Jacek Woszczerowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Woszczerowicz
Ilustracja
Jacek Woszczerowicz
Imię i nazwisko Marian Jacek Woszczerowicz
Data i miejsce urodzenia 11 września 1904
Siedlce
Data i miejsce śmierci 19 października 1970
Warszawa
Zawód aktor
Lata aktywności 19251969
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Jacek Woszczerowicz jako szewc Leon w filmie „Dwie godziny”
Jacek Woszczerowicz jako szewc Leon w filmie „Dwie godziny”
Jacek Woszczerowicz jako żebrak w „Elektrze” J. Gilraudoux na scenie Teatru Wojska Polskiego w Łodzi
Grób Jacka Woszczerowicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Marian Jacek Woszczerowicz (ur. 11 września 1904 w Siedlcach, zm. 19 października 1970 w Warszawie) – polski aktor charakterystyczny, teatralny, filmowy i radiowy, reżyser, wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był ochotnikiem w wojnie polsko-bolszewickiej. Ukończył Gimnazjum im. hetmana St. Żółkiewskiego w Siedlcach i studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, a także studia sceniczne w zespole „Reduty” w 1925. Występował w Poznaniu, Łodzi i innych miastach w Polsce.

W czasie wojny pracował i prowadził studio aktorskie przy Państwowym Polskim Teatrze w Grodnie (następnie w Białymstoku) w Białoruskiej SRR. Od 1941 pracował w Wilnie jako robotnik, ukrywając się pod fałszywym nazwiskiem, aby nie zostać zmuszonym do pracy w niemieckich oficjalnych teatrach.

Od września 1944 był w zespole Teatru I Armii Wojska Polskiego, dołączył do niego w Lublinie, skąd przez Kraków i Katowice trafił do Łodzi. Po wojnie pracował krótko w Teatrze Śląskim i Teatrze Starym. Od 1948 związany był z teatrami warszawskimi: Rozmaitościami (1948/1949), Polskim (1949–1952), Narodowym (1952–1958), Ateneum (od 1958 do śmierci).

Występował m.in. w takich sztukach jak Jarmark Jeana Anouilha, Martwa królowa Henry’ego de Montherlant, Za rzekę w cień drzew Ernesta Hemingwaya, Ryszard III Szekspira (główna rola monarchy), Proces Kafki (jako Józef K.), Don Juan Moliera, Muchy Sartre’a, Kordian Słowackiego, czy Zemsta Fredry (jako Józef Papkin). Jego ostatnią rolą teatralną był Davies w sztuce Dozorca Harolda Pintera.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C 2 rz. 10 m. 8).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą żoną aktora była Luba Fischer, aktorka (znana pod imieniem Eliza Fischer lub pseudonimem Luba Ditris), pochodząca ze słynnej przed II wojną światową aktorskiej rodziny Fischerów.

Po raz drugi był żonaty z aktorką Haliną Kossobudzką (na małym ekranie pamiętana m.in. z roli ciotki Hańskiej z serialu TVP Wielka miłość Balzaka).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 19 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1954 r. Nr 108, poz. 1458
  2. 22 lipca 1952 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]