Jadwiga Jankowska-Cieślak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jadwiga Jankowska-Cieślak
Ilustracja
W spektaklu z Andrzejem Szczepkowskim, 1973
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1951
Gdańsk
Zawód aktorka
Współmałżonek Piotr Cieślak (do 2015; śmierć)
Lata aktywności od 1972
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Jadwiga Aleksandra Jankowska-Cieślak (ur. 15 lutego 1951 w Gdańsku) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie w 1972[1].

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

W 1979 została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi. W 1982 otrzymała Złotą Palmę w Cannes za węgierski film Inne spojrzenie. Dwukrotnie nagrodzona Złotym Lwem za najlepszą główna rolę kobiecą na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za rolę w obrazach pt. Sam na sam (1977) i Wezwanie (1996). Na tym samym festiwalu w 1990 była nominowana do nagrody za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą za film 300 mil do nieba. W 2008 na FPFF otrzymała nagrodę specjalną za rolę w filmie Rysa, za tę samą kreację Polska Akademia Filmowa przyznała jej nagrodę Orła w 2009. Wcześniej była dwukrotnie nominowana do tej statuetki: w 2002 za pierwszoplanową kreację aktorską w filmie Szczęśliwy człowiek i w 2007 za drugoplanową kreację w filmie Co słonko widziało. W 1973 roku podczas Lubuskiego Lata Filmowego otrzymała nagrodę za najlepszą pierwszoplanową rolę kobiecą za film Trzeba zabić tę miłość.

Jadwiga Jankowska-Cieślak jest laureatką Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 2004/2005, za trzy role – Pauliny i Aurelii w „Niedokończonym utworze na aktora” według Antona Czechowa i Yasminy Rezy oraz Matki w „Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie” Petra Zelenki, oba przedstawienia w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 4 grudnia 2007 za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za zaangażowanie w walkę o wolność słowa i wolne media, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2]. Uroczystość dekoracji odbyła się 10 grudnia 2007 w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego[3].

5 października 2009 z rąk sekretarza stanu w MKiDN Piotra Żuchowskiego odebrała Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4].

Praca na scenie[edytuj]

Filmografia[edytuj]

Dubbing[edytuj]

Przypisy

  1. Lubomir Mackiewicz (red.), Anna Żołna (red.): Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1993, s. 242. ISBN 83-223-2644-0.
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 grudnia 2007 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2008 r. Nr 31, poz. 273).
  3. Prezydent RP odznaczył bohaterów stanu wojennego oraz działaczy ruchu „Polsko-Czesko-Słowackiej Solidarności”. prezydent.pl, 10 grudnia 2007.
  4. Gloria Artis dla aktorów. tvp.info, 5 października 2009. [dostęp 2012-12-29].

Linki zewnętrzne[edytuj]