Młynary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Młynary
Kościół parafialny pw. św. Piotra Apostoła
Kościół parafialny pw. św. Piotra Apostoła
Herb
Herb Młynar
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat elbląski
Gmina Młynary
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1338-1945, 1984
Burmistrz Marek Misztal
Powierzchnia 2,76 km²
Wysokość 53 m n.p.m.
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

1 802[1]
652,9 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 55
Kod pocztowy 14-420
Tablice rejestracyjne NEB
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Młynary
Młynary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Młynary
Młynary
Ziemia54°11′10,88″N 19°43′13,32″E/54,186356 19,720367
TERC
(TERYT)
2804064
SIMC 0932873
Urząd miejski
ul. Dworcowa 29
14-420 Młynary
Strona internetowa

Młynary (niem. Mühlhausen[2]) - miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Młynary. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. elbląskiego.

Miejscowość leży nad rzeka Baudą na pograniczu Warmii i Wysoczyzny Elbląskiej, czyli w miejscu, w którym kończą się Prusy Górne, a zaczyna Warmia. Miasto posiada dobre połączenie drogowe z Elblągiem (DW509), Olsztynem, Pasłękiem (DW505), Braniewem, a także kolejowe z Elblągiem i Braniewem.

 Osobny artykuł: Młynary (stacja kolejowa).

Młynary są miejscem urodzenia Macieja Płażyńskiego, marszałka Sejmu RP, oraz Jarosława Gugały - polskiego dziennikarza i dyplomaty.

Historia[edytuj]

Młynary na miejscu wcześniejszej osady pruskiej w 1329 założyli Krzyżacy, było to miasteczko obwiedzione murowanymi fortyfikacjami. W ich skład wchodził obronny kościół. W 1945 miasto zostało zniszczone w 80% w wyniku czego utraciło prawa miejskie, które odzyskało w 1984.

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Młynar w 2014 roku [1].


Piramida wieku Mlynary.png

Zabytki[edytuj]

  • układ urbanistyczny zabudowy Starego Miasta
  • domy przy ulicy Dworcowej 33 i Słowackiego 2-4, 6, 8, 10
  • kaplica cmentarna
  • ruiny dawnego młyna wodnego (ul. Młyńska 2)[4]

Zabytkami poza rejestrem NID są także:

  • zabytkowy budynek szkolny (Dworcowa 8)
  • zabytkowy budynek poczty
  • dawna gospoda „Warmianka”

Inne[edytuj]

W planach jest budowa zapory wodnej na rzece Bauda, przepływającej przez miasto i tym samym utworzenie zbiornika wodnego - „Zalewu Młynary” - razem z piaszczystą plażą, a także budowa elektrowni wodnej dla potrzeb miasta.

Według danych z 30 czerwca 2012 miasto miało 1859 mieszkańców.

Miasto założone w 1329 r. przez Krzyżaków na miejscu wcześniejszej osady pruskiej, posiadało murowane fortyfikacje, w skład których wchodził obronny kościół z XIV w.

Transport[edytuj]

Przez miasto przechodzą drogi:

7.5 km od Młynar znajduje się droga ekspresowa S22

Sport[edytuj]

W Młynarach działa klub piłkarski „Syrena”, który aktualnie występuje w lidze okręgowej.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński, Warmia Mazury, przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996, s. 101, ISBN 83-902165-0-7.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Mlynary, w oparciu o dane GUS.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  3. Kościół pw. św. Piotra Apostoła w Młynarach (pol.). Leksykon kultury Warmii i Mazur. [dostęp 2017-03-15].
  4. Zabytki powiatu elbląskiego (pol.). W: Zabytki nieruchowe [on-line]. NID. [dostęp 2017-03-15].