Schron Turystyczny BdPN „Chatka Puchatka”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chatka Puchatka
Ilustracja
Państwo  Polska
Pasmo Bieszczady Zachodnie
Wysokość 1228 m n.p.m.
Właściciel BdPN
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa konturowa Bieszczadów Zachodnich, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Chatka Puchatka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Chatka Puchatka”
Ziemia49°09′29″N 22°33′05″E/49,158056 22,551389
Strona internetowa
Schronisko „Chatka Puchatka” na Połoninie Wetlińskiej – zejście na szlak

Schron Turystyczny BdPN „Chatka Puchatka” na Połoninie Wetlińskiej (d. Schronisko PTTK „Chatka Puchatka” na Połoninie Wetlińskiej) – najwyżej położone (1228 m n.p.m.) schronisko w Bieszczadach, niegdyś nazywane „Tawerną”. Leży pod wierzchołkiem Hasiakowej Skały.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obiekt został wybudowany po II wojnie światowej przez wojsko i służyło za posterunek obserwacyjny. W 1956 roku budynek został przejęty przez Okręg PTTK w Rzeszowie, jednak jako całoroczny obiekt z obsługą działa dopiero od 1967 r. Pierwszym dzierżawcą schroniska był Ludwik Pińczuk, który jest też stałym ajentem od 1986[1][2]. Pomysłodawcą nazwy schroniska jest polski żeglarz Leonid Teliga[3].

Status własnościowy Chatki był przez wiele lat nieuregulowany, a spór sądowy o nią toczyło PTTK oraz Bieszczadzki Park Narodowy. W lipcu 2015 sąd przyznał schronisko Parkowi. Wtedy też zmieniono klasyfikacje obiektu na Schron Turystyczny BdPN[2].

Warunki pobytu[edytuj | edytuj kod]

Obiekt posiadał 20 miejsc noclegowych w 2 salach zbiorowych, był czynny cały rok. Ze względu na niski standard, m.in. sanitarny (ze względu na lokalizację w schronisku nie ma bieżącej wody, kanalizacji ani energii elektrycznej), w sierpniu 2009 schronisko zajęło jedno z ostatnich miejsc w rankingu schronisk górskich, sporządzonym przez polski magazyn turystyki górskiej n.p.m.[4], podobnie w II edycji rankingu z sierpnia 2011[5].

Chatka Puchatka zimą

Na wiosnę 2020 roku rozpoczęła się gruntowna przebudowa schroniska, które wyłączono z eksploatacji. W specjalnie wzniesionym poniżej schroniska nowym, drewnianym schronie, funkcjonuje w sezonie bufet turystyczny. Prace przy schronisku mają potrwać około 20 miesięcy. Inwestycja pochłonie 4,2 mln złotych, zaś środki pochodzić będą również z funduszy unijnych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego oraz z budżetu państwa[6].

W Chatce znajduje się sezonowa dyżurka Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego[7].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony Główny Szlak Beskidzki na odcinku SmerekBrzegi Górne (Berehy Górne)
szlak turystyczny żółty Przełęcz Wyżna – Chatka Puchatka
  • z Przełęczy Wyżnej 1 h (↓ 0.35 h)
szlak turystyczny czarny szlak turystyczny żółty Wetlina (Górna Wetlinka) – Chatka Puchatka
  • z kempingu „Górna Wetlinka” 1.45 h (↓ 1 h)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Schronisko „Chatka Puchatka”. bieszczadypttk.pl. [dostęp 2013-10-23].
  2. a b Schron Turystyczny „Chatka Puchatka”. szlak.info, 2016-11-06. [dostęp 2017-10-31].
  3. Ludwik Pińczuk – gospodarz schroniska na Połoninie Wetlińskiej. terakowski.republika.pl. [dostęp 2013-10-23].
  4. Ranking schronisk górskich. „n.p.m.”. sierpień 2009. Dom Wydawniczy Kruszona. 
  5. Ranking schronisk górskich. „n.p.m.”. sierpień 2011, s. 32-39. Dom Wydawniczy Kruszona. 
  6. Ewa Gorczyca, Przebudowa Chatki Puchatka na Połoninie Wetlińskiej w Bieszczadach ruszy wiosną. Potrwa 1,5 roku, Nowiny, 23 sierpnia 2019 [dostęp 2019-12-26] (pol.).
  7. Teren działania, bieszczady.gopr.pl [dostęp 2019-12-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]