Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Różan
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość Ministerstwo Spraw Wojskowych

Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty – ośrodek szkolenia piechoty Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Mobilizacja[edytuj | edytuj kod]

Ośrodek Wyszkolenia Rezerw Piechoty w Różanie był jednostką mobilizującą. Komendant ośrodka, zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji niżej wymienionych oddziałów:

w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim:
w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem brązowym (podgrupa 6):
  • plutonu artylerii pozycyjnej typ II nr 11,
  • plutonu artylerii pozycyjnej typ II nr 12,
w I rzucie mobilizacji powszechnej:
  • plutonu miotaczy ognia nr 17,
  • plutonu miotaczy ognia nr 18[2].

Obsada personalna ośrodka[edytuj | edytuj kod]

Pokojowa obsada personalna szkoły w marcu 1939 roku[3][b]
Stanowisko etatowe Stopień, imię i nazwisko oficera Przydział mobilizacyjny we wrześniu 1939
komendant płk dypl. piech. Seweryn Łańcucki dowódca piechoty dywizyjnej 12 Dywizji Piechoty
zastępca komendanta ppłk piech. Czesław Rzedzicki dowódca 115 pp
adiutant kpt. Wit Jan Bydliński oficer informacyjny 115 pp
lekarz medycyny kpt. lek. dr Aleksander Poncz[c] naczelny lekarz 115 pp
zastępca komendanta ds. gospodarczych mjr int. z wsw Edward Narkowicz[d]
oficer mobilizacyjny kpt. adm. (piech.) Emeryk Henryk Wilczek[e]
oficer administracyjno-materiałowy por. adm. (piech.) Lucjan Jan Kudła[f]
oficer taborowy kpt. tab. Adam Bednarczyk[g]
oficer gospodarczy kpt. int. Stanisław III Głowacki[h]
oficer żywnościowy kpt. adm. (piech.) Władysław Marmurowicz[i] kwatermistrz 115 pp
dowódca kompanii gospodarczej kpt. tab. Adam Bednarczyk
kierownik wyszkolenia piechoty mjr piech. Karol Fanslau dowódca I batalionu 115 pp
kierownik wyszkolenia ciężkiej broni piechoty kpt. piech. Wiktor Władysław Janiszewski
kierownik kursów mjr int. z wsw Edward Narkowicz
kierownik kursu adiutantów mjr piech. Andrzej Józef Mika[j] dowódca II batalionu 115 pp
wykładowca kursu adiutantów mjr piech. Wiesław Pius Teodor Radziszewski
kierownik kursu oficerów żywnościowych kpt. adm. (piech.) Władysław Marmurowicz
kierownik kursu oficerów gospodarczych kpt. int. Stanisław III Głowacki
wykładowca kpt. tab. Adam Bednarczyk
wykładowca por. adm. (piech.) Lucjan Jan Kudła

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. III baon 115 pp był mobilizowany w Pułtusku przez 13 pp[1].
  2. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[4].
  3. Kpt. lek. dr Aleksander Poncz ps. „Antoni Kamiński” (ur. 6 lutego 1899 roku w Zawierciu, zm. 20 września 1944 roku w Warszawie). W 1925 roku uzyskał dyplom doktora nauk medycznych. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 roku w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy[5][6][7].
  4. Major intendent z wyższymi studiami wojskowymi Edward Narkowicz (ur. 14 lutego 1893 roku) pełnił jednoczenie funkcję kierownika kursów. Był absolwentem kursu 1924-1926 Wyższej Szkoły Intendentury. Na stopień majora został mianowany w 1936 roku w korpusie oficerów intendentów. Odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych (dwukrotnie), Srebrnym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej[8]. 2 czerwca 1942 roku został przeniesiony z 1 Oficerskiego Baonu Szkolnego do Dowództwa I Korpusu[9].
  5. Kpt. adm. (piech.) Emeryk Henryk Wilczek (ur. 7 listopada 1895 roku w Kapišovej na Węgrzech, zm. wiosną 1940 w Charkowie[10]). Był odznaczony Medalem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi[11].
  6. Por. adm. (piech.) Lucjan Jan Kudła (ur. 16 października 1898 roku) pełnił jednoczenie funkcję wykładowcy kursu oficerów gospodarczych[12].
  7. Kpt. Adam Bednarczyk pełnił jednoczenie funkcję dowódcy kompanii gospodarczej i wykładowcy kursu oficerów gospodarczych.
  8. Kpt. Stanisław Głowacki pełnił jednoczenie funkcję kierownika kursu oficerów gospodarczych.
  9. Kpt. Władysław Marmułowicz pełnił jednoczenie funkcję kierownika kursu oficerów żywnościowych.
  10. Mjr piech. Andrzej Józef Mika (ur. 14 września 1898 roku[13]).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 56.
  2. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 173.
  3. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 457.
  4. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  5. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 374.
  6. Aleksander Poncz. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2019-06-20].
  7. Encyklopedia Medyków Powstania Warszawskiego. Zygmunt Bohdanowicz-Kościelski. [dostęp 2019-06-20].
  8. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 333.
  9. Rozkaz dzienny nr 21 1 Oficerskiego Baonu Szkolnego z 28 maja 1942 roku.
  10. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 595.
  11. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 297.
  12. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 316.
  13. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 32.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Adiutor”, 2010. ISBN 978-83-86100-83-5.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.