Korpus Kadetów Nr 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Korpus Kadetów Nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego - korpus kadetów Wojska Polskiego II RP.

Historia Korpusu[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1918 na bazie Wojskowej Wyższej Szkoły Realnej w Łobzowie zorganizowana została Szkoła Podchorążych. Szkoła podporządkowana była Ministrowi Spraw Wojskowych poprzez Departament Szkolnictwa Wojskowego. 25 lipca 1919 roku Minister Spraw Wojskowych przemianował Szkołę Podchorążych na Korpus Kadetów[1]. W 1921 roku korpus przeniesiony został do garnizonu Lwów.

3 maja 1923 roku na placu Mariackim we Lwowie prof. Leon Syroczyński, w imieniu weteranów powstania styczniowego wręczył komendantowi korpusu autentyczną chorągiew powstańczą.

Zostało powołane Towarzystwo Przyjaciół Korpusu Kadetów nr 1, którego prezesem był wiceprezydent Lwowa, Wawrzyniec Kubala[2][3]

W 1935 roku korpus, dotychczas podległy szefowi Departamentu Piechoty M.S.Wojsk., podporządkowany został szefowi Wojskowego Instytutu Naukowo-Oświatowego M.S.Wojsk.

W latach 30. we lwowskim Korpusie Kadetów powstała kaplica, a w 1938 za zasługi przy jej stworzeniu i opiekę nad nią została odznaczona papieskim orderem Pro Ecclesia et Pontifice żona gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego[4]. Na 27 maja 1939 roku zaplanowano Zjazd Absolwentów Korpusu Kadetów we Lwowie z lat 1919-1939[5].

W ramach szkoły było wydawane pismo „Orlęta”.

Kadra Korpusu[edytuj | edytuj kod]

Gmach Korpusu Kadetów nr 1 we Lwowie. Rok 1939.

Komendanci KK Nr 1[6]

Oficerowie

Nauczyciele

Kadeci[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 86 z 20 sierpnia 1919 roku, poz. 3019.
  2. Akademia kadecka ku uczczeniu Święta Niepodległości i jej wieszcza. „Gazeta Lwowska”, s. 6, Nr 267 z 17 listopada 1932. 
  3. Towarzystwo Przyjaciół Korpusu Kadetów nr 1. „Orlęta”, s. 21, Nr 3 z listopada 1931. Korpus Kadetów Nr 1. 
  4. Wiadomości bieżące. Odznaczenie. „Kurier Warszawski”, s. 3, Nr 31 z 1 lutego 1938. 
  5. Zjazd Absolwentów Korpusu Kadetów we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 108 z 14 maja 1939. 
  6. Zenon Malik: Kadeci II Rzeczypospolitej. cracovia-leopolis.pl. [dostęp 8 grudnia 2014].
  7. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 38 z 8 października 1921 roku, s. 1437.
  8. Pożegnanie ppłka Widackiego. „Orlęta”, s. 7-8, Nr 1 z maja 1929. Korpus Kadetów Nr 1. 
  9. P. Ppłk. Antoni Łukasiewicz, nowy Komendant K. K. Nr 1.. „Orlęta”, s. 3, Nr 1 z maja 1929. Korpus Kadetów Nr 1. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Lisowski: Polskie korpusy kadetów 1765-1956. Z dziejów wychowania. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06845-3.
  • Кадетские корпуса XIX - нач. ХХ вв.: украинское измерение (система обучения и воспитания) / А.Г. Барадачев, В.В. Цыбулькин, Л.Н. Рожен; Фонд ветеранов внешней разведки. - Киiв: Преса України, 2012. - 272 с.: ил.