Wojciech Marczewski dziennikarka na spotkaniu z cenzorem
1990 Dziewczyna z Mazur Julian Dziedzina Barbara Darska
1990 Pogrzeb kartofla Jan Jakub Kolski Andrzejewska
1991 Maria Curie Michel Boisrond Henriette Perrin
1991 Skarga Jerzy Wójcik urzędniczka, koleżanka Stefanii Stawickiej
1992 Kawalerskie życie na obczyźnie Andrzej Barański matka Reginy
1995 Pokuszenie Barbara Sass przeorysza
2000 Bajland Henryk Dederko właścicielka mieszkania Horoszków
2000 Stara kobieta wysiaduje Filip Bajon Stara kobieta
2001 Cisza Michał Rosa okulistka
2002 Przedwiośnie Filip Bajon Turzycka
2008 Rysa Michał Rosa Nastka, przyjaciółka Żółwieńskich
2016 Smoleńsk Antoni Krauze matka dowódcy Tu-154

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mirosława Marcheluk w bazie filmpolski.pl
  2. Teatr w Polsce – polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-06-05].
  3. Teatr w Polsce – polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-06-05].
  4. Teatr w Polsce – polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-06-05].
  5. FilmPolski.pl, FilmPolski [dostęp 2016-06-05].
  6. Łódź. Gwiazdy nauczą aktorstwa w WSHE, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-06-05].
  7. Kultura żywego słowa w teatrze i życiu codziennym cz. II, RadioMaryja.pl [dostęp 2016-06-05].
  8. Teatr w Polsce – polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2016-06-05].
  9. Łódź. Teatr Nowy ma nową Radę Artystyczno-Programową, www.e-teatr.pl [dostęp 2019-11-29].
  10. Wyborcza.pl, lodz.wyborcza.pl [dostęp 2016-06-05].
  11. Łódź: Mirosława Marcheluk już poza Teatrem Nowym, Dzienniklodzki.pl [dostęp 2016-06-05].
  12. Odznaczenia podczas uroczystości w Łodzi. prezydent.pl, 12 grudnia 2009.
  13. Uroczystość Świętego Józefa w katedrze, Archidiecezja Łódzka [dostęp 2016-06-05].
  14. Wojewoda łódzki wręczył odznaki zasłużonym mieszkańcom województwa łódzkiego. dzienniklodzki.pl, 10 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-10].
  15. Teatr Nowy w Łodzi świętuje 70-lecie swojego istnienia. gov.pl, 2019-11-15. [dostęp 2019-11-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

poprzedniczka:
Dorota Stalińska
Najlepsza aktorka pierwszoplanowa na FPFF
1981
za Wahadełko
festiwal nie odbył się