Ludmiła Biełousowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludmiła Biełousowa
Ludmila Belousova 1965.jpg
Ludmiła Biełousowa (1965)
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1935
Uljanowsk
Data i miejsce śmierci 29 września 2017
Grindelwald
Trener Igor Moskwin, Piotr Orłow, Stanisław Żuk
Wzrost 160[1]
Dyscypliny łyżwiarstwo figurowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Grenoble 1968 łyżwiarstwo figurowe
pary sportowe
Złoto
Innsbruck 1964 łyżwiarstwo figurowe
pary sportowe
Mistrzostwa świata
Brąz
Colorado Springs 1969 pary sportowe
Złoto
Genewa 1968 pary sportowe
Złoto
Wiedeń 1967 pary sportowe
Złoto
Davos 1966 pary sportowe
Złoto
Colorado Springs 1965 pary sportowe
Srebro
Dortmund 1964 pary sportowe
Srebro
Cortina d’Ampezzo 1963 pary sportowe
Srebro
Praga 1962 pary sportowe
Mistrzostwa Europy
Srebro
Garmisch-Partenkirchen 1969 pary sportowe
Złoto
Västerås 1968 pary sportowe
Złoto
Lublana 1967 pary sportowe
Złoto
Bratysława 1966 pary sportowe
Złoto
Moskwa 1965 pary sportowe
Srebro
Grenoble 1964 pary sportowe
Srebro
Budapeszt 1963 pary sportowe
Srebro
Genewa 1962 pary sportowe

Ludmiła Jewgienjewna Biełousowa, ros. Людмила Евгеньевна Белоусова (ur. 22 listopada 1935 w Uljanowsku[1], zm. 29 września 2017 w Grindelwald[2]) – rosyjska łyżwiarka figurowa, czterokrotna mistrzyni świata w parach sportowych (Colorado Springs 1965, Davos 1966, Wiedeń 1967, Genewa 1968), dwukrotna mistrzyni olimpijska (Innsbruck 1964, Grenoble 1968), czterokrotna mistrzyni Europy w parach sportowych (Bratysława 1966, Lublana 1967, Västerås 1968, Garmisch-Partenkirchen 1969). Sukcesy na lodzie odnosiła wspólnie ze swym wieloletnim partnerem Olegiem Protopopowem. Razem zapoczątkowali nową erę w łyżwiarstwie figurowym. Stworzyli romantyczny styl, charakteryzujący się wolnymi, dostojnymi ruchami, który nawiązywał do baletu rosyjskiego[3]. Razem z mężem są uznawani za ikony łyżwiarstwa figurowego – wnieśli do niego swój artystyczny, oryginalny styl. Zapoczątkowali trzy nowe odmiany „spirali śmierci” (nazywanej początkowo „kosmiczną spiralą”), będącej obecnie jednym z obowiązkowych elementów wykonywanych przez łyżwiarskie pary sportowe: przodem wewnątrz, przodem zewnątrz oraz tyłem wewnątrz[4][5].

Biełousowa i Protopopow po raz pierwszy wywalczyli złote medale na mistrzostwach świata i Europy w 1965 roku, stając się jednocześnie pierwszą radziecką (rosyjską) parą, której udało się tego dokonać. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1968 roku (Grenoble) udało im się po raz drugi zdobyć olimpijskie złoto. Należą do najstarszych mistrzów olimpijskich w łyżwiarstwie figurowym – Biełousowa miała wówczas 32 lata, podczas gdy Protopopow – 35.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

5 grudnia 1957 roku Ludmiła Biełousowa poślubiła swojego partnera sportowego – Olega Protopopowa[3][6]. Pomimo że pozostała przy panieńskim nazwisku, para była powszechnie określana jako „Protopopowie”[4]. Pragnąc przez cały czas być aktywnymi łyżwiarzami, świadomie zdecydowali o nieposiadaniu potomstwa[7].

24 września 1979 roku Biełousowa i Protopopow zbiegli do Szwajacarii, gdzie w tym czasie gościnnie występowali, składając wniosek o azyl polityczny (mieli wówczas odpowiednio: 43 i 47 lat), który został rozpatrzony pozytywnie[8]. Zamieszkali w wiosce górskiej Grindelwald, położonej w górskiej części Oberlandu Berneńskiego, w kantonie Berno. Szwajcarskie obywatelstwo otrzymali w 1995 roku[1]. Państwo to pozostawało ich zimowym miejscem pobytu, podczas gdy ich letni dom i centrum treningowe znajdowały się w Lake Placid w amerykańskim stanie Nowy Jork[4]. 25 lutego 2003 roku po raz pierwszy od 23 lat odwiedzili Rosję, dokąd przyjechali na zaproszenie jednego z najbardziej utytułowanych rosyjskich hokeistów – Wiaczesława Fietisowa[9].

Fotogaleria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]